Marcos 14
Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs NTLH
1 Be, Yuda marte asem yago beleŋ Isip naŋa tubul tiyamiŋ goke biŋ bak yeŋ yeŋ ge gabu ird ird nalu kuruŋ Pasoba ineŋ haŋyen goya beret yis miŋmoŋ nen nen nalu kuruŋ goya goyen molye go yeŋ heŋya pris buda gote karkuwaŋmiŋya Moseyen saba marya beleŋ daha mat kura al diliŋ banare Yesu teŋ mayteke kami yeŋ balmiŋ mere sege iramiŋ.
1 Faltavam dois dias para a Festa da Páscoa e a Festa dos Pães sem Fermento . Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito de prender Jesus em segredo e matá-lo.
2 Gega yiŋgeŋ mere mayde, “Dula nalu kuruŋ gayenter ma gwaha titek. Moŋgo al beleŋ fuleŋa dirnak ge,” yamiŋ.
2 Eles diziam: — Não vamos fazer isso durante a festa, para não haver uma revolta no meio do povo.
3 Be, Yesu go Betani taunde Saimonyen yare heŋ biŋge nene hinhin. Saimon gobe bikkeŋ busuka miŋyaŋ hiyen goke teŋbe Saimon Busuka ineŋ haŋyen. Biŋge nene hikeyabe bere kura beleŋ nat he filginiŋ gote fimiŋ hamiŋ igiŋ muŋ wor po yaliŋ alabasta hora po irtiŋ bana hitiŋ goyen tawaŋ migisuŋ mardeb Yesu tonaŋde wok iryiŋ. Nat fimiŋ gobe damum hende wor po.
3 Jesus estava no povoado de Betânia, sentado à mesa na casa de Simão, o Leproso. Então uma mulher chegou com um frasco feito de alabastro , cheio de perfume de nardo puro, muito caro. Ela quebrou o gargalo do frasco e derramou o perfume na cabeça de Jesus.
4 Be, bere gore gwaha tikeb al gor hinhan gore go keneŋ biŋ ar yekeb, “Daniŋ dawet igiŋ muŋ gayen titmiŋeŋ buluŋ ira?” yeŋ yiŋgeŋ uliŋ tagalde hinhan.
4 Alguns que estavam ali ficaram zangados e disseram uns aos outros: — Que desperdício!
5 Tagalde heŋyabe, “Det goyen damumbe al kura dama uŋkureŋde meteŋ teŋ hora tiyyeŋ gote folek. Niŋgeb hora go teŋbe al buniŋeŋ samuŋ miŋmoŋ faraŋ yurtek igiŋ gega, gwaha ma tiya,” yeŋ ineŋ teŋ buluŋ iramiŋ.
5 Esse perfume poderia ter sido vendido por mais de trezentas moedas de prata , que poderiam ser dadas aos pobres. Eles criticavam a mulher com dureza,
6 Irkeb Yesu beleŋ, “Tubul tinaŋ. Daniŋ dufaymiŋ buluŋ irde haŋ? Yeŋbe mata igiŋ muŋ wor po nira.
6 mas Jesus disse:
7 Al buniŋeŋ samuŋ miŋmoŋbe hugiŋeŋ deŋya hikeb igiŋ faraŋ yurde hinayiŋ. Goyenpoga nebe deŋya hugiŋeŋ ma hitek.
7 Pois os pobres estarão sempre com vocês, e, em qualquer ocasião que vocês quiserem, poderão ajudá-los. Mas eu não estarei sempre com vocês.
8 Yeŋ beleŋ mata nirtekbe gag po nira. Nat fimiŋ sam nira gabe ne kammeke mete nirnayiŋ goke teŋ gago gitik nira.
8 Ela fez tudo o que pôde, pois antes da minha morte veio perfumar o meu corpo para o meu sepultamento.
9 Niŋgeb fudinde wor po dineŋ hime. Ne niŋ naŋa kuruŋ gayen tagalde tukuŋ heŋbe bere gare mata tiya gake wor tagalde hike nurde hinayiŋ,” yinyiŋ.
