Lucas 8

Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Be, go kamereb Yesu go taunya tiyuŋya kurar mat kurar kuŋbe mere igiŋ Al Kuruŋ beleŋ alya bereyamiŋ doyaŋ yird yird goke momoŋ yirde kuŋ hinhin. Goya goyenbe mere basaŋ marmiŋ 12 go manaŋ yeŋya kuŋ hinhan.
1 Aconteceu, depois disto, que andava Jesus de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus, e os doze iam com ele,
2 Irde bere wor Yesu gama irde kuŋ hinhan. Bere kurabe uŋguram yaŋ gega Yesu beleŋ uŋgura yakira tiyyiŋ, irde kurabe garbam miŋyaŋ goyen sope yirke igiŋ hamiŋ. Bere goyen kurabe Makdala niŋ Maria. Yeŋbe bikkeŋ uŋgura 7 beleŋ ketal urtiŋ goyen Yesu beleŋ uŋgura yakira tike igiŋ hiriŋ.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Irde bere kurabe Susanaya Yoanaya. Yoana gote uŋ Kusabe Herotyen samuŋ doyaŋ ird ird al. Irde bere go po moŋ. Bere budam hoyaŋ manaŋ Yesu gama irde kuŋ hinhan. Irdeb yiŋgeŋde horaya detmiŋ budamya gore Yesuya komatmiŋya faraŋ yurde yukuŋ hinhan.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Suzana e muitas outras, as quais lhe prestavam assistência com os seus bens.
4 Be, taun kurar niŋ kurar niŋ alya bereya budam wor po Yesu hitte waŋ gabu irde hinhan. Irkeb maya merere saba gahade yiryiŋ:
4 Afluindo uma grande multidão e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 “Al kura wit muykeŋ tur ire yeŋ meteŋmiŋde kuriŋ. Kuŋ meteŋde muykeŋ go tur irkeb kurabe meteŋ siŋak al kuŋ kuŋ beleŋyaŋ katamiŋ. Irkeb al beleŋ go ma yeneŋ yufuramiŋ. Kurabe nu beleŋ waŋ namiŋ.
5 Eis que o semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Munaŋ kurabe megeŋ halgayiŋ hora arat hereŋ katamiŋ. Irdeb kawaŋ hamiŋ gega, megeŋ fimŋeŋ moŋ geb, algup nen kamamiŋ.
6 Outra caiu sobre a pedra; e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Munaŋ kurabe yamuŋ hirwaŋeŋ yaŋ bana kateŋ yamuŋ goya tumŋaŋ kawaŋ hamiŋ. Gega yamuŋ duwi gore hurkuŋ awrum yurkeb nonbo hamiŋ.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e estes, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Be, wit muykeŋ kurabe megeŋ igiŋyaŋ kateŋ kawaŋ heŋbe igineŋ budam hamiŋ. Muykeŋ uŋkureŋbe 100 igineŋ gwahade hamiŋ,” yiriŋ. Be, Yesu gob maya mere goyen tagaldeb, “Al kura mere ga miŋ bebak tiniŋ yeŋbe keŋkela palŋa irde nurnaŋ ko,” yiriŋ.
8 Outra, afinal, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cento por um. Dizendo isto, clamou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Irkeb komatmiŋ beleŋ maya mere gote miŋ momoŋ dira ineŋ gusuŋaŋ iramiŋ.
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Irkeb Yesu beleŋ gaha yinyiŋ: “Al Kuruŋ beleŋ alya bereyamiŋ doyaŋ yird yird mata gote miŋbe banare hi geb, al hoyaŋ beleŋ epte ma bebak titek. Gega deŋbe Al Kuruŋyen tareŋde miŋ goyen igiŋ bebak tinayiŋ. Goyenbe al hoyaŋ ne niŋ ma nurde haŋ marbe mata gote miŋ goyen maya mere mat po momoŋ yirde hime. Go mar gobe merene gama irtek ma yirde hiyen geb, maya mere go nurnayiŋ gega, bebak ma tinayiŋ. Goke teŋbe Al Kuruŋyen asaŋde gahade katiŋ hi:
10 Respondeu-lhes Jesus: A vós outros é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; aos demais, fala-se por parábolas, para que, vendo, não vejam; e, ouvindo, não entendam.
