Marcos 11

Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Be, Yesuya komatmiŋ yagoya gobe Yerusalem binde binde hamiŋ. Irdeb Betfage taundeya Betani taundeya gor kwamiŋ. Taun irawa gobe Olip dugu dabayiŋde gor haryen. Be, Yesu beleŋ taun kura hinhinde gor matbe komatmiŋ irawa kura hulyaŋ yirdeb gaha yinyiŋ:
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 “Taun iroyenter iro kuri. Kuŋbe doŋki foŋeŋ kura al go hende ma kuŋ hitiŋ goyen feŋde hike kiniryeŋ. Keneŋbe hol irde teŋ wayiryeŋ.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Al kura beleŋ, ‘Gob daha teŋ har?’ dinkeb, ‘Doyaŋ Al Kuruŋ beleŋ gake yihi. Niŋgeb heŋ ga moŋ tumulgaŋ tiyyeŋ,’ iniryeŋ,” yinyiŋ.
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Niŋgeb kuŋbe Yesu beleŋ yinyiŋ gwahade po doŋki goyen ya siŋakde feŋ titiŋ kenaryum.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Irde kuŋ hol irde hikeb al gor hinhan goreb, “Daha irye yeŋ doŋki go hol irde har?” yinamiŋ.
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Irkeb Yesu beleŋ yinyiŋ gwahade po wol hekeb yubul tike teŋ kwaryum.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Be, doŋki go Yesu hitte tawaŋbe uliŋhormiŋ yugu teŋ doŋki go hende ugamkeb go hende hurkuŋ keperde kuriŋ.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Kuŋ hikeb al budam Yesu go palap irniŋ yeŋ uliŋhormiŋ yugu teŋ beleŋyaŋ ugamamiŋ. Irkeb al kurabe Yesu turuŋ irniŋ yeŋ beleŋ umŋa ird ird niŋ patila yuwalŋeŋ walde yawayamiŋ goyen beleŋyaŋ sar irde tukamiŋ.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Al kurab meheŋ hekeb kurab kame heŋbe tumŋaŋ ala deŋem isaŋ heŋ gaha yamiŋ:
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Asininiŋ Dewit beleŋ alya bereyamiŋ doyaŋ yirde hinhin gwahade yara
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Be, Yesu go Yerusalem forok yeŋbe Al Kuruŋyen ya balem bana hurkuriŋ. Irdeb dawet kuruŋ bana goyen yeneŋ tukuriŋ. Gega naŋa hubu hiriŋ geb, komatmiŋ 12ya Betani kwamiŋ.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Be, fay urkeb Betani tubul teŋ heŋyabe Yesu go biŋge iryiŋ.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Irkeb fik he yuwalŋeŋ digula urtiŋ goyen keneŋbe igineŋ miŋyaŋ daw yeŋ kuŋ kinyiŋ. Kuŋ miŋde mat naŋkinyiŋ gega, igineŋ miŋmoŋ, yuwalŋeŋ beleŋ po aw urtiŋ kinyiŋ. Fik ferd ferd nalu moŋ geb, igineŋ miŋmoŋ kinyiŋ.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Gwahade keneŋbe Yesu beleŋ he goyen, “Al kura igineŋge sopte ma niyyeŋ,” ineŋ karan uryiŋ. Irkeb mere tiyyiŋ goyen komatmiŋ yago beleŋ nuramiŋ.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Be, kuŋ Yerusalem forok yeŋbe Yesube Al Kuruŋyen ya balem koya beleŋ po milgu irtiŋ bana goŋ hurkuŋ al buda kuruŋ gor det damu teŋ hinhan goyen kwep kwep yirde yakira tiyyiŋ. Irde hora kapyaŋ heŋ heŋ marte gasuŋ yad yaboloŋ teŋ nu damu teŋ hinhan marte keperd keperd gasuŋ manaŋ yad yaboloŋ teŋ yunyiŋ.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Irdeb, “Damu teŋ teŋde niŋ dawet ya balem diliŋyaŋ goyaŋ gore sopte yukyawaŋ ma yirnayiŋ,” yinyiŋ.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Irdeb saba yirde heŋyabe, “Al Kuruŋyen asaŋdebe, ‘Nere yabe megen niŋ al buda kuruŋ gayen gare waŋ gabu irde mere nird nird ya hiyyeŋ,’ yitiŋ goyen ma nurde haŋyen? Gega deŋbe ya gayen teŋ kawe marte bana kuŋ kuŋ gasuŋ irde haŋ,” yinyiŋ.
