Marcos 12
Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs ACF
1 Be, gwaha teŋbe Yesu beleŋ Al Kuruŋ doloŋ ird ird mata doyaŋ marte karkuwaŋmiŋya Moseyen saba marya Yuda marte doyaŋ mar parguwakya goyen maya mere mat gaha yinyiŋ: “Al kura wain meteŋ harde koya kerde milgu iryiŋ. Irdeb wain fimiŋ gilyaŋ heŋ heŋ niŋ mete talde det gitik iryiŋ. Irdeb wain meteŋ go doyaŋ ird ird ya yok manaŋ iryiŋ. Irdeb meteŋ gobe meteŋ mar hoyaŋ haniŋde kerdeb naŋa gisaw kuriŋ.
1 E começou a falar-lhes por parábolas: Um homem plantou uma vinha, e cercou-a de um valado, e fundou nela um lagar, e edificou uma torre, e arrendou-a a uns lavradores, e partiu para fora da terra.
2 Be, wain fiŋ heke yad yad nalureb meteŋ miŋ al gore almiŋ kura hulyaŋ irke meteŋ doyaŋ irde hinhan mar hitte wayyiŋ. Waŋbe, ‘Wain kura nunke yad kwe,’ yinyiŋ.
2 E, chegado o tempo, mandou um servo aos lavradores para que recebesse, dos lavradores, do fruto da vinha.
3 Gega mel goreb al goyen mayde mayde takira tike duliŋ kuriŋ.
3 Mas estes, apoderando-se dele, o feriram e o mandaram embora vazio.
4 Gwaha irkeb meteŋ almiŋ hoyaŋ wor teŋ kerke wayyiŋ. Irkeb al gobe tonaŋde mayde nanyaŋ irde buluŋ buluŋ irde takira tiyamiŋ.
4 E tornou a enviar-lhes outro servo; e eles, apedrejando-o, o feriram na cabeça, e o mandaram embora, tendo-o afrontado.
5 Be, sopte po al hoyaŋ hulyaŋ iryiŋ. Gega al gobe mayke kamyiŋ. Irkeb meteŋ miŋ al beleŋ sopte al yad yerke waŋ hinhan po goyenbe kurabe gasa yirde yakira teŋ hinhan. Munaŋ kurabe gasa yirke kamde hinhan. Meteŋ marmiŋ tumŋaŋ buluŋ buluŋ yirde hinhan.
5 E tornou a enviar-lhes outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns feriram e a outros mataram.
6 Be, go po tike kuŋ kuŋ funaŋbe, ‘Urne gab palap irnayiŋ,’ yeŋbe urmiŋ bubulkuŋne wor po yeŋ nurde uneŋ hiyen al goyen teŋ kerke wayyiŋ.
6 Tendo ele, pois, ainda um seu filho amado, enviou-o também a estes por derradeiro, dizendo: Ao menos terão respeito ao meu filho.
7 Gega wain meteŋ doyaŋ irde hinhan mar gobe kadom momoŋ gird teŋbe, ‘Meteŋ gate miŋ alyen urmiŋbe gago niŋgeb, wake mayteke kami. Gogab meteŋ gate miŋ al miŋmoŋ hekeb neŋ beleŋ po tetek,’ yamiŋ.
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Irdeb meteŋ miŋ al gote urmiŋ goyen mayke kamkeb tukuŋ meteŋ siŋare gor temeyamiŋ.
8 E, pegando dele, o mataram, e o lançaram fora da vinha.
9 “Gwaha tikeb meteŋ gote miŋ al beleŋ waŋbe daha yiryeŋ yeŋ nurde haŋ? Gobe waŋ gasa yirke kamnayiŋ. Irdeb meteŋ go teŋ al hoyaŋ haniŋde kiryeŋ.
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá, e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 Mere ga dinhem gate miŋ goke Al Kuruŋyen asaŋde katiŋ goyen kapyaŋ ma heŋ haŋyen? Mere gobe gahade:
10 Ainda não lestes esta Escritura:A pedra, que os edificadores rejeitaram,Esta foi posta por cabeça de esquina;
11 Go iryiŋ gobe Doyaŋ Al Kuruŋ beleŋ iryiŋ.
11 Isto foi feito pelo Senhor E é coisa maravilhosa aos nossos olhos?
12 Gwaha yinkeb mel goreb, “Siraw mere gabe neŋ ga po dineŋ hi,” yeŋ nuramiŋ geb, goke igiŋ ma nurdeb daha mat kura teŋ fere tiniŋ yeŋ beleŋ niŋ naŋkenamiŋ. Gega mel gobe al buda kuruŋ goke kafura heŋbe tubul teŋ kwamiŋ.