9 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: em qualquer lugar do mundo onde o
10 Irkeb Yesuyen komat kura deŋembe Yudas Iskariot gore pris buda gote karkuwaŋmiŋ haniŋde pel ire yeŋ kuriŋ.
10 Judas Iscariotes, que era um dos doze discípulos, foi falar com os chefes dos sacerdotes para combinar como entregaria Jesus a eles.
11 Kuŋ yenkeb yende mere goyen nurde amaŋ heŋbe horare damu girtek inamiŋ. Irkeb Yudas go daha mat kura Yesu goyen mel gote haniŋde kereŋ yeŋ dufay heŋ hinhin.
11 Quando ouviram o que ele disse, eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele. Assim Judas começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus.
12 Be, haŋka wawuŋbe beret yis miŋmoŋ nen nen nalu miŋ ureŋ tiya yeŋ nurdeb Yesuyen komatmiŋ yago beleŋ, “Damde kuŋ Pasoba nalure niŋ biŋge goyen gitik irniŋ?” yeŋ gusuŋaŋ iramiŋ. Go nalure goyenterbe Pasoba niŋ teŋ sipsip dirŋeŋ gasa yirde kumga teŋ haŋyen.
12 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento , em que os judeus matavam carneirinhos para comemorarem a Páscoa , os discípulos perguntaram a Jesus: — Onde é que o senhor quer que a gente prepare o jantar da Páscoa para o senhor?
13 Irkeb Yesu beleŋ komatmiŋ irawa kura hulyaŋ yirdeb, “Yerusalem kuŋbe al kura fe kuwe teŋ waŋ kuke keneŋbe gama iriryeŋ.
13 Então Jesus enviou dois discípulos com a seguinte ordem:
14 Ya binde hurkukeb gama irde hurkuŋ ya miŋ al goyen keneŋbe, ‘Tisa beleŋ, “Gasuŋ darebe neya komatneya Pasobayen biŋge netek?” yihi,’ iniryeŋ.
14 e digam ao dono da casa em que ele entrar que o Mestre manda perguntar: “Onde fica a sala em que eu e os meus discípulos vamos comer o jantar da Páscoa?”
15 Gwaha inkeb ya bana goŋ gasuŋ kuruŋ kura hende hi, bikkeŋ sope irtiŋ goyen dikala diryeŋ. Irkeb gasuŋde gorbe dula teŋ teŋ det goyen gitik iriryeŋ,” yinyiŋ.
15 Então ele mostrará a vocês no andar de cima uma sala grande, mobiliada e arrumada para o jantar. Preparem ali tudo para nós.
16 Irkeb irem go Yerusalem kuŋbe yeŋ yinyiŋ gwahade po yenaryum. Irdeb Pasoba biŋge goyen gitik irdeb mulgaŋ haryum.
16 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
17 Be, wawuŋbana hekeb Yesuya komatmiŋ 12ya goyen yare gor kuŋ forok yamiŋ.
17 Quando anoiteceu, Jesus chegou com os doze discípulos.
18 Irdeb ya biŋde goŋ hurkuŋ keperde dula teŋ hinhan. Dula teŋ heŋyabe Yesu beleŋ, “Fudinde wor po dinhem. Al uŋkureŋ kura tumŋaŋ dula teŋ hite bana gare po asogoner haniŋde niryeŋ,” yinyiŋ.
18 Enquanto estavam à mesa, no meio do jantar, ele disse:
19 Irkeb komatmiŋ weŋ gor hinhan gobe kandukŋeŋ nuramiŋ. Irdeb yuŋkureŋ yuŋkureŋ waŋbe, “Ne niŋ daw yeŋ ha?” ineŋ gusuŋaŋ irde hinhan.
