Lucas 8

Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Be, go kamereb Yesu go taunya tiyuŋya kurar mat kurar kuŋbe mere igiŋ Al Kuruŋ beleŋ alya bereyamiŋ doyaŋ yird yird goke momoŋ yirde kuŋ hinhin. Goya goyenbe mere basaŋ marmiŋ 12 go manaŋ yeŋya kuŋ hinhan.
1 E aconteceu, depois disto, que andava de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e os doze iam com ele,
2 Irde bere wor Yesu gama irde kuŋ hinhan. Bere kurabe uŋguram yaŋ gega Yesu beleŋ uŋgura yakira tiyyiŋ, irde kurabe garbam miŋyaŋ goyen sope yirke igiŋ hamiŋ. Bere goyen kurabe Makdala niŋ Maria. Yeŋbe bikkeŋ uŋgura 7 beleŋ ketal urtiŋ goyen Yesu beleŋ uŋgura yakira tike igiŋ hiriŋ.
2 E algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Irde bere kurabe Susanaya Yoanaya. Yoana gote uŋ Kusabe Herotyen samuŋ doyaŋ ird ird al. Irde bere go po moŋ. Bere budam hoyaŋ manaŋ Yesu gama irde kuŋ hinhan. Irdeb yiŋgeŋde horaya detmiŋ budamya gore Yesuya komatmiŋya faraŋ yurde yukuŋ hinhan.
3 E Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com seus bens.
4 Be, taun kurar niŋ kurar niŋ alya bereya budam wor po Yesu hitte waŋ gabu irde hinhan. Irkeb maya merere saba gahade yiryiŋ:
4 E, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo de todas as cidades ter com ele, disse por parábola:
5 “Al kura wit muykeŋ tur ire yeŋ meteŋmiŋde kuriŋ. Kuŋ meteŋde muykeŋ go tur irkeb kurabe meteŋ siŋak al kuŋ kuŋ beleŋyaŋ katamiŋ. Irkeb al beleŋ go ma yeneŋ yufuramiŋ. Kurabe nu beleŋ waŋ namiŋ.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente e, quando semeava, caiu alguma junto do caminho, e foi pisada, e as aves do céu a comeram;
6 Munaŋ kurabe megeŋ halgayiŋ hora arat hereŋ katamiŋ. Irdeb kawaŋ hamiŋ gega, megeŋ fimŋeŋ moŋ geb, algup nen kamamiŋ.
6 E outra caiu sobre pedra e, nascida, secou-se, pois que não tinha umidade;
7 Munaŋ kurabe yamuŋ hirwaŋeŋ yaŋ bana kateŋ yamuŋ goya tumŋaŋ kawaŋ hamiŋ. Gega yamuŋ duwi gore hurkuŋ awrum yurkeb nonbo hamiŋ.
7 E outra caiu entre espinhos e crescendo com ela os espinhos, a sufocaram;
8 Be, wit muykeŋ kurabe megeŋ igiŋyaŋ kateŋ kawaŋ heŋbe igineŋ budam hamiŋ. Muykeŋ uŋkureŋbe 100 igineŋ gwahade hamiŋ,” yiriŋ. Be, Yesu gob maya mere goyen tagaldeb, “Al kura mere ga miŋ bebak tiniŋ yeŋbe keŋkela palŋa irde nurnaŋ ko,” yiriŋ.
8 E outra caiu em boa terra, e, nascida, produziu fruto, a cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Irkeb komatmiŋ beleŋ maya mere gote miŋ momoŋ dira ineŋ gusuŋaŋ iramiŋ.
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Irkeb Yesu beleŋ gaha yinyiŋ: “Al Kuruŋ beleŋ alya bereyamiŋ doyaŋ yird yird mata gote miŋbe banare hi geb, al hoyaŋ beleŋ epte ma bebak titek. Gega deŋbe Al Kuruŋyen tareŋde miŋ goyen igiŋ bebak tinayiŋ. Goyenbe al hoyaŋ ne niŋ ma nurde haŋ marbe mata gote miŋ goyen maya mere mat po momoŋ yirde hime. Go mar gobe merene gama irtek ma yirde hiyen geb, maya mere go nurnayiŋ gega, bebak ma tinayiŋ. Goke teŋbe Al Kuruŋyen asaŋde gahade katiŋ hi:
10 E ele disse: A vós vos é dado conhecer os mistérios do reino de Deus, mas aos outros por parábolas, para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 Irdeb gaha yinyiŋ: “Be, maya mere gote miŋbe gahade: wit muykeŋ gobe Al Kuruŋyen mere.