12 E buscavam prendê-lo, mas temiam a multidão; porque entendiam que contra eles dizia esta parábola; e, deixando-o, foram-se.
13 Be, go kamereb Al Kuruŋ doloŋ ird ird mata doyaŋ marte karkuwaŋmiŋya Moseyen saba marya Yuda marte doyaŋ mar parguwakya goreb Yesu goyen meremde kura soŋ heke tenayiŋ yeŋbe Herotyen alyabe Farisi mar kuraya hulyaŋ yirke Yesu hitte kwamiŋ.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem nalguma palavra.
14 Kuŋbe, “Tisa, gebe mere fudinde po teŋ hayen. Irde al kura al deŋem yaŋ ma deŋem moŋ goke ma nurde hayen geb, al niŋ kafura ma heŋ hayen. Irdeb fudinde mat po Al Kuruŋyen mere tagalde hayen. Niŋgeb gusuŋaŋ kura girtek. Moseyen saba gama irde hite mar gare Roma gabmanyen doyaŋ al kuruŋ Sisar niŋ teks kertek gobe igiŋ ma dahade? Untek ma, goŋmiŋ?” inamiŋ.
14 E, chegando eles, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és homem de verdade, e de ninguém se te dá, porque não olhas à aparência dos homens, antes com verdade ensinas o caminho de Deus; é lícito dar o tributo a César, ou não? Daremos, ou não daremos?
15 Gega Yesu go usi matamiŋ goyen yeneŋ bebak teŋbe, “Daniŋ lomlom nirde haŋ? Hora kura tawaŋ nunke kene,” yinyiŋ.
15 Então ele, conhecendo a sua hipocrisia, disse-lhes: Por que me tentais? Trazei-me uma moeda, para que a veja.
16 Gwaha yinkeb hora mulowom uŋkureŋ tawayamiŋ. Tawakeb, “Gabe ganuŋde toneŋya deŋemya har?” yineŋ gusuŋaŋ yiryiŋ. Irkeb wol heŋbe, “Roma gabmanyen doyaŋ al kuruŋ Sisaryen,” inamiŋ.
16 E eles lha trouxeram. E disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição? E eles lhe disseram: De César.
17 Irkeb Yesu beleŋ, “Dawet kura Roma gabmanyen keneŋbe Roma gabman po uneŋ hinayiŋ. Gwahade goyen po, Al Kuruŋyenbe Al Kuruŋ po uneŋ hinayiŋ,” yinyiŋ. Irkeb mere go nurdeb dinoŋ kok yamiŋ.
17 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Dai pois a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus. E maravilharam-se dele.
18 Be, go kamereb Sadusi mar beleŋ Yesu hitte wayamiŋ. Go mar gobe al kamtiŋbe epte ma huwarnayiŋ yeŋ haŋyen. Be, mel goreb,
18 Então os saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se dele, e perguntaram-lhe, dizendo:
19 “Tisa, Mose beleŋ asaŋde gahade kayyiŋ: ‘Al kura diriŋ miŋmoŋ heŋya berem tubul teŋ kamkeb kuliŋ kura hiyeŋ goreb itiŋde beretap goyen teŋbe itiŋ ge diriŋ forok irde unyeŋ,’ yitiŋ hi.
19 Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de alguém, e deixasse a mulher e não deixasse filhos, seu irmão tomasse a mulher dele, e suscitasse descendência a seu irmão.
20 Be, kamay itiŋya mel 7 kura hinhan. Itiŋ kuruŋbe berem yaŋ gega, diriŋ miŋmoŋ heŋya kamyiŋ.
20 Ora, havia sete irmãos, e o primeiro tomou a mulher, e morreu sem deixar descendência;
21 Irkeb kuliŋ beleŋ beretap go tiriŋ. Gega yeŋ wor diriŋ miŋmoŋ heŋya kamyiŋ. Yende kuliŋ wor gwahade po kamyiŋ.
21 E o segundo também a tomou e morreu, e nem este deixou descendência; e o terceiro da mesma maneira.
22 Be, gwahade po kuŋ kuŋ kuliŋ funaŋ ge wor beretap go tiriŋ goyen diriŋ kura forok ma irdeya kamyiŋ. Funaŋbe bere goyen wor kamyiŋ.
22 E tomaram-na os sete, sem, contudo, terem deixado descendência. Finalmente, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Be, ire itiŋya mel gote berembe uŋkureŋ gogo po hinhin geb, kame al kamtiŋ huward huward nalurebe bere gobe ganuŋde berem hiyyeŋ?” inamiŋ.