19 Eles ficaram tristes e, um por um, começaram a perguntar: — O senhor não está achando que sou eu, está?
20 Irkeb Yesu beleŋ wol heŋbe, “Gobe al neya tumŋaŋde beret teŋ fe koroŋ uŋkureŋ bana fakamde hi al goreb gwaha tiyyeŋ.
20 Jesus respondeu:
21 Ne Al Urmiŋ gabe Al Kuruŋyen mere basaŋ al beleŋ bikkeŋ asaŋde kayamiŋ goyen po gama irdeb kameŋ. Goyenpoga ne Al Urmiŋ gayen asogoner haniŋde niryeŋ al gobe kanduk kuruŋ wor po tiyyeŋ. Al gobe kawaŋ ma hiriŋ manhan kanduk buluŋ goyen go ma kenwoŋ,” yinyiŋ.
21 Pois o
22 Irdeb biŋge nene heŋyabe Yesu beleŋ beret teŋbe Naniŋ igiŋ nurd uneŋbe ubala teŋ komatmiŋ yunyiŋ. Yuneŋbe, “Beret dunhem gahade gayen po nebe deŋ ge teŋ kameŋ. Niŋgeb goke teŋbe beret gabe gasoŋne geb, teŋ nenaŋ,” yinyiŋ.
22 Enquanto estavam comendo, Jesus pegou o pão e deu graças a Deus. Depois partiu o pão e o deu aos discípulos, dizendo:
23 Irdeb wain fimiŋ gisu bana hitiŋ goyen teŋbe sopte po Al Kuruŋ igiŋ nurd uneŋbe, “Ga nenaŋ,” yineŋ yunkeb tumŋaŋ nitiŋ ala tiyamiŋ.
23 Em seguida, pegou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois passou o cálice aos discípulos, e todos beberam do vinho.
24 Irkeb Yesu beleŋ, “Al megen haŋ kuruŋ gake Al Kuruŋ beleŋ biŋa tareŋ tiyyiŋ goke teŋ darine wok irde kameŋ. Niŋgeb wain nahaŋ gobe darine.
24 Então Jesus disse:
25 Fudinde dineŋ hime. Wain fimiŋ gayen tebaŋ ma neweŋ. Kuŋ kuŋ Al Kuruŋ beleŋ alya bereyamiŋ doyaŋ yiryeŋ goyenter gab deŋya tumŋaŋ sopte wain fimiŋ gergeŋ netek,” yinyiŋ.
25 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: nunca mais beberei deste vinho até o dia em que beber com vocês um vinho novo no
26 Be, go kamereb tikiŋ hamiŋ. Irdeb Olip doŋdoŋde hurkamiŋ.
26 Então eles cantaram canções de louvor e foram para o monte das Oliveiras.
27 Be, hurkuŋ gor heŋbe Yesu beleŋ gaha yinyiŋ: “Deŋ tumŋaŋ nubul teŋ busaharnayiŋ. Mata gote merembe hakot asaŋdeb,
27 E Jesus disse aos discípulos:
28 Gega kameŋ goyen sopte huwardeb ne wa meheŋ heŋ Galili kweŋ,” yinyiŋ.
28 Mas, depois que eu for ressuscitado, irei adiante de vocês para a Galileia.
29 Irkeb Pita beleŋ, “Al hoyaŋ gabe gubul tinayiŋ gega, nebe epte ma wor po gwaha tiyeŋ,” inyiŋ.
29 Então Pedro disse a Jesus: — Eu nunca abandonarei o senhor, mesmo que todos o abandonem!
30 Irkeb Yesu beleŋ, “Fudinde wor po gineŋ hime. Haŋka wawuŋ tatirok irawa ma irkeya ge wa wawuŋ karwore ne niŋ helwaŋ heŋ, ‘Al gobe ma nurd uneŋ hime,’ yawayiŋ,” inyiŋ.
30 Mas Jesus lhe disse:
31 Gega Pita beleŋ, “Geya wor igiŋ kamyeŋ. Go ma wor po gubul tiyeŋ,” ineŋ tareŋ po hiriŋ. Irkeb kadom yago manaŋ huwardeb tumŋaŋ gwaha ala inamiŋ.
