Marcos 14

Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Be, Yuda marte asem yago beleŋ Isip naŋa tubul tiyamiŋ goke biŋ bak yeŋ yeŋ ge gabu ird ird nalu kuruŋ Pasoba ineŋ haŋyen goya beret yis miŋmoŋ nen nen nalu kuruŋ goya goyen molye go yeŋ heŋya pris buda gote karkuwaŋmiŋya Moseyen saba marya beleŋ daha mat kura al diliŋ banare Yesu teŋ mayteke kami yeŋ balmiŋ mere sege iramiŋ.
1 Ora, dali a dois dias era a páscoa e a festa dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas andavam buscando como prender Jesus a traição, para o matarem.
2 Gega yiŋgeŋ mere mayde, “Dula nalu kuruŋ gayenter ma gwaha titek. Moŋgo al beleŋ fuleŋa dirnak ge,” yamiŋ.
2 Pois eles diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Be, Yesu go Betani taunde Saimonyen yare heŋ biŋge nene hinhin. Saimon gobe bikkeŋ busuka miŋyaŋ hiyen goke teŋbe Saimon Busuka ineŋ haŋyen. Biŋge nene hikeyabe bere kura beleŋ nat he filginiŋ gote fimiŋ hamiŋ igiŋ muŋ wor po yaliŋ alabasta hora po irtiŋ bana hitiŋ goyen tawaŋ migisuŋ mardeb Yesu tonaŋde wok iryiŋ. Nat fimiŋ gobe damum hende wor po.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro cheio de bálsamo de nardo puro, de grande preço; e, quebrando o vaso, derramou-lhe sobre a cabeça o bálsamo.
4 Be, bere gore gwaha tikeb al gor hinhan gore go keneŋ biŋ ar yekeb, “Daniŋ dawet igiŋ muŋ gayen titmiŋeŋ buluŋ ira?” yeŋ yiŋgeŋ uliŋ tagalde hinhan.
4 Mas alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício do bálsamo?
5 Tagalde heŋyabe, “Det goyen damumbe al kura dama uŋkureŋde meteŋ teŋ hora tiyyeŋ gote folek. Niŋgeb hora go teŋbe al buniŋeŋ samuŋ miŋmoŋ faraŋ yurtek igiŋ gega, gwaha ma tiya,” yeŋ ineŋ teŋ buluŋ iramiŋ.
5 Pois podia ser vendido por mais de trezentos denários que se dariam aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Irkeb Yesu beleŋ, “Tubul tinaŋ. Daniŋ dufaymiŋ buluŋ irde haŋ? Yeŋbe mata igiŋ muŋ wor po nira.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou uma boa ação para comigo.
7 Al buniŋeŋ samuŋ miŋmoŋbe hugiŋeŋ deŋya hikeb igiŋ faraŋ yurde hinayiŋ. Goyenpoga nebe deŋya hugiŋeŋ ma hitek.
7 Porquanto os pobres sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; a mim, porém, nem sempre me tendes.
8 Yeŋ beleŋ mata nirtekbe gag po nira. Nat fimiŋ sam nira gabe ne kammeke mete nirnayiŋ goke teŋ gago gitik nira.
8 ela fez o que pode; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Niŋgeb fudinde wor po dineŋ hime. Ne niŋ naŋa kuruŋ gayen tagalde tukuŋ heŋbe bere gare mata tiya gake wor tagalde hike nurde hinayiŋ,” yinyiŋ.
9 Em verdade vos digo que, em todo o mundo, onde quer que for pregado o evangelho, também o que ela fez será contado para memória sua.
10 Irkeb Yesuyen komat kura deŋembe Yudas Iskariot gore pris buda gote karkuwaŋmiŋ haniŋde pel ire yeŋ kuriŋ.
10 Então Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Kuŋ yenkeb yende mere goyen nurde amaŋ heŋbe horare damu girtek inamiŋ. Irkeb Yudas go daha mat kura Yesu goyen mel gote haniŋde kereŋ yeŋ dufay heŋ hinhin.
