Lucas 9

Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Be, go kamereb Yesu beleŋ mere basaŋ marmiŋ 12 goyen hoy yirke waŋ gabu irkeb uŋgura kurayen kurayen kuruŋ goyen yakira teŋ teŋ tareŋya garbam sope yird yird tareŋya goyen yunyiŋ.
1 Reunindo Jesus os doze apóstolos, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curar enfermidades.
2 Irdeb, “Kuŋ Al Kuruŋ beleŋ alya bereyamiŋ doyaŋ yird yird mata goyen tagalde tukuŋ heŋbe garbam mar sope yirde hinayiŋ,” yinyiŋ.
2 Enviou-os a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Irde gaha yinyiŋ: “Kuniŋ yeŋbe genuŋ, kalwa, biŋge, horayabe uliŋhor hoyaŋ ma yawarnayiŋ. Uliŋhorbe ultiŋde haŋ gogo ep, det hoyaŋ wor kura ma po yawarnayiŋ.
3 Disse-lhes: Não leveis coisa alguma para o caminho, nem bordão, nem mochila, nem pão, nem dinheiro, nem tenhais duas túnicas.
4 Tiyuŋ kurar kura kuke al kura beleŋ yaner wanaŋ dineŋ hoy dirkeb ya hoyaŋde ma kunayiŋ. Uŋkureŋde gor po heŋ heŋbe tiyuŋ go tubul teŋ hoyaŋde kunayiŋ.
4 Em qualquer casa em que entrardes, ficai ali até que deixeis aquela localidade.
5 Munaŋ tiyuŋ kurar kura kuke gor niŋ mar beleŋ meretiŋ pel irde dakira tikebe, ‘Al Kuruŋyen mere pel irhet,’ yeŋ bebak tinaŋ yeŋbe kahaŋtiŋde tupi yaraŋ tinayiŋ,” yinyiŋ.
5 Onde ninguém vos receber, deixai aquela cidade e em testemunho contra eles sacudi a poeira dos vossos pés.
6 Be, Yesu beleŋ komatmiŋ yago gwaha yinkeb tiyuŋ kurar kurar kwamiŋ. Irde naŋa kuruŋ goyen kuŋ heŋyabe mere igiŋ Al Kuruŋ beleŋ alya bereya yumulgaŋ teŋ teŋ goke yitiŋ goyen tagalde saba yirde tukuŋ hinhan. Irdeb garbam mar manaŋ sope yirde kuŋ hinhan.
6 Partiram, pois, e percorriam as aldeias, pregando o Evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 — ausente —
7 O tetrarca Herodes ouviu falar de tudo o que Jesus fazia e ficou perplexo. Uns diziam: É João que ressurgiu dos mortos; outros: É Elias que apareceu;
8 — ausente —
8 e ainda outros: É um dos antigos profetas que ressuscitou.
9 Irdeb, “Yon Baptaisbe biŋiŋ walmeke kamuŋ. Munaŋ mere momoŋmiŋ nurde hime al gabe ganuŋ?” yeŋ Yesu goyen kene yeŋ kurut yeŋ hinhin.
9 Mas Herodes dizia: Eu degolei João. Quem é, pois, este, de quem ouço tais coisas? E procurava ocasião de vê-lo.
10 Be, Yesuyen mere basaŋ mar go mulgaŋ heŋ waŋbe meteŋbe gwaha gwaha titiŋ ineŋ momoŋ iramiŋ. Irkeb Yesu beleŋ al hoyaŋbe gor yubul teŋbe komatmiŋ yago po yade Betsaida taunde kuriŋ.
10 Os apóstolos, ao voltarem, contaram a Jesus tudo o que haviam feito. Tomando-os ele consigo à parte, dirigiu-se a um lugar deserto para o lado de Betsaida.
11 Gega al buda kuruŋ gob Yesube gor kwa yeŋ nurdeb kame gama yirde kwamiŋ. Irkeb yeneŋbe, “Igiŋge wanaŋ,” yineŋbe Al Kuruŋ beleŋ alya bereyamiŋ doyaŋ yird yird goke saba yiryiŋ. Irdeb garbam miŋyaŋ igiŋ hiniŋ yeŋ nurde hinhan mar goyen sope yiryiŋ.
11 Logo que a multidão o soube, o foi seguindo; Jesus recebeu-os e falava-lhes do Reino de Deus. Restabelecia também a saúde dos doentes.
