Atos 4

Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 — ausente —
1 Enquanto eles falavam ao povo, vieram os sacerdotes, o chefe do templo e os saduceus,
2 — ausente —
2 contrariados porque ensinavam ao povo e anunciavam, na pessoa de Jesus, a ressurreição dos mortos.
3 Irkeb mel gore Pitaya Yonya yad merere yertek yeŋ yawaramiŋ. Gega bikkeŋ wawuŋ hiriŋ niŋgeb, gise ga yeŋbe yad koyare yeramiŋ.
3 Prenderam-nos e os meteram no cárcere até o outro dia, pois já era tarde.
4 Gega irem gote mere nuramiŋ marbe budam wor po mere goyen fudinde yeŋ nurde Yesu niŋ dufaymiŋ tareŋ iramiŋ. Irkeb al yeŋ wa Yesu niŋ dufaymiŋ tareŋ iramiŋ mar bikkek goyabe gayamuŋkek goya gabu irde al parguwak po kapyaŋ hamiŋbe 5,000 gwahade hiriŋ.
4 Muitos, porém, dos que tinham ouvido a pregação creram; e o número dos fiéis elevou-se a mais ou menos cinco mil.
5 Be, fay urkeb Yudia naŋare niŋ doyaŋ marya Yuda marte doyaŋ mar parguwakyabe Moseyen saba basaŋ heŋ tagal tagal marya beleŋ irem gote mere nurniŋ yeŋ Yerusalem gor gabu iramiŋ.
5 No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém os chefes do povo, os anciãos, os escribas,
6 Gabu iramiŋde gorbe Al Kuruŋ doloŋ ird ird mata doyaŋ mar pris buda gote karkuwaŋmiŋ Anas, Kaiafas, Yonya, Aleksandaya, irde Anas gote tayŋeŋ weŋ hoyaŋ manaŋ gor gabu iramiŋ.
6 com Anás, sumo sacerdote, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem pontifical.
7 Be, mel gore Pitaya Yonya yawaŋbe yeŋ ge igiŋ ma nurde yuneŋya, “Ganuŋ beleŋ igiŋ dinkeb mata gogo tiyaruŋ? Ganuŋde saŋiŋde gogo tiyaruŋ?” yeŋ gusuŋaŋ yiramiŋ.
7 Colocando-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em que nome fizestes isso?
8 Irkeb Pita gobe Holi Spirit beleŋ hard unkeb wol heŋbe gaha yinyiŋ: “Be, deŋ Yuda marte doyaŋ marya doyaŋ mar parguwakya, ga nurnaŋ ko!
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu-lhes: Chefes do povo e anciãos, ouvi-me:
9 Deŋbe al kahaŋ simsimam faraŋ uryeke igiŋ hiyuŋ goyen goke muŋ teŋ merere derde daha mat igiŋ hiyuŋ gote miŋ nurniŋ yeŋ gusuŋaŋ dirhaŋ?
9 se hoje somos interrogados a respeito do benefício feito a um enfermo, e em que nome foi ele curado,
10 Niŋgeb deŋya Israel mar hoyaŋ manaŋ tumŋaŋ mere tiyeŋ tihim gayen ga nurde bebak tinayiŋ. Be, al kahaŋ simsimam gabe Nasaret niŋ al Yesu Kristu deŋ beleŋ mayke kamuŋ gega, Al Kuruŋ beleŋ isaŋ heke huwaruŋ al gote tareŋde igiŋ hiyuŋ. Niŋgeb diltiŋ mat huwarke gago kenhaŋ.
10 ficai sabendo todos vós e todo o povo de Israel: foi em nome de Jesus Cristo Nazareno, que vós crucificastes, mas que Deus ressuscitou dos mortos. Por ele é que esse homem se acha são, em pé, diante de vós.
11 Yesu niŋ teŋ Al Kuruŋyen asaŋdebe siraw mere mat gahade katiŋ hi:
11 Esse Jesus, pedra que foi desprezada por vós, edificadores, tornou-se a pedra angular.
12 Niŋgeb Yesu po ga neŋ mata buluŋde mat dumulgaŋ teŋ teŋ saŋiŋ goyen Al Kuruŋ beleŋ unuŋ. Niŋgeb megen niŋ al kura beleŋ epte ma Al Kuruŋ hitte alya bereya yumulgaŋ tiyyeŋ,” yinyiŋ.
12 Em nenhum outro há salvação, porque debaixo do céu nenhum outro nome foi dado aos homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Be, gor gabu iramiŋ mar goreb Pitaya Yonyabe saba kuruŋ ma titiŋ, irde al deŋem moŋ yeŋ nuramiŋ gega, ‘Neŋ ge kafura ma heŋ mere tareŋ po tagalde har,’ yeŋbe hurkuŋkat tiyamiŋ. Irde irem gobe Yesuya tumŋaŋ heŋ kuŋ waŋ teŋ hinhan mar goyen kurabe gago yