Lucas 24
Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs BKJ
1 Be, Sabat nalu hubu heŋ kuŋ fay uryiŋ. Irkeb wampot muŋ wor po bere buda gore he fimiŋya det hamiŋ igiŋ muŋ wor po gitik yiramiŋ goyen yade Yesu hakwam sam irniŋ yeŋ horabok bembare gor kwamiŋ.
1 Ora, no primeiro dia da semana, muito cedo de manhã, elas foram ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Kuŋ forok yeŋbe horabok yamem pet titiŋ hora kuruŋ goyen kaŋ kaŋ irde teŋ siŋa irtiŋ kenamiŋ.
2 E elas acharam a pedra do sepulcro revolvida.
3 Gwahade keneŋbe biŋde hurkamiŋ gega, Doyaŋ Al Kuruŋ Yesu hakwam gobe ma kenamiŋ.
3 E, elas entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Irdeb, “Daha kura irhaŋ?” yeŋ dufay heŋ hikeyabe goyare po al irawa uliŋ umŋambe milmulŋeŋ wor po gore forok yeŋ ketalmiŋde huwararyum.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens com vestes resplandecentes;
5 — ausente —
5 e, estando elas com medo, e abaixando as suas faces para o chão, eles lhes disseram: Por que procurais o vivo dentre os mortos?
6 — ausente —
6 Ele não está aqui, mas está ressuscitado; lembrai-vos como ele vos falou, estando ainda na Galileia,
7 ‘Ne Al Urmiŋ gabe mata buluŋ mar haniŋde nerkeb kuruse hende mununke kameŋ. Gega kameŋde mat kuŋ yereŋkek hekeb Al Kuruŋ beleŋ nisaŋ hiyyeŋ,’ dineŋ hinhin goyen bitiŋ bak ma yeŋ hi?” yinaryum.
7 dizendo: O Filho do homem deve ser entregue nas mãos dos homens pecadores, e ser crucificado, e ao terceiro dia ressuscitar.
8 Be, gwaha yinke gab biŋ bak yamiŋ.
8 E elas lembraram-se das suas palavras,
9 Irdeb mulgaŋ heŋ yare kuŋbe mata yenamiŋ goyen Yesuyen mere basaŋ mar 11 goya diŋuŋ yago yeŋya hinhan goyen momoŋ yiramiŋ.
9 e, retornando do sepulcro, contaram todas essas coisas aos onze, e a todos os demais.
10 Mere gwaha tiyamiŋ marbe Makdala niŋ Maria, Yoana, Yems miliŋ Mariayabe bere buda hoyaŋ manaŋ mel gore momoŋ yiramiŋ.
10 Estas eram: Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que estavam com elas, que contaram estas coisas aos apóstolos.
11 Gega bere buda gote mere go kukuwamŋeŋ nurdeb fudinde yeŋ ma nuramiŋ.
11 E as palavras delas lhes pareciam contos infundados, e eles não acreditavam nelas.
12 Gega Pita beleŋ huwarde kup yeŋ horabok bembare kuriŋ. Kuŋ forok yeŋ horabok bana goŋ pew kaŋ naŋkinyiŋ. Irdeb Yesu hakwam bili iramiŋ amil gobe okohom po yuguya titiŋ goyen yeneŋbe mulgaŋ hiriŋ. Goyenbe, “Daha kura tiya?” yeŋ kukuwamŋeŋ nuryiŋ.
12 Então, Pedro levantando-se, correu para o sepulcro; e, abaixando-se, viu os panos de linho ali postos; e retirou-se, admirando consigo mesmo o que acontecera.
13 Be, go naŋkahal goyenter po Yesuyen komatmiŋ irawa kura Yerusalem mat Emeus taunde kuŋ hinaryum. Yerusalem mat Emeus taunbe 11 kilomita gwahade.
