Lucas 9

Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Be, go kamereb Yesu beleŋ mere basaŋ marmiŋ 12 goyen hoy yirke waŋ gabu irkeb uŋgura kurayen kurayen kuruŋ goyen yakira teŋ teŋ tareŋya garbam sope yird yird tareŋya goyen yunyiŋ.
1 E, convocando os seus doze discípulos, deu-lhes virtude e poder sobre todos os demônios, para curarem enfermidades.
2 Irdeb, “Kuŋ Al Kuruŋ beleŋ alya bereyamiŋ doyaŋ yird yird mata goyen tagalde tukuŋ heŋbe garbam mar sope yirde hinayiŋ,” yinyiŋ.
2 E enviou-os a pregar o reino de Deus, e a curar os enfermos.
3 Irde gaha yinyiŋ: “Kuniŋ yeŋbe genuŋ, kalwa, biŋge, horayabe uliŋhor hoyaŋ ma yawarnayiŋ. Uliŋhorbe ultiŋde haŋ gogo ep, det hoyaŋ wor kura ma po yawarnayiŋ.
3 E disse-lhes: Nada leveis convosco para o caminho, nem bordões, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 Tiyuŋ kurar kura kuke al kura beleŋ yaner wanaŋ dineŋ hoy dirkeb ya hoyaŋde ma kunayiŋ. Uŋkureŋde gor po heŋ heŋbe tiyuŋ go tubul teŋ hoyaŋde kunayiŋ.
4 E em qualquer casa em que entrardes, ficai ali, e de lá saireis.
5 Munaŋ tiyuŋ kurar kura kuke gor niŋ mar beleŋ meretiŋ pel irde dakira tikebe, ‘Al Kuruŋyen mere pel irhet,’ yeŋ bebak tinaŋ yeŋbe kahaŋtiŋde tupi yaraŋ tinayiŋ,” yinyiŋ.
5 E se em qualquer cidade vos não receberem, saindo vós dali, sacudi o pó dos vossos pés, em testemunho contra eles.
6 Be, Yesu beleŋ komatmiŋ yago gwaha yinkeb tiyuŋ kurar kurar kwamiŋ. Irde naŋa kuruŋ goyen kuŋ heŋyabe mere igiŋ Al Kuruŋ beleŋ alya bereya yumulgaŋ teŋ teŋ goke yitiŋ goyen tagalde saba yirde tukuŋ hinhan. Irdeb garbam mar manaŋ sope yirde kuŋ hinhan.
6 E, saindo eles, percorreram todas as aldeias, anunciando o evangelho, e fazendo curas por toda a parte.
7 — ausente —
7 E o tetrarca Herodes ouviu todas as coisas que por ele foram feitas, e estava em dúvida, porque diziam alguns que João ressuscitara dentre os mortos; e outros que Elias tinha aparecido;
8 — ausente —
8 E outros que um profeta dos antigos havia ressuscitado.
9 Irdeb, “Yon Baptaisbe biŋiŋ walmeke kamuŋ. Munaŋ mere momoŋmiŋ nurde hime al gabe ganuŋ?” yeŋ Yesu goyen kene yeŋ kurut yeŋ hinhin.
9 E disse Herodes: A João mandei eu degolar; quem é, pois, este de quem ouço dizer tais coisas? E procurava vê-lo.
10 Be, Yesuyen mere basaŋ mar go mulgaŋ heŋ waŋbe meteŋbe gwaha gwaha titiŋ ineŋ momoŋ iramiŋ. Irkeb Yesu beleŋ al hoyaŋbe gor yubul teŋbe komatmiŋ yago po yade Betsaida taunde kuriŋ.
10 E, regressando os apóstolos, contaram-lhe tudo o que tinham feito. E, tomando-os consigo, retirou-se para um lugar deserto de uma cidade chamada Betsaida.
11 Gega al buda kuruŋ gob Yesube gor kwa yeŋ nurdeb kame gama yirde kwamiŋ. Irkeb yeneŋbe, “Igiŋge wanaŋ,” yineŋbe Al Kuruŋ beleŋ alya bereyamiŋ doyaŋ yird yird goke saba yiryiŋ. Irdeb garbam miŋyaŋ igiŋ hiniŋ yeŋ nurde hinhan mar goyen sope yiryiŋ.
11 E, sabendo-o a multidão, o seguiu; e ele os recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e sarava os que necessitavam de cura.
