Marcos 12

Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Be, gwaha teŋbe Yesu beleŋ Al Kuruŋ doloŋ ird ird mata doyaŋ marte karkuwaŋmiŋya Moseyen saba marya Yuda marte doyaŋ mar parguwakya goyen maya mere mat gaha yinyiŋ: “Al kura wain meteŋ harde koya kerde milgu iryiŋ. Irdeb wain fimiŋ gilyaŋ heŋ heŋ niŋ mete talde det gitik iryiŋ. Irdeb wain meteŋ go doyaŋ ird ird ya yok manaŋ iryiŋ. Irdeb meteŋ gobe meteŋ mar hoyaŋ haniŋde kerdeb naŋa gisaw kuriŋ.
1 Então Jesus começou a lhes ensinar por meio de parábolas: “Um homem plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao seu redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
2 Be, wain fiŋ heke yad yad nalureb meteŋ miŋ al gore almiŋ kura hulyaŋ irke meteŋ doyaŋ irde hinhan mar hitte wayyiŋ. Waŋbe, ‘Wain kura nunke yad kwe,’ yinyiŋ.
2 No tempo da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção.
3 Gega mel goreb al goyen mayde mayde takira tike duliŋ kuriŋ.
3 Os lavradores agarraram o servo, o espancaram e o mandaram de volta de mãos vazias.
4 Gwaha irkeb meteŋ almiŋ hoyaŋ wor teŋ kerke wayyiŋ. Irkeb al gobe tonaŋde mayde nanyaŋ irde buluŋ buluŋ irde takira tiyamiŋ.
4 Então o dono da terra enviou outro servo, mas eles o insultaram e bateram na cabeça dele.
5 Be, sopte po al hoyaŋ hulyaŋ iryiŋ. Gega al gobe mayke kamyiŋ. Irkeb meteŋ miŋ al beleŋ sopte al yad yerke waŋ hinhan po goyenbe kurabe gasa yirde yakira teŋ hinhan. Munaŋ kurabe gasa yirke kamde hinhan. Meteŋ marmiŋ tumŋaŋ buluŋ buluŋ yirde hinhan.
5 O próximo servo que ele mandou foi morto. Outros servos que ele enviou foram espancados ou mortos,
6 Be, go po tike kuŋ kuŋ funaŋbe, ‘Urne gab palap irnayiŋ,’ yeŋbe urmiŋ bubulkuŋne wor po yeŋ nurde uneŋ hiyen al goyen teŋ kerke wayyiŋ.
6 até que só restou um: seu filho muito amado. Por fim, o dono o enviou, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
7 Gega wain meteŋ doyaŋ irde hinhan mar gobe kadom momoŋ gird teŋbe, ‘Meteŋ gate miŋ alyen urmiŋbe gago niŋgeb, wake mayteke kami. Gogab meteŋ gate miŋ al miŋmoŋ hekeb neŋ beleŋ po tetek,’ yamiŋ.
7 “Os lavradores, porém, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
8 Irdeb meteŋ miŋ al gote urmiŋ goyen mayke kamkeb tukuŋ meteŋ siŋare gor temeyamiŋ.
8 Então o agarraram, o mataram e jogaram seu corpo para fora do vinhedo.
9 “Gwaha tikeb meteŋ gote miŋ al beleŋ waŋbe daha yiryeŋ yeŋ nurde haŋ? Gobe waŋ gasa yirke kamnayiŋ. Irdeb meteŋ go teŋ al hoyaŋ haniŋde kiryeŋ.
9 “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará?”, perguntou Jesus. “Ele virá, matará os lavradores e arrendará o vinhedo a outros.
10 Mere ga dinhem gate miŋ goke Al Kuruŋyen asaŋde katiŋ goyen kapyaŋ ma heŋ haŋyen? Mere gobe gahade:
10 Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular.
11 Go iryiŋ gobe Doyaŋ Al Kuruŋ beleŋ iryiŋ.
11 Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?”
12 Gwaha yinkeb mel goreb, “Siraw mere gabe neŋ ga po dineŋ hi,” yeŋ nuramiŋ geb, goke igiŋ ma nurdeb daha mat kura teŋ fere tiniŋ yeŋ beleŋ niŋ naŋkenamiŋ. Gega mel gobe al buda kuruŋ goke kafura heŋbe tubul teŋ kwamiŋ.
