Marcos 11

Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Be, Yesuya komatmiŋ yagoya gobe Yerusalem binde binde hamiŋ. Irdeb Betfage taundeya Betani taundeya gor kwamiŋ. Taun irawa gobe Olip dugu dabayiŋde gor haryen. Be, Yesu beleŋ taun kura hinhinde gor matbe komatmiŋ irawa kura hulyaŋ yirdeb gaha yinyiŋ:
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 “Taun iroyenter iro kuri. Kuŋbe doŋki foŋeŋ kura al go hende ma kuŋ hitiŋ goyen feŋde hike kiniryeŋ. Keneŋbe hol irde teŋ wayiryeŋ.
2 com a seguinte ordem:
3 Al kura beleŋ, ‘Gob daha teŋ har?’ dinkeb, ‘Doyaŋ Al Kuruŋ beleŋ gake yihi. Niŋgeb heŋ ga moŋ tumulgaŋ tiyyeŋ,’ iniryeŋ,” yinyiŋ.
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Niŋgeb kuŋbe Yesu beleŋ yinyiŋ gwahade po doŋki goyen ya siŋakde feŋ titiŋ kenaryum.
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 Irde kuŋ hol irde hikeb al gor hinhan goreb, “Daha irye yeŋ doŋki go hol irde har?” yinamiŋ.
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Irkeb Yesu beleŋ yinyiŋ gwahade po wol hekeb yubul tike teŋ kwaryum.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Be, doŋki go Yesu hitte tawaŋbe uliŋhormiŋ yugu teŋ doŋki go hende ugamkeb go hende hurkuŋ keperde kuriŋ.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Kuŋ hikeb al budam Yesu go palap irniŋ yeŋ uliŋhormiŋ yugu teŋ beleŋyaŋ ugamamiŋ. Irkeb al kurabe Yesu turuŋ irniŋ yeŋ beleŋ umŋa ird ird niŋ patila yuwalŋeŋ walde yawayamiŋ goyen beleŋyaŋ sar irde tukamiŋ.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Al kurab meheŋ hekeb kurab kame heŋbe tumŋaŋ ala deŋem isaŋ heŋ gaha yamiŋ:
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 Asininiŋ Dewit beleŋ alya bereyamiŋ doyaŋ yirde hinhin gwahade yara
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Be, Yesu go Yerusalem forok yeŋbe Al Kuruŋyen ya balem bana hurkuriŋ. Irdeb dawet kuruŋ bana goyen yeneŋ tukuriŋ. Gega naŋa hubu hiriŋ geb, komatmiŋ 12ya Betani kwamiŋ.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Be, fay urkeb Betani tubul teŋ heŋyabe Yesu go biŋge iryiŋ.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 Irkeb fik he yuwalŋeŋ digula urtiŋ goyen keneŋbe igineŋ miŋyaŋ daw yeŋ kuŋ kinyiŋ. Kuŋ miŋde mat naŋkinyiŋ gega, igineŋ miŋmoŋ, yuwalŋeŋ beleŋ po aw urtiŋ kinyiŋ. Fik ferd ferd nalu moŋ geb, igineŋ miŋmoŋ kinyiŋ.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 Gwahade keneŋbe Yesu beleŋ he goyen, “Al kura igineŋge sopte ma niyyeŋ,” ineŋ karan uryiŋ. Irkeb mere tiyyiŋ goyen komatmiŋ yago beleŋ nuramiŋ.
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Be, kuŋ Yerusalem forok yeŋbe Yesube Al Kuruŋyen ya balem koya beleŋ po milgu irtiŋ bana goŋ hurkuŋ al buda kuruŋ gor det damu teŋ hinhan goyen kwep kwep yirde yakira tiyyiŋ. Irde hora kapyaŋ heŋ heŋ marte gasuŋ yad yaboloŋ teŋ nu damu teŋ hinhan marte keperd keperd gasuŋ manaŋ yad yaboloŋ teŋ yunyiŋ.