12 Be, gwaha teŋ teŋbe naŋa sul yeweŋ tikeb mere basaŋ marmiŋ aposel 12 gore Yesu hitte waŋbe, “Naŋa neŋ hitere gabe tiyuŋ bindem moŋ geb, al buda ga yinke taunyaŋ tiyuŋ mukŋeŋyaŋ kuŋ yiŋgeŋ biŋge niŋ naŋkeneŋ damu teŋ nenayiŋ. Irde goyaŋ po fernayiŋ,” inamiŋ.
12 E já o dia começava a declinar; então, chegando-se a ele os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que, indo aos lugares e aldeias em redor, se agasalhem, e achem o que comer; porque aqui estamos em lugar deserto.
13 Irkeb wol heŋbe, “Moŋ, deŋ beleŋ biŋge kura yunke nenayiŋ,” yinyiŋ. Irkeb mel goreb, “Neŋbe beret siptesoŋoŋyabe makaŋ dapŋa irawaya po haŋ. Kuŋ hoyaŋ ma damu titekbe gare epte ma yiryeŋ,” inamiŋ.
13 Mas ele lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram: Não temos senão cinco pães e dois peixes, salvo se nós próprios formos comprar comida para todo este povo.
14 Al po kapyaŋ hamiŋbe 5,000 gwahade gor hinhan. Be, mel gore gwaha inkeb Yesu beleŋ, “Al buda ga yinke gabu uŋkureŋde al 50 gwahade keperde tukunaŋ,” yinyiŋ.
14 Porquanto estavam ali quase cinco mil homens. Disse, então, aos seus discípulos: Fazei-os assentar, em ranchos de cinqüenta em cinqüenta.
15 Irkeb komatmiŋ yago goyen yeŋ yinyiŋ gwahade po tiyamiŋ. Irkeb al buda kuruŋ goyen Yesu beleŋ yiriŋ gwahade po keperde tukamiŋ.
15 E assim o fizeram, fazendo-os assentar a todos.
16 Irkeb Yesu beleŋ beret siptesoŋoŋya makaŋ dapŋa irawaya goyen yade kotaŋ kaŋ naŋkiŋde naŋkeneŋ Al Kuruŋyen saŋiŋde guram yirdeb yubala teŋ al yunnaŋ yeŋ komatmiŋ yago yunyiŋ.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, abençoou-os, e partiu-os, e deu-os aos seus discípulos para os porem diante da multidão.
17 Be, gale heŋ yunke al buda kuruŋ go neneb ep wor po namiŋ. Irdeb biŋge dikŋeŋ gabu yiramiŋ gobe tiri 12 gayen igiŋ makiŋ yirtek hamiŋ.
17 E comeram todos, e saciaram-se; e levantaram, do que lhes sobejou, doze alcofas de pedaços.
18 Be, kurareb Yesu go yeŋ uŋkureŋ po heŋ Al Kuruŋ mere irde hinhin. Goya goyenbe komatmiŋbe gor hinhan. Irkeb huwardeb, “Al beleŋ nebe ganuŋ yeŋ nurd nuneŋ haŋ?” yeŋ gusuŋaŋ yiryiŋ.
18 E aconteceu que, estando ele só, orando, estavam com ele os discípulos; e perguntou-lhes, dizendo: Quem diz a multidão que eu sou?
19 Irkeb wol heŋbe, “Al kurabe Yon Baptais yeŋ haŋ. Kurabe Elaia yeŋ haŋ. Munaŋ al kurabe Al Kuruŋyen mere basaŋ al kura bikkeŋ kamyiŋ goyen sopte huwarde wayuŋ yeŋ nurd guneŋ haŋ,” inamiŋ.
19 E, respondendo eles, disseram: João o Batista; outros, Elias, e outros que um dos antigos profetas ressuscitou.
20 Irkeb Yesu beleŋ, “Munaŋ deŋbe ganuŋ yeŋ nurd nuneŋ haŋ?” yinkeb Pita beleŋ huwardeb, “Gebe Al Kuruŋ hitte Dumulgaŋ teŋ teŋ Al Mesaia, Al Kuruŋ hitte mat wayaŋ yeŋ nurde hite,” inyiŋ.
20 E disse-lhes: E vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Irkeb Yesu beleŋ, “Pita beleŋ ne niŋ yihi goyen basaŋ heŋ al kura ma momoŋ yirnayiŋ,” yineŋ utaŋ yiryiŋ.