13 E eis que, dois deles foram naquele mesmo dia para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Be, irem goreb beleŋ kuŋ heŋyabe mata kuruŋ Yerusalem gor forok yiriŋ goke tagaldeya kuŋ hinaryum.
14 e iam falando um com o outro sobre todas estas coisas que tinham acontecido.
15 Irde mata kuruŋ Yesu iramiŋ goke mere teŋ kuŋ hikeyabe Yesu yiŋgeŋ forok yeŋbe yeŋya kuŋ hinhan.
15 E aconteceu que, enquanto eles caminhavam juntos e arrazoavam entre si, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Gega irem gobe Yesu kenaryum gega, Yesu go gago yeŋ bebak ma tiyaryum.
16 Mas os seus olhos estavam impedidos, para que não o conhecessem.
17 Irkeb Yesu beleŋbe, “Da merem sege irde har?” yinyiŋ. Gwaha yinkeb Yesu kamyiŋ goke buniŋeŋ nurde hinaryum geb, gusuŋaŋ yirkeb tek yaryum.
17 E ele lhes disse: Que tipo de palavras são essas que tendes um com o outro enquanto caminhais, e estais tristes?
18 Irdeb kuramiŋ deŋem Kliopas goreb, “Gebe al tiŋeŋ haŋka muŋ ga Yerusalem wayha geb, ki muŋ ga taunde gor mata forok yaŋ kuruŋ gob ma nurde ha?” inyiŋ.
18 E um deles, cujo nome era Cléopas, respondendo, disse-lhe: És tu somente um estrangeiro em Jerusalém, e não soube das coisas que nela têm acontecido nestes dias?
19 Irkeb, “Da mata forok yiyuŋ?” inyiŋ. Irkeb wol heŋbe, “Nasaret niŋ al Yesu niŋ yeŋ har. Yeŋbe Al Kuruŋyen mere basaŋ al. Sabamiŋya matamiŋyabe Al Kuruŋya alyat diliŋdebe tonŋeŋ yaŋ wor po.
19 E ele disse-lhes: Quais coisas? E eles lhe disseram: A respeito de Jesus de Nazaré, que foi um profeta poderoso em feitos e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 — ausente —
20 e como os principais sacerdotes e os nossos governantes o entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 — ausente —
21 Mas nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, todavia, além do mais, já é hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 — ausente —
22 Sim, e também algumas mulheres de nossa companhia nos surpreenderam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 — ausente —
23 e, não achando o seu corpo, elas vieram, dizendo que também haviam tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Irde kadniniŋ kura bembare kwahaŋ goyen kuŋ bere buda gore yahaŋ gwahade po kenhaŋ. Gega Yesube go ma po kenhaŋ,” inaryum.
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam isto mesmo como as mulheres haviam dito; mas a ele não viram.
25 Irkeb Yesu beleŋbe, “Derbe da kukuwa wor po? Al Kuruŋyen mere basaŋ mar beleŋ Mesaia niŋ katiŋ kuruŋ goyen nurde haryen gobe gayamuŋkek moŋ gega, daniŋ fudinde yeŋ ma nurde har?
25 Então, ele lhes disse: Ó tolos, e tardos de coração para crerdes em tudo o que os profetas falaram!
26 Mesaiabe kanduk kuruŋ teŋ gab Al Kuruŋ hitte hurkuŋbe deŋem turŋuŋ yaŋ wor po hiyyeŋ yitiŋ goyenbe ma nurde haryen?” yinyiŋ.
26 Não convinha que o Cristo sofresse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Irdeb yiŋgeŋ goke po yeŋ Al Kuruŋyen asaŋde katiŋ goyen Moseyen Sabare mat miŋ urde tukuŋ tukuŋ Al Kuruŋyen mere basaŋ mar hoyaŋ beleŋ kayamiŋ goyen keŋkela po momoŋ yiryiŋ.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicou-lhes em todas as escrituras as coisas a seu respeito.