12 Be, gwaha teŋ teŋbe naŋa sul yeweŋ tikeb mere basaŋ marmiŋ aposel 12 gore Yesu hitte waŋbe, “Naŋa neŋ hitere gabe tiyuŋ bindem moŋ geb, al buda ga yinke taunyaŋ tiyuŋ mukŋeŋyaŋ kuŋ yiŋgeŋ biŋge niŋ naŋkeneŋ damu teŋ nenayiŋ. Irde goyaŋ po fernayiŋ,” inamiŋ.
12 Ora, o dia começava a declinar e os Doze foram dizer-lhe: Despede as turbas, para que vão pelas aldeias e sítios da vizinhança e procurem alimento e hospedagem, porque aqui estamos num lugar deserto.
13 Irkeb wol heŋbe, “Moŋ, deŋ beleŋ biŋge kura yunke nenayiŋ,” yinyiŋ. Irkeb mel goreb, “Neŋbe beret siptesoŋoŋyabe makaŋ dapŋa irawaya po haŋ. Kuŋ hoyaŋ ma damu titekbe gare epte ma yiryeŋ,” inamiŋ.
13 Jesus replicou-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Retrucaram eles: Não temos mais do que cinco pães e dois peixes, a menos que nós mesmos vamos e compremos mantimentos para todo este povo.
14 Al po kapyaŋ hamiŋbe 5,000 gwahade gor hinhan. Be, mel gore gwaha inkeb Yesu beleŋ, “Al buda ga yinke gabu uŋkureŋde al 50 gwahade keperde tukunaŋ,” yinyiŋ.
14 {Pois eram quase cinco mil homens.} Jesus disse aos discípulos: Mandai-os sentar, divididos em grupos de cinqüenta.
15 Irkeb komatmiŋ yago goyen yeŋ yinyiŋ gwahade po tiyamiŋ. Irkeb al buda kuruŋ goyen Yesu beleŋ yiriŋ gwahade po keperde tukamiŋ.
15 Assim o fizeram e todos se assentaram.
16 Irkeb Yesu beleŋ beret siptesoŋoŋya makaŋ dapŋa irawaya goyen yade kotaŋ kaŋ naŋkiŋde naŋkeneŋ Al Kuruŋyen saŋiŋde guram yirdeb yubala teŋ al yunnaŋ yeŋ komatmiŋ yago yunyiŋ.
16 Então Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e deu-os a seus discípulos, para que os servissem ao povo.
17 Be, gale heŋ yunke al buda kuruŋ go neneb ep wor po namiŋ. Irdeb biŋge dikŋeŋ gabu yiramiŋ gobe tiri 12 gayen igiŋ makiŋ yirtek hamiŋ.
17 E todos comeram e ficaram fartos. Do que sobrou recolheram ainda doze cestos de pedaços.
18 Be, kurareb Yesu go yeŋ uŋkureŋ po heŋ Al Kuruŋ mere irde hinhin. Goya goyenbe komatmiŋbe gor hinhan. Irkeb huwardeb, “Al beleŋ nebe ganuŋ yeŋ nurd nuneŋ haŋ?” yeŋ gusuŋaŋ yiryiŋ.
18 Num dia em que ele estava a orar a sós com os discípulos, perguntou-lhes: Quem dizem que eu sou?
19 Irkeb wol heŋbe, “Al kurabe Yon Baptais yeŋ haŋ. Kurabe Elaia yeŋ haŋ. Munaŋ al kurabe Al Kuruŋyen mere basaŋ al kura bikkeŋ kamyiŋ goyen sopte huwarde wayuŋ yeŋ nurd guneŋ haŋ,” inamiŋ.
19 Responderam-lhe: Uns dizem que és João Batista; outros, Elias; outros pensam que ressuscitou algum dos antigos profetas.
20 Irkeb Yesu beleŋ, “Munaŋ deŋbe ganuŋ yeŋ nurd nuneŋ haŋ?” yinkeb Pita beleŋ huwardeb, “Gebe Al Kuruŋ hitte Dumulgaŋ teŋ teŋ Al Mesaia, Al Kuruŋ hitte mat wayaŋ yeŋ nurde hite,” inyiŋ.