21 E, admoestando-os, mandou que a ninguém referissem isso,
22 Irdeb komatmiŋ yeneŋ heŋbe, “Ne Al Urmiŋ gabe Yuda marte doyaŋ mar parguwak goya Al Kuruŋ doloŋ ird ird mata doyaŋ marte karkuwaŋmiŋya Moseyen saba marya beleŋ nakira teŋ mununkeb ulne misiŋ kuruŋ kateŋbe kameŋ. Goyenpoga kameŋde mat yereŋkek hekeb sopte huwareŋ,” yinyiŋ.
22 Dizendo: É necessário que o Filho do homem padeça muitas coisas, e seja rejeitado dos anciãos edos escribas, e seja morto, e ressuscite ao terceiro dia.
23 — ausente —
23 E dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, e tome cada dia a sua cruz, e siga-me.
24 — ausente —
24 Porque, qualquer que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas qualquer que, por amor de mim, perder a sua vida, a salvará.
25 Goyenbe al kura yiŋgeŋ ge po nurde megen niŋ det kuruŋ yawaryeŋ irde kurabe deŋem yaŋ hiyyeŋ gega, Al Kuruŋyen bearar bana heŋ kame gote muruŋgem buluŋ tiyyeŋbe daha tiyyeŋ? Gobe igiŋ moŋ, buluŋ wor po.
25 Porque, que aproveita ao homem granjear o mundo todo, perdendo-se ou prejudicando-se a si mesmo?
26 Niŋgeb al kura ne niŋ memya heŋ merene harhok unyeŋbe kame ne Al Urmiŋ gare wor al goyen keneŋbe go ma nurde unhem ineŋ harhokne uneŋ. Ne Al Urmiŋ gabe neya Nanneyabe miyoŋmiŋ yago wukkeŋ wor poya gote tareŋ turŋuŋ yaŋ manaŋ kateŋ goyenterbe gogo gwaha tiyeŋ.
26 Porque, qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do homem, quando vier na sua glória, e na do Pai e dos santos anjos.
27 Goyenpoga deŋ gar haŋ gayen kurabe go ma kamdeya Al Kuruŋ beleŋ alya bereyamiŋ doyaŋ yird yird goyen kennayiŋ. Mere gabe fudinde wor po dinhem,” yinyiŋ.
27 E em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que não provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 Be, Yesu beleŋ mere tiyyiŋ go kuŋ naŋa fay 8 gwahade kamereb Al Kuruŋ mere ire yeŋbe Pita, Yonyabe Yemsya po yadeb doŋdoŋde kura gor hurkuriŋ.
28 E aconteceu que, quase oito dias depois destas palavras, tomou consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte a orar.
29 Irdeb gor Al Kuruŋ mere irde hinhin goyabe dinsok hoyaŋ wor po hiriŋ. Irkeb uliŋhormiŋbe dagamel go gwahade hiriŋ.
29 E, estando ele orando, transfigurou-se a aparência do seu rosto, e a sua roupa ficou branca e mui resplandecente.
30 — ausente —
30 E eis que estavam falando com ele dois homens, que eram Moisés e Elias,
31 — ausente —
31 Os quais apareceram com glória, e falavam da sua morte, a qual havia de cumprir-se em Jerusalém.
32 Be, haŋkapya Yesu go Al Kuruŋ mere irde hinhinyabe Pitaya kadom waraŋya gobe dukpuk buluŋ po yirkeb arkup teŋ hinhan. Gega biŋ bak yeke naŋkeneŋbe Yesube saŋiŋmiŋ turŋuŋ yaŋ wor po heŋ al irawa goya huwarde hike yenamiŋ.
32 E Pedro e os que estavam com ele estavam carregados de sono; e, quando despertaram, viram a sua glória e aqueles dois homens que estavam com ele.
33 Be, Moseya Elaiaya gore Yesu tubul teŋ kureŋ tikeb Pita beleŋ, “Doyaŋ al, naŋa gabe igiŋ wor po. Gar hiniŋ. Niŋgeb igiŋ dinkeb deŋ karwo gote heŋ heŋ gasuŋ kura yirniŋ. Gasuŋ kurabe ge niŋ, kurabe Mose niŋ, munaŋ kurabe Elaia niŋ,” inyiŋ. Be, Pita gobe mere tiyyiŋ kuruŋ goyenbe gwaha yihim yeŋ ma nurdeya mere tiyyiŋ.