11 Irdeb gaha yinyiŋ: “Be, maya mere gote miŋbe gahade: wit muykeŋ gobe Al Kuruŋyen mere.
11 Este é o sentido da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Muykeŋ beleŋyaŋ kattiŋ gobe al kura Al Kuruŋyen mere nurnayiŋ gega, Satan beleŋ mere biŋde hinayiŋ goyen yad siŋa yiryeŋ go gwahade. Uŋgura beleŋ al gobe daha mere go nurde Al Kuruŋ niŋ dufaymiŋ tareŋ irke yumulgaŋ tiyyeŋkek yeŋbe gogo gwaha yiryeŋ.
12 A que caiu à beira do caminho são os que a ouviram; vem, a seguir, o diabo e arrebata-lhes do coração a palavra, para não suceder que, crendo, sejam salvos.
13 Munaŋ wit muykeŋ hora hereŋ kattiŋ gote miŋbe al kura Al Kuruŋyen mere tiŋeŋya nurdeb amaŋ henayiŋ. Gega hora arat geb, filginiŋ keŋkela ma kutiŋ beleŋ teŋ haŋyen go gwahade goyen po, al go manaŋ Al kuruŋyen mere biŋde keŋkela ma kipiryeŋ. Irde kadila hekeb araŋ po algup nene kamde haŋyen go gwahade goyen po, kanduk kura forok yekeb goyare po Al Kuruŋ harhok unnayiŋ.
13 A que caiu sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Wit muykeŋ yamuŋ duwi hirwaŋeŋ yaŋ bana kattiŋ gobe al kura Al Kuruŋyen mere nurnayiŋ gega, megen niŋ samuŋ yad yad niŋ po nurnayiŋ go gwahade. Go mar gobe uliŋde po amaŋ hetek mata go po titek titek yirde hiyeŋ. Irde yeŋ hitte kanduk kura forok yiyyeŋ goke kafura henayiŋ. Go mar gobe megen niŋ det gwahade gore dufaymiŋ awrum yirkeb wit muykeŋbe igineŋ henayiŋ gega, nonbo henayiŋ go gwahade goyen po, merebe nurnayiŋ gega, gote igineŋbe keŋkela ma forok yenayiŋ.
14 A que caiu entre espinhos são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com os cuidados, riquezas e deleites da vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Goyenpoga wit muykeŋ megeŋ igiŋyaŋ kateŋ igiŋ ala po kawaŋ heŋ igineŋ budam hamiŋ gobe al kura Al Kuruŋyen mere fudinde wor po biŋde kerde gama irde hinayiŋ go gwahade goyen. Irde kanduk yeneŋ hinayiŋ gega, saŋiŋ po heŋ kuŋ kuŋbe gote igineŋbe Al Kuruŋ diliŋdebe mata igiŋ igiŋ forok yirde hinayiŋ,” yinyiŋ.
15 A que caiu na boa terra são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 Irdeb sopte po maya mere hoyaŋ kura gaha yinyiŋ: “Al kura hulsi usuŋ urde teŋ kuwe bana ma kerde hiyen. Irde poŋ bana wor kerde hiyen moŋ. Gwaha irtiŋeŋbe teŋ omasiŋ hende biŋguŋ irde hiyen. Gogab al kura ya bana goŋ waŋbe hulsi go kawan heŋ hike kinyeŋ.
16 Ninguém, depois de acender uma candeia, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a sobre um velador, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Gwahade goyen po, Al Kuruŋ beleŋ yende alya bereya doyaŋ yird yird mata gote miŋ banare hitiŋ gobe kawan hiyyeŋ. Irde matamiŋ epte ma bebak titek goyen kawan forok yeŋ hike al budam wor po yeneŋ bebak titiŋ ala tinayiŋ.
