Lucas 9
Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs NTLH
1 Be, go kamereb Yesu beleŋ mere basaŋ marmiŋ 12 goyen hoy yirke waŋ gabu irkeb uŋgura kurayen kurayen kuruŋ goyen yakira teŋ teŋ tareŋya garbam sope yird yird tareŋya goyen yunyiŋ.
1 Jesus chamou os doze discípulos e lhes deu poder e autoridade para expulsar todos os demônios e curar doenças.
2 Irdeb, “Kuŋ Al Kuruŋ beleŋ alya bereyamiŋ doyaŋ yird yird mata goyen tagalde tukuŋ heŋbe garbam mar sope yirde hinayiŋ,” yinyiŋ.
2 Então os enviou para anunciarem o Reino de Deus e curarem os doentes.
3 Irde gaha yinyiŋ: “Kuniŋ yeŋbe genuŋ, kalwa, biŋge, horayabe uliŋhor hoyaŋ ma yawarnayiŋ. Uliŋhorbe ultiŋde haŋ gogo ep, det hoyaŋ wor kura ma po yawarnayiŋ.
3 Ele disse:
4 Tiyuŋ kurar kura kuke al kura beleŋ yaner wanaŋ dineŋ hoy dirkeb ya hoyaŋde ma kunayiŋ. Uŋkureŋde gor po heŋ heŋbe tiyuŋ go tubul teŋ hoyaŋde kunayiŋ.
4 Quando vocês entrarem numa cidade, fiquem na casa em que forem recebidos até irem embora daquele lugar.
5 Munaŋ tiyuŋ kurar kura kuke gor niŋ mar beleŋ meretiŋ pel irde dakira tikebe, ‘Al Kuruŋyen mere pel irhet,’ yeŋ bebak tinaŋ yeŋbe kahaŋtiŋde tupi yaraŋ tinayiŋ,” yinyiŋ.
5 Mas, se forem mal recebidos, saiam logo daquela cidade. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.
6 Be, Yesu beleŋ komatmiŋ yago gwaha yinkeb tiyuŋ kurar kurar kwamiŋ. Irde naŋa kuruŋ goyen kuŋ heŋyabe mere igiŋ Al Kuruŋ beleŋ alya bereya yumulgaŋ teŋ teŋ goke yitiŋ goyen tagalde saba yirde tukuŋ hinhan. Irdeb garbam mar manaŋ sope yirde kuŋ hinhan.
6 Os discípulos então saíram de viagem e andaram por todos os povoados, anunciando o evangelho e curando doentes por toda parte.
7 — ausente —
7 Herodes, o governador da Galileia, ouviu falar de tudo o que estava acontecendo e ficou sem saber o que pensar. Pois alguns diziam que João Batista tinha sido ressuscitado,
8 — ausente —
8 outros diziam que Elias tinha aparecido, e outros ainda que um dos antigos profetas havia ressuscitado.
9 Irdeb, “Yon Baptaisbe biŋiŋ walmeke kamuŋ. Munaŋ mere momoŋmiŋ nurde hime al gabe ganuŋ?” yeŋ Yesu goyen kene yeŋ kurut yeŋ hinhin.
9 Mas Herodes disse: — Eu mesmo mandei cortar a cabeça de João. Quem será então esse homem de quem ouço falar essas coisas? E Herodes procurava ver Jesus.
10 Be, Yesuyen mere basaŋ mar go mulgaŋ heŋ waŋbe meteŋbe gwaha gwaha titiŋ ineŋ momoŋ iramiŋ. Irkeb Yesu beleŋ al hoyaŋbe gor yubul teŋbe komatmiŋ yago po yade Betsaida taunde kuriŋ.
10 Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que haviam feito. Então ele os levou consigo, e foram sozinhos para o povoado de Betsaida.
11 Gega al buda kuruŋ gob Yesube gor kwa yeŋ nurdeb kame gama yirde kwamiŋ. Irkeb yeneŋbe, “Igiŋge wanaŋ,” yineŋbe Al Kuruŋ beleŋ alya bereyamiŋ doyaŋ yird yird goke saba yiryiŋ. Irdeb garbam miŋyaŋ igiŋ hiniŋ yeŋ nurde hinhan mar goyen sope yiryiŋ.
11 Mas as multidões souberam disso e o seguiram. E Jesus os recebeu, falou a respeito do Reino de Deus e curou os que precisavam ser curados.