33 E aconteceu que, quando aqueles se apartaram dele, disse Pedro a Jesus: Mestre, bom é que nós estejamos aqui, e façamos três tendas: uma para ti, uma para Moisés, e uma para Elias, não sabendo o que dizia.
34 Be, Pita mere teŋ hinhin goya goyabe gagap beleŋ waŋ mel goyen aw yuryiŋ. Irkeb komatmiŋ karwo goyen gagap bana goŋ hokoyaŋ heŋ kafura wor po hamiŋ.
34 E, dizendo ele isto, veio uma nuvem que os cobriu com a sua sombra; e, entrando eles na nuvem, temeram.
35 Irkeb al melak kura gagap bana gor mat mere teŋbe, “Al gabe Urne. Meteŋne tiyyeŋ yeŋ ne beleŋ po tapat irde basiŋa irmiriŋ. Niŋgeb meremiŋ nurde gama irde hinayiŋ,” yiriŋ.
35 E saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu amado Filho; a ele ouvi.
36 Be, mere nuramiŋ go kamere naŋkeneŋbe Yesu po hike kenamiŋ. Irdeb mata forok yiriŋ goyen goke al hoyaŋ momoŋ ma yiramiŋ. Biŋde po nurde hinhan.
36 E, tendo soado aquela voz, Jesus foi achado só; e eles calaram-se, e por aqueles dias não contaram a ninguém nada do que tinham visto.
37 Be, fay urkeb doŋdoŋde gor mat Yesu go Pita, Yemsyabe Yonya irde katamiŋ. Katkeb al karim ma Yesu hitte waŋ gabu iramiŋ.
37 E aconteceu, no dia seguinte, que, descendo eles do monte, lhes saiu ao encontro uma grande multidão;
38 Irkeb al buda kuruŋ bana goŋ mat al kura beleŋ ne nini yeŋ uguŋ po, “Tisa, urne gabe uŋkureŋ po geb, gigeŋ kenwoŋ yeŋ nurde hime.
38 E eis que um homem da multidão clamou, dizendo: Mestre, peço-te que olhes para meu filho, porque é o único que eu tenho.
39 Yeŋbe uŋgura beleŋ ketal urde buluŋ buluŋ irkeb bemel po kekew teŋ hiyen. Irde teŋ megen temeyke yoryor yeŋ dadilok peltek yeŋ hiyen. Uŋgura go urne tubul ma teŋbe buluŋ buluŋ irde hiyen. Niŋgeb urne go keneŋ sope irwoŋ yeŋbe gago eseŋ mere girde hime.
39 Eis que um espírito o toma e de repente clama, e o despedaça até espumar; e só o larga depois de o ter quebrantado.
40 Uŋgura goyen takira tinaŋ yeŋ komatge yago eseŋ mere yirhem gega, tuŋaŋ urmaŋ urmaŋ bada hahaŋ,” inyiŋ.
40 E roguei aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
41 Irkeb Yesu beleŋ wol heŋbe, “Deŋ gayenter niŋ mar, dahade niŋgeb dufaytiŋ ne niŋ muŋ kura tareŋ ma irde haŋ? Saba dirmaŋ dirmaŋeŋ, tonaŋtiŋ tareŋ wor po! Gayak ga ma neya hityen gega, hako po haŋ. Daha naŋa ga saba dirmeke wuk yenayiŋ?” yinyiŋ. Irdeb al goyen, “Urge go teŋ gar waya,” inyiŋ.
41 E Jesus, respondendo, disse: Ó geração incrédula e perversa! até quando estarei ainda convosco e vos sofrerei? Traze-me aqui o teu filho.
42 Be, diriŋ goyen naniŋ beleŋ teŋ Yesu hitte waŋ hikeyab uŋgura gore diriŋ go teŋ megen temeyke yoryor yeŋ hinhin. Gega Yesu beleŋ uŋgura go ineŋ teŋ takira teŋ diriŋ goyen sope irdeb naniŋ ge tubul tiyyiŋ.
42 E, quando vinha chegando, o demônio o derrubou e convulsionou; porém, Jesus repreendeu o espírito imundo, e curou o menino, e o entregou a seu pai.