17 Nada há oculto, que não haja de manifestar-se, nem escondido, que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Niŋgeb keŋkela wor po merene palŋa irde nurde hinayiŋ. Al kura biŋde mat fudinde wor po Al Kuruŋyen mere nurde hikeb Al Kuruŋ beleŋ meremiŋ igiŋ goyen uneŋ tebaŋ irde hiyeŋ. Munaŋ al kura gwahade moŋ gobe Al Kuruŋyen mere biŋde muŋ kura hi goyen wor teŋ siŋa iryeŋ,” yinyiŋ.
18 Vede, pois, como ouvis; porque ao que tiver, se lhe dará; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Be, nalu kurareb Yesu miliŋya kuliŋ weŋya beleŋ kinniŋ yeŋ Yesu hinhinde gor wayamiŋ. Gega albe budam wor po geb, muŋ kura binde ma kwamiŋ.
19 Vieram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se por causa da concorrência de povo.
20 Irkeb al kura beleŋ goyen yeneŋbe kuŋ Yesu goyen, “Momkeya kolge weŋya ginniŋ yeŋ waŋ siŋare ga haŋ,” inyiŋ.
20 E lhe comunicaram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te.
21 Irkeb wol heŋbe, “Mamneya kolne weŋya fudinde wor pobe alya bereya Al Kuruŋyen mere nurde gama irde haŋ mar gago,” yiriŋ.
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam.
22 Be, nalu kurare kurab Yesu beleŋ komatmiŋ yago goyen, “Wake fe ala kuruŋ siŋa kurhan kuniŋ,” yinyiŋ. Irdeb hakwa kura goyen hende kwamiŋ.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, entrou ele num barco em companhia dos seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra margem do lago; e partiram.
23 Be, kuŋ hinhan goyabe Yesube dukpu irkeb ferd uguŋ po hiriŋ. Goya goyenbe meŋe kuruŋ dugure mat katkeb duba huwaryiŋ. Irkeb fe beleŋ hakwa bana goŋ hurkuŋ ala heŋ hinhin. Irkeb soŋ po yeŋ miŋmoŋ hamiŋ.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, correndo eles o perigo de soçobrar.
24 Gega Yesu go firtiŋde po hikeb komatmiŋ yago beleŋ keneŋbe, “Doyaŋ al, Doyaŋ al, neŋ miŋmoŋ hiniŋ tihit niŋ, araŋeŋ huwara,” ineŋ isaŋ hamiŋ. Irkeb huwardeb meŋeya dubaya epte ma tiyaryum goyen masi yirkeb pultik po yaryum.
24 Chegando-se a ele, despertaram-no dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo! Despertando-se Jesus, repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou, e veio a bonança.
25 Irkeb Yesu beleŋ komatmiŋ yago goyen, “Deŋ gab ne niŋ hekkeŋ ma nurde haŋ,” yinyiŋ. Irkeb mel go kafura wor po heŋbe, “Gab da albe gago? Meŋeya makaŋya manaŋ meremiŋ nurhar!” yeŋ kadom gusuŋaŋ gird tiyamiŋ.
25 Então, lhes disse: Onde está a vossa fé? Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: Quem é este que até aos ventos e às ondas repreende, e lhe obedecem?
26 Be, meŋe kamkeb mel go kuŋ Galili fe ala goyen siŋa kurhan Gerasa marte naŋare kuŋ forok yamiŋ. Go mar gobe Yuda mar moŋ, al miŋ hoyaŋ.
26 Então, rumaram para a terra dos gerasenos, fronteira da Galileia.
27 Be, hakwa go tubul teŋ siŋare kukeb taunde gor niŋ al kura uŋgura budam beleŋ ketal urtiŋ manaŋ hiyen goyen Yesu hitte wayyiŋ. Al gobe hiyen kuruŋ gob kupsoŋ po hiyen. Irdeb tiyuŋde ma ferde hinhin. Mali bembayaŋ heŋ kuŋ hinhin.
27 Logo ao desembarcar, veio da cidade ao seu encontro um homem possesso de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos sepulcros.