31 Mas Pedro repetia com insistência: — Eu nunca vou dizer que não o conheço, mesmo que eu tenha de morrer com o senhor! E todos os outros discípulos disseram a mesma coisa.
32 Be, gor mat kuŋ naŋa deŋe kura Getsemani ineŋ haŋyende gor forok yeŋbe komatmiŋ goyen, “Gar keperde doyaŋ nirde hike nebe Al Kuruŋ mere ireŋ,” yinyiŋ.
32 Jesus e os discípulos foram a um lugar chamado Getsêmani. E Jesus lhes disse:
33 Irdeb Pita, Yems, Yonya po yadeb gasuŋ hoyaŋde kwamiŋ. Goyareb Yesube dufaymiŋya biŋyabe kanduk wor po hiriŋ.
33 Então Jesus foi, levando consigo Pedro, Tiago e João. Aí ele começou a sentir uma grande tristeza e aflição
34 Irkeb mel karwo goyen yinyiŋ. “Kanduk kuruŋ wor po mununa. Irkeb kamtek wor po nurhem. Niŋgeb gar heŋ keŋkela heŋ hinaŋ ko,” yinyiŋ.
34 e disse a eles:
35 Gwaha yineŋbe gor mat muŋ kura siŋgir teŋ kuŋbe megen kateŋ dokolhoŋ yuguluŋ teŋbe beleŋ hoyaŋ kura hi kenem kanduk kuruŋ yeŋ hitte forok yetek nalu goyen forok ma yewoŋ yeŋ Al Kuruŋ mere iryiŋ.
35 Ele foi um pouco mais adiante, ajoelhou-se, encostou o rosto no chão e pediu a Deus que, se possível, afastasse dele aquela hora de sofrimento.
36 “Ado, mata budam kuruŋ gabe delgerbe meteŋeŋ kuram moŋ. Niŋgeb beleŋ hoyaŋ kura hi kenem kanduk gayen go ma teweŋ. Goyenbe nere dufay ma gama irayiŋ. Gigen dufay go po gama irayiŋ,” inyiŋ.
36 Ele orava assim:
37 Irdeb mulgaŋ heŋ kuŋ komatmiŋ karwo gobe firtiŋde hike yinyiŋ. Gwahade yeneŋbe Pita goyen, “Saimon, bikkeŋ ferha gago? Epte ma keperde muŋ kura doyaŋ hawayiŋ?
37 Depois voltou e encontrou os três discípulos dormindo. Então disse a Pedro:
38 Arkup ma yo, irde Al Kuruŋ mere irde ga hayiŋ. Gogab Satan waŋ lom girkeb go ma katayiŋ. Begerbe wilakŋeŋ nurde ha. Gega ulgebe kanduk heŋ hi,” inyiŋ.
38 Vigiem e orem para que não sejam tentados. É fácil querer resistir à tentação; o difícil mesmo é conseguir.
39 Irdeb sopte yubul teŋ kuŋ haŋkapya Al Kuruŋ mere iryiŋ gwahade po inyiŋ.
39 Jesus foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Be, mulgaŋ heŋ waŋbe mel karwo goyen dukpu hika yirke sopte po firtiŋde hike yinyiŋ. Irkeb mel go huwardeb feramiŋ goke warga heŋbe Yesu goyen gwaha mat kura mere irtek ma nuramiŋ.
40 Em seguida, voltou ao lugar onde os discípulos estavam e os encontrou de novo dormindo. Eles estavam com muito sono e não conseguiam ficar com os olhos abertos. E não sabiam o que responder a Jesus.
41 Gwahade yeneŋbe mulgaŋ heŋ Al Kuruŋ mere irde hinhin gasuŋde kuriŋ. Irdeb funaŋ mel karwo go hitte waŋbe, “Huwarnaŋ! Ep ferde usaŋ hahaŋ niŋ. Ne Al Urmiŋ gayen mata buluŋ mar haniŋde nertek nalube gago forok yihi.
