Marcos 12
Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs NAA
1 Be, gwaha teŋbe Yesu beleŋ Al Kuruŋ doloŋ ird ird mata doyaŋ marte karkuwaŋmiŋya Moseyen saba marya Yuda marte doyaŋ mar parguwakya goyen maya mere mat gaha yinyiŋ: “Al kura wain meteŋ harde koya kerde milgu iryiŋ. Irdeb wain fimiŋ gilyaŋ heŋ heŋ niŋ mete talde det gitik iryiŋ. Irdeb wain meteŋ go doyaŋ ird ird ya yok manaŋ iryiŋ. Irdeb meteŋ gobe meteŋ mar hoyaŋ haniŋde kerdeb naŋa gisaw kuriŋ.
1 Depois Jesus começou a falar-lhes por parábola:
2 Be, wain fiŋ heke yad yad nalureb meteŋ miŋ al gore almiŋ kura hulyaŋ irke meteŋ doyaŋ irde hinhan mar hitte wayyiŋ. Waŋbe, ‘Wain kura nunke yad kwe,’ yinyiŋ.
2 No tempo da colheita, mandou um servo para que recebesse dos lavradores a sua parte dos frutos da vinha.
3 Gega mel goreb al goyen mayde mayde takira tike duliŋ kuriŋ.
3 Mas os lavradores o agarraram, espancaram e o despacharam de mãos vazias.
4 Gwaha irkeb meteŋ almiŋ hoyaŋ wor teŋ kerke wayyiŋ. Irkeb al gobe tonaŋde mayde nanyaŋ irde buluŋ buluŋ irde takira tiyamiŋ.
4 De novo, enviou-lhes outro servo, e eles bateram na cabeça dele e o insultaram.
5 Be, sopte po al hoyaŋ hulyaŋ iryiŋ. Gega al gobe mayke kamyiŋ. Irkeb meteŋ miŋ al beleŋ sopte al yad yerke waŋ hinhan po goyenbe kurabe gasa yirde yakira teŋ hinhan. Munaŋ kurabe gasa yirke kamde hinhan. Meteŋ marmiŋ tumŋaŋ buluŋ buluŋ yirde hinhan.
5 Mandou ainda outro servo, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 Be, go po tike kuŋ kuŋ funaŋbe, ‘Urne gab palap irnayiŋ,’ yeŋbe urmiŋ bubulkuŋne wor po yeŋ nurde uneŋ hiyen al goyen teŋ kerke wayyiŋ.
6 — Restava-lhe ainda um: o seu filho amado. Por fim, mandou o filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
7 Gega wain meteŋ doyaŋ irde hinhan mar gobe kadom momoŋ gird teŋbe, ‘Meteŋ gate miŋ alyen urmiŋbe gago niŋgeb, wake mayteke kami. Gogab meteŋ gate miŋ al miŋmoŋ hekeb neŋ beleŋ po tetek,’ yamiŋ.
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo, e a herança será nossa.”
8 Irdeb meteŋ miŋ al gote urmiŋ goyen mayke kamkeb tukuŋ meteŋ siŋare gor temeyamiŋ.
8 E, agarrando o filho, mataram-no e o lançaram fora da vinha.
9 “Gwaha tikeb meteŋ gote miŋ al beleŋ waŋbe daha yiryeŋ yeŋ nurde haŋ? Gobe waŋ gasa yirke kamnayiŋ. Irdeb meteŋ go teŋ al hoyaŋ haniŋde kiryeŋ.
9 — Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros.
10 Mere ga dinhem gate miŋ goke Al Kuruŋyen asaŋde katiŋ goyen kapyaŋ ma heŋ haŋyen? Mere gobe gahade:
10 Vocês ainda não leram este trecho da Escritura:
11 Go iryiŋ gobe Doyaŋ Al Kuruŋ beleŋ iryiŋ.
11 Isto procede do Senhor
12 Gwaha yinkeb mel goreb, “Siraw mere gabe neŋ ga po dineŋ hi,” yeŋ nuramiŋ geb, goke igiŋ ma nurdeb daha mat kura teŋ fere tiniŋ yeŋ beleŋ niŋ naŋkenamiŋ. Gega mel gobe al buda kuruŋ goke kafura heŋbe tubul teŋ kwamiŋ.