11 Ouvindo-o eles, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Be, haŋka wawuŋbe beret yis miŋmoŋ nen nen nalu miŋ ureŋ tiya yeŋ nurdeb Yesuyen komatmiŋ yago beleŋ, “Damde kuŋ Pasoba nalure niŋ biŋge goyen gitik irniŋ?” yeŋ gusuŋaŋ iramiŋ. Go nalure goyenterbe Pasoba niŋ teŋ sipsip dirŋeŋ gasa yirde kumga teŋ haŋyen.
12 Ora, no primeiro dia dos pães ázimos, quando imolavam a páscoa, disseram-lhe seus discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a páscoa?
13 Irkeb Yesu beleŋ komatmiŋ irawa kura hulyaŋ yirdeb, “Yerusalem kuŋbe al kura fe kuwe teŋ waŋ kuke keneŋbe gama iriryeŋ.
13 Enviou, pois, dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem levando um cântaro de água; seguí-o;
14 Ya binde hurkukeb gama irde hurkuŋ ya miŋ al goyen keneŋbe, ‘Tisa beleŋ, “Gasuŋ darebe neya komatneya Pasobayen biŋge netek?” yihi,’ iniryeŋ.
14 e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar: Onde está o meu aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 Gwaha inkeb ya bana goŋ gasuŋ kuruŋ kura hende hi, bikkeŋ sope irtiŋ goyen dikala diryeŋ. Irkeb gasuŋde gorbe dula teŋ teŋ det goyen gitik iriryeŋ,” yinyiŋ.
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado e pronto; aí fazei-nos os preparativos.
16 Irkeb irem go Yerusalem kuŋbe yeŋ yinyiŋ gwahade po yenaryum. Irdeb Pasoba biŋge goyen gitik irdeb mulgaŋ haryum.
16 Partindo, pois, os discípulos, foram à cidade, onde acharam tudo como ele lhes dissera, e prepararam a páscoa.
17 Be, wawuŋbana hekeb Yesuya komatmiŋ 12ya goyen yare gor kuŋ forok yamiŋ.
17 Ao anoitecer chegou ele com os doze.
18 Irdeb ya biŋde goŋ hurkuŋ keperde dula teŋ hinhan. Dula teŋ heŋyabe Yesu beleŋ, “Fudinde wor po dinhem. Al uŋkureŋ kura tumŋaŋ dula teŋ hite bana gare po asogoner haniŋde niryeŋ,” yinyiŋ.
18 E, quando estavam reclinados à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Irkeb komatmiŋ weŋ gor hinhan gobe kandukŋeŋ nuramiŋ. Irdeb yuŋkureŋ yuŋkureŋ waŋbe, “Ne niŋ daw yeŋ ha?” ineŋ gusuŋaŋ irde hinhan.
19 Ao que eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe um após outro: Porventura sou eu?
20 Irkeb Yesu beleŋ wol heŋbe, “Gobe al neya tumŋaŋde beret teŋ fe koroŋ uŋkureŋ bana fakamde hi al goreb gwaha tiyyeŋ.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 Ne Al Urmiŋ gabe Al Kuruŋyen mere basaŋ al beleŋ bikkeŋ asaŋde kayamiŋ goyen po gama irdeb kameŋ. Goyenpoga ne Al Urmiŋ gayen asogoner haniŋde niryeŋ al gobe kanduk kuruŋ wor po tiyyeŋ. Al gobe kawaŋ ma hiriŋ manhan kanduk buluŋ goyen go ma kenwoŋ,” yinyiŋ.
21 Pois o Filho do homem vai, conforme está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do homem é traído! bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 Irdeb biŋge nene heŋyabe Yesu beleŋ beret teŋbe Naniŋ igiŋ nurd uneŋbe ubala teŋ komatmiŋ yunyiŋ. Yuneŋbe, “Beret dunhem gahade gayen po nebe deŋ ge teŋ kameŋ. Niŋgeb goke teŋbe beret gabe gasoŋne geb, teŋ nenaŋ,” yinyiŋ.