11 Esta é, pois, a parábola: A semente é a palavra de Deus;
12 Muykeŋ beleŋyaŋ kattiŋ gobe al kura Al Kuruŋyen mere nurnayiŋ gega, Satan beleŋ mere biŋde hinayiŋ goyen yad siŋa yiryeŋ go gwahade. Uŋgura beleŋ al gobe daha mere go nurde Al Kuruŋ niŋ dufaymiŋ tareŋ irke yumulgaŋ tiyyeŋkek yeŋbe gogo gwaha yiryeŋ.
12 E os que estão junto do caminho, estes são os que ouvem; depois vem o diabo, e tira-lhes do coração a palavra, para que não se salvem, crendo;
13 Munaŋ wit muykeŋ hora hereŋ kattiŋ gote miŋbe al kura Al Kuruŋyen mere tiŋeŋya nurdeb amaŋ henayiŋ. Gega hora arat geb, filginiŋ keŋkela ma kutiŋ beleŋ teŋ haŋyen go gwahade goyen po, al go manaŋ Al kuruŋyen mere biŋde keŋkela ma kipiryeŋ. Irde kadila hekeb araŋ po algup nene kamde haŋyen go gwahade goyen po, kanduk kura forok yekeb goyare po Al Kuruŋ harhok unnayiŋ.
13 E os que estão sobre pedra, estes são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria, mas, como não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, e no tempo da tentação se desviam;
14 Wit muykeŋ yamuŋ duwi hirwaŋeŋ yaŋ bana kattiŋ gobe al kura Al Kuruŋyen mere nurnayiŋ gega, megen niŋ samuŋ yad yad niŋ po nurnayiŋ go gwahade. Go mar gobe uliŋde po amaŋ hetek mata go po titek titek yirde hiyeŋ. Irde yeŋ hitte kanduk kura forok yiyyeŋ goke kafura henayiŋ. Go mar gobe megen niŋ det gwahade gore dufaymiŋ awrum yirkeb wit muykeŋbe igineŋ henayiŋ gega, nonbo henayiŋ go gwahade goyen po, merebe nurnayiŋ gega, gote igineŋbe keŋkela ma forok yenayiŋ.
14 E a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram e, indo pordiante, são sufocados com os cuidados e riquezas e deleites da vida, e não dão fruto com perfeição;
15 Goyenpoga wit muykeŋ megeŋ igiŋyaŋ kateŋ igiŋ ala po kawaŋ heŋ igineŋ budam hamiŋ gobe al kura Al Kuruŋyen mere fudinde wor po biŋde kerde gama irde hinayiŋ go gwahade goyen. Irde kanduk yeneŋ hinayiŋ gega, saŋiŋ po heŋ kuŋ kuŋbe gote igineŋbe Al Kuruŋ diliŋdebe mata igiŋ igiŋ forok yirde hinayiŋ,” yinyiŋ.
15 E a que caiu em boa terra, esses são os que, ouvindo a palavra, a conservam num coração honesto e bom, e dão fruto com perseverança.
16 Irdeb sopte po maya mere hoyaŋ kura gaha yinyiŋ: “Al kura hulsi usuŋ urde teŋ kuwe bana ma kerde hiyen. Irde poŋ bana wor kerde hiyen moŋ. Gwaha irtiŋeŋbe teŋ omasiŋ hende biŋguŋ irde hiyen. Gogab al kura ya bana goŋ waŋbe hulsi go kawan heŋ hike kinyeŋ.
16 E ninguém, acendendo uma candeia, a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Gwahade goyen po, Al Kuruŋ beleŋ yende alya bereya doyaŋ yird yird mata gote miŋ banare hitiŋ gobe kawan hiyyeŋ. Irde matamiŋ epte ma bebak titek goyen kawan forok yeŋ hike al budam wor po yeneŋ bebak titiŋ ala tinayiŋ.
17 Porque não há coisa oculta que não haja de manifestar-se, nem escondida que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Niŋgeb keŋkela wor po merene palŋa irde nurde hinayiŋ. Al kura biŋde mat fudinde wor po Al Kuruŋyen mere nurde hikeb Al Kuruŋ beleŋ meremiŋ igiŋ goyen uneŋ tebaŋ irde hiyeŋ. Munaŋ al kura gwahade moŋ gobe Al Kuruŋyen mere biŋde muŋ kura hi goyen wor teŋ siŋa iryeŋ,” yinyiŋ.
