Gálatas 3
Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs NVT
1 Be, Yesu Kristu kuruse hende mayke kamyiŋ gobe keŋkelak wor po bebak dirmiriŋ. Gega dahade niŋgeb al kura beleŋ usi dirke fudinde yeŋ nuraŋ? Niŋgeb goke teŋbe deŋ Galesia naŋare niŋ marbe kukuwa wor po yeŋ nurd duneŋ hime.
1 Ó gálatas insensatos! Quem os enfeitiçou? Jesus Cristo não lhes foi explicado tão claramente como se tivessem visto com os próprios olhos a morte dele na cruz?
2 Nebe det uŋkureŋ niŋ po gusuŋaŋ direŋ tihim. Holi Spiritbe daha mat tamiŋ? Moseyen saba gama irde tamiŋ ma Yesu niŋ dufaytiŋ tareŋ irde tamiŋ?
2 Deixem-me perguntar apenas uma coisa: vocês receberam o Espírito porque obedeceram à lei ou porque creram na mensagem que ouviram?
3 Bikkeŋbe dufaytiŋ Yesu niŋ saŋiŋ irke Holi Spirit beleŋ tareŋ diryiŋ. Irkeb Al Kuruŋ diliŋdebe wukkeŋ hitiŋ haŋ. Gega daniŋ geb gayenterbe dindikeŋ tareŋtiŋde wukkeŋ heŋ heŋ ge kurut yeŋ haŋ? Da hard dunke kukuwa haŋ?
3 Será que perderam o juízo? Tendo começado no Espírito, por que agora procuram tornar-se perfeitos por seus próprios esforços?
4 Deŋbe haŋkapya Yesu niŋ teŋ kanduk kuruŋ wor po yeneŋ hinhan gobe duliŋ yeneŋ hinhet yeŋ nurde haŋ? Moŋ! Nebe dulŋeŋ yeŋ ma nurde hime geb.
4 Será que foi à toa que passaram por tantos sofrimentos? É claro que não foi à toa!
5 Al Kuruŋ beleŋ Holi Spirit dunke mata tiŋeŋ turŋuŋ yaŋ kurayen kurayen yirke yeneŋ hinhan goyenbe Moseyen saba gama irde hike dunyiŋ ma mere igiŋ Yesu niŋ yitiŋ goyen nurde dufaytiŋ saŋiŋ irkeya dunyiŋ? Keŋkela dufay henaŋ ko.
5 Volto a perguntar: acaso aquele que lhes deu o Espírito e realizou milagres entre vocês agiu assim porque vocês obedeceram à lei ou porque creram na mensagem que ouviram?
6 Be, Al Kuruŋyen mere asaŋde gorbe Abraham niŋ gahade katiŋ hi: “Yeŋbe Al Kuruŋ niŋ dufaymiŋ tareŋ iryiŋ. Irkeb Al Kuruŋ beleŋ go keneŋbe yeŋbe al huwak yeŋ nurde unyiŋ,” yitiŋ. Niŋgeb Abraham mata tiyyiŋ goke dufay henaŋ ko.
6 Da mesma forma, “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
7 Irde al kura mar dufaymiŋ Yesu niŋ tareŋ irnayiŋ gobe Abrahamyen dirŋeŋ weŋ wor po henayiŋ goyen keŋkela nurde bebak tinaŋ ko.
7 Logo, os verdadeiros filhos de Abraão são aqueles que creem.
8 Al Kuruŋbe kame kame al miŋ hoyaŋ Yuda mar moŋ goyen Yesu niŋ dufaymiŋ saŋiŋ irkeb al huwak yireŋ yeŋ nurde hinhin. Niŋgeb bikkeŋ Yesu niŋ nurde Abraham momoŋ iryiŋ goyen Al Kuruŋyen asaŋde gahade katiŋ hi: “Gebe megen niŋ al buda kuruŋ gayen nere guramya tareŋya teŋ teŋ hiryoŋ hawayiŋ,” yitiŋ.