20 Perguntou-lhes, então: E vós, quem dizeis que eu sou? Pedro respondeu: O Cristo de Deus.
21 Irkeb Yesu beleŋ, “Pita beleŋ ne niŋ yihi goyen basaŋ heŋ al kura ma momoŋ yirnayiŋ,” yineŋ utaŋ yiryiŋ.
21 Ordenou-lhes energicamente que não o dissessem a ninguém.
22 Irdeb komatmiŋ yeneŋ heŋbe, “Ne Al Urmiŋ gabe Yuda marte doyaŋ mar parguwak goya Al Kuruŋ doloŋ ird ird mata doyaŋ marte karkuwaŋmiŋya Moseyen saba marya beleŋ nakira teŋ mununkeb ulne misiŋ kuruŋ kateŋbe kameŋ. Goyenpoga kameŋde mat yereŋkek hekeb sopte huwareŋ,” yinyiŋ.
22 Ele acrescentou: É necessário que o Filho do Homem padeça muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos príncipes dos sacerdotes e pelos escribas. É necessário que seja levado à morte e que ressuscite ao terceiro dia.
23 — ausente —
23 Em seguida, dirigiu-se a todos: Se alguém quer vir após mim, renegue-se a si mesmo, tome cada dia a sua cruz e siga-me.
24 — ausente —
24 Porque, quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem sacrificar a sua vida por amor de mim, salvá-la-á.
25 Goyenbe al kura yiŋgeŋ ge po nurde megen niŋ det kuruŋ yawaryeŋ irde kurabe deŋem yaŋ hiyyeŋ gega, Al Kuruŋyen bearar bana heŋ kame gote muruŋgem buluŋ tiyyeŋbe daha tiyyeŋ? Gobe igiŋ moŋ, buluŋ wor po.
25 Pois que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vem a perder-se a si mesmo e se causa a sua própria ruína?
26 Niŋgeb al kura ne niŋ memya heŋ merene harhok unyeŋbe kame ne Al Urmiŋ gare wor al goyen keneŋbe go ma nurde unhem ineŋ harhokne uneŋ. Ne Al Urmiŋ gabe neya Nanneyabe miyoŋmiŋ yago wukkeŋ wor poya gote tareŋ turŋuŋ yaŋ manaŋ kateŋ goyenterbe gogo gwaha tiyeŋ.
26 Se alguém se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na sua glória, na glória de seu Pai e dos santos anjos.
27 Goyenpoga deŋ gar haŋ gayen kurabe go ma kamdeya Al Kuruŋ beleŋ alya bereyamiŋ doyaŋ yird yird goyen kennayiŋ. Mere gabe fudinde wor po dinhem,” yinyiŋ.
27 Em verdade vos digo: dos que aqui se acham, alguns há que não morrerão, até que vejam o Reino de Deus.
28 Be, Yesu beleŋ mere tiyyiŋ go kuŋ naŋa fay 8 gwahade kamereb Al Kuruŋ mere ire yeŋbe Pita, Yonyabe Yemsya po yadeb doŋdoŋde kura gor hurkuriŋ.
28 Passados uns oitos dias, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João, e subiu ao monte para orar.
29 Irdeb gor Al Kuruŋ mere irde hinhin goyabe dinsok hoyaŋ wor po hiriŋ. Irkeb uliŋhormiŋbe dagamel go gwahade hiriŋ.
29 Enquanto orava, transformou-se o seu rosto e as suas vestes tornaram-se resplandecentes de brancura.
30 — ausente —
30 E eis que falavam com ele dois personagens: eram Moisés e Elias,
31 — ausente —
31 que apareceram envoltos em glória, e falavam da morte dele, que se havia de cumprir em Jerusalém.
32 Be, haŋkapya Yesu go Al Kuruŋ mere irde hinhinyabe Pitaya kadom waraŋya gobe dukpuk buluŋ po yirkeb arkup teŋ hinhan. Gega biŋ bak yeke naŋkeneŋbe Yesube saŋiŋmiŋ turŋuŋ yaŋ wor po heŋ al irawa goya huwarde hike yenamiŋ.
32 Entretanto, Pedro e seus companheiros tinham-se deixado vencer pelo sono; ao despertarem, viram a glória de Jesus e os dois personagens em sua companhia.
33 Be, Moseya Elaiaya gore Yesu tubul teŋ kureŋ tikeb Pita beleŋ, “Doyaŋ al, naŋa gabe igiŋ wor po. Gar hiniŋ. Niŋgeb igiŋ dinkeb deŋ karwo gote heŋ heŋ gasuŋ kura yirniŋ. Gasuŋ kurabe ge niŋ, kurabe Mose niŋ, munaŋ kurabe Elaia niŋ,” inyiŋ. Be, Pita gobe mere tiyyiŋ kuruŋ goyenbe gwaha yihim yeŋ ma nurdeya mere tiyyiŋ.