28 — ausente —
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo em alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 — ausente —
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se apoderara dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e grilhões, tudo despedaçava e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Irkeb Yesu beleŋ, “Deŋgebe ganuŋ?” inyiŋ. Irkeb al gobe uŋgura budam wor po beleŋ ketal urtiŋ hinhin geb, “Deŋnebe Legiyon,” inyiŋ.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião, porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Irdeb uŋgura gore, “Uliŋ misiŋ kuruŋ kateŋ kateŋ gasuŋde gor ma dakira tiyayiŋ,” ineŋ tebaŋ irde eseŋ mere iryiŋ.
31 Rogavam-lhe que não os mandasse sair para o abismo.
32 Goya goyenbe bu buda kuruŋ goyen dugu dabayiŋde kura gor dula teŋ hinhan. Niŋgeb uŋgura goreb, “Ge beleŋ ok dinkeb bu iro kuŋ ketal yurniŋ,” ineŋ eseŋ mere iramiŋ. Irkeb Yesu beleŋ igiŋ yinyiŋ.
32 Ora, andava ali, pastando no monte, uma grande manada de porcos; rogaram-lhe que lhes permitisse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Irkeb uŋgura gobe al go tubul teŋ kuŋbe bu buda go ketal yuramiŋ. Irkeb bu go kup yeŋ kuŋ hamulare mat fe ala kurkuŋbe fe nene kamamiŋ.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Be, bu doyaŋ yirde hinhan mar go mata goyen keneŋbe busaharde taunya tiyuŋyaŋya kuŋbe goke tagalde tukutiŋ ala tiyamiŋ.
34 Os porqueiros, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Irkeb al budam mata forok yiriŋ goyen kinniŋ yeŋ Yesu hinhinde gor wayamiŋ. Waŋbe al goyen uŋgura beleŋ tubul teŋ kukeb igiŋ heŋ dufaymiŋ wuk yeke uliŋ umŋa titiŋ manaŋ Yesu kahaŋ miŋde gor keperde hike keneŋbe Yesu niŋ kafura hamiŋ.
35 Então, saiu o povo para ver o que se passara, e foram ter com Jesus. De fato, acharam o homem de quem saíram os demônios, vestido, em perfeito juízo, assentado aos pés de Jesus; e ficaram dominados de terror.
36 Irkeb al gor heŋ mata forok yeke kenamiŋ mar goreb daha mat al go igiŋ hiriŋ goyen momoŋ yiramiŋ.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como fora salvo o endemoninhado.
37 Irkeb al buda Gerasa marte naŋare niŋ mar go tumŋaŋ kafura wor po heŋbe Yesu goyen, “Ge goya gar ma hayiŋ. Dubul teŋ kwa ko,” inamiŋ. Irkeb Yesube al buda goyen yubul teŋ kuniŋ yeŋ komatmiŋya hakwa hende hurkamiŋ.
37 Todo o povo da circunvizinhança dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande medo. E Jesus, tomando de novo o barco, voltou.
38 Be, mel go yubul teŋ kweŋ tiyyiŋya goyenbe sope irke igiŋ hiriŋ al goreb, “Neya kure,” ineŋ eseŋ mere iryiŋ.
38 O homem de quem tinham saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 Gega Yesu beleŋ, “Moŋ, tiyuŋger kuŋ Al Kuruŋ beleŋ buniŋeŋ girde sope girke igiŋ haha gayen gor niŋ alya bereya momoŋ yirayiŋ,” ineŋ teŋ kerke kuriŋ. Irkeb al gobe taunmiŋde mulgaŋ heŋ kuŋbe Yesu beleŋ buniŋeŋ irde igiŋ iryiŋ goyen gor niŋ mar tumŋaŋ momoŋ yirde tukutiŋ ala tiyyiŋ.
39 Volta para casa e conta aos teus tudo o que Deus fez por ti. Então, foi ele anunciando por toda a cidade todas as coisas que Jesus lhe tinha feito.
40 Be, Yesu go mulgaŋ heŋ Kapeneam kukeb al buda yeŋ ge doyaŋ heŋ hinhan geb, amaŋ heŋ waŋ kalyaŋ keramiŋ.
40 Ao regressar Jesus, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 — ausente —
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, lhe suplicou que chegasse até a sua casa.