8 As Escrituras previram esse tempo em que Deus declararia os gentios justos por meio da fé. Ele anunciou essas boas-novas a Abraão há muito tempo, quando disse: “Todas as nações da terra serão abençoadas por seu intermédio”.
9 Niŋgeb Abraham beleŋ Al Kuruŋ niŋ dufaymiŋ tareŋ irke guram irde saŋiŋ iryiŋ gwahade po, al kura beleŋ Yesu niŋ dufaymiŋ tareŋ iryeŋ gobe yeŋ manaŋ Abraham iryiŋ gwahade po iryeŋ.
9 Portanto, todos os que creem participam da mesma bênção que Abraão recebeu por crer.
10 Gega Al Kuruŋyen mere kurabe gahade katiŋ hi: “Al kura Moseyen saba asaŋde katiŋ hi goyen gama irde hiyeŋ gega, uŋkureŋ muŋ kura soŋ hekeb Al Kuruŋ beleŋ mata buluŋ al yeŋ kinyeŋ,” yitiŋ. Niŋgeb megen niŋ al tumŋaŋ saba goyen keŋkela ma gama irtek geb, saba goyen gama irniŋ yeŋ kurut yeŋ haŋ marbe Al Kuruŋ beleŋ mata buluŋ mar yeŋ yinyeŋ.
10 Contudo, os que confiam na lei para serem declarados justos estão sob maldição, pois as Escrituras dizem: “Maldito quem não se mantiver obediente a tudo que está escrito no Livro da Lei”.
11 Fudinde, Al Kuruŋyen mererebe, “Al kura Al Kuruŋ diliŋde huwak hiyyeŋ al gobe Al Kuruŋ niŋ dufaymiŋ tareŋ irdeya kuŋ hiyeŋ,” yitiŋ hi. Niŋgeb Moseyen saba gama irde hinayiŋbe Al Kuruŋ beleŋ al huwak ma yinyeŋ.
11 É evidente, portanto, que ninguém pode ser declarado justo diante de Deus pela lei. Pois as Escrituras dizem: “O justo viverá pela fé”.
12 Moseyen saba gama ird ird mata goya Yesu niŋ dufay saŋiŋ ird ird mata goyabe tuŋande moŋ, hoyaŋ hoyaŋ wor po. Niŋgeb al kura Moseyen saba gama iryeŋ gobe gote yufuk bana po hiyeŋ. Munaŋ al kura Yesu niŋ dufaymiŋ tareŋ ird ird mata gama iryeŋbe gote yufuk bana po hiyeŋ. Niŋgeb goke teŋ Al Kuruŋyen merere gahade katiŋ hi: “Al kura mata kura gama iryeŋbe al gobe mata gote yufuk bana po hiyeŋ,” yitiŋ.
12 A lei, porém, não é baseada na fé, pois diz: “Quem obedece à lei viverá por ela”.
13 Niŋgeb bikkeŋ neŋbe Moseyen saba goyen gama irde hinhet geb, gote yufuk bana po hinhet. Irde keŋkela ma gama irtek hinhet niŋgeb, Al Kuruŋyen bearar tetek wor po hinhet. Gega Al Kuruŋyen asaŋdebe, “Al kura he hende kamyeŋ gobe Al Kuruŋyen bearar bana hi niŋgeb, gogo he hende kama,” yitiŋ hi gwahade goyen po, Yesu Kristu beleŋ dumulgaŋ tiye yeŋbe gasuŋniniŋ teŋbe gogo kuruse hende kamyiŋ.
13 Mas Cristo nos resgatou da maldição pronunciada pela lei tomando sobre si a maldição por nossas ofensas. Pois as Escrituras dizem: “Maldito todo aquele que é pendurado num madeiro”.
14 Go tiyyiŋ gobe Al Kuruŋ beleŋ Abraham guram irde tareŋ iryiŋ goyen Yesu Kristu hitte mat Yuda mar moŋ al miŋ hoyaŋ manaŋ neŋ titiŋ gwahade po tenayiŋ yeŋbe gogo tiyyiŋ. Gogab neŋ tumŋaŋ Yesu niŋ dufayniniŋ saŋiŋ irdeb Al Kuruŋ beleŋ Holi Spirit duneŋ yeŋ bikkeŋ biŋa tiyyiŋ goyen tetek.