12 E procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo. Então eles o deixaram e foram embora.
13 Be, go kamereb Al Kuruŋ doloŋ ird ird mata doyaŋ marte karkuwaŋmiŋya Moseyen saba marya Yuda marte doyaŋ mar parguwakya goreb Yesu goyen meremde kura soŋ heke tenayiŋ yeŋbe Herotyen alyabe Farisi mar kuraya hulyaŋ yirke Yesu hitte kwamiŋ.
13 E enviaram a Jesus alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Kuŋbe, “Tisa, gebe mere fudinde po teŋ hayen. Irde al kura al deŋem yaŋ ma deŋem moŋ goke ma nurde hayen geb, al niŋ kafura ma heŋ hayen. Irdeb fudinde mat po Al Kuruŋyen mere tagalde hayen. Niŋgeb gusuŋaŋ kura girtek. Moseyen saba gama irde hite mar gare Roma gabmanyen doyaŋ al kuruŋ Sisar niŋ teks kertek gobe igiŋ ma dahade? Untek ma, goŋmiŋ?” inamiŋ.
14 Chegando, disseram-lhe: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e não se importa com a opinião dos outros, porque não olha a aparência das pessoas, mas, segundo a verdade, ensina o caminho de Deus; é lícito pagar imposto a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Gega Yesu go usi matamiŋ goyen yeneŋ bebak teŋbe, “Daniŋ lomlom nirde haŋ? Hora kura tawaŋ nunke kene,” yinyiŋ.
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu:
16 Gwaha yinkeb hora mulowom uŋkureŋ tawayamiŋ. Tawakeb, “Gabe ganuŋde toneŋya deŋemya har?” yineŋ gusuŋaŋ yiryiŋ. Irkeb wol heŋbe, “Roma gabmanyen doyaŋ al kuruŋ Sisaryen,” inamiŋ.
16 Eles trouxeram. E Jesus lhes perguntou: Eles responderam: — De César.
17 Irkeb Yesu beleŋ, “Dawet kura Roma gabmanyen keneŋbe Roma gabman po uneŋ hinayiŋ. Gwahade goyen po, Al Kuruŋyenbe Al Kuruŋ po uneŋ hinayiŋ,” yinyiŋ. Irkeb mere go nurdeb dinoŋ kok yamiŋ.
17 Então Jesus disse: E muito se admiraram dele.
18 Be, go kamereb Sadusi mar beleŋ Yesu hitte wayamiŋ. Go mar gobe al kamtiŋbe epte ma huwarnayiŋ yeŋ haŋyen. Be, mel goreb,
18 Então alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
19 “Tisa, Mose beleŋ asaŋde gahade kayyiŋ: ‘Al kura diriŋ miŋmoŋ heŋya berem tubul teŋ kamkeb kuliŋ kura hiyeŋ goreb itiŋde beretap goyen teŋbe itiŋ ge diriŋ forok irde unyeŋ,’ yitiŋ hi.
19 — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem morrer e deixar mulher sem filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
20 Be, kamay itiŋya mel 7 kura hinhan. Itiŋ kuruŋbe berem yaŋ gega, diriŋ miŋmoŋ heŋya kamyiŋ.
20 Havia sete irmãos. O primeiro casou e morreu sem deixar filhos;
21 Irkeb kuliŋ beleŋ beretap go tiriŋ. Gega yeŋ wor diriŋ miŋmoŋ heŋya kamyiŋ. Yende kuliŋ wor gwahade po kamyiŋ.
21 o segundo casou com a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 Be, gwahade po kuŋ kuŋ kuliŋ funaŋ ge wor beretap go tiriŋ goyen diriŋ kura forok ma irdeya kamyiŋ. Funaŋbe bere goyen wor kamyiŋ.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Be, ire itiŋya mel gote berembe uŋkureŋ gogo po hinhin geb, kame al kamtiŋ huward huward nalurebe bere gobe ganuŋde berem hiyyeŋ?” inamiŋ.