12 Be, gwaha teŋ teŋbe naŋa sul yeweŋ tikeb mere basaŋ marmiŋ aposel 12 gore Yesu hitte waŋbe, “Naŋa neŋ hitere gabe tiyuŋ bindem moŋ geb, al buda ga yinke taunyaŋ tiyuŋ mukŋeŋyaŋ kuŋ yiŋgeŋ biŋge niŋ naŋkeneŋ damu teŋ nenayiŋ. Irde goyaŋ po fernayiŋ,” inamiŋ.
12 Estava anoitecendo, e por isso os doze apóstolos foram e disseram a Jesus: — Mande esta gente embora. Eles podem ir aos povoados e sítios que ficam por perto daqui e lá encontrarão o que comer e onde ficar, pois este lugar é deserto.
13 Irkeb wol heŋbe, “Moŋ, deŋ beleŋ biŋge kura yunke nenayiŋ,” yinyiŋ. Irkeb mel goreb, “Neŋbe beret siptesoŋoŋyabe makaŋ dapŋa irawaya po haŋ. Kuŋ hoyaŋ ma damu titekbe gare epte ma yiryeŋ,” inamiŋ.
13 Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Só temos cinco pães e dois peixes. O senhor quer que a gente vá comprar comida para toda esta multidão?
14 Al po kapyaŋ hamiŋbe 5,000 gwahade gor hinhan. Be, mel gore gwaha inkeb Yesu beleŋ, “Al buda ga yinke gabu uŋkureŋde al 50 gwahade keperde tukunaŋ,” yinyiŋ.
14 Estavam ali mais ou menos cinco mil homens. Jesus ordenou aos seus discípulos:
15 Irkeb komatmiŋ yago goyen yeŋ yinyiŋ gwahade po tiyamiŋ. Irkeb al buda kuruŋ goyen Yesu beleŋ yiriŋ gwahade po keperde tukamiŋ.
15 Os discípulos obedeceram e mandaram que todos se sentassem.
16 Irkeb Yesu beleŋ beret siptesoŋoŋya makaŋ dapŋa irawaya goyen yade kotaŋ kaŋ naŋkiŋde naŋkeneŋ Al Kuruŋyen saŋiŋde guram yirdeb yubala teŋ al yunnaŋ yeŋ komatmiŋ yago yunyiŋ.
16 Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus por eles. Depois partiu os pães e os peixes e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo.
17 Be, gale heŋ yunke al buda kuruŋ go neneb ep wor po namiŋ. Irdeb biŋge dikŋeŋ gabu yiramiŋ gobe tiri 12 gayen igiŋ makiŋ yirtek hamiŋ.
17 Todos comeram e ficaram satisfeitos, e os discípulos ainda encheram doze cestos com os pedaços que sobraram.
18 Be, kurareb Yesu go yeŋ uŋkureŋ po heŋ Al Kuruŋ mere irde hinhin. Goya goyenbe komatmiŋbe gor hinhan. Irkeb huwardeb, “Al beleŋ nebe ganuŋ yeŋ nurd nuneŋ haŋ?” yeŋ gusuŋaŋ yiryiŋ.
18 Certa vez Jesus estava sozinho, orando, e os discípulos chegaram perto dele. Então ele perguntou:
19 Irkeb wol heŋbe, “Al kurabe Yon Baptais yeŋ haŋ. Kurabe Elaia yeŋ haŋ. Munaŋ al kurabe Al Kuruŋyen mere basaŋ al kura bikkeŋ kamyiŋ goyen sopte huwarde wayuŋ yeŋ nurd guneŋ haŋ,” inamiŋ.
19 Eles responderam: — Alguns dizem que o senhor é João Batista; outros, que é Elias; e outros, que é um dos
20 Irkeb Yesu beleŋ, “Munaŋ deŋbe ganuŋ yeŋ nurd nuneŋ haŋ?” yinkeb Pita beleŋ huwardeb, “Gebe Al Kuruŋ hitte Dumulgaŋ teŋ teŋ Al Mesaia, Al Kuruŋ hitte mat wayaŋ yeŋ nurde hite,” inyiŋ.