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver até o que parece ter lhe será tirado.
19 Be, nalu kurareb Yesu miliŋya kuliŋ weŋya beleŋ kinniŋ yeŋ Yesu hinhinde gor wayamiŋ. Gega albe budam wor po geb, muŋ kura binde ma kwamiŋ.
19 E foram ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Irkeb al kura beleŋ goyen yeneŋbe kuŋ Yesu goyen, “Momkeya kolge weŋya ginniŋ yeŋ waŋ siŋare ga haŋ,” inyiŋ.
20 E foi-lhe dito: Estão lá fora tua mãe e teus irmãos, que querem ver-te.
21 Irkeb wol heŋbe, “Mamneya kolne weŋya fudinde wor pobe alya bereya Al Kuruŋyen mere nurde gama irde haŋ mar gago,” yiriŋ.
21 Mas, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a executam.
22 Be, nalu kurare kurab Yesu beleŋ komatmiŋ yago goyen, “Wake fe ala kuruŋ siŋa kurhan kuniŋ,” yinyiŋ. Irdeb hakwa kura goyen hende kwamiŋ.
22 E aconteceu que, num daqueles dias, entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos para o outro lado do lago. E partiram.
23 Be, kuŋ hinhan goyabe Yesube dukpu irkeb ferd uguŋ po hiriŋ. Goya goyenbe meŋe kuruŋ dugure mat katkeb duba huwaryiŋ. Irkeb fe beleŋ hakwa bana goŋ hurkuŋ ala heŋ hinhin. Irkeb soŋ po yeŋ miŋmoŋ hamiŋ.
23 E, navegando eles, adormeceu; e sobreveio uma tempestade de vento no lago, e enchiam-se de água, estando em perigo.
24 Gega Yesu go firtiŋde po hikeb komatmiŋ yago beleŋ keneŋbe, “Doyaŋ al, Doyaŋ al, neŋ miŋmoŋ hiniŋ tihit niŋ, araŋeŋ huwara,” ineŋ isaŋ hamiŋ. Irkeb huwardeb meŋeya dubaya epte ma tiyaryum goyen masi yirkeb pultik po yaryum.
24 E, chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, perecemos. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Irkeb Yesu beleŋ komatmiŋ yago goyen, “Deŋ gab ne niŋ hekkeŋ ma nurde haŋ,” yinyiŋ. Irkeb mel go kafura wor po heŋbe, “Gab da albe gago? Meŋeya makaŋya manaŋ meremiŋ nurhar!” yeŋ kadom gusuŋaŋ gird tiyamiŋ.
25 E disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Quem é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Be, meŋe kamkeb mel go kuŋ Galili fe ala goyen siŋa kurhan Gerasa marte naŋare kuŋ forok yamiŋ. Go mar gobe Yuda mar moŋ, al miŋ hoyaŋ.
26 E navegaram para a terra dos gadarenos, que está defronte da Galiléia.
27 Be, hakwa go tubul teŋ siŋare kukeb taunde gor niŋ al kura uŋgura budam beleŋ ketal urtiŋ manaŋ hiyen goyen Yesu hitte wayyiŋ. Al gobe hiyen kuruŋ gob kupsoŋ po hiyen. Irdeb tiyuŋde ma ferde hinhin. Mali bembayaŋ heŋ kuŋ hinhin.
27 E, quando desceu para terra, saiu-lhe ao encontro, vindo da cidade, um homem que desde muito tempo estava possesso de demônios, e não andava vestido, nem habitava em qualquer casa, mas nos sepulcros.
28 — ausente —
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando, e dizendo com grande voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-te que não me atormentes.
29 — ausente —
29 Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem; pois já havia muito tempo que o arrebatava. E guardavamno preso, com grilhões e cadeias; mas, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Irkeb Yesu beleŋ, “Deŋgebe ganuŋ?” inyiŋ. Irkeb al gobe uŋgura budam wor po beleŋ ketal urtiŋ hinhin geb, “Deŋnebe Legiyon,” inyiŋ.