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles ela será a esposa? Porque os sete casaram com ela.
24 Gwaha inkeb Yesu beleŋ wol heŋbe, “Deŋbe Al Kuruŋyen tareŋya merem asaŋde katiŋya goyen keneŋ wuk ma yeŋ haŋyen. Gwahade geb soŋ heŋ haŋ goyen go ma keneŋ haŋ?
24 Jesus respondeu:
25 Al kamtiŋ huwarnayiŋ nalurebe al beleŋ bere yade bere beleŋ al kuŋ kuŋ mata go miŋmoŋ hiyyeŋ. Yeŋbe Al Kuruŋyen gasuŋde hurkuŋbe yende miyoŋ yara henayiŋ.
25 Pois, quando ressuscitarem dentre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos nos céus.
26 Al kamtiŋ huward huward matabe Moseyen asaŋde kapyaŋ ma heŋ haŋyen? Al Kuruŋ beleŋ he gergeŋ melak heŋ hinhin bana gore mat Mose mere irde, ‘Nebe Abraham, Aisakya Yekopyat Al Kuruŋ,’ inyiŋ gobe ma kapyaŋ heŋ haŋyen? Mel gobe kamamiŋ gega, toneŋbe yeŋya haŋ geb, gogo gwahade yiriŋ.
26 Quanto aos mortos, que eles de fato ressuscitam, vocês nunca leram no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou: “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”?
27 Niŋgeb Al Kuruŋbe al kamtiŋde Al Kuruŋ moŋ, diliŋ gergeŋ haŋ mar gote Al Kuruŋ. Deŋ gab soŋ wor po heŋ haŋ,” yinyiŋ.
27 Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Vocês estão completamente enganados.
28 Be, goyenterbe Moseyen saba al kura gor heŋbe mel gore buluŋ mat Yesu gusuŋaŋ iramiŋ goyen Yesu beleŋ wol heŋ yuneŋ hike palŋa irde hinhin. Irdeb Yesu beleŋ meremiŋ keŋkela po wol heŋ yuneŋ hike nurdeb yeŋ wor, “Saba budam kuruŋ nurde hite gote miŋ wor pobe damiŋ?” ineŋ gusuŋaŋ iryiŋ.
28 Chegando um dos escribas, que ouviu a discussão entre eles e viu que Jesus tinha dado uma boa resposta, perguntou-lhe: — Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 Irkeb Yesu beleŋ wol heŋbe, “Saba miŋ wor pobe gahade. Deŋ Israel mar nurnaŋ ko. Doyaŋ Al Kuruŋniniŋbe Al Kuruŋ yeŋ uŋkureŋ po hi.
29 Jesus respondeu:
30 Niŋgeb bubulkuŋtiŋde mat, bitiŋde mat, irde dufaytiŋde mat wor po Al Kuruŋ niŋ amaŋeŋ nurde uneŋ hinayiŋ. Tareŋtiŋ manaŋ tumŋaŋ gabu irde yeŋ ge amaŋeŋ nurd uneŋ hinayiŋ.
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de todo o seu entendimento e com toda a sua força.”
31 Saba gote kurhanbe al kadtiŋ goyen dindigeŋ ge amaŋeŋ nurde haŋyen gwahade goyen po nurde yuneŋ hinayiŋ. Saba hoyaŋ kura iraw gayen fole yirtiŋ ma haŋ,” inyiŋ.
31 O segundo é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.” Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Gwaha inke al goreb, “Tisa, Al Kuruŋbe yeŋ uŋkureŋ gog po, hoyaŋ miŋmoŋ yaha gobe fudinde wor po yaha.
32 Então o escriba disse: — Muito bem, Mestre! E com verdade o senhor disse que ele é o único, e não há outro além dele,
33 Bubulkuŋtiŋde mat, bitiŋde mat, irde dufaytiŋde mat wor po Al Kuruŋ niŋ amaŋeŋ nurde uneŋ hinayiŋ. Tareŋtiŋ manaŋ tumŋaŋ gabu irde yeŋ ge amaŋeŋ nurd uneŋ hinayiŋ, irde dindikeŋ ge amaŋeŋ nurde haŋyen gwahade goyen po kadtiŋ ge bubulkuŋtiŋde mat amaŋeŋ nurd yuneŋ hinayiŋ gobe Al Kuruŋ diliŋde galak mataya dapŋa kumga teŋ kasor ird ird mataya goyen fole wor po yirde hi,” inyiŋ.