20 — E vocês? Quem vocês dizem que eu sou? — perguntou Jesus. Pedro respondeu: — O
21 Irkeb Yesu beleŋ, “Pita beleŋ ne niŋ yihi goyen basaŋ heŋ al kura ma momoŋ yirnayiŋ,” yineŋ utaŋ yiryiŋ.
21 Então Jesus proibiu os discípulos de contarem isso a qualquer pessoa.
22 Irdeb komatmiŋ yeneŋ heŋbe, “Ne Al Urmiŋ gabe Yuda marte doyaŋ mar parguwak goya Al Kuruŋ doloŋ ird ird mata doyaŋ marte karkuwaŋmiŋya Moseyen saba marya beleŋ nakira teŋ mununkeb ulne misiŋ kuruŋ kateŋbe kameŋ. Goyenpoga kameŋde mat yereŋkek hekeb sopte huwareŋ,” yinyiŋ.
22 E continuou:
23 — ausente —
23 Depois disse a todos:
24 — ausente —
24 Pois quem põe os seus próprios interesses em primeiro lugar nunca terá a vida verdadeira; mas quem esquece a si mesmo por minha causa terá a vida verdadeira.
25 Goyenbe al kura yiŋgeŋ ge po nurde megen niŋ det kuruŋ yawaryeŋ irde kurabe deŋem yaŋ hiyyeŋ gega, Al Kuruŋyen bearar bana heŋ kame gote muruŋgem buluŋ tiyyeŋbe daha tiyyeŋ? Gobe igiŋ moŋ, buluŋ wor po.
25 O que adianta alguém ganhar o mundo inteiro, mas perder a vida verdadeira e ser destruído?
26 Niŋgeb al kura ne niŋ memya heŋ merene harhok unyeŋbe kame ne Al Urmiŋ gare wor al goyen keneŋbe go ma nurde unhem ineŋ harhokne uneŋ. Ne Al Urmiŋ gabe neya Nanneyabe miyoŋmiŋ yago wukkeŋ wor poya gote tareŋ turŋuŋ yaŋ manaŋ kateŋ goyenterbe gogo gwaha tiyeŋ.
26 Pois, se alguém tiver vergonha de mim e do meu ensinamento, então o Filho do Homem também terá vergonha dessa pessoa, quando ele vier na sua
27 Goyenpoga deŋ gar haŋ gayen kurabe go ma kamdeya Al Kuruŋ beleŋ alya bereyamiŋ doyaŋ yird yird goyen kennayiŋ. Mere gabe fudinde wor po dinhem,” yinyiŋ.
27 Eu afirmo a vocês que estão aqui algumas pessoas que não morrerão antes de ver o
28 Be, Yesu beleŋ mere tiyyiŋ go kuŋ naŋa fay 8 gwahade kamereb Al Kuruŋ mere ire yeŋbe Pita, Yonyabe Yemsya po yadeb doŋdoŋde kura gor hurkuriŋ.
28 Mais ou menos uma semana depois de ter dito essas coisas, Jesus levou Pedro, João e Tiago e subiu o monte para orar.
29 Irdeb gor Al Kuruŋ mere irde hinhin goyabe dinsok hoyaŋ wor po hiriŋ. Irkeb uliŋhormiŋbe dagamel go gwahade hiriŋ.
29 Enquanto orava, o seu rosto mudou de aparência, e a sua roupa ficou muito branca e brilhante.
30 — ausente —
30 De repente, dois homens apareceram ali e começaram a falar com ele. Eram Moisés e Elias,
31 — ausente —
31 que estavam cercados por um brilho celestial. Eles falavam com Jesus a respeito da morte que, de acordo com a vontade de Deus, ele ia sofrer em Jerusalém.
32 Be, haŋkapya Yesu go Al Kuruŋ mere irde hinhinyabe Pitaya kadom waraŋya gobe dukpuk buluŋ po yirkeb arkup teŋ hinhan. Gega biŋ bak yeke naŋkeneŋbe Yesube saŋiŋmiŋ turŋuŋ yaŋ wor po heŋ al irawa goya huwarde hike yenamiŋ.
32 Pedro e os seus companheiros estavam dormindo profundamente, mas acordaram e viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Be, Moseya Elaiaya gore Yesu tubul teŋ kureŋ tikeb Pita beleŋ, “Doyaŋ al, naŋa gabe igiŋ wor po. Gar hiniŋ. Niŋgeb igiŋ dinkeb deŋ karwo gote heŋ heŋ gasuŋ kura yirniŋ. Gasuŋ kurabe ge niŋ, kurabe Mose niŋ, munaŋ kurabe Elaia niŋ,” inyiŋ. Be, Pita gobe mere tiyyiŋ kuruŋ goyenbe gwaha yihim yeŋ ma nurdeya mere tiyyiŋ.