41 Quando voltou pela terceira vez, Jesus perguntou:
42 Huwarke kuniŋ. Asogoner haniŋde nertek albe gago bikkeŋ waya geb,” yinyiŋ.
42 Levantem-se, e vamos embora. Vejam! Aí vem chegando o homem que está me traindo!
43 Gwaha yineŋ hikeyab Yesuyen komatmiŋ kura Yudasyabe Yesu teŋ teŋ marya goyen wayamiŋ. Fuleŋare niŋ bidilaya nukwaya yanarde wayamiŋ. Go mar gobe pris buda gote karkuwaŋmiŋya Moseyen saba marya irde Yuda marte doyaŋ mar parguwakya beleŋ hulyaŋ yirkeb gogo wayamiŋ.
43 Jesus ainda estava falando, quando chegou Judas, um dos doze discípulos. Vinha com ele uma multidão armada com espadas e porretes, que tinha sido mandada pelos chefes dos sacerdotes, pelos mestres da Lei e pelos líderes judeus.
44 Be, Yesu asogom haniŋde kertek al goreb belen waŋ heŋya Yesu tetek mar goyen yinyiŋ. “Kuŋ forok yeŋbe mata kura tiyeŋ geb. Al kura amaŋ amaŋ irde uluŋde u irmeke neneŋbe gog po yeŋ kuŋ tenayiŋ. Irdeb upsiŋeŋ po tanarde teŋ kunayiŋ,” yinyiŋ.
44 O traidor tinha combinado com eles um sinal. Ele tinha dito: “Prendam e levem bem seguro o homem que eu beijar, pois é ele.”
45 Irdeb forok yeŋ goyare po Yesu hitte waŋbe, “Tisa,” ineŋbe yende pere ird ird matare uluŋde u iryiŋ.
45 Logo que chegou perto de Jesus, Judas disse: — Mestre! E o beijou.
46 Irkeb al buda gore waŋ tanaramiŋ.
46 Então eles pegaram Jesus e o prenderam.
47 Gwaha tikeb Yesu komatmiŋ kura yeŋ binde hinhin goreb fuleŋare niŋ bidilamiŋ mardeb pris buda gote kuruŋmiŋde meteŋ al gote kirmiŋ sapa iryiŋ.
47 Mas um dos que estavam ali tirou a espada, atacou um empregado do Grande Sacerdote e cortou uma orelha dele.
48 Irkeb Yesu beleŋ yeŋ tetek mar goyen, “Ne gayen fuleŋa mar yad kuŋ hime geb, gago fuleŋare niŋ bidilaya nukwaya manaŋ waŋ nawarniŋ teŋ haŋ?
48 Então Jesus disse para aquela gente:
49 Nebe deŋya hugiŋeŋ hinhet. Al Kuruŋyen ya balem bana saba tagalde hinhem. Gega go ma nade hinhan. Goyenbe goŋmiŋ. Al Kuruŋyen asaŋde mere katiŋ hi gwahade po forok yiyyeŋ,” yinyiŋ.
49 Eu estava com vocês todos os dias, ensinando no pátio do Templo, e vocês não me prenderam. Mas isso está acontecendo para se cumprir o que as
50 Irkeb komatmiŋ yago tumŋaŋ Yesu tubul teŋ busaharamiŋ.
50 Então todos os discípulos abandonaram Jesus e fugiram.
51 — ausente —
51 Um jovem, enrolado num lençol, seguia Jesus. Alguns tentaram prendê-lo,
52 — ausente —
52 mas ele largou o lençol e fugiu nu.
53 Be, Yesube pris buda gote kuruŋmiŋ Kaiafas hitte tukukeb pris buda gote karkuwaŋmiŋya, Yuda marte doyaŋ mar parguwakyabe Moseyen saba marya tumŋaŋ gabu iramiŋ.
53 Em seguida, levaram Jesus até a casa do Grande Sacerdote , onde estavam reunidos os chefes dos sacerdotes, alguns líderes dos judeus e alguns mestres da Lei.
