Marcos 11
Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs ARIB
1 Be, Yesuya komatmiŋ yagoya gobe Yerusalem binde binde hamiŋ. Irdeb Betfage taundeya Betani taundeya gor kwamiŋ. Taun irawa gobe Olip dugu dabayiŋde gor haryen. Be, Yesu beleŋ taun kura hinhinde gor matbe komatmiŋ irawa kura hulyaŋ yirdeb gaha yinyiŋ:
1 Ora, quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto do Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois dos seus discípulos
2 “Taun iroyenter iro kuri. Kuŋbe doŋki foŋeŋ kura al go hende ma kuŋ hitiŋ goyen feŋde hike kiniryeŋ. Keneŋbe hol irde teŋ wayiryeŋ.
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis preso um jumentinho, em que ainda ninguém montou; desprendei-o e trazei-o.
3 Al kura beleŋ, ‘Gob daha teŋ har?’ dinkeb, ‘Doyaŋ Al Kuruŋ beleŋ gake yihi. Niŋgeb heŋ ga moŋ tumulgaŋ tiyyeŋ,’ iniryeŋ,” yinyiŋ.
3 E se alguém vos perguntar: Por que fazeis isso? respondei: O Senhor precisa dele, e logo tornará a enviá-lo para aqui.
4 Niŋgeb kuŋbe Yesu beleŋ yinyiŋ gwahade po doŋki goyen ya siŋakde feŋ titiŋ kenaryum.
4 Foram, pois, e acharam o jumentinho preso ao portão do lado de fora na rua, e o desprenderam.
5 Irde kuŋ hol irde hikeb al gor hinhan goreb, “Daha irye yeŋ doŋki go hol irde har?” yinamiŋ.
5 E alguns dos que ali estavam lhes perguntaram: Que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Irkeb Yesu beleŋ yinyiŋ gwahade po wol hekeb yubul tike teŋ kwaryum.
6 Responderam como Jesus lhes tinha mandado; e lho deixaram levar.
7 Be, doŋki go Yesu hitte tawaŋbe uliŋhormiŋ yugu teŋ doŋki go hende ugamkeb go hende hurkuŋ keperde kuriŋ.
7 Então trouxeram a Jesus o jumentinho e lançaram sobre ele os seus mantos; e Jesus montou nele.
8 Kuŋ hikeb al budam Yesu go palap irniŋ yeŋ uliŋhormiŋ yugu teŋ beleŋyaŋ ugamamiŋ. Irkeb al kurabe Yesu turuŋ irniŋ yeŋ beleŋ umŋa ird ird niŋ patila yuwalŋeŋ walde yawayamiŋ goyen beleŋyaŋ sar irde tukamiŋ.
8 Muitos também estenderam pelo caminho os seus mantos, e outros, ramagens que tinham cortado nos campos.
9 Al kurab meheŋ hekeb kurab kame heŋbe tumŋaŋ ala deŋem isaŋ heŋ gaha yamiŋ:
9 E tanto os que o precediam como os que o seguiam, clamavam: Hosana! bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Asininiŋ Dewit beleŋ alya bereyamiŋ doyaŋ yirde hinhin gwahade yara
10 Bendito o reino que vem, o reino de nosso pai Davi! Hosana nas alturas!
11 Be, Yesu go Yerusalem forok yeŋbe Al Kuruŋyen ya balem bana hurkuriŋ. Irdeb dawet kuruŋ bana goyen yeneŋ tukuriŋ. Gega naŋa hubu hiriŋ geb, komatmiŋ 12ya Betani kwamiŋ.
11 Tendo Jesus entrado em Jerusalém, foi ao templo; e tendo observado tudo em redor, como já fosse tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Be, fay urkeb Betani tubul teŋ heŋyabe Yesu go biŋge iryiŋ.
12 No dia seguinte, depois de saírem de Betânia teve fome,
13 Irkeb fik he yuwalŋeŋ digula urtiŋ goyen keneŋbe igineŋ miŋyaŋ daw yeŋ kuŋ kinyiŋ. Kuŋ miŋde mat naŋkinyiŋ gega, igineŋ miŋmoŋ, yuwalŋeŋ beleŋ po aw urtiŋ kinyiŋ. Fik ferd ferd nalu moŋ geb, igineŋ miŋmoŋ kinyiŋ.
13 e avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se, porventura, acharia nela alguma coisa; e chegando a ela, nada achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Gwahade keneŋbe Yesu beleŋ he goyen, “Al kura igineŋge sopte ma niyyeŋ,” ineŋ karan uryiŋ. Irkeb mere tiyyiŋ goyen komatmiŋ yago beleŋ nuramiŋ.
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E seus discípulos ouviram isso.
15 Be, kuŋ Yerusalem forok yeŋbe Yesube Al Kuruŋyen ya balem koya beleŋ po milgu irtiŋ bana goŋ hurkuŋ al buda kuruŋ gor det damu teŋ hinhan goyen kwep kwep yirde yakira tiyyiŋ. Irde hora kapyaŋ heŋ heŋ marte gasuŋ yad yaboloŋ teŋ nu damu teŋ hinhan marte keperd keperd gasuŋ manaŋ yad yaboloŋ teŋ yunyiŋ.
15 Chegaram, pois, a Jerusalém. E entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam e compravam; e derribou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 Irdeb, “Damu teŋ teŋde niŋ dawet ya balem diliŋyaŋ goyaŋ gore sopte yukyawaŋ ma yirnayiŋ,” yinyiŋ.