14 Por meio de Cristo Jesus, os gentios foram abençoados com a mesma bênção de Abraão, para que recebêssemos, pela fé, o Espírito prometido.
15 Be, kadne yago, biŋa teŋ teŋ niŋ yihim niŋgeb, neŋ daha mat biŋa teŋ hityen goyen momoŋ direŋ tihim. Irkeb Al Kuruŋ beleŋ biŋa tiyyiŋ gobe mali moŋ, det kuruŋ wor po yeŋ bebak tinayiŋ. Be, al irawa kura mere sege irde biŋa tiyiryeŋbe kame kadom kura beleŋ epte ma walyeŋ. Irde mere go hende mere hoyaŋ kura ma kiryeŋ.
15 Irmãos, apresento-lhes um exemplo da vida diária. Ninguém pode anular ou fazer acréscimos a uma aliança irrevogável.
16 Al Kuruŋbe gwahade po Abraham diliŋde biŋa teŋ tebaŋ teŋyabe, “Abraham, geya foŋeŋge kame kame forok yiyyeŋ goyabe guram dirde tareŋ direŋ,” inyiŋ. Al Kuruŋ beleŋ “foŋeŋge” yiriŋ gobe al budam niŋ ma yiriŋ. Al uŋkureŋ gobe Yesu Kristu niŋ po yiriŋ.
16 Pois bem, Deus fez a promessa a Abraão e a seu descendente. Observem que as Escrituras não dizem “a seus descendentes”, como se fosse uma referência a muitos, mas sim “a seu descendente”, isto é, Cristo.
17 Ga yeŋ hime gate miŋbe gahade: Al Kuruŋ beleŋ Abraham diliŋde biŋa tiyyiŋ goyen dama 430 kuke gab Moseyen saba forok yiriŋ. Niŋgeb Al Kuruŋ beleŋ meheŋde biŋa tiyyiŋ goyen Moseyen saba gore epte ma walyeŋ.
17 É isto que quero dizer: a lei, que veio 430 anos depois, não pode anular a aliança que Deus estabeleceu com Abraão, pois nesse caso a promessa seria quebrada.
18 Be, Al Kuruŋ beleŋ Abraham buniŋeŋ irde igiŋ igiŋ ire yeŋbe diliŋde biŋa tiyyiŋ go po gama irde guram irde tareŋ iryiŋ. Niŋgeb neŋ gayen Moseyen saba gama irteke Al Kuruŋ beleŋ Abraham iryiŋ gwahade diryeŋ? Epte moŋ! Gwaha diryeŋ manhan biŋa tiyyiŋ gobe miŋ miŋmoŋ hewoŋ.
18 Portanto, se a herança pudesse ser recebida pela obediência à lei, ela não viria pela aceitação da promessa. No entanto, Deus, em sua bondade, a concedeu a Abraão como promessa.
19 Niŋgeb daniŋ wor po Al Kuruŋ beleŋ Moseyen saba goyen kiryiŋ? Gobe mata damiŋbe diliŋde buluŋ goyen al yikala yire yeŋbe gogo kiryiŋ. Goyenbe Al Kuruŋ beleŋ Abraham hitte biŋa tiyyiŋ al Yesu goyen forok yeŋbe Moseyen saba goyen isikamke hubu hiyyeŋ yeŋ nurdeya kiryiŋ. Irde Al Kuruŋ beleŋ Moseyen saba Yuda mar yunyiŋ gobe miyoŋmiŋ hulyaŋ yirke kateŋ Mose haniŋde keramiŋ. Yiŋgeŋ haniŋde ma unyiŋ. Irkeb Mose beleŋbe kahalte niŋ al heŋbe saba goyen al momoŋ yiryiŋ.
19 Qual era, então, o propósito da lei? Ela foi acrescentada à promessa para mostrar às pessoas seus pecados. Mas a lei deveria durar apenas até a vinda do descendente prometido. Por meio de anjos, a lei foi entregue a um mediador.