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e com todas as forças e amar o próximo como a si mesmo é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Be, al gore Yesuyen mere goyen keŋkela wol hekeb, “Gebe Al Kuruŋya awalik hetek binde wor po haha,” inyiŋ. Gwaha inkeb gor hinhan mar beleŋ gusuŋaŋ ird ird niŋ kama hamiŋ.
34 Vendo Jesus que o escriba havia respondido sabiamente, declarou-lhe: E ninguém mais ousava fazer perguntas a Jesus.
35 Be, Yesube Al Kuruŋyen ya balem koya beleŋ po milgu irtiŋ bana goŋ al saba yirde hinhin. Saba yirde heŋyabe gaha yinyiŋ: “Dahade niŋgeb Moseyen saba mar beleŋbe Mesaiabe Dewityen foŋeŋ yeŋ haŋyen?
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou:
36 Dewit yiŋgeŋbe Holi Spirit beleŋ ketal urke mere tiyyiŋbe gahade:
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 Dewit yiriŋ gwahade po Mesaia goyen Doyaŋ Alne inyiŋ. Gega dahade niŋgeb, Moseyen saba mar beleŋ bul mat Mesaia gobe Dewityen foŋeŋ yeŋ haŋyen? Gobe kukuwamŋeŋ wor po,” yinyiŋ. Irkeb al buda kuruŋ gore mere go nurdeb amaŋeŋ nuramiŋ.
37 — O próprio Davi chama o Cristo de Senhor; então como ele pode ser filho de Davi? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Be, saba yirde heŋyabe gaha yinyiŋ: “Moseyen saba mar niŋbe keŋkela po heŋ ga hinayiŋ. Yeŋbe al beleŋ deneŋ palap dirnaŋ yeŋbe uliŋhormiŋ somborŋeŋ yerde al diliŋyaŋ wilwul teŋ haŋyen.
38 E, ao ensinar, Jesus dizia:
39 Irdeb Yuda marte gabu ya bana dula nalu karkuwaŋyaŋ kuŋ heŋbe al deŋem yaŋde gasuŋyaŋ po keperde haŋyen.
39 buscam as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;
40 Irdeb beretapyen samuŋ komkom heŋ haŋyen. Gega al beleŋ turuŋ dirnaŋ yeŋ Al Kuruŋ mere irhet yeŋbe mere ulyaŋ wor po tuluŋ teŋ haŋyen. Al gwaha teŋ hinayiŋ mar gobe gote muruŋgem buluŋ kuruŋ wor po tenayiŋ,” yinyiŋ.
40 devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 Irdeb Yesube Al Kuruŋyen ya balem bana goŋ Al Kuruŋ niŋ hora yerd yerd gasuŋ goyen siŋa kurhan keperdeb alya bereya hora yawaŋ yerde hike yeneŋ hinhin. Yeneŋ hikeya al samuŋ miŋyaŋ mar budam hora karkuwaŋ yawaŋ yerde hinhan.
41 Sentado diante da caixa de ofertas, Jesus observava como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Gega beretap kura waŋbe hora mulowom irawa yiryiŋ.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, lançou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 Irkeb Yesu beleŋ komatmiŋ yago tumŋaŋ hoy yirdeb, “Fudinde wor po dineŋ hime. Beretap buniŋeŋ garebe al budam gor hora yerhaŋ mar goyen fole yirde hora kuruŋ po kera.
43 E, chamando os seus discípulos, Jesus disse:
44 Samuŋ miŋyaŋ marbe samuŋmiŋ yufut yuneŋ hora yerhaŋ. Munaŋ bere gabe siksukŋeŋ niŋgeb, horamiŋ basiŋa irtek yara gega tumŋaŋ yawaŋ yera,” yinyiŋ.
44 Porque todos eles deram daquilo que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo o que possuía, todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.