Lucas 15
Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs NAA
1 Be, Yesu go Yerusalem kuŋ hinhinya goyenbe teks yad yad marya Moseyen saba keŋkela ma gama irkeb Farisi mar beleŋ “mata buluŋ mar” yineŋ haŋyen mar gore Yesu mere teŋ hinhin goyen nurniŋ yeŋ budam waŋ gabu iramiŋ.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Gega Farisi marya Moseyen saba marya goreb mel go yeneŋbe igiŋ ma nurdeb, “Al gabe dahade geb mata buluŋ mar goyen wake yeneŋbe amaŋ heŋ yeŋya dula teŋ haŋ?” yamiŋ.
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 Irkeb Yesu beleŋ maya mere gayen yiryiŋ:
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 “Be, deŋ gayen kuratiŋ kura sipsipmiŋ 100 gwahade hinayiŋ gega, uŋkureŋ kura bana kuyeŋ. Irkeb sipsip 99 goyen yukuŋ kawan kura yubul teŋbe kuŋ sipsip uŋkureŋ bana kuyeŋ goke naŋkeneŋ kuŋ kuŋbe tiyyeŋ. Go ma tubul tiyyeŋ!
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Niŋgeb keneŋ amaŋ wor po heŋbe teŋ supahakde kerdeb
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 yamiŋde kuyeŋ. Irdeb kadom yagoya binde hinayiŋ marya goyen, ‘Sipsipne uŋkureŋ bana kuŋ gega, naŋkeneŋ kuŋ kuŋbe tihim. Niŋgeb wake biŋge nene amaŋ hiniŋ ko,’ yinyeŋ.
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 Fudinde dinhem. Gwahade goyen po, al kura mata buluŋmiŋ yubul teŋ Al Kuruŋ niŋ biŋ mulgaŋ hiyyeŋ gobe Al Kuruŋya miyoŋmiŋ yagoya kuruŋ goreb al uŋkureŋ muŋ goke amaŋ wor po henayiŋ. Munaŋ Al Kuruŋbe al 99, ‘Neŋbe huwak geb mataniniŋ damiŋ goyen yubul teŋ Al Kuruŋ niŋ bininiŋ mulgaŋ hetek?’ yeŋ nurde hinayiŋ mar gobe yeŋ ge ma nuryeŋ,” yinyiŋ.
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Irdeb, “Be, bere kura silwa hora 10 gwahade manaŋ hiyeŋ gega, uŋkureŋ kura bana kuyeŋ gob daha tiyyeŋ? Yeŋbe hulsimiŋ usuŋ urdeb yamiŋ bana gob kor irde keŋkela naŋkeneŋ tukuŋ tukuŋbe kinyeŋ.
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 Keneŋbe kadomya al biŋyaŋ hinayiŋ marya goyen, ‘Silwa horane uŋkureŋ pel hiyuŋ gega, naŋkeneŋ tukuŋ tukuŋbe tihim. Niŋgeb wake biŋge nene amaŋ hiniŋ ko,’ yinyeŋ.
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 Niŋgeb fudinde dinhem. Gwahade goyen po, al kura mata buluŋmiŋ yubul teŋ Al Kuruŋ niŋ biŋ mulgaŋ hiyyeŋ gobe Al Kuruŋyen miyoŋ beleŋ al goke amaŋeŋ wor po nurnayiŋ,” yinyiŋ.
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Irdeb go hende po gaha yinyiŋ: “Be, al kura goyenbe urmiŋ waraŋ miŋyaŋ hinhin.
11 Jesus continuou:
12 Irkeb urmiŋ dirŋeŋ gore huwardeb, ‘Ado, det buda kuruŋ gabe gale heŋ nigenbe nuna,’ inkeb naniŋ beleŋ samuŋmiŋ kuruŋ goyen pota yirdeb yunyiŋ.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 Irkeb urmiŋ dirŋeŋ gobe hitŋeŋ teŋbe samuŋmiŋ goyen al yunke muruŋgem hora unkeb go teŋbe naŋa gisaw po al miŋ hoyaŋde naŋare kuriŋ. Kuŋ goŋbe horamiŋ kuruŋ gobe mata buluŋ kurayen kurayen hende yemeyde pasi iryiŋ.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 Be, al go horamiŋ kuruŋ goyen yemeyde pasi wor po irke gab biŋge kamde kamde nalu kuruŋ forok yiriŋ. Irkeb uliŋde hora gwahade miŋmoŋ wor po hekeb det niŋ amu hiriŋ.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Gwahade heŋ heŋbe naŋa goyenter niŋ al kura hitte kuŋbe, ‘Igiŋ meteŋ alge heweŋ?’ inyiŋ. Irkeb, ‘Kuŋ bune doyaŋ yirde paka yirde hayiŋ,’ inkeb bu hinhande gor kuriŋ. Meteŋ gobe Yuda mar beleŋ epte ma titek wor po goyen biŋge kamde hinhin geb bada ma hiriŋ.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 Be, kuŋ gor hinhinyabe bu beleŋ biŋge nene hinhan goyen goraŋ yirde netek wor po irde hinhin. Gega al kura beleŋ bu biŋge goyen wor kura ma yawaŋ uneŋ hinhan.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Irkeb biŋ mulgaŋ hekeb, ‘Adoner meteŋ mar kuruŋ gobe biŋge budam nene sasoŋ yirde haŋ. Gega daha timiŋ geb gago delne gergeŋ kamtek hihim?