54 Be, Pitabe Yesu gama irde kuriŋ gega, gisaw yarham po hinhin. Irdeb pris buda gote kuruŋmiŋde ya kuruŋ goyen milgu irtiŋ koya bana goŋ gabu gasuŋde hurkuriŋ. Irdeb gorbe ya goyen doyaŋ irde hinhan marya tumŋaŋ kak kateŋ hinhan.
54 Pedro seguiu Jesus de longe e entrou no pátio da casa do Grande Sacerdote. Ele sentou-se perto do fogo, com os guardas, para se esquentar.
55 Irkeb pris buda gote karkuwaŋmiŋya Yuda marte doyaŋ mar tumŋaŋ goya gabu irde da misiŋde kura Yesu mayteke kami yeŋ mere sege iramiŋ. Gega mere miŋ igiŋ kura ma kenamiŋ.
55 Os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior estavam procurando encontrar alguma acusação contra Jesus a fim de o condenarem à morte. Mas não conseguiram nenhuma.
56 Gorbe al budam Yesu merem yaŋ irniŋ yeŋ usi mere fakaka iramiŋ. Gega meremiŋ kuruŋ gobe soŋ ala heke miŋ keŋkelak kura ma forok yiriŋ.
56 Muitos diziam mentiras contra ele, mas as suas histórias não combinavam umas com as outras.
57 Gwaha teŋ kuŋ kuŋbe al kura beleŋ huwardeb usi mere gahade tiyamiŋ.
57 Alguns se levantaram e acusaram Jesus com mentiras. Eles diziam:
58 “Al gareb, ‘Al Kuruŋyen ya balem al haniŋde irtiŋ gabe upew ureŋ. Irdeb naŋkahal karworeb hoyaŋ ireŋ. Goyenbe al haniŋde irtiŋ gahade moŋ,’ yeke nurtiriŋ,” yamiŋ.
58 — Nós ouvimos quando ele disse: “Vou destruir este Templo que foi construído por seres humanos e, em três dias, levantarei outro que não será construído por seres humanos.”
59 Gega merem goyen wor soŋ ala heŋ miŋ keŋkelak ma forok yiriŋ.
59 Mesmo assim as suas histórias não combinavam umas com as outras.
60 Irkeb pris buda gote kuruŋmiŋ beleŋ gor gabu iramiŋ mar diliŋ mar huwardeb, “Mere ulger irde haŋ gayen kura muŋ wol ma hawayiŋ? Dahade nurde ha?” ineŋ Yesu gusuŋaŋ iryiŋ.
60 Aí o Grande Sacerdote se levantou no meio de todos e perguntou a Jesus: — Você não vai se defender dessa acusação?
61 Gega Yesu gobe haywaŋ ma irde balmiŋ po hinhin. Irkeb sopte po gusuŋaŋ irdeb, “Ge gayenbe Mesaia, Al Kuruŋ neŋ beleŋ doloŋ irde hityen gote Urmiŋ?” inyiŋ.
61 Mas Jesus ficou calado e não respondeu nada. Então o Grande Sacerdote tornou a perguntar: — Você é o
62 Irkeb Yesu beleŋ wol heŋbe, “Gwaha, nebe ge yaha gog po. Niŋgeb ne Al Urmiŋ gayenbe al deŋem yaŋ wor po heŋ Al Kuruŋ saŋiŋmiŋ kuruŋ wor po gote haniŋ yase beleŋ keperdeb kigariŋkiŋ faykek hende kateŋ himeke nennayiŋ,” inyiŋ.