30 E perguntou-lhe Jesus, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Irdeb uŋgura gore, “Uliŋ misiŋ kuruŋ kateŋ kateŋ gasuŋde gor ma dakira tiyayiŋ,” ineŋ tebaŋ irde eseŋ mere iryiŋ.
31 E rogavam-lhe que os não mandasse para o abismo.
32 Goya goyenbe bu buda kuruŋ goyen dugu dabayiŋde kura gor dula teŋ hinhan. Niŋgeb uŋgura goreb, “Ge beleŋ ok dinkeb bu iro kuŋ ketal yurniŋ,” ineŋ eseŋ mere iramiŋ. Irkeb Yesu beleŋ igiŋ yinyiŋ.
32 E andava ali pastando no monte uma vara de muitos porcos; e rogaram-lhe que lhes concedesse entrar neles; e concedeu-lho.
33 Irkeb uŋgura gobe al go tubul teŋ kuŋbe bu buda go ketal yuramiŋ. Irkeb bu go kup yeŋ kuŋ hamulare mat fe ala kurkuŋbe fe nene kamamiŋ.
33 E, tendo saído os demônios do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se de um despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Be, bu doyaŋ yirde hinhan mar go mata goyen keneŋbe busaharde taunya tiyuŋyaŋya kuŋbe goke tagalde tukutiŋ ala tiyamiŋ.
34 E aqueles que os guardavam, vendo o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Irkeb al budam mata forok yiriŋ goyen kinniŋ yeŋ Yesu hinhinde gor wayamiŋ. Waŋbe al goyen uŋgura beleŋ tubul teŋ kukeb igiŋ heŋ dufaymiŋ wuk yeke uliŋ umŋa titiŋ manaŋ Yesu kahaŋ miŋde gor keperde hike keneŋbe Yesu niŋ kafura hamiŋ.
35 E saíram a ver o que tinha acontecido, e vieram ter com Jesus. Acharam então o homem, de quem haviam saído os demônios, vestido, e em seu juízo, assentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Irkeb al gor heŋ mata forok yeke kenamiŋ mar goreb daha mat al go igiŋ hiriŋ goyen momoŋ yiramiŋ.
36 E os que tinham visto contaram-lhes também como fora salvo aquele endemoninhado.
37 Irkeb al buda Gerasa marte naŋare niŋ mar go tumŋaŋ kafura wor po heŋbe Yesu goyen, “Ge goya gar ma hayiŋ. Dubul teŋ kwa ko,” inamiŋ. Irkeb Yesube al buda goyen yubul teŋ kuniŋ yeŋ komatmiŋya hakwa hende hurkamiŋ.
37 E toda a multidão da terra dos gadarenos ao redor lhe rogou que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande temor. E entrando ele no barco, voltou.
38 Be, mel go yubul teŋ kweŋ tiyyiŋya goyenbe sope irke igiŋ hiriŋ al goreb, “Neya kure,” ineŋ eseŋ mere iryiŋ.
38 E aquele homem, de quem haviam saído os demônios, rogou-lhe que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 Gega Yesu beleŋ, “Moŋ, tiyuŋger kuŋ Al Kuruŋ beleŋ buniŋeŋ girde sope girke igiŋ haha gayen gor niŋ alya bereya momoŋ yirayiŋ,” ineŋ teŋ kerke kuriŋ. Irkeb al gobe taunmiŋde mulgaŋ heŋ kuŋbe Yesu beleŋ buniŋeŋ irde igiŋ iryiŋ goyen gor niŋ mar tumŋaŋ momoŋ yirde tukutiŋ ala tiyyiŋ.
39 Torna para tua casa, e conta quão grandes coisas te fez Deus. E ele foi apregoando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe tinha feito.
40 Be, Yesu go mulgaŋ heŋ Kapeneam kukeb al buda yeŋ ge doyaŋ heŋ hinhan geb, amaŋ heŋ waŋ kalyaŋ keramiŋ.
40 E aconteceu que, quando voltou Jesus, a multidão o recebeu, porque todos o estavam esperando.
41 — ausente —
41 E eis que chegou um homem de nome Jairo, que era príncipe da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que entrasse em sua casa;
42 — ausente —
42 Porque tinha uma filha única, quase de doze anos, que estava à morte. E indo ele, apertava-o a multidão.
43 Goya goyenbe bere kura dama 12 gayen danduku manaŋ hiyen goyen al buda kuŋ hinhan mar goya kuŋ hinhin. Bere gobe al kura beleŋ epte ma wor po sope irtek hinhin.