23 Na ressurreição, pois, quando ressuscitarem, de qual destes será a mulher? porque os sete a tiveram por mulher.
24 Gwaha inkeb Yesu beleŋ wol heŋbe, “Deŋbe Al Kuruŋyen tareŋya merem asaŋde katiŋya goyen keneŋ wuk ma yeŋ haŋyen. Gwahade geb soŋ heŋ haŋ goyen go ma keneŋ haŋ?
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Porventura não errais vós em razão de não saberdes as Escrituras nem o poder de Deus?
25 Al kamtiŋ huwarnayiŋ nalurebe al beleŋ bere yade bere beleŋ al kuŋ kuŋ mata go miŋmoŋ hiyyeŋ. Yeŋbe Al Kuruŋyen gasuŋde hurkuŋbe yende miyoŋ yara henayiŋ.
25 Porquanto, quando ressuscitarem dentre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos que estão nos céus.
26 Al kamtiŋ huward huward matabe Moseyen asaŋde kapyaŋ ma heŋ haŋyen? Al Kuruŋ beleŋ he gergeŋ melak heŋ hinhin bana gore mat Mose mere irde, ‘Nebe Abraham, Aisakya Yekopyat Al Kuruŋ,’ inyiŋ gobe ma kapyaŋ heŋ haŋyen? Mel gobe kamamiŋ gega, toneŋbe yeŋya haŋ geb, gogo gwahade yiriŋ.
26 E, acerca dos mortos que houverem de ressuscitar, não tendes lido no livro de Moisés como Deus lhe falou na sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó?
27 Niŋgeb Al Kuruŋbe al kamtiŋde Al Kuruŋ moŋ, diliŋ gergeŋ haŋ mar gote Al Kuruŋ. Deŋ gab soŋ wor po heŋ haŋ,” yinyiŋ.
27 Ora, Deus não é de mortos, mas sim, é Deus de vivos. Por isso vós errais muito.
28 Be, goyenterbe Moseyen saba al kura gor heŋbe mel gore buluŋ mat Yesu gusuŋaŋ iramiŋ goyen Yesu beleŋ wol heŋ yuneŋ hike palŋa irde hinhin. Irdeb Yesu beleŋ meremiŋ keŋkela po wol heŋ yuneŋ hike nurdeb yeŋ wor, “Saba budam kuruŋ nurde hite gote miŋ wor pobe damiŋ?” ineŋ gusuŋaŋ iryiŋ.
28 Aproximou-se dele um dos escribas que os tinha ouvido disputar, e sabendo que lhes tinha respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Irkeb Yesu beleŋ wol heŋbe, “Saba miŋ wor pobe gahade. Deŋ Israel mar nurnaŋ ko. Doyaŋ Al Kuruŋniniŋbe Al Kuruŋ yeŋ uŋkureŋ po hi.
29 E Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor.
30 Niŋgeb bubulkuŋtiŋde mat, bitiŋde mat, irde dufaytiŋde mat wor po Al Kuruŋ niŋ amaŋeŋ nurde uneŋ hinayiŋ. Tareŋtiŋ manaŋ tumŋaŋ gabu irde yeŋ ge amaŋeŋ nurd uneŋ hinayiŋ.
30 Amarás, pois, ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento, e de todas as tuas forças; este é o primeiro mandamento.
31 Saba gote kurhanbe al kadtiŋ goyen dindigeŋ ge amaŋeŋ nurde haŋyen gwahade goyen po nurde yuneŋ hinayiŋ. Saba hoyaŋ kura iraw gayen fole yirtiŋ ma haŋ,” inyiŋ.
31 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Gwaha inke al goreb, “Tisa, Al Kuruŋbe yeŋ uŋkureŋ gog po, hoyaŋ miŋmoŋ yaha gobe fudinde wor po yaha.
32 E o escriba lhe disse: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que há um só Deus, e que não há outro além dele;
33 Bubulkuŋtiŋde mat, bitiŋde mat, irde dufaytiŋde mat wor po Al Kuruŋ niŋ amaŋeŋ nurde uneŋ hinayiŋ. Tareŋtiŋ manaŋ tumŋaŋ gabu irde yeŋ ge amaŋeŋ nurd uneŋ hinayiŋ, irde dindikeŋ ge amaŋeŋ nurde haŋyen gwahade goyen po kadtiŋ ge bubulkuŋtiŋde mat amaŋeŋ nurd yuneŋ hinayiŋ gobe Al Kuruŋ diliŋde galak mataya dapŋa kumga teŋ kasor ird ird mataya goyen fole wor po yirde hi,” inyiŋ.