22 Enquanto comiam, Jesus tomou pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, dizendo: Tomai; isto é o meu corpo.
23 Irdeb wain fimiŋ gisu bana hitiŋ goyen teŋbe sopte po Al Kuruŋ igiŋ nurd uneŋbe, “Ga nenaŋ,” yineŋ yunkeb tumŋaŋ nitiŋ ala tiyamiŋ.
23 E tomando um cálice, rendeu graças e deu-lho; e todos beberam dele.
24 Irkeb Yesu beleŋ, “Al megen haŋ kuruŋ gake Al Kuruŋ beleŋ biŋa tareŋ tiyyiŋ goke teŋ darine wok irde kameŋ. Niŋgeb wain nahaŋ gobe darine.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do pacto, que por muitos é derramado.
25 Fudinde dineŋ hime. Wain fimiŋ gayen tebaŋ ma neweŋ. Kuŋ kuŋ Al Kuruŋ beleŋ alya bereyamiŋ doyaŋ yiryeŋ goyenter gab deŋya tumŋaŋ sopte wain fimiŋ gergeŋ netek,” yinyiŋ.
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 Be, go kamereb tikiŋ hamiŋ. Irdeb Olip doŋdoŋde hurkamiŋ.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 Be, hurkuŋ gor heŋbe Yesu beleŋ gaha yinyiŋ: “Deŋ tumŋaŋ nubul teŋ busaharnayiŋ. Mata gote merembe hakot asaŋdeb,
27 Disse-lhes então Jesus: Todos vós vos escandalizareis; porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Gega kameŋ goyen sopte huwardeb ne wa meheŋ heŋ Galili kweŋ,” yinyiŋ.
28 Todavia, depois que eu ressurgir, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 Irkeb Pita beleŋ, “Al hoyaŋ gabe gubul tinayiŋ gega, nebe epte ma wor po gwaha tiyeŋ,” inyiŋ.
29 Ao que Pedro lhe disse: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Irkeb Yesu beleŋ, “Fudinde wor po gineŋ hime. Haŋka wawuŋ tatirok irawa ma irkeya ge wa wawuŋ karwore ne niŋ helwaŋ heŋ, ‘Al gobe ma nurd uneŋ hime,’ yawayiŋ,” inyiŋ.
30 Replicou-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes tu me negarás.
31 Gega Pita beleŋ, “Geya wor igiŋ kamyeŋ. Go ma wor po gubul tiyeŋ,” ineŋ tareŋ po hiriŋ. Irkeb kadom yago manaŋ huwardeb tumŋaŋ gwaha ala inamiŋ.
31 Mas ele repetia com veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. Assim também diziam todos.
32 Be, gor mat kuŋ naŋa deŋe kura Getsemani ineŋ haŋyende gor forok yeŋbe komatmiŋ goyen, “Gar keperde doyaŋ nirde hike nebe Al Kuruŋ mere ireŋ,” yinyiŋ.
32 Então chegaram a um lugar chamado Getsêmani, e disse Jesus a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Irdeb Pita, Yems, Yonya po yadeb gasuŋ hoyaŋde kwamiŋ. Goyareb Yesube dufaymiŋya biŋyabe kanduk wor po hiriŋ.
33 E levou consigo a Pedro, a Tiago e a João, e começou a ter pavor e a angustiar-se;
34 Irkeb mel karwo goyen yinyiŋ. “Kanduk kuruŋ wor po mununa. Irkeb kamtek wor po nurhem. Niŋgeb gar heŋ keŋkela heŋ hinaŋ ko,” yinyiŋ.
34 e disse-lhes: A minha alma está triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Gwaha yineŋbe gor mat muŋ kura siŋgir teŋ kuŋbe megen kateŋ dokolhoŋ yuguluŋ teŋbe beleŋ hoyaŋ kura hi kenem kanduk kuruŋ yeŋ hitte forok yetek nalu goyen forok ma yewoŋ yeŋ Al Kuruŋ mere iryiŋ.