33 Quando esses dois homens estavam se afastando de Jesus, Pedro disse: — Mestre, como é bom estarmos aqui! Vamos armar três barracas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias. Pedro não sabia o que estava dizendo.
34 Be, Pita mere teŋ hinhin goya goyabe gagap beleŋ waŋ mel goyen aw yuryiŋ. Irkeb komatmiŋ karwo goyen gagap bana goŋ hokoyaŋ heŋ kafura wor po hamiŋ.
34 Ele ainda estava falando, quando apareceu uma nuvem e os cobriu. Os discípulos ficaram com medo quando a nuvem desceu sobre eles.
35 Irkeb al melak kura gagap bana gor mat mere teŋbe, “Al gabe Urne. Meteŋne tiyyeŋ yeŋ ne beleŋ po tapat irde basiŋa irmiriŋ. Niŋgeb meremiŋ nurde gama irde hinayiŋ,” yiriŋ.
35 E da nuvem veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho, o meu escolhido. Escutem o que ele diz!
36 Be, mere nuramiŋ go kamere naŋkeneŋbe Yesu po hike kenamiŋ. Irdeb mata forok yiriŋ goyen goke al hoyaŋ momoŋ ma yiramiŋ. Biŋde po nurde hinhan.
36 Quando a voz parou, eles viram que Jesus estava sozinho. Os discípulos ficaram calados e naquela ocasião não disseram nada a ninguém sobre o que tinham visto.
37 Be, fay urkeb doŋdoŋde gor mat Yesu go Pita, Yemsyabe Yonya irde katamiŋ. Katkeb al karim ma Yesu hitte waŋ gabu iramiŋ.
37 No dia seguinte eles desceram do monte, e uma grande multidão veio se encontrar com Jesus.
38 Irkeb al buda kuruŋ bana goŋ mat al kura beleŋ ne nini yeŋ uguŋ po, “Tisa, urne gabe uŋkureŋ po geb, gigeŋ kenwoŋ yeŋ nurde hime.
38 Aí um homem que estava no meio do povo começou a gritar: — Mestre, peço ao senhor pelo meu filho, o meu único filho!
39 Yeŋbe uŋgura beleŋ ketal urde buluŋ buluŋ irkeb bemel po kekew teŋ hiyen. Irde teŋ megen temeyke yoryor yeŋ dadilok peltek yeŋ hiyen. Uŋgura go urne tubul ma teŋbe buluŋ buluŋ irde hiyen. Niŋgeb urne go keneŋ sope irwoŋ yeŋbe gago eseŋ mere girde hime.
39 Um espírito mau o agarra, e, de repente, o menino dá um grito e começa a ter convulsões e a espumar pela boca. O espírito o maltrata e não o solta de jeito nenhum.
40 Uŋgura goyen takira tinaŋ yeŋ komatge yago eseŋ mere yirhem gega, tuŋaŋ urmaŋ urmaŋ bada hahaŋ,” inyiŋ.
40 Já pedi aos discípulos do senhor que expulsassem o espírito mau, mas eles não conseguiram.
41 Irkeb Yesu beleŋ wol heŋbe, “Deŋ gayenter niŋ mar, dahade niŋgeb dufaytiŋ ne niŋ muŋ kura tareŋ ma irde haŋ? Saba dirmaŋ dirmaŋeŋ, tonaŋtiŋ tareŋ wor po! Gayak ga ma neya hityen gega, hako po haŋ. Daha naŋa ga saba dirmeke wuk yenayiŋ?” yinyiŋ. Irdeb al goyen, “Urge go teŋ gar waya,” inyiŋ.
41 Jesus respondeu: Então disse ao homem: — Traga o seu filho aqui.
42 Be, diriŋ goyen naniŋ beleŋ teŋ Yesu hitte waŋ hikeyab uŋgura gore diriŋ go teŋ megen temeyke yoryor yeŋ hinhin. Gega Yesu beleŋ uŋgura go ineŋ teŋ takira teŋ diriŋ goyen sope irdeb naniŋ ge tubul tiyyiŋ.