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Irdeb, “Damu teŋ teŋde niŋ dawet ya balem diliŋyaŋ goyaŋ gore sopte yukyawaŋ ma yirnayiŋ,” yinyiŋ.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 Irdeb saba yirde heŋyabe, “Al Kuruŋyen asaŋdebe, ‘Nere yabe megen niŋ al buda kuruŋ gayen gare waŋ gabu irde mere nird nird ya hiyyeŋ,’ yitiŋ goyen ma nurde haŋyen? Gega deŋbe ya gayen teŋ kawe marte bana kuŋ kuŋ gasuŋ irde haŋ,” yinyiŋ.
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Gwaha yinkeb al buda kuruŋ gor gabu iramiŋ mar gore meremiŋ go nurde dinoŋ kok yamiŋ. Niŋgeb goke Al Kuruŋ doloŋ ird ird mata doyaŋ marte karkuwaŋmiŋya pris buda gote karkuwaŋmiŋya Moseyen saba maryabe kafura heŋbe, “Daha mat kura mayteke kamyeŋ?” yeŋ beleŋ niŋ naŋkeneŋ hinhan.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Be, wawuŋ hekeb Yesuya komatmiŋya gobe taun kuruŋ go tubul teŋ mulgaŋ heŋbe hinhande gor kwamiŋ.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Be, wampot Yerusalem mulgaŋ heŋ kuŋ heŋyabe fik he goyen filginiŋde mat po torok yitiŋ kenamiŋ.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Keneŋbe Pita gobe biŋ bak yekeb, “Tisa, fik he karan uraŋ gob torok yiyuŋ iro kena,” inyiŋ.
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Gwaha inkeb Yesu beleŋ wol heŋbe, “Dufaytiŋbe Al Kuruŋ niŋ po tareŋ irnayiŋ.
22 Jesus respondeu:
23 Fudinde wor po dineŋ hime. Al kura dugu gayen, ‘Kuŋ makaŋ alare kata!’ ineŋ biŋde dufay budam ma iryeŋ. Irdeb dufaymiŋde, ‘Mere tihim gabe forok yeŋ nunyeŋ,’ yeŋ nuryeŋ gobe gwahade po forok yeŋ unyeŋ.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Gwahade niŋgeb gago dinhem. Det kuraŋ Al Kuruŋ gusuŋaŋ irnayiŋ gob dufaytiŋdebe tihit wor po yeŋ nurnayiŋ. Irkeb dende hiyyeŋ.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 — ausente —
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 — ausente —
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Be, Yesuya komatmiŋya goyen sopte kuŋ Yerusalem forok yamiŋ. Irdeb Yesu go Al Kuruŋyen ya balem goyen koya milgu irtiŋ bana hurkuŋ kuŋ waŋ teŋ hikeb pris buda gote karkuwaŋmiŋya Moseyen saba marya Yuda marte doyaŋ mar parguwakya beleŋ yeŋ hitte wayamiŋ.
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 Irdeb Yesu gusuŋaŋ irdeb, “Mata teŋ ha gayenbe ganuŋyen deŋemde teŋ ha? Ganuŋ beleŋ gwaha teŋ hayiŋ ginkeb gago teŋ ha?” inamiŋ.
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Irkeb Yesu beleŋ wol heŋbe, “Ne wor gusuŋaŋ uŋkureŋ kura direŋ tihim goyen wol henaŋ ko. Irke gab al goyen deŋemde mata teŋ hime yeŋ momoŋ direŋ.
29 Jesus respondeu:
30 Yon Baptais beleŋ al baptais yirde hinhin goyenbe Al Kuruŋyen deŋemde ma alyen deŋemde? Momoŋ nirnaŋ!” yinyiŋ.
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Irkeb mel go yiŋgeŋ uliŋ mere sege irdeb, “Al Kuruŋyen deŋemde intek gob, ‘Munaŋ daniŋ geb sabamiŋ goyen usi yeŋ nurde gama ma irde hinhan?’ dinyeŋ,” yamiŋ.
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 Munaŋ alyen deŋemde yetek gobe al buda kuruŋ gob Yon Baptaisbe Al Kuruŋyen mere basaŋ al fudinde wor po yeŋ nurde hinhan geb, goke kafura hamiŋ.
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Niŋgeb mel goreb, “Neŋbe go ma nurde hite,” inamiŋ. Irkeb Yesu beleŋ, “Ne wor mata teŋ hime gayen al gote deŋemde teŋ hime ma dineŋ,” yinyiŋ.
33 Por isso responderam: — Não sabemos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.