35 E adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 “Ado, mata budam kuruŋ gabe delgerbe meteŋeŋ kuram moŋ. Niŋgeb beleŋ hoyaŋ kura hi kenem kanduk gayen go ma teweŋ. Goyenbe nere dufay ma gama irayiŋ. Gigen dufay go po gama irayiŋ,” inyiŋ.
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; afasta de mim este cálice; todavia não seja o que eu quero, mas o que tu queres.
37 Irdeb mulgaŋ heŋ kuŋ komatmiŋ karwo gobe firtiŋde hike yinyiŋ. Gwahade yeneŋbe Pita goyen, “Saimon, bikkeŋ ferha gago? Epte ma keperde muŋ kura doyaŋ hawayiŋ?
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não pudeste vigiar uma hora?
38 Arkup ma yo, irde Al Kuruŋ mere irde ga hayiŋ. Gogab Satan waŋ lom girkeb go ma katayiŋ. Begerbe wilakŋeŋ nurde ha. Gega ulgebe kanduk heŋ hi,” inyiŋ.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Irdeb sopte yubul teŋ kuŋ haŋkapya Al Kuruŋ mere iryiŋ gwahade po inyiŋ.
39 Retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Be, mulgaŋ heŋ waŋbe mel karwo goyen dukpu hika yirke sopte po firtiŋde hike yinyiŋ. Irkeb mel go huwardeb feramiŋ goke warga heŋbe Yesu goyen gwaha mat kura mere irtek ma nuramiŋ.
40 E voltando outra vez, achou-os dormindo, porque seus olhos estavam carregados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Gwahade yeneŋbe mulgaŋ heŋ Al Kuruŋ mere irde hinhin gasuŋde kuriŋ. Irdeb funaŋ mel karwo go hitte waŋbe, “Huwarnaŋ! Ep ferde usaŋ hahaŋ niŋ. Ne Al Urmiŋ gayen mata buluŋ mar haniŋde nertek nalube gago forok yihi.
41 Ao voltar pela terceira vez, disse-lhes: Dormi agora e descansai.-Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Huwarke kuniŋ. Asogoner haniŋde nertek albe gago bikkeŋ waya geb,” yinyiŋ.
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Gwaha yineŋ hikeyab Yesuyen komatmiŋ kura Yudasyabe Yesu teŋ teŋ marya goyen wayamiŋ. Fuleŋare niŋ bidilaya nukwaya yanarde wayamiŋ. Go mar gobe pris buda gote karkuwaŋmiŋya Moseyen saba marya irde Yuda marte doyaŋ mar parguwakya beleŋ hulyaŋ yirkeb gogo wayamiŋ.
43 E logo, enquanto ele ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e com ele uma multidão com espadas e varapaus, vinda da parte dos principais sacerdotes, dos escribas e dos anciãos.
44 Be, Yesu asogom haniŋde kertek al goreb belen waŋ heŋya Yesu tetek mar goyen yinyiŋ. “Kuŋ forok yeŋbe mata kura tiyeŋ geb. Al kura amaŋ amaŋ irde uluŋde u irmeke neneŋbe gog po yeŋ kuŋ tenayiŋ. Irdeb upsiŋeŋ po tanarde teŋ kunayiŋ,” yinyiŋ.
44 Ora, o que o traía lhes havia dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Irdeb forok yeŋ goyare po Yesu hitte waŋbe, “Tisa,” ineŋbe yende pere ird ird matare uluŋde u iryiŋ.
45 E, logo que chegou, aproximando-se de Jesus, disse: Rabi! E o beijou.
46 Irkeb al buda gore waŋ tanaramiŋ.
46 Ao que eles lhes lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Gwaha tikeb Yesu komatmiŋ kura yeŋ binde hinhin goreb fuleŋare niŋ bidilamiŋ mardeb pris buda gote kuruŋmiŋde meteŋ al gote kirmiŋ sapa iryiŋ.
47 Mas um dos que ali estavam, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 Irkeb Yesu beleŋ yeŋ tetek mar goyen, “Ne gayen fuleŋa mar yad kuŋ hime geb, gago fuleŋare niŋ bidilaya nukwaya manaŋ waŋ nawarniŋ teŋ haŋ?