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Gwaha yinkeb al buda kuruŋ gor gabu iramiŋ mar gore meremiŋ go nurde dinoŋ kok yamiŋ. Niŋgeb goke Al Kuruŋ doloŋ ird ird mata doyaŋ marte karkuwaŋmiŋya pris buda gote karkuwaŋmiŋya Moseyen saba maryabe kafura heŋbe, “Daha mat kura mayteke kamyeŋ?” yeŋ beleŋ niŋ naŋkeneŋ hinhan.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Be, wawuŋ hekeb Yesuya komatmiŋya gobe taun kuruŋ go tubul teŋ mulgaŋ heŋbe hinhande gor kwamiŋ.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Be, wampot Yerusalem mulgaŋ heŋ kuŋ heŋyabe fik he goyen filginiŋde mat po torok yitiŋ kenamiŋ.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Keneŋbe Pita gobe biŋ bak yekeb, “Tisa, fik he karan uraŋ gob torok yiyuŋ iro kena,” inyiŋ.
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Gwaha inkeb Yesu beleŋ wol heŋbe, “Dufaytiŋbe Al Kuruŋ niŋ po tareŋ irnayiŋ.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Fudinde wor po dineŋ hime. Al kura dugu gayen, ‘Kuŋ makaŋ alare kata!’ ineŋ biŋde dufay budam ma iryeŋ. Irdeb dufaymiŋde, ‘Mere tihim gabe forok yeŋ nunyeŋ,’ yeŋ nuryeŋ gobe gwahade po forok yeŋ unyeŋ.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Gwahade niŋgeb gago dinhem. Det kuraŋ Al Kuruŋ gusuŋaŋ irnayiŋ gob dufaytiŋdebe tihit wor po yeŋ nurnayiŋ. Irkeb dende hiyyeŋ.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 — ausente —
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 — ausente —
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Be, Yesuya komatmiŋya goyen sopte kuŋ Yerusalem forok yamiŋ. Irdeb Yesu go Al Kuruŋyen ya balem goyen koya milgu irtiŋ bana hurkuŋ kuŋ waŋ teŋ hikeb pris buda gote karkuwaŋmiŋya Moseyen saba marya Yuda marte doyaŋ mar parguwakya beleŋ yeŋ hitte wayamiŋ.
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 Irdeb Yesu gusuŋaŋ irdeb, “Mata teŋ ha gayenbe ganuŋyen deŋemde teŋ ha? Ganuŋ beleŋ gwaha teŋ hayiŋ ginkeb gago teŋ ha?” inamiŋ.
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Irkeb Yesu beleŋ wol heŋbe, “Ne wor gusuŋaŋ uŋkureŋ kura direŋ tihim goyen wol henaŋ ko. Irke gab al goyen deŋemde mata teŋ hime yeŋ momoŋ direŋ.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Yon Baptais beleŋ al baptais yirde hinhin goyenbe Al Kuruŋyen deŋemde ma alyen deŋemde? Momoŋ nirnaŋ!” yinyiŋ.
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Irkeb mel go yiŋgeŋ uliŋ mere sege irdeb, “Al Kuruŋyen deŋemde intek gob, ‘Munaŋ daniŋ geb sabamiŋ goyen usi yeŋ nurde gama ma irde hinhan?’ dinyeŋ,” yamiŋ.
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Munaŋ alyen deŋemde yetek gobe al buda kuruŋ gob Yon Baptaisbe Al Kuruŋyen mere basaŋ al fudinde wor po yeŋ nurde hinhan geb, goke kafura hamiŋ.
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Niŋgeb mel goreb, “Neŋbe go ma nurde hite,” inamiŋ. Irkeb Yesu beleŋ, “Ne wor mata teŋ hime gayen al gote deŋemde teŋ hime ma dineŋ,” yinyiŋ.
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.