16 e não consentia que ninguém atravessasse o templo levando qualquer utensílio;
17 Irdeb saba yirde heŋyabe, “Al Kuruŋyen asaŋdebe, ‘Nere yabe megen niŋ al buda kuruŋ gayen gare waŋ gabu irde mere nird nird ya hiyyeŋ,’ yitiŋ goyen ma nurde haŋyen? Gega deŋbe ya gayen teŋ kawe marte bana kuŋ kuŋ gasuŋ irde haŋ,” yinyiŋ.
17 e ensinava, dizendo-lhes: Não está escrito: A minha casa será chamada casa de oração para todas as nações? Vós, porém, a tendes feito covil de salteadores.
18 Gwaha yinkeb al buda kuruŋ gor gabu iramiŋ mar gore meremiŋ go nurde dinoŋ kok yamiŋ. Niŋgeb goke Al Kuruŋ doloŋ ird ird mata doyaŋ marte karkuwaŋmiŋya pris buda gote karkuwaŋmiŋya Moseyen saba maryabe kafura heŋbe, “Daha mat kura mayteke kamyeŋ?” yeŋ beleŋ niŋ naŋkeneŋ hinhan.
18 Ora, os principais sacerdotes e os escribas ouviram isto, e procuravam um modo de o matar; pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava da sua doutrina.
19 Be, wawuŋ hekeb Yesuya komatmiŋya gobe taun kuruŋ go tubul teŋ mulgaŋ heŋbe hinhande gor kwamiŋ.
19 Ao cair da tarde, saíam da cidade.
20 Be, wampot Yerusalem mulgaŋ heŋ kuŋ heŋyabe fik he goyen filginiŋde mat po torok yitiŋ kenamiŋ.
20 Quando passavam na manhã seguinte, viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Keneŋbe Pita gobe biŋ bak yekeb, “Tisa, fik he karan uraŋ gob torok yiyuŋ iro kena,” inyiŋ.
21 Então Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Olha, Mestre, secou-se a figueira que amaldiçoaste.
22 Gwaha inkeb Yesu beleŋ wol heŋbe, “Dufaytiŋbe Al Kuruŋ niŋ po tareŋ irnayiŋ.
22 Respondeu-lhes Jesus: Tende fé em Deus.
23 Fudinde wor po dineŋ hime. Al kura dugu gayen, ‘Kuŋ makaŋ alare kata!’ ineŋ biŋde dufay budam ma iryeŋ. Irdeb dufaymiŋde, ‘Mere tihim gabe forok yeŋ nunyeŋ,’ yeŋ nuryeŋ gobe gwahade po forok yeŋ unyeŋ.
23 Em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar; e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Gwahade niŋgeb gago dinhem. Det kuraŋ Al Kuruŋ gusuŋaŋ irnayiŋ gob dufaytiŋdebe tihit wor po yeŋ nurnayiŋ. Irkeb dende hiyyeŋ.
24 Por isso vos digo que tudo o que pedirdes em oração, crede que o recebereis, e tê-lo-eis.
25 — ausente —
25 Quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai que está no céu, vos perdoe as vossas ofensas.
26 — ausente —
26 {Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que está no céu, não vos perdoará as vossas ofensas.}
27 Be, Yesuya komatmiŋya goyen sopte kuŋ Yerusalem forok yamiŋ. Irdeb Yesu go Al Kuruŋyen ya balem goyen koya milgu irtiŋ bana hurkuŋ kuŋ waŋ teŋ hikeb pris buda gote karkuwaŋmiŋya Moseyen saba marya Yuda marte doyaŋ mar parguwakya beleŋ yeŋ hitte wayamiŋ.
27 Vieram de novo a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 Irdeb Yesu gusuŋaŋ irdeb, “Mata teŋ ha gayenbe ganuŋyen deŋemde teŋ ha? Ganuŋ beleŋ gwaha teŋ hayiŋ ginkeb gago teŋ ha?” inamiŋ.
28 que lhe perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? ou quem te deu autoridade para fazê-las?
29 Irkeb Yesu beleŋ wol heŋbe, “Ne wor gusuŋaŋ uŋkureŋ kura direŋ tihim goyen wol henaŋ ko. Irke gab al goyen deŋemde mata teŋ hime yeŋ momoŋ direŋ.
29 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos perguntarei uma coisa; respondei-me, pois, e eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
30 Yon Baptais beleŋ al baptais yirde hinhin goyenbe Al Kuruŋyen deŋemde ma alyen deŋemde? Momoŋ nirnaŋ!” yinyiŋ.
30 O batismo de João era do céu, ou dos homens? respondei-me.
31 Irkeb mel go yiŋgeŋ uliŋ mere sege irdeb, “Al Kuruŋyen deŋemde intek gob, ‘Munaŋ daniŋ geb sabamiŋ goyen usi yeŋ nurde gama ma irde hinhan?’ dinyeŋ,” yamiŋ.
31 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Então por que não o crestes?
32 Munaŋ alyen deŋemde yetek gobe al buda kuruŋ gob Yon Baptaisbe Al Kuruŋyen mere basaŋ al fudinde wor po yeŋ nurde hinhan geb, goke kafura hamiŋ.
32 Mas diremos, porventura: Dos homens?-É que temiam o povo; porque todos verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Niŋgeb mel goreb, “Neŋbe go ma nurde hite,” inamiŋ. Irkeb Yesu beleŋ, “Ne wor mata teŋ hime gayen al gote deŋemde teŋ hime ma dineŋ,” yinyiŋ.
33 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Replicou-lhes ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.