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e varapaus para me prender, como a um salteador?
49 Nebe deŋya hugiŋeŋ hinhet. Al Kuruŋyen ya balem bana saba tagalde hinhem. Gega go ma nade hinhan. Goyenbe goŋmiŋ. Al Kuruŋyen asaŋde mere katiŋ hi gwahade po forok yiyyeŋ,” yinyiŋ.
49 Todos os dias estava convosco no templo, a ensinar, e não me prendestes; mas isto é para que se cumpram as Escrituras.
50 Irkeb komatmiŋ yago tumŋaŋ Yesu tubul teŋ busaharamiŋ.
50 Nisto, todos o deixaram e fugiram.
51 — ausente —
51 Ora, seguia-o certo jovem envolto em um lençol sobre o corpo nu; e o agarraram.
52 — ausente —
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu despido.
53 Be, Yesube pris buda gote kuruŋmiŋ Kaiafas hitte tukukeb pris buda gote karkuwaŋmiŋya, Yuda marte doyaŋ mar parguwakyabe Moseyen saba marya tumŋaŋ gabu iramiŋ.
53 Levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Be, Pitabe Yesu gama irde kuriŋ gega, gisaw yarham po hinhin. Irdeb pris buda gote kuruŋmiŋde ya kuruŋ goyen milgu irtiŋ koya bana goŋ gabu gasuŋde hurkuriŋ. Irdeb gorbe ya goyen doyaŋ irde hinhan marya tumŋaŋ kak kateŋ hinhan.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava sentado com os guardas, aquentando-se ao fogo.
55 Irkeb pris buda gote karkuwaŋmiŋya Yuda marte doyaŋ mar tumŋaŋ goya gabu irde da misiŋde kura Yesu mayteke kami yeŋ mere sege iramiŋ. Gega mere miŋ igiŋ kura ma kenamiŋ.
55 Os principais sacerdotes testemunho contra Jesus para o matar, e não o achavam.
56 Gorbe al budam Yesu merem yaŋ irniŋ yeŋ usi mere fakaka iramiŋ. Gega meremiŋ kuruŋ gobe soŋ ala heke miŋ keŋkelak kura ma forok yiriŋ.
56 Porque contra ele muitos depunham falsamente, mas os testemunhos não concordavam.
57 Gwaha teŋ kuŋ kuŋbe al kura beleŋ huwardeb usi mere gahade tiyamiŋ.
57 Levantaram-se por fim alguns que depunham falsamente contra ele, dizendo:
58 “Al gareb, ‘Al Kuruŋyen ya balem al haniŋde irtiŋ gabe upew ureŋ. Irdeb naŋkahal karworeb hoyaŋ ireŋ. Goyenbe al haniŋde irtiŋ gahade moŋ,’ yeke nurtiriŋ,” yamiŋ.
58 Nós o ouvimos dizer: Eu destruirei este santuário, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Gega merem goyen wor soŋ ala heŋ miŋ keŋkelak ma forok yiriŋ.
59 E nem assim concordava o seu testemunho.
60 Irkeb pris buda gote kuruŋmiŋ beleŋ gor gabu iramiŋ mar diliŋ mar huwardeb, “Mere ulger irde haŋ gayen kura muŋ wol ma hawayiŋ? Dahade nurde ha?” ineŋ Yesu gusuŋaŋ iryiŋ.
60 Levantou-se então o sumo sacerdote no meio e perguntou a Jesus: Não respondes coisa alguma? Que é que estes depõem conta ti?
61 Gega Yesu gobe haywaŋ ma irde balmiŋ po hinhin. Irkeb sopte po gusuŋaŋ irdeb, “Ge gayenbe Mesaia, Al Kuruŋ neŋ beleŋ doloŋ irde hityen gote Urmiŋ?” inyiŋ.
61 Ele, porém, permaneceu calado, e nada respondeu. Tornou o sumo sacerdote a interrogá-lo, perguntando-lhe: És tu o Cristo, o Filho do Deus bendito?