12 Os líderes religiosos queriam prender Jesus, pois perceberam que eram eles os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, por medo da multidão, deixaram-no e foram embora.
13 Be, go kamereb Al Kuruŋ doloŋ ird ird mata doyaŋ marte karkuwaŋmiŋya Moseyen saba marya Yuda marte doyaŋ mar parguwakya goreb Yesu goyen meremde kura soŋ heke tenayiŋ yeŋbe Herotyen alyabe Farisi mar kuraya hulyaŋ yirke Yesu hitte kwamiŋ.
13 Mais tarde, os líderes enviaram alguns fariseus e membros do partido de Herodes com o objetivo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
14 Kuŋbe, “Tisa, gebe mere fudinde po teŋ hayen. Irde al kura al deŋem yaŋ ma deŋem moŋ goke ma nurde hayen geb, al niŋ kafura ma heŋ hayen. Irdeb fudinde mat po Al Kuruŋyen mere tagalde hayen. Niŋgeb gusuŋaŋ kura girtek. Moseyen saba gama irde hite mar gare Roma gabmanyen doyaŋ al kuruŋ Sisar niŋ teks kertek gobe igiŋ ma dahade? Untek ma, goŋmiŋ?” inamiŋ.
14 Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto. É imparcial e não demonstra favoritismo. Ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. Agora, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?
15 Gega Yesu go usi matamiŋ goyen yeneŋ bebak teŋbe, “Daniŋ lomlom nirde haŋ? Hora kura tawaŋ nunke kene,” yinyiŋ.
15 Devemos pagar ou não?”. Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse: “Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha? Mostrem-me uma moeda de prata,
16 Gwaha yinkeb hora mulowom uŋkureŋ tawayamiŋ. Tawakeb, “Gabe ganuŋde toneŋya deŋemya har?” yineŋ gusuŋaŋ yiryiŋ. Irkeb wol heŋbe, “Roma gabmanyen doyaŋ al kuruŋ Sisaryen,” inamiŋ.
16 Quando lhe deram a moeda, ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
17 Irkeb Yesu beleŋ, “Dawet kura Roma gabmanyen keneŋbe Roma gabman po uneŋ hinayiŋ. Gwahade goyen po, Al Kuruŋyenbe Al Kuruŋ po uneŋ hinayiŋ,” yinyiŋ. Irkeb mere go nurdeb dinoŋ kok yamiŋ.
17 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele. Sua resposta os deixou muito admirados.
18 Be, go kamereb Sadusi mar beleŋ Yesu hitte wayamiŋ. Go mar gobe al kamtiŋbe epte ma huwarnayiŋ yeŋ haŋyen. Be, mel goreb,
18 Depois vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos, e perguntaram:
19 “Tisa, Mose beleŋ asaŋde gahade kayyiŋ: ‘Al kura diriŋ miŋmoŋ heŋya berem tubul teŋ kamkeb kuliŋ kura hiyeŋ goreb itiŋde beretap goyen teŋbe itiŋ ge diriŋ forok irde unyeŋ,’ yitiŋ hi.
19 “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
20 Be, kamay itiŋya mel 7 kura hinhan. Itiŋ kuruŋbe berem yaŋ gega, diriŋ miŋmoŋ heŋya kamyiŋ.
20 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
21 Irkeb kuliŋ beleŋ beretap go tiriŋ. Gega yeŋ wor diriŋ miŋmoŋ heŋya kamyiŋ. Yende kuliŋ wor gwahade po kamyiŋ.
21 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu sem deixar filhos. Então o terceiro irmão se casou com ela.
22 Be, gwahade po kuŋ kuŋ kuliŋ funaŋ ge wor beretap go tiriŋ goyen diriŋ kura forok ma irdeya kamyiŋ. Funaŋbe bere goyen wor kamyiŋ.
22 O mesmo aconteceu até o sétimo irmão, e nenhum deixou filhos. Por fim, a mulher também morreu.
23 Be, ire itiŋya mel gote berembe uŋkureŋ gogo po hinhin geb, kame al kamtiŋ huward huward nalurebe bere gobe ganuŋde berem hiyyeŋ?” inamiŋ.
23 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
24 Gwaha inkeb Yesu beleŋ wol heŋbe, “Deŋbe Al Kuruŋyen tareŋya merem asaŋde katiŋya goyen keneŋ wuk ma yeŋ haŋyen. Gwahade geb soŋ heŋ haŋ goyen go ma keneŋ haŋ?