33 Quando estes se apartaram de Jesus, Pedro disse: Mestre, é bom estarmos aqui. Podemos levantar três tendas: uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias!... Ele não sabia o que dizia.
34 Be, Pita mere teŋ hinhin goya goyabe gagap beleŋ waŋ mel goyen aw yuryiŋ. Irkeb komatmiŋ karwo goyen gagap bana goŋ hokoyaŋ heŋ kafura wor po hamiŋ.
34 Enquanto ainda assim falava, veio uma nuvem e encobriu-os com a sua sombra; e os discípulos, vendo-os desaparecer na nuvem, tiveram um grande pavor.
35 Irkeb al melak kura gagap bana gor mat mere teŋbe, “Al gabe Urne. Meteŋne tiyyeŋ yeŋ ne beleŋ po tapat irde basiŋa irmiriŋ. Niŋgeb meremiŋ nurde gama irde hinayiŋ,” yiriŋ.
35 Então da nuvem saiu uma voz: Este é o meu Filho muito amado; ouvi-o!
36 Be, mere nuramiŋ go kamere naŋkeneŋbe Yesu po hike kenamiŋ. Irdeb mata forok yiriŋ goyen goke al hoyaŋ momoŋ ma yiramiŋ. Biŋde po nurde hinhan.
36 E, enquanto ainda ressoava esta voz, achou-se Jesus sozinho. Os discípulos calaram-se e a ninguém disseram naqueles dias coisa alguma do que tinham visto.
37 Be, fay urkeb doŋdoŋde gor mat Yesu go Pita, Yemsyabe Yonya irde katamiŋ. Katkeb al karim ma Yesu hitte waŋ gabu iramiŋ.
37 No dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro de Jesus uma grande multidão.
38 Irkeb al buda kuruŋ bana goŋ mat al kura beleŋ ne nini yeŋ uguŋ po, “Tisa, urne gabe uŋkureŋ po geb, gigeŋ kenwoŋ yeŋ nurde hime.
38 Eis que um homem exclamou do meio da multidão: Mestre, rogo-te que olhes para meu filho, pois é o único que tenho.
39 Yeŋbe uŋgura beleŋ ketal urde buluŋ buluŋ irkeb bemel po kekew teŋ hiyen. Irde teŋ megen temeyke yoryor yeŋ dadilok peltek yeŋ hiyen. Uŋgura go urne tubul ma teŋbe buluŋ buluŋ irde hiyen. Niŋgeb urne go keneŋ sope irwoŋ yeŋbe gago eseŋ mere girde hime.
39 Um espírito se apodera dele e subitamente dá gritos, lança-o por terra, agita-o com violência, fá-lo espumar e só o larga depois de o deixar todo ofegante.
40 Uŋgura goyen takira tinaŋ yeŋ komatge yago eseŋ mere yirhem gega, tuŋaŋ urmaŋ urmaŋ bada hahaŋ,” inyiŋ.
40 Pedi a teus discípulos que o expelissem, mas não o puderam fazer.
41 Irkeb Yesu beleŋ wol heŋbe, “Deŋ gayenter niŋ mar, dahade niŋgeb dufaytiŋ ne niŋ muŋ kura tareŋ ma irde haŋ? Saba dirmaŋ dirmaŋeŋ, tonaŋtiŋ tareŋ wor po! Gayak ga ma neya hityen gega, hako po haŋ. Daha naŋa ga saba dirmeke wuk yenayiŋ?” yinyiŋ. Irdeb al goyen, “Urge go teŋ gar waya,” inyiŋ.
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa, até quando estarei convosco e vos aturarei? Traze cá teu filho.
42 Be, diriŋ goyen naniŋ beleŋ teŋ Yesu hitte waŋ hikeyab uŋgura gore diriŋ go teŋ megen temeyke yoryor yeŋ hinhin. Gega Yesu beleŋ uŋgura go ineŋ teŋ takira teŋ diriŋ goyen sope irdeb naniŋ ge tubul tiyyiŋ.
42 E quando ele ia chegando, o demônio lançou-o por terra e agitou-o violentamente. Mas Jesus intimou o espírito imundo, curou o menino e o restituiu a seu pai.