20 Goyenpoga Al Kuruŋ beleŋ Abraham diliŋde biŋa tiyyiŋyabe yiŋgeŋ po inyiŋ. Al kura beleŋ Al kuruŋyen mere basaŋ heŋ Abraham momoŋ ma iryiŋ.
20 O mediador, porém, só é necessário quando dois ou mais precisam chegar a um acordo, e Deus é um só.
21 Be, gwahade niŋgeb, Moseyen saba goreb Al Kuruŋ beleŋ biŋa tiyyiŋ goyen walyeŋ? Moŋ, epte moŋ! Niŋgeb saba gore neŋ huwa dirke Al Kuruŋ beleŋ dawaryeŋ manhan saba gore Al Kuruŋ biŋa tiyyiŋ goyen epte walyeŋ yemewoŋ. Gega gwahade moŋ.
21 Existe, portanto, algum conflito entre a lei e as promessas de Deus? De maneira nenhuma! Se a lei fosse capaz de nos conceder nova vida, seríamos declarados justos pela obediência a ela.
22 Gwahade yarabe Al Kuruŋyen asaŋdebe al buda kuruŋ megen haŋ gabe mata buluŋ beleŋ po aw yurtiŋ gwahade katiŋ hi. Niŋgeb al kura dufaymiŋ Yesu Kristu niŋ po saŋiŋ iryeŋ gob Al Kuruŋya awalik heŋ Holi Spirit tiyyeŋ yeŋ biŋa tiyyiŋ goyen fudinde gwahade go po tiyyeŋ.
22 Mas as Escrituras afirmam que somos todos prisioneiros do pecado, de modo que nós, os que cremos, recebemos a promessa de libertação apenas pela fé em Jesus Cristo.
23 Be, Yesu niŋ dufay tareŋ ird ird mata ma forok yiriŋyabe Moseyen saba gote yufuk bana po heŋ kuŋ kuŋbe Yesu wayyiŋ.
23 Antes que o caminho da fé se tornasse disponível, fomos colocados sob a custódia da lei e mantidos sob a sua guarda, até que essa fé fosse revelada.
24 Moseyen saba gobe mata buluŋniniŋ dikala dirde hinhin. Irkeb mata buluŋniniŋ halde huwa diryeŋ al Mesaia niŋ naŋkeneŋ hinhet. Al Kuruŋbe gwaha teŋ hinayiŋ yeŋ nurdeb gogo saba go kiryiŋ.
24 Em outras palavras, a lei foi nosso guardião até a vinda de Cristo; ela nos protegeu até que, por meio da fé, pudéssemos ser declarados justos.
25 Irkeb Yesu forok yeke dufayniniŋ yeŋ ge tareŋ irde hite geb, gayenterbe Moseyen saba gote yufuk bana ma hite.
25 Agora que veio o caminho da fé, não precisamos mais da lei como guardião.
26 — ausente —
26 Pois todos vocês são filhos de Deus por meio da fé em Cristo Jesus.
27 — ausente —
27 Todos que foram unidos com Cristo no batismo se revestiram de Cristo.
28 Niŋgeb Yuda mar ma Grik mar, doyaŋ mar ma meteŋ mar, al ma bere wet kuruŋ goyen Yesu Kristuya hinayiŋbe al miŋ uŋkureŋ po henayiŋ.
28 Não há mais judeu nem gentio, escravo nem livre, homem nem mulher, pois todos vocês são um em Cristo Jesus.
29 Niŋgeb deŋ goyen Yesu Kristuyen al henayiŋbe Abrahamyen dirŋeŋ weŋ henayiŋ. Irdeb Al Kuruŋ beleŋ dirŋeŋ weŋbe detmiŋ igiŋ yuneŋ yeŋ biŋa tiyyiŋ goyen deŋ manaŋ yawarnayiŋ.
29 E agora que pertencem a Cristo, são verdadeiros filhos de Abraão, herdeiros dele segundo a promessa de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.