24 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Al kamtiŋ huwarnayiŋ nalurebe al beleŋ bere yade bere beleŋ al kuŋ kuŋ mata go miŋmoŋ hiyyeŋ. Yeŋbe Al Kuruŋyen gasuŋde hurkuŋbe yende miyoŋ yara henayiŋ.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
26 Al kamtiŋ huward huward matabe Moseyen asaŋde kapyaŋ ma heŋ haŋyen? Al Kuruŋ beleŋ he gergeŋ melak heŋ hinhin bana gore mat Mose mere irde, ‘Nebe Abraham, Aisakya Yekopyat Al Kuruŋ,’ inyiŋ gobe ma kapyaŋ heŋ haŋyen? Mel gobe kamamiŋ gega, toneŋbe yeŋya haŋ geb, gogo gwahade yiriŋ.
26 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nos escritos de Moisés, no relato sobre o arbusto em chamas? Deus disse a Moisés: ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
27 Niŋgeb Al Kuruŋbe al kamtiŋde Al Kuruŋ moŋ, diliŋ gergeŋ haŋ mar gote Al Kuruŋ. Deŋ gab soŋ wor po heŋ haŋ,” yinyiŋ.
27 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos. Vocês estão completamente enganados!”.
28 Be, goyenterbe Moseyen saba al kura gor heŋbe mel gore buluŋ mat Yesu gusuŋaŋ iramiŋ goyen Yesu beleŋ wol heŋ yuneŋ hike palŋa irde hinhin. Irdeb Yesu beleŋ meremiŋ keŋkela po wol heŋ yuneŋ hike nurdeb yeŋ wor, “Saba budam kuruŋ nurde hite gote miŋ wor pobe damiŋ?” ineŋ gusuŋaŋ iryiŋ.
28 Um dos mestres da lei estava ali ouvindo a discussão. Ao perceber que Jesus tinha respondido bem, perguntou: “De todos os mandamentos, qual é o mais importante?”.
29 Irkeb Yesu beleŋ wol heŋbe, “Saba miŋ wor pobe gahade. Deŋ Israel mar nurnaŋ ko. Doyaŋ Al Kuruŋniniŋbe Al Kuruŋ yeŋ uŋkureŋ po hi.
29 Jesus respondeu: “O mandamento mais importante é este: ‘Ouça, ó Israel! O Senhor, nosso Deus, é o único Senhor.
30 Niŋgeb bubulkuŋtiŋde mat, bitiŋde mat, irde dufaytiŋde mat wor po Al Kuruŋ niŋ amaŋeŋ nurde uneŋ hinayiŋ. Tareŋtiŋ manaŋ tumŋaŋ gabu irde yeŋ ge amaŋeŋ nurd uneŋ hinayiŋ.
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua mente e de todas as suas forças’.
31 Saba gote kurhanbe al kadtiŋ goyen dindigeŋ ge amaŋeŋ nurde haŋyen gwahade goyen po nurde yuneŋ hinayiŋ. Saba hoyaŋ kura iraw gayen fole yirtiŋ ma haŋ,” inyiŋ.
31 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’. Nenhum outro mandamento é maior que esses”.
32 Gwaha inke al goreb, “Tisa, Al Kuruŋbe yeŋ uŋkureŋ gog po, hoyaŋ miŋmoŋ yaha gobe fudinde wor po yaha.
32 O mestre da lei respondeu: “Muito bem, mestre. O senhor falou a verdade ao dizer que há só um Deus, e nenhum outro.
33 Bubulkuŋtiŋde mat, bitiŋde mat, irde dufaytiŋde mat wor po Al Kuruŋ niŋ amaŋeŋ nurde uneŋ hinayiŋ. Tareŋtiŋ manaŋ tumŋaŋ gabu irde yeŋ ge amaŋeŋ nurd uneŋ hinayiŋ, irde dindikeŋ ge amaŋeŋ nurde haŋyen gwahade goyen po kadtiŋ ge bubulkuŋtiŋde mat amaŋeŋ nurd yuneŋ hinayiŋ gobe Al Kuruŋ diliŋde galak mataya dapŋa kumga teŋ kasor ird ird mataya goyen fole wor po yirde hi,” inyiŋ.