28 Be, gwaha teŋ kuŋ kuŋ Emeus taun irem go kure yeŋ kuŋ hinaryum goyen binde hamiŋ. Irkeb Yesu beleŋ taun go fole irde kweŋ tihim yara tiyyiŋ.
28 E, aproximando-se à aldeia para onde iam; ele fez como quem ia para mais longe.
29 Gega irem gore basiŋa irdeb, “Ŋumtuk po ureŋ tiya niŋ, wake deyya kuŋ harde gor kuniŋ,” yeŋ parsayŋeŋ iraryum. Irkeb Yesu gobe irem goya kwamiŋ.
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque já é tarde, e já declinou o dia. E ele entrou para permanecer com eles.
30 Be, kuŋ yare heŋbe biŋge niniŋ tiyamiŋ. Irkeb Yesu beleŋ beret teŋ Al Kuruŋ turuŋ irde ubala teŋ yunyiŋ.
30 E aconteceu que, estando assentado com eles à mesa, ele tomou o pão e o abençoou, e partiu-o e deu-lhos.
31 Be, gwaha wor wor tike gab irem gore Yesu gobe gago yeŋ keneŋ bebak tiyaryum. Irkeb Yesu go gor po uŋkel kukeb go ma kenaryum.
31 E os seus olhos foram abertos, e eles o reconheceram; e ele desapareceu de diante deles.
32 Irkeb irem gobe yiŋgeŋ uliŋ, “Yeŋbe Yesu geb, beleŋ waŋ heŋyabe Al Kuruŋyen mere gote miŋ momoŋ dirde hike bederer wukkek wor po nurhar gogo,” yaryum.
32 E eles disseram um para o outro: Não ardia nosso coração enquanto ele falava conosco no caminho, e quando ele nos abria as escrituras?
33 Gwaha yeŋbe gor mat huwarde Yerusalem mulgaŋ haryum. Irdeb kuŋ Yesuyen mere basaŋ mar 11 goya kadom yago gor gabu irde hinhan goyen momoŋ yiraryum.
33 E na mesma hora levantaram-se e retornaram para Jerusalém, e encontraram os onze reunidos, e os que estavam com eles,
34 Irkeb mel gore, “Yesube fudinde huwara. Irdeb Saimon Pita hitte forok yeke kena,” yinamiŋ.
34 dizendo: De fato o Senhor está ressuscitado, e apareceu a Simão.
35 Irdeb irem gore wor Emeus kuŋ heŋya Yesuya kuŋ hinhan gega, keneŋ bebak ma tiyaryum gega, yare heŋ beret ubala teŋ yunke gab bebak tiyaryum goyen goke manaŋ tagalaryum.
35 E eles contaram que coisas tinham acontecido no caminho, e como o reconheceram no partir do pão.
36 Be, irem gore kadom weŋ go hako mere yirde hikeyab Yesu go gor po forok yeŋbe mel go guram yirde, “Bitiŋ kamke igiŋ po hinayiŋ,” yinyiŋ.
36 E, enquanto eles falavam isto, o próprio Jesus ficou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Gega mel go Yesu keneŋbe uŋgura usi teŋ hurkuŋkat teŋ kafura hamiŋ.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam estar vendo um espírito.
38 Irkeb Yesu beleŋ, “Daniŋ geb dufay budam heŋ neneŋ kafura heŋ haŋ?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que surgem pensamentos em vossos corações?
39 Hanneya kahaŋneya ga yennaŋ. Nebe Yesu dineŋ hime. Sisaŋ nurdeb nurnayiŋ. Uŋgurabe uliŋ pigiŋ miŋmoŋ. Munaŋ nebe ulne yaŋ gago neneŋ haŋ,” yinyiŋ.
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Gwaha yineŋbe kahaŋya haniŋya yikala yiryiŋ.
40 E, falando isso, ele mostrou-lhes suas mãos e seus pés.
41 Irkeb Yesu kamyiŋde mat huwaryiŋ go keneŋ amaŋ wor po hamiŋ geb, mitere yara nuramiŋ. Irkeb Yesu beleŋ go yeneŋbe, “Det netek kura hi we?” yinyiŋ.