43 Irkeb al buda kuruŋ gore mata go keneŋbe Al Kuruŋyen saŋiŋbe kuruŋ wor po yeŋ dinoŋ kok yamiŋ.
43 E todos pasmavam da majestade de Deus. E, maravilhando-se todos de todas as coisas que Jesus fazia, disse aos seus discípulos:
44 “Mere direŋ tihim gayen keŋkela nurnaŋ ko. Ne Al Urmiŋ gabe al kura beleŋ asogo haniŋde niryeŋ,” yinyiŋ.
44 Ponde vós estas palavras em vossos ouvidos, porque o Filho do homem será entregue nas mãos dos homens.
45 Gega mel gobe Yesu mere tiyyiŋ goyen miŋ gwahade niŋ dina yeŋ bebak ma tiyamiŋ. Mere tiyyiŋ gote miŋbe Al Kuruŋ beleŋ bana kerkeb miŋ gwahade yeŋ ma nuramiŋ. Irdeb asogo haniŋde niryeŋ meremiŋ goke kafura heŋ gote miŋ niŋ gusuŋaŋ ird ird niŋ kama hamiŋ.
45 Mas eles não entendiam esta palavra, que lhes era encoberta, para que a não compreendessem; e temiam interrogá-lo acerca desta palavra.
46 Be, kurarebe Yesuyen komat buda goyen ganuŋbe doyaŋ al hiyyeŋ yeŋ yiŋgeŋ uliŋ ge ma ne teŋ kadom mohoŋde tiyamiŋ.
46 E suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Irkeb Yesu beleŋ mel gote dufaymiŋ yeneŋ bebak teŋbe diriŋ kura teŋ gegelhek beleŋ mat kerke huwaryiŋ.
47 Mas Jesus, vendo o pensamento de seus corações, tomou um menino, pô-lo junto a si,
48 Irkeb gaha yinyiŋ: “Diriŋ dirŋeŋ gahadebe palap ma yirde haŋyen. Gega al kura beleŋ ne niŋ teŋ al hoyaŋ kura diriŋ gahade gayen gargar iryeŋbe al go po moŋ, ne manaŋ gargar niryeŋ. Munaŋ al kura ne gargar niryeŋbe ne po moŋ, Al Kuruŋ nad nerke wamiriŋ al goyen wor gargar iryeŋ. Niŋgeb deŋ bana gayen al kura dufaymiŋde yiŋgeŋ bande irde kadom faraŋ yuryeŋ al gobe Al Kuruŋ diliŋdeb al deŋem yaŋ kuruŋ wor po yeŋ kinyeŋ,” yinyiŋ.
48 E disse-lhes: Qualquer que receber este menino em meu nome, recebe-me a mim; e qualquer que me receber a mim, recebe o que me enviou; porque aquele que entre vós todos for o menor, esse mesmo será grande.
49 Irkeb komatmiŋ kura Yon beleŋ huwardeb, “Doyaŋ Al Kuruŋ, al kura beleŋ deŋge urdeb, ‘Yesu deŋemde dinhem niŋ, kat kunaŋ’ yineŋ uŋgura yakira teŋ hiyen. Gega yeŋbe neŋ meteŋ teŋ kuŋ hite bana gaŋ niŋ al moŋ geb, meteŋmiŋ goyen bada hawa ineŋ utaŋ irtiŋ,” inyiŋ.
49 E, respondendo João, disse: Mestre, vimos um que em teu nome expulsava os demônios, e lho proibimos, porque não te segue conosco.
50 Irkeb Yesu beleŋ wol heŋbe, “Al kura asogo ma dirde hi al gobe deŋ faraŋ durde hi geb, utaŋ ma irnayiŋ,” yiriŋ.
50 E Jesus lhe disse: Não o proibais, porque quem não é contra nós é por nós.
51 Be, Yesu go kamde mulgaŋ heŋ Naniŋ Al Kuruŋ hitte hurkutek nalu go binde binde heŋ hikeb Yerusalem kuŋ kuŋ niŋ wor po biŋ huwaryiŋ.
51 E aconteceu que, completando-se os dias para a sua assunção, manifestou o firme propósito de ir a Jerusalém.
52 Irdeb beleŋ kuŋ heŋyabe komatmiŋ kura yeŋ wa meheŋ heŋ Samaria naŋa bana goŋ niŋ tiyuŋde kura gor biŋgeya ferd ferd gasuŋya sope yirnayiŋ yinke yeŋ wa meheŋ heŋ kwamiŋ.