43 Irkeb al buda kuruŋ gore mata go keneŋbe Al Kuruŋyen saŋiŋbe kuruŋ wor po yeŋ dinoŋ kok yamiŋ.
43 Todos ficaram pasmados ante a grandeza de Deus. Como todos se admirassem de tudo o que Jesus fazia, disse ele a seus discípulos:
44 “Mere direŋ tihim gayen keŋkela nurnaŋ ko. Ne Al Urmiŋ gabe al kura beleŋ asogo haniŋde niryeŋ,” yinyiŋ.
44 Gravai nos vossos corações estas palavras: O Filho do Homem há de ser entregue às mãos dos homens!
45 Gega mel gobe Yesu mere tiyyiŋ goyen miŋ gwahade niŋ dina yeŋ bebak ma tiyamiŋ. Mere tiyyiŋ gote miŋbe Al Kuruŋ beleŋ bana kerkeb miŋ gwahade yeŋ ma nuramiŋ. Irdeb asogo haniŋde niryeŋ meremiŋ goke kafura heŋ gote miŋ niŋ gusuŋaŋ ird ird niŋ kama hamiŋ.
45 Eles, porém, não entendiam esta palavra e era-lhes obscura, de modo que não alcançaram o seu sentido; e tinham medo de lhe perguntar a este respeito.
46 Be, kurarebe Yesuyen komat buda goyen ganuŋbe doyaŋ al hiyyeŋ yeŋ yiŋgeŋ uliŋ ge ma ne teŋ kadom mohoŋde tiyamiŋ.
46 Veio-lhes então o pensamento de qual deles seria o maior.
47 Irkeb Yesu beleŋ mel gote dufaymiŋ yeneŋ bebak teŋbe diriŋ kura teŋ gegelhek beleŋ mat kerke huwaryiŋ.
47 Penetrando Jesus nos pensamentos de seus corações, tomou um menino, colocou-o junto de si e disse-lhes:
48 Irkeb gaha yinyiŋ: “Diriŋ dirŋeŋ gahadebe palap ma yirde haŋyen. Gega al kura beleŋ ne niŋ teŋ al hoyaŋ kura diriŋ gahade gayen gargar iryeŋbe al go po moŋ, ne manaŋ gargar niryeŋ. Munaŋ al kura ne gargar niryeŋbe ne po moŋ, Al Kuruŋ nad nerke wamiriŋ al goyen wor gargar iryeŋ. Niŋgeb deŋ bana gayen al kura dufaymiŋde yiŋgeŋ bande irde kadom faraŋ yuryeŋ al gobe Al Kuruŋ diliŋdeb al deŋem yaŋ kuruŋ wor po yeŋ kinyeŋ,” yinyiŋ.
48 Todo o que recebe este menino em meu nome, a mim é que recebe; e quem recebe a mim, recebe aquele que me enviou; pois quem dentre vós for o menor, esse será grande.
49 Irkeb komatmiŋ kura Yon beleŋ huwardeb, “Doyaŋ Al Kuruŋ, al kura beleŋ deŋge urdeb, ‘Yesu deŋemde dinhem niŋ, kat kunaŋ’ yineŋ uŋgura yakira teŋ hiyen. Gega yeŋbe neŋ meteŋ teŋ kuŋ hite bana gaŋ niŋ al moŋ geb, meteŋmiŋ goyen bada hawa ineŋ utaŋ irtiŋ,” inyiŋ.
49 João tomou a palavra e disse: Mestre, vimos um homem que expelia demônios em teu nome, e nós lho proibimos, porque não é dos nossos.
50 Irkeb Yesu beleŋ wol heŋbe, “Al kura asogo ma dirde hi al gobe deŋ faraŋ durde hi geb, utaŋ ma irnayiŋ,” yiriŋ.
50 Mas Jesus lhe disse: Não lho proibais; porque, o que não é contra vós, é a vosso favor.
51 Be, Yesu go kamde mulgaŋ heŋ Naniŋ Al Kuruŋ hitte hurkutek nalu go binde binde heŋ hikeb Yerusalem kuŋ kuŋ niŋ wor po biŋ huwaryiŋ.
51 Aproximando-se o tempo em que Jesus devia ser arrebatado deste mundo, ele resolveu dirigir-se a Jerusalém.
52 Irdeb beleŋ kuŋ heŋyabe komatmiŋ kura yeŋ wa meheŋ heŋ Samaria naŋa bana goŋ niŋ tiyuŋde kura gor biŋgeya ferd ferd gasuŋya sope yirnayiŋ yinke yeŋ wa meheŋ heŋ kwamiŋ.