41 E, eles ainda não crendo, por causa da alegria e admiração, disse-lhes: Tendes aqui algo de comer?
42 Irkeb makaŋ dapŋa parwek kura yadi kirtiŋ goyen unamiŋ.
42 Então, eles deram-lhe um pedaço de um peixe assado, e um favo de mel.
43 Irdeb keneŋ hikeya dapŋa goyen niriŋ.
43 E ele tomou-o e comeu diante deles.
44 Irdeb, “Nebe deŋya tumŋaŋ hinhetyabe Moseya Al Kuruŋyen mere basaŋ marya beleŋ mere kayamiŋ irde Tikiŋ Asaŋde kayamiŋ gote miŋbe waŋ waŋ ne hitte mata kawan forok yenayiŋ dinmeke nurde hinhan gobe gago nenhaŋ,” yinyiŋ.
44 E ele disse-lhes: Estas são as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco, que era necessário que se cumprissem todas as coisas que foram escritas a respeito de mim na lei de Moisés, e nos profetas, e nos salmos.
45 Gwaha yineŋbe Al Kuruŋyen mere nurde bebak tinayiŋ yeŋ dufaymiŋ figilyiŋ.
45 Então, ele abriu-lhes o entendimento, para que eles pudessem compreender as escrituras,
46 Irdeb, “Al Kuruŋyen asaŋdeb Mesaiabe uliŋ misiŋ kuruŋ kateŋ gab kamyeŋ yitiŋ. Irde yereŋkek hekeb sopte huwaryeŋ.
46 e disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo sofresse e ressuscitasse dos mortos no terceiro dia,
47 Go kamereb al Mesaiayen saba gama irde hinayiŋ mar beleŋ mere momoŋmiŋ goyen Yerusalem mat miŋ urde megeŋ al hike kwa kuruŋ bana goyen momoŋ yirde tukunayiŋ. Gwaha teŋ kuŋ heŋyabe, ‘Mesaia beleŋ dinuŋ geb gago tagalde hite,’ yineŋ saba yirde hike alya bereya mata buluŋmiŋ yubul teŋ Al Kuruŋ niŋ biŋ mulgaŋ heke Al Kuruŋ beleŋ halde yunyeŋ.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Mata kuruŋ diltiŋ bilmiŋde yeneŋ hinhan goyen tumŋaŋ kuŋ al momoŋ yirde tukunayiŋ.
48 E vós sois testemunhas destas coisas.
49 Gega araŋ ma kunayiŋ. Ne hurkuŋbe tareŋ kura Adone beleŋ duneŋ yeŋ biŋa tiyyiŋ goyen teŋ kermeke kateŋ ketal durke gab kunayiŋ. Niŋgeb Yerusalem gar heŋ Holi Spirit goke po doyaŋ heŋ hinayiŋ,” yinyiŋ.
49 E eis que, eu envio sobre vós a promessa de meu Pai; mas ficai na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Gwaha yineŋbe yukuŋ Betani taun bindere heŋbe haniŋ yisaŋ heŋ mel go guram yirde tareŋ yiryiŋ.
50 E ele levou-os para fora, até Betânia, e ele levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Gwaha yirde hikeyab Al Kuruŋ beleŋ Yesu tumulgaŋ tike yeŋ hitte hurkuriŋ.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles e foi elevado ao céu.
52 Irkeb mel gore doloŋ irde amaŋeŋ nurde mulgaŋ heŋ Yerusalem kwamiŋ.
52 E eles o adoraram, e retornaram para Jerusalém com grande júbilo;
53 Irdeb gor heŋbe Al Kuruŋyen ya balem bana hurkuŋ hugiŋ gor heŋ Al Kuruŋ turuŋ irde hinhan.
53 e estavam continuamente no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.