62 Jesus respondeu:
63 Gwaha inkeb pris buda gote kuruŋmiŋ goreb Al Kuruŋ sukal ira yeŋ biŋ ar yeke uliŋhormiŋ erek irdeb, “Yiŋgeŋ gwaha yihi geb, daniŋ merem yaŋ irtek al hoyaŋ niŋ nurtek?” yiriŋ. Irdeb al buda goyen,
63 Aí o Grande Sacerdote rasgou as suas próprias roupas e disse: — Não precisamos mais de testemunhas!
64 “Al Kuruŋ sukal ira gab dahade nurde haŋ?” yineŋ gusuŋaŋ yiryiŋ. Irkeb mel goreb biŋde buluŋ nurde Yesu goyen kamyeŋ wor po yamiŋ.
64 Vocês ouviram esta blasfêmia contra Deus! Então, o que resolvem? Todos estavam contra Jesus e aí o condenaram à morte.
65 Irkeb kura beleŋ meyaŋ irde amil teŋ diliŋ mala teŋ haniŋ buda irde mayde heŋyab, “Tagala. Ganuŋ beleŋ muguna?” inamiŋ. Irdeb pris buda gote kuruŋmiŋde ya goyen doyaŋ irde haŋyen mar beleŋ tukuŋbe usulak tiyamiŋ.
65 Então alguns começaram a cuspir nele. Cobriam o rosto dele, davam bofetadas nele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe! E também os guardas o pegaram e lhe deram bofetadas.
66 Be, Pitabe pris buda gote kuruŋmiŋde ya kuruŋ koya beleŋ po milgu irtiŋ bana goŋ al gabu irde haŋyen sawsawa kuruŋ kura goyenter hikeyabe pris buda gote kuruŋmiŋde meteŋ bere kura wayyiŋ.
66 Pedro ainda estava lá embaixo no pátio, quando apareceu uma das empregadas do Grande Sacerdote .
67 Yeŋbe kak kateŋ hinhin. Gwaha teŋ hikeya bere gore waŋ keŋkela irdeb, “Ge manaŋ Nasaret niŋ al Yesuya hinhan,” inyiŋ.
67 Ela viu Pedro se esquentando perto do fogo, olhou bem para ele e disse: — Você também estava com Jesus de Nazaré.
68 Goyenpoga Pita beleŋ helwaŋ irdeb, “Gebe da niŋ yeŋ ha? Neb goke kura yeŋ ha yeŋ ma nurde hime,” ineŋbe gabu gasuŋ go tubul teŋ hoyaŋde kuriŋ.
68 Mas ele negou, dizendo: — Eu não o conheço. Não sei do que é que você está falando. E saiu para o corredor. Naquele momento, o galo cantou.
69 Be, bere goreb Pita sopte po keneŋbe gor huwarde hinhan mar goyen, “Yesuyen kadom kurabe gago,” yinyiŋ.
69 Quando a empregada viu Pedro ali, começou a dizer aos que estavam perto: — Este homem é um deles.
70 Irkeb tebaŋ po helwaŋ hiriŋ.
70 Mas ele negou outra vez. Pouco depois, as pessoas que estavam ali disseram de novo a Pedro: — Não há dúvida de que você é um deles, pois você também é da Galileia.
71 Irkeb huwardeb mere hitem po yirdeb, “Nebe Al Kuruŋ beleŋ neneŋ hikeya fudinde wor po dineŋ hime. Nebe al goke yeŋ haŋ yeŋ ma nurde hime,” yinyiŋ.
71 Aí Pedro disse: — Juro que não conheço esse homem de quem vocês estão falando! Que Deus me castigue se não estou dizendo a verdade!
72 Irkeb goyare goyen po tatirok wawuŋ irawa iryiŋ. Irkeb Yesu beleŋ, “Tatirok iraw ma irkeya ge wa wawuŋ karwore ne niŋ yeŋ, ‘Al gob go ma nurd uneŋ hime,’ yawayiŋ,” inyiŋ goyen goke biŋ bak yiriŋ. Irkeb mata tiyyiŋ goke kandukŋeŋ wor po nurde eseŋ epte ma tiyyiŋ.
72 Naquele instante o galo cantou pela segunda vez, e Pedro lembrou que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante duas vezes, você dirá três vezes que não me conhece.” Então Pedro caiu em si e começou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.