42 Quando o menino estava chegando, teve um ataque, e o demônio o jogou no chão. Então Jesus deu uma ordem ao espírito mau, curou o menino e o entregou ao pai.
43 Irkeb al buda kuruŋ gore mata go keneŋbe Al Kuruŋyen saŋiŋbe kuruŋ wor po yeŋ dinoŋ kok yamiŋ.
43 E todos ficaram admirados com o grande poder de Deus. Todos estavam admirados com o que Jesus fazia, e ele disse aos discípulos:
44 “Mere direŋ tihim gayen keŋkela nurnaŋ ko. Ne Al Urmiŋ gabe al kura beleŋ asogo haniŋde niryeŋ,” yinyiŋ.
44 — Não esqueçam o que vou dizer a vocês: o
45 Gega mel gobe Yesu mere tiyyiŋ goyen miŋ gwahade niŋ dina yeŋ bebak ma tiyamiŋ. Mere tiyyiŋ gote miŋbe Al Kuruŋ beleŋ bana kerkeb miŋ gwahade yeŋ ma nuramiŋ. Irdeb asogo haniŋde niryeŋ meremiŋ goke kafura heŋ gote miŋ niŋ gusuŋaŋ ird ird niŋ kama hamiŋ.
45 Mas eles não entenderam isso, pois o que essas palavras queriam dizer tinha sido escondido deles para que não as entendessem. E eles estavam com medo de fazer perguntas a Jesus sobre o assunto.
46 Be, kurarebe Yesuyen komat buda goyen ganuŋbe doyaŋ al hiyyeŋ yeŋ yiŋgeŋ uliŋ ge ma ne teŋ kadom mohoŋde tiyamiŋ.
46 Os discípulos começaram a conversar sobre qual deles era o mais importante.
47 Irkeb Yesu beleŋ mel gote dufaymiŋ yeneŋ bebak teŋbe diriŋ kura teŋ gegelhek beleŋ mat kerke huwaryiŋ.
47 Mas Jesus sabia o que eles estavam pensando. Então pegou uma criança e a pôs ao seu lado.
48 Irkeb gaha yinyiŋ: “Diriŋ dirŋeŋ gahadebe palap ma yirde haŋyen. Gega al kura beleŋ ne niŋ teŋ al hoyaŋ kura diriŋ gahade gayen gargar iryeŋbe al go po moŋ, ne manaŋ gargar niryeŋ. Munaŋ al kura ne gargar niryeŋbe ne po moŋ, Al Kuruŋ nad nerke wamiriŋ al goyen wor gargar iryeŋ. Niŋgeb deŋ bana gayen al kura dufaymiŋde yiŋgeŋ bande irde kadom faraŋ yuryeŋ al gobe Al Kuruŋ diliŋdeb al deŋem yaŋ kuruŋ wor po yeŋ kinyeŋ,” yinyiŋ.
48 Aí disse:
49 Irkeb komatmiŋ kura Yon beleŋ huwardeb, “Doyaŋ Al Kuruŋ, al kura beleŋ deŋge urdeb, ‘Yesu deŋemde dinhem niŋ, kat kunaŋ’ yineŋ uŋgura yakira teŋ hiyen. Gega yeŋbe neŋ meteŋ teŋ kuŋ hite bana gaŋ niŋ al moŋ geb, meteŋmiŋ goyen bada hawa ineŋ utaŋ irtiŋ,” inyiŋ.
49 João disse: — Mestre, vimos um homem que expulsa demônios pelo poder do nome do senhor, mas nós o proibimos de fazer isso porque ele não é do nosso grupo.
50 Irkeb Yesu beleŋ wol heŋbe, “Al kura asogo ma dirde hi al gobe deŋ faraŋ durde hi geb, utaŋ ma irnayiŋ,” yiriŋ.
50 Então Jesus disse a João e aos outros discípulos:
51 Be, Yesu go kamde mulgaŋ heŋ Naniŋ Al Kuruŋ hitte hurkutek nalu go binde binde heŋ hikeb Yerusalem kuŋ kuŋ niŋ wor po biŋ huwaryiŋ.
51 Como estava chegando o tempo de Jesus ir para o céu, ele resolveu ir para Jerusalém.
52 Irdeb beleŋ kuŋ heŋyabe komatmiŋ kura yeŋ wa meheŋ heŋ Samaria naŋa bana goŋ niŋ tiyuŋde kura gor biŋgeya ferd ferd gasuŋya sope yirnayiŋ yinke yeŋ wa meheŋ heŋ kwamiŋ.