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 Niŋgeb bada heŋ adone hitte mulgaŋ heŋ kweŋ. Kuŋbe, ‘Ado, nebe Al Kuruŋya geya hitte mata buluŋ wor po timiŋ.
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 Niŋgeb nebe urge gigen yeŋ ma nenayiŋ. Mali meteŋ mar al kura yara nenayiŋ,’ ineŋ yeŋ nuryiŋ.
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 Be, al gobe gwaha yeŋbe huwarde mulgaŋ heŋ naniŋ hitte kuriŋ.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 Irkeb goyare po urmiŋ beleŋ huwardeb, ‘Ado, nebe Al Kuruŋya geya hitte mata buluŋ wor po timiŋ geb, nebe urge gigen yeŋ ma nenayiŋ,’ inyiŋ.
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 Gega naniŋ beleŋ meteŋ marmiŋ hoy yirdeb, ‘Araŋ! Kuŋ uliŋ umŋa igiŋ wor po tawaŋ hor irde unnaŋ. Yeŋbe urne geb al beleŋ keneŋbe urne palap irtek det goyen tawaŋ haniŋ diriŋkeheŋde hor irde unnaŋ. Irde kahaŋ basaŋ tawaŋ kahaŋde hor irde unnaŋ.
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 — ausente —
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 — ausente —
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 “Be, go teŋ hinhan goya goyenbe urmiŋ kuruŋbe meteŋde hinhin. Niŋgeb mulgaŋ heŋ waŋ binde heŋ heŋbe amaŋ heŋ tikiŋ heŋ migiriŋ kuruŋ teŋ hinhan goyen nuryiŋ.
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Irdeb meteŋ al kura hoy irdeb, ‘Ya bana gobe da mata wor po teŋ haŋ?’ inyiŋ.
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 Irkeb meteŋ al gore wol heŋbe, ‘Adoge beleŋ kolge goyen dahadem moŋ igiŋ po mulgaŋ hihi goke amaŋeŋ nurdeb bulmakaw foŋeŋ firfurŋeŋ goyen mayde kaŋbe gogo dula teŋ amaŋ heŋ haŋ,’ inyiŋ.
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Irkeb itiŋ gobe biŋ ar wor po yekeb ya bana goŋ hurkutek ma iryiŋ. Irkeb naniŋ beleŋ kateŋbe, ‘Kolgebe kamyiŋ gega, sopte waya geb wake hurkure,’ ineŋ bekkeŋde mere iryiŋ.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 Gega urmiŋ kuruŋ gore wol heŋbe, ‘Ga nura. Nebe dama budam wor po gayen meteŋ alge yara heŋ meteŋ teŋ guneŋ himyen. Irde merege kura ma pel irde himyen. Goyenbe dapŋa maliŋeŋ meme foŋeŋ gwahade kura muŋ ma nunke kadne yagoya kaŋ nene amaŋ hitiriŋ. Hubu wor po!
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 Gega urge gobe horage yade kuŋ bere niŋ teŋ yemeyde pasi irde wakeb yeŋ muŋ goke teŋbe bulmakaw foŋeŋ firfurŋeŋ mayde kaŋ unha!’ inyiŋ.
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 Irkeb naniŋ beleŋ wol heŋbe, ‘Eke, gebe neya hugiŋeŋ haryen. Irde det kuruŋ nigen gabe tumŋaŋ gigen ala po.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 Goyenpoga kolge gobe kamyiŋ gega waya. Irde bana kuriŋ gega gago kenhem. Niŋgeb wake hurkuŋ kolge waya goke amaŋeŋ nurde biŋge nere,’ inyiŋ,” yiriŋ.
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.