42 — ausente —
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava à morte. Enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Goya goyenbe bere kura dama 12 gayen danduku manaŋ hiyen goyen al buda kuŋ hinhan mar goya kuŋ hinhin. Bere gobe al kura beleŋ epte ma wor po sope irtek hinhin.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia, e a quem ninguém tinha podido curar [e que gastara com os médicos todos os seus haveres],
44 Be, bere gore Yesu harhok beleŋ mat kuŋbe Yesuyen uliŋhor hende niŋ gote muruŋde sisaŋ uryiŋ. Irkeb goyare po dari temeyde hinhin goyen hubu heke nuryiŋ.
44 veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste, e logo se lhe estancou a hemorragia.
45 Be, goya goyen po Yesu beleŋ, “Ganuŋ beleŋ sisaŋ nura?” yeŋ al buda goyen gusuŋaŋ yiryiŋ. Irkeb al buda gore, “Neŋ moŋ,” inkeb Pita beleŋ huwardeb, “Doyaŋ Al Kuruŋ, al buda farkaka girde haŋ kuruŋ gab ma yeneŋbe, ‘Ganuŋ beleŋ sisaŋ nura?’ yeŋ gusuŋaŋ heŋ ha?” inyiŋ.
45 Mas Jesus disse: Quem me tocou? Como todos negassem, Pedro [com seus companheiros] disse: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem [e dizes: Quem me tocou?].
46 Gega Yesu beleŋbe, “Moŋ, fudinde al kura sisaŋ nura. Irkeb Al Kuruŋyen tareŋ kat kuke nurhem,” yiriŋ.
46 Contudo, Jesus insistiu: Alguém me tocou, porque senti que de mim saiu poder.
47 Irkeb bere go uliŋde mata forok yiriŋ goyen, “Yesube neneŋ bebak tiya geb, epte ma bana kweŋ,” yeŋ nurde barbar yeŋ waŋ Yesu kahaŋ miŋde kateŋ dokolhoŋ yuguluŋ tiyyiŋ. Irdeb al buda kuruŋ goyen diliŋde miŋ daniŋ sisaŋ uryiŋ irde goya po igiŋ hiriŋ goyen Yesu momoŋ iryiŋ.
47 Vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante dele, declarou, à vista de todo o povo, a causa por que lhe havia tocado e como imediatamente fora curada.
48 Irkeb Yesu beleŋ, “Werne, ne niŋ hekkeŋ nurha goke teŋbe Al Kuruŋ beleŋ sope gira. Niŋgeb bege kamke kwayiŋ,” inyiŋ.
48 Então, lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Be, Yesu beleŋ bere go mere irde hinhin goya goyab al kura Yairusyen yare mat waŋbe, “Wergebe bikkeŋ kama geb, saba al gayen titmiŋeŋ tuktawaŋ ma irayiŋ. Inke bada hiyyeŋ,” inyiŋ.
49 Falava ele ainda, quando veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: Tua filha já está morta, não incomodes mais o Mestre.
50 Gega meremiŋ nurdeb Yesu beleŋ Yairus goyen, “Kandukŋeŋ ma nurayiŋ. Ne niŋ po dufayge saŋiŋ irayiŋ. Irkeb werge goyen igiŋ hiyyeŋ,” inyiŋ.
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse: Não temas, crê somente, e ela será salva.
51 — ausente —
51 Tendo chegado à casa, a ninguém permitiu que entrasse com ele, senão Pedro, João, Tiago e bem assim o pai e a mãe da menina.
52 — ausente —
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 — ausente —
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Irdeb diriŋ gote haniŋ tanardeb, “Werne, huwara,” ineŋ isaŋ hiriŋ.
54 Entretanto, ele, tomando-a pela mão, disse-lhe, em voz alta: Menina, levanta-te!
55 Irkeb toneŋ mulgaŋ hekeb goya goyen po huwaryiŋ. Irkeb Yesu beleŋ, “Det netek kura unke niwi,” yinyiŋ.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e ele mandou que lhe dessem de comer.
56 Irkeb miliŋya naniŋya mata go keneŋbe diliŋ fot wor po yaryum. Gega Yesu beleŋ, “Mata forok yihi gake go ma tagaliryeŋ,” yineŋ utaŋ yiryiŋ.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.