62 Irkeb Yesu beleŋ wol heŋbe, “Gwaha, nebe ge yaha gog po. Niŋgeb ne Al Urmiŋ gayenbe al deŋem yaŋ wor po heŋ Al Kuruŋ saŋiŋmiŋ kuruŋ wor po gote haniŋ yase beleŋ keperdeb kigariŋkiŋ faykek hende kateŋ himeke nennayiŋ,” inyiŋ.
62 Respondeu Jesus: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do Poder e vindo com as nuvens do céu.
63 Gwaha inkeb pris buda gote kuruŋmiŋ goreb Al Kuruŋ sukal ira yeŋ biŋ ar yeke uliŋhormiŋ erek irdeb, “Yiŋgeŋ gwaha yihi geb, daniŋ merem yaŋ irtek al hoyaŋ niŋ nurtek?” yiriŋ. Irdeb al buda goyen,
63 Então o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que precisamos ainda de testemunhas?
64 “Al Kuruŋ sukal ira gab dahade nurde haŋ?” yineŋ gusuŋaŋ yiryiŋ. Irkeb mel goreb biŋde buluŋ nurde Yesu goyen kamyeŋ wor po yamiŋ.
64 Acabais de ouvir a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como réu de morte.
65 Irkeb kura beleŋ meyaŋ irde amil teŋ diliŋ mala teŋ haniŋ buda irde mayde heŋyab, “Tagala. Ganuŋ beleŋ muguna?” inamiŋ. Irdeb pris buda gote kuruŋmiŋde ya goyen doyaŋ irde haŋyen mar beleŋ tukuŋbe usulak tiyamiŋ.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza. E os guardas receberam-no a bofetadas.
66 Be, Pitabe pris buda gote kuruŋmiŋde ya kuruŋ koya beleŋ po milgu irtiŋ bana goŋ al gabu irde haŋyen sawsawa kuruŋ kura goyenter hikeyabe pris buda gote kuruŋmiŋde meteŋ bere kura wayyiŋ.
66 Ora, estando Pedro em baixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote
67 Yeŋbe kak kateŋ hinhin. Gwaha teŋ hikeya bere gore waŋ keŋkela irdeb, “Ge manaŋ Nasaret niŋ al Yesuya hinhan,” inyiŋ.
67 e, vendo a Pedro, que se estava aquentando, encarou-o e disse: Tu também estavas com o nazareno, esse Jesus.
68 Goyenpoga Pita beleŋ helwaŋ irdeb, “Gebe da niŋ yeŋ ha? Neb goke kura yeŋ ha yeŋ ma nurde hime,” ineŋbe gabu gasuŋ go tubul teŋ hoyaŋde kuriŋ.
68 Mas ele o negou, dizendo: Não sei nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre.
69 Be, bere goreb Pita sopte po keneŋbe gor huwarde hinhan mar goyen, “Yesuyen kadom kurabe gago,” yinyiŋ.
69 E a criada, vendo-o, começou de novo a dizer aos que ali estavam: Esse é um deles.
70 Irkeb tebaŋ po helwaŋ hiriŋ.
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente tu és um deles; pois és também galileu.
71 Irkeb huwardeb mere hitem po yirdeb, “Nebe Al Kuruŋ beleŋ neneŋ hikeya fudinde wor po dineŋ hime. Nebe al goke yeŋ haŋ yeŋ ma nurde hime,” yinyiŋ.
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Irkeb goyare goyen po tatirok wawuŋ irawa iryiŋ. Irkeb Yesu beleŋ, “Tatirok iraw ma irkeya ge wa wawuŋ karwore ne niŋ yeŋ, ‘Al gob go ma nurd uneŋ hime,’ yawayiŋ,” inyiŋ goyen goke biŋ bak yiriŋ. Irkeb mata tiyyiŋ goke kandukŋeŋ wor po nurde eseŋ epte ma tiyyiŋ.
72 Nesse instante o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E caindo em si, começou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.