43 E uma mulher, que tinha um fluxo de sangue, havia doze anos, e gastara com os médicos todos os seus haveres, e por nenhum pudera ser curada,
44 Be, bere gore Yesu harhok beleŋ mat kuŋbe Yesuyen uliŋhor hende niŋ gote muruŋde sisaŋ uryiŋ. Irkeb goyare po dari temeyde hinhin goyen hubu heke nuryiŋ.
44 Chegando por detrás dele, tocou na orla do seu vestido, e logo estancou o fluxo do seu sangue.
45 Be, goya goyen po Yesu beleŋ, “Ganuŋ beleŋ sisaŋ nura?” yeŋ al buda goyen gusuŋaŋ yiryiŋ. Irkeb al buda gore, “Neŋ moŋ,” inkeb Pita beleŋ huwardeb, “Doyaŋ Al Kuruŋ, al buda farkaka girde haŋ kuruŋ gab ma yeneŋbe, ‘Ganuŋ beleŋ sisaŋ nura?’ yeŋ gusuŋaŋ heŋ ha?” inyiŋ.
45 E disse Jesus: Quem é que me tocou? E, negando todos, disse Pedro e os que estavam com ele: Mestre, a multidão te aperta e te oprime, e dizes: Quem é que me tocou?
46 Gega Yesu beleŋbe, “Moŋ, fudinde al kura sisaŋ nura. Irkeb Al Kuruŋyen tareŋ kat kuke nurhem,” yiriŋ.
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque bem conheci que de mim saiu virtude.
47 Irkeb bere go uliŋde mata forok yiriŋ goyen, “Yesube neneŋ bebak tiya geb, epte ma bana kweŋ,” yeŋ nurde barbar yeŋ waŋ Yesu kahaŋ miŋde kateŋ dokolhoŋ yuguluŋ tiyyiŋ. Irdeb al buda kuruŋ goyen diliŋde miŋ daniŋ sisaŋ uryiŋ irde goya po igiŋ hiriŋ goyen Yesu momoŋ iryiŋ.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se tremendo e, prostrando-se ante ele, declarou-lhe diante de todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como logo sarara.
48 Irkeb Yesu beleŋ, “Werne, ne niŋ hekkeŋ nurha goke teŋbe Al Kuruŋ beleŋ sope gira. Niŋgeb bege kamke kwayiŋ,” inyiŋ.
48 E ele lhe disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou; vai em paz.
49 Be, Yesu beleŋ bere go mere irde hinhin goya goyab al kura Yairusyen yare mat waŋbe, “Wergebe bikkeŋ kama geb, saba al gayen titmiŋeŋ tuktawaŋ ma irayiŋ. Inke bada hiyyeŋ,” inyiŋ.
49 Estando ele ainda falando, chegou um dos do príncipe da sinagoga, dizendo: A tua filha já está morta, não incomodes o Mestre.
50 Gega meremiŋ nurdeb Yesu beleŋ Yairus goyen, “Kandukŋeŋ ma nurayiŋ. Ne niŋ po dufayge saŋiŋ irayiŋ. Irkeb werge goyen igiŋ hiyyeŋ,” inyiŋ.
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 — ausente —
51 E, entrando em casa, a ninguém deixou entrar, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai e a mãe da menina.
52 — ausente —
52 E todos choravam, e a pranteavam; e ele disse: Não choreis; não está morta, mas dorme.
53 — ausente —
53 E riam-se dele, sabendo que estava morta.
54 Irdeb diriŋ gote haniŋ tanardeb, “Werne, huwara,” ineŋ isaŋ hiriŋ.
54 Mas ele, pondo-os todos fora, e pegando-lhe na mão, clamou, dizendo: Levanta-te, menina.
55 Irkeb toneŋ mulgaŋ hekeb goya goyen po huwaryiŋ. Irkeb Yesu beleŋ, “Det netek kura unke niwi,” yinyiŋ.
55 E o seu espírito voltou, e ela logo se levantou; e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Irkeb miliŋya naniŋya mata go keneŋbe diliŋ fot wor po yaryum. Gega Yesu beleŋ, “Mata forok yihi gake go ma tagaliryeŋ,” yineŋ utaŋ yiryiŋ.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele lhes mandou que a ninguém dissessem o que havia sucedido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.