52 Então mandou que alguns mensageiros fossem na frente. No caminho eles entraram em um povoado da região de Samaria a fim de prepararem um lugar para ele.
53 Gega gor niŋ marbe Yesu goyen Yerusalem kuŋ hi yeke nurdeb Yesuya komatmiŋya goyen tiyuŋmiŋde waŋ heŋ heŋ ge igiŋ ma nurdeb, “Gar ma wanayiŋ,” yinamiŋ.
53 Mas os moradores dali não quiseram receber Jesus porque viram que ele estava indo para Jerusalém.
54 Irkeb mulgaŋ heŋ Yesu hitte kuŋ momoŋ irkeb Yesuyen komatmiŋ kura Yemsya Yonya beleŋ nurdeb, “Doyaŋ Al Kuruŋ, igiŋ Al Kuruŋ gusuŋaŋ iryeke naŋkiŋde mat kak teŋ kerke kateŋ mel go kumga yiryeŋ?” ineŋ gusuŋaŋ iraryum.
54 Quando os seus discípulos Tiago e João viram isso, disseram: — O senhor quer que a gente mande descer fogo do céu para acabar com estas pessoas?
55 Gega Yesu beleŋ fulgaŋ kaŋbe yineŋ teŋ, “Bada hiri,” yinyiŋ.
55 Porém Jesus, virando-se para eles, os repreendeu.
56 Irdeb komatmiŋya tiyuŋ hoyaŋde kwamiŋ.
56 Então ele e os seus discípulos foram para outro povoado.
57 Be, Yesube komatmiŋ yagoya kuŋ hikeyabe al kura gore waŋbe, “Nebe ge kuŋ heŋ taha kuruŋ gobe gama po girde kuŋ heŋ,” inyiŋ.
57 Quando Jesus e os discípulos iam pelo caminho, um homem disse a Jesus: — Eu estou pronto a seguir o senhor para qualquer lugar onde o senhor for.
58 Irkeb Yesu beleŋ wol heŋbe, “Kulu duwibe ferd ferd gasuŋ miŋyaŋ, nu wor hagam yaŋ. Gega ne Al Urmiŋ gabe goŋ kura ferde usaŋ hetek gasuŋnem moŋ,” inyiŋ.
58 Então Jesus disse:
59 Irdeb al hoyaŋ kura goyen, “Gama nira,” inyiŋ. Irkeb al goreb, “Doyaŋ Al Kuruŋ, araŋ ma. Kuŋ adone wa teŋ mete teŋ gab waŋ gama gireŋ,” inyiŋ.
59 Aí ele disse para outro homem: Mas ele respondeu: — Senhor, primeiro deixe que eu volte e sepulte o meu pai.
60 Irkeb Yesu beleŋ wol heŋbe, “Al kamtiŋ gobe tubul tike al toneŋ kamtiŋ ne niŋ ma nurde haŋ mar gore teŋ mete tinaŋ. Munaŋ gebe kuŋ Al Kuruŋ beleŋ yende alya bereya doyaŋ yird yird mata goke tagalde tukayiŋ,” inyiŋ.
60 Jesus disse:
61 Gwaha inkeb al hoyaŋ kura beleŋ nurdeb, “Doyaŋ Al Kuruŋ, nebe gama gireŋ. Goyenpoga kuŋ diriŋmiŋneya tayne yagoya gwaha tiyeŋ tihim yineŋ gab waŋbe gama gireŋ,” inyiŋ.
61 Outro homem disse: — Eu seguirei o senhor, mas primeiro deixe que eu vá me despedir da minha família.
62 Irkeb wol heŋbe, “Al kura bulmakaw beleŋ yuluŋ teŋ hike megeŋ ilde haŋyen det tanarde hiyeŋ al goyen harhok beleŋ naŋkeneŋ hiyeŋ gobe epte ma meteŋ keŋkela tiyyeŋ. Gwahade goyen po, al kura Al Kuruŋyen meteŋ tiye yeŋbe detmiŋ yubul teŋ meteŋ tiyyeŋ gega, det yubul titiŋ goke uguŋ po nurde hiyeŋ al gwahade gobe epte ma Al Kuruŋ niŋ meteŋ tiyyeŋ,” inyiŋ.
62 Jesus respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.