52 Enviou diante de si mensageiros que, tendo partido, entraram em uma povoação dos samaritanos para lhe arranjar pousada.
53 Gega gor niŋ marbe Yesu goyen Yerusalem kuŋ hi yeke nurdeb Yesuya komatmiŋya goyen tiyuŋmiŋde waŋ heŋ heŋ ge igiŋ ma nurdeb, “Gar ma wanayiŋ,” yinamiŋ.
53 Mas não o receberam, por ele dar mostras de que ia para Jerusalém.
54 Irkeb mulgaŋ heŋ Yesu hitte kuŋ momoŋ irkeb Yesuyen komatmiŋ kura Yemsya Yonya beleŋ nurdeb, “Doyaŋ Al Kuruŋ, igiŋ Al Kuruŋ gusuŋaŋ iryeke naŋkiŋde mat kak teŋ kerke kateŋ mel go kumga yiryeŋ?” ineŋ gusuŋaŋ iraryum.
54 Vendo isto, Tiago e João disseram: Senhor, queres que mandemos que desça fogo do céu e os consuma?
55 Gega Yesu beleŋ fulgaŋ kaŋbe yineŋ teŋ, “Bada hiri,” yinyiŋ.
55 Jesus voltou-se e repreendeu-os severamente. {Não sabeis de que espírito sois animados.
56 Irdeb komatmiŋya tiyuŋ hoyaŋde kwamiŋ.
56 O Filho do Homem não veio para perder as vidas dos homens, mas para salvá-las.} Foram então para outra povoação.
57 Be, Yesube komatmiŋ yagoya kuŋ hikeyabe al kura gore waŋbe, “Nebe ge kuŋ heŋ taha kuruŋ gobe gama po girde kuŋ heŋ,” inyiŋ.
57 Enquanto caminhavam, um homem lhe disse: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que vás.
58 Irkeb Yesu beleŋ wol heŋbe, “Kulu duwibe ferd ferd gasuŋ miŋyaŋ, nu wor hagam yaŋ. Gega ne Al Urmiŋ gabe goŋ kura ferde usaŋ hetek gasuŋnem moŋ,” inyiŋ.
58 Jesus replicou-lhe: As raposas têm covas e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Irdeb al hoyaŋ kura goyen, “Gama nira,” inyiŋ. Irkeb al goreb, “Doyaŋ Al Kuruŋ, araŋ ma. Kuŋ adone wa teŋ mete teŋ gab waŋ gama gireŋ,” inyiŋ.
59 A outro disse: Segue-me. Mas ele pediu: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar meu pai.
60 Irkeb Yesu beleŋ wol heŋbe, “Al kamtiŋ gobe tubul tike al toneŋ kamtiŋ ne niŋ ma nurde haŋ mar gore teŋ mete tinaŋ. Munaŋ gebe kuŋ Al Kuruŋ beleŋ yende alya bereya doyaŋ yird yird mata goke tagalde tukayiŋ,” inyiŋ.
60 Mas Jesus disse-lhe: Deixa que os mortos enterrem seus mortos; tu, porém, vai e anuncia o Reino de Deus.
61 Gwaha inkeb al hoyaŋ kura beleŋ nurdeb, “Doyaŋ Al Kuruŋ, nebe gama gireŋ. Goyenpoga kuŋ diriŋmiŋneya tayne yagoya gwaha tiyeŋ tihim yineŋ gab waŋbe gama gireŋ,” inyiŋ.
61 Um outro ainda lhe falou: Senhor, seguir-te-ei, mas permite primeiro que me despeça dos que estão em casa.
62 Irkeb wol heŋbe, “Al kura bulmakaw beleŋ yuluŋ teŋ hike megeŋ ilde haŋyen det tanarde hiyeŋ al goyen harhok beleŋ naŋkeneŋ hiyeŋ gobe epte ma meteŋ keŋkela tiyyeŋ. Gwahade goyen po, al kura Al Kuruŋyen meteŋ tiye yeŋbe detmiŋ yubul teŋ meteŋ tiyyeŋ gega, det yubul titiŋ goke uguŋ po nurde hiyeŋ al gwahade gobe epte ma Al Kuruŋ niŋ meteŋ tiyyeŋ,” inyiŋ.
62 Mas Jesus disse-lhe: Aquele que põe a mão no arado e olha para trás, não é apto para o Reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.