33 E que amá-lo de todo o coração, e de todo o entendimento, e de toda a alma, e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Be, al gore Yesuyen mere goyen keŋkela wol hekeb, “Gebe Al Kuruŋya awalik hetek binde wor po haha,” inyiŋ. Gwaha inkeb gor hinhan mar beleŋ gusuŋaŋ ird ird niŋ kama hamiŋ.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E já ninguém ousava perguntar-lhe mais nada.
35 Be, Yesube Al Kuruŋyen ya balem koya beleŋ po milgu irtiŋ bana goŋ al saba yirde hinhin. Saba yirde heŋyabe gaha yinyiŋ: “Dahade niŋgeb Moseyen saba mar beleŋbe Mesaiabe Dewityen foŋeŋ yeŋ haŋyen?
35 E, falando Jesus, dizia, ensinando no templo: Como dizem os escribas que o Cristo é filho de Davi?
36 Dewit yiŋgeŋbe Holi Spirit beleŋ ketal urke mere tiyyiŋbe gahade:
36 O próprio Davi disse pelo Espírito Santo:O Senhor disse ao meu Senhor:Assenta-te à minha direita Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
37 Dewit yiriŋ gwahade po Mesaia goyen Doyaŋ Alne inyiŋ. Gega dahade niŋgeb, Moseyen saba mar beleŋ bul mat Mesaia gobe Dewityen foŋeŋ yeŋ haŋyen? Gobe kukuwamŋeŋ wor po,” yinyiŋ. Irkeb al buda kuruŋ gore mere go nurdeb amaŋeŋ nuramiŋ.
37 Pois, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é logo seu filho? E a grande multidão o ouvia de boa vontade.
38 Be, saba yirde heŋyabe gaha yinyiŋ: “Moseyen saba mar niŋbe keŋkela po heŋ ga hinayiŋ. Yeŋbe al beleŋ deneŋ palap dirnaŋ yeŋbe uliŋhormiŋ somborŋeŋ yerde al diliŋyaŋ wilwul teŋ haŋyen.
38 E, ensinando-os, dizia-lhes: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,
39 Irdeb Yuda marte gabu ya bana dula nalu karkuwaŋyaŋ kuŋ heŋbe al deŋem yaŋde gasuŋyaŋ po keperde haŋyen.
39 E das primeiras cadeiras nas sinagogas, e dos primeiros assentos nas ceias;
40 Irdeb beretapyen samuŋ komkom heŋ haŋyen. Gega al beleŋ turuŋ dirnaŋ yeŋ Al Kuruŋ mere irhet yeŋbe mere ulyaŋ wor po tuluŋ teŋ haŋyen. Al gwaha teŋ hinayiŋ mar gobe gote muruŋgem buluŋ kuruŋ wor po tenayiŋ,” yinyiŋ.
40 Que devoram as casas das viúvas, e isso com pretexto de largas orações. Estes receberão mais grave condenação.
41 Irdeb Yesube Al Kuruŋyen ya balem bana goŋ Al Kuruŋ niŋ hora yerd yerd gasuŋ goyen siŋa kurhan keperdeb alya bereya hora yawaŋ yerde hike yeneŋ hinhin. Yeneŋ hikeya al samuŋ miŋyaŋ mar budam hora karkuwaŋ yawaŋ yerde hinhan.
41 E, estando Jesus assentado defronte da arca do tesouro, observava a maneira como a multidão lançava o dinheiro na arca do tesouro; e muitos ricos deitavam muito.
42 Gega beretap kura waŋbe hora mulowom irawa yiryiŋ.
42 Vindo, porém, uma pobre viúva, deitou duas pequenas moedas, que valiam meio centavo.
43 Irkeb Yesu beleŋ komatmiŋ yago tumŋaŋ hoy yirdeb, “Fudinde wor po dineŋ hime. Beretap buniŋeŋ garebe al budam gor hora yerhaŋ mar goyen fole yirde hora kuruŋ po kera.
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deitou mais do que todos os que deitaram na arca do tesouro;
44 Samuŋ miŋyaŋ marbe samuŋmiŋ yufut yuneŋ hora yerhaŋ. Munaŋ bere gabe siksukŋeŋ niŋgeb, horamiŋ basiŋa irtek yara gega tumŋaŋ yawaŋ yera,” yinyiŋ.
44 Porque todos ali deitaram do que lhes sobejava, mas esta, da sua pobreza, deitou tudo o que tinha, todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.