33 E sei que é importante amá-lo de todo o meu coração, de todo o meu entendimento e de todas as minhas forças, e amar o meu próximo como a mim mesmo. É mais importante que oferecer todos os holocaustos e sacrifícios exigidos pela lei”.
34 Be, al gore Yesuyen mere goyen keŋkela wol hekeb, “Gebe Al Kuruŋya awalik hetek binde wor po haha,” inyiŋ. Gwaha inkeb gor hinhan mar beleŋ gusuŋaŋ ird ird niŋ kama hamiŋ.
34 Ao perceber quanto o homem compreendia, Jesus disse: “Você não está longe do reino de Deus”. Depois disso, ninguém se atreveu a lhe fazer mais perguntas.
35 Be, Yesube Al Kuruŋyen ya balem koya beleŋ po milgu irtiŋ bana goŋ al saba yirde hinhin. Saba yirde heŋyabe gaha yinyiŋ: “Dahade niŋgeb Moseyen saba mar beleŋbe Mesaiabe Dewityen foŋeŋ yeŋ haŋyen?
35 Mais tarde, enquanto ensinava o povo no templo, Jesus fez a seguinte pergunta: “Por que os mestres da lei afirmam que o Cristo é filho de Davi?
36 Dewit yiŋgeŋbe Holi Spirit beleŋ ketal urke mere tiyyiŋbe gahade:
36 O próprio Davi, falando por meio do Espírito Santo, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
37 Dewit yiriŋ gwahade po Mesaia goyen Doyaŋ Alne inyiŋ. Gega dahade niŋgeb, Moseyen saba mar beleŋ bul mat Mesaia gobe Dewityen foŋeŋ yeŋ haŋyen? Gobe kukuwamŋeŋ wor po,” yinyiŋ. Irkeb al buda kuruŋ gore mere go nurdeb amaŋeŋ nuramiŋ.
37 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”. E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Be, saba yirde heŋyabe gaha yinyiŋ: “Moseyen saba mar niŋbe keŋkela po heŋ ga hinayiŋ. Yeŋbe al beleŋ deneŋ palap dirnaŋ yeŋbe uliŋhormiŋ somborŋeŋ yerde al diliŋyaŋ wilwul teŋ haŋyen.
38 Jesus também ensinou: “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças.
39 Irdeb Yuda marte gabu ya bana dula nalu karkuwaŋyaŋ kuŋ heŋbe al deŋem yaŋde gasuŋyaŋ po keperde haŋyen.
39 E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
40 Irdeb beretapyen samuŋ komkom heŋ haŋyen. Gega al beleŋ turuŋ dirnaŋ yeŋ Al Kuruŋ mere irhet yeŋbe mere ulyaŋ wor po tuluŋ teŋ haŋyen. Al gwaha teŋ hinayiŋ mar gobe gote muruŋgem buluŋ kuruŋ wor po tenayiŋ,” yinyiŋ.
40 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
41 Irdeb Yesube Al Kuruŋyen ya balem bana goŋ Al Kuruŋ niŋ hora yerd yerd gasuŋ goyen siŋa kurhan keperdeb alya bereya hora yawaŋ yerde hike yeneŋ hinhin. Yeneŋ hikeya al samuŋ miŋyaŋ mar budam hora karkuwaŋ yawaŋ yerde hinhan.
41 Jesus sentou-se perto da caixa de ofertas do templo e ficou observando o povo colocar o dinheiro. Muitos ricos contribuíam com grandes quantias.
42 Gega beretap kura waŋbe hora mulowom irawa yiryiŋ.
42 Então veio uma viúva pobre e colocou duas moedas pequenas.
43 Irkeb Yesu beleŋ komatmiŋ yago tumŋaŋ hoy yirdeb, “Fudinde wor po dineŋ hime. Beretap buniŋeŋ garebe al budam gor hora yerhaŋ mar goyen fole yirde hora kuruŋ po kera.
43 Jesus chamou seus discípulos e disse: “Eu lhes digo a verdade: essa viúva depositou na caixa de ofertas mais que todos os outros.
44 Samuŋ miŋyaŋ marbe samuŋmiŋ yufut yuneŋ hora yerhaŋ. Munaŋ bere gabe siksukŋeŋ niŋgeb, horamiŋ basiŋa irtek yara gega tumŋaŋ yawaŋ yera,” yinyiŋ.
44 Eles deram uma parte do que lhes sobrava, mas ela, em sua pobreza, deu tudo que tinha”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.