52 E mandou mensageiros adiante de si; e, indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos, para lhe prepararem pousada,
53 Gega gor niŋ marbe Yesu goyen Yerusalem kuŋ hi yeke nurdeb Yesuya komatmiŋya goyen tiyuŋmiŋde waŋ heŋ heŋ ge igiŋ ma nurdeb, “Gar ma wanayiŋ,” yinamiŋ.
53 Mas não o receberam, porque o seu aspecto era como de quem ia a Jerusalém.
54 Irkeb mulgaŋ heŋ Yesu hitte kuŋ momoŋ irkeb Yesuyen komatmiŋ kura Yemsya Yonya beleŋ nurdeb, “Doyaŋ Al Kuruŋ, igiŋ Al Kuruŋ gusuŋaŋ iryeke naŋkiŋde mat kak teŋ kerke kateŋ mel go kumga yiryeŋ?” ineŋ gusuŋaŋ iraryum.
54 E os seus discípulos, Tiago e João, vendo isto, disseram: Senhor, queres que digamos que desça fogo do céu e os consuma, como Elias também fez?
55 Gega Yesu beleŋ fulgaŋ kaŋbe yineŋ teŋ, “Bada hiri,” yinyiŋ.
55 Voltando-se, porém, repreendeu-os, e disse: Vós não sabeis de que espírito sois.
56 Irdeb komatmiŋya tiyuŋ hoyaŋde kwamiŋ.
56 Porque o Filho do homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las. E foram para outra aldeia.
57 Be, Yesube komatmiŋ yagoya kuŋ hikeyabe al kura gore waŋbe, “Nebe ge kuŋ heŋ taha kuruŋ gobe gama po girde kuŋ heŋ,” inyiŋ.
57 E aconteceu que, indo eles pelo caminho, lhe disse um: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Irkeb Yesu beleŋ wol heŋbe, “Kulu duwibe ferd ferd gasuŋ miŋyaŋ, nu wor hagam yaŋ. Gega ne Al Urmiŋ gabe goŋ kura ferde usaŋ hetek gasuŋnem moŋ,” inyiŋ.
58 E disse-lhe Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Irdeb al hoyaŋ kura goyen, “Gama nira,” inyiŋ. Irkeb al goreb, “Doyaŋ Al Kuruŋ, araŋ ma. Kuŋ adone wa teŋ mete teŋ gab waŋ gama gireŋ,” inyiŋ.
59 E disse a outro: Segue-me. Mas ele respondeu: Senhor, deixa que primeiro eu vá a enterrar meu pai.
60 Irkeb Yesu beleŋ wol heŋbe, “Al kamtiŋ gobe tubul tike al toneŋ kamtiŋ ne niŋ ma nurde haŋ mar gore teŋ mete tinaŋ. Munaŋ gebe kuŋ Al Kuruŋ beleŋ yende alya bereya doyaŋ yird yird mata goke tagalde tukayiŋ,” inyiŋ.
60 Mas Jesus lhe observou: Deixa aos mortos o enterrar os seus mortos; porém tu vai e anuncia o reino de Deus.
61 Gwaha inkeb al hoyaŋ kura beleŋ nurdeb, “Doyaŋ Al Kuruŋ, nebe gama gireŋ. Goyenpoga kuŋ diriŋmiŋneya tayne yagoya gwaha tiyeŋ tihim yineŋ gab waŋbe gama gireŋ,” inyiŋ.
61 Disse também outro: Senhor, eu te seguirei, mas deixa-me despedir primeiro dos que estão em minha casa.
62 Irkeb wol heŋbe, “Al kura bulmakaw beleŋ yuluŋ teŋ hike megeŋ ilde haŋyen det tanarde hiyeŋ al goyen harhok beleŋ naŋkeneŋ hiyeŋ gobe epte ma meteŋ keŋkela tiyyeŋ. Gwahade goyen po, al kura Al Kuruŋyen meteŋ tiye yeŋbe detmiŋ yubul teŋ meteŋ tiyyeŋ gega, det yubul titiŋ goke uguŋ po nurde hiyeŋ al gwahade gobe epte ma Al Kuruŋ niŋ meteŋ tiyyeŋ,” inyiŋ.
62 E Jesus lhe disse: Ninguém, que lança mão do arado e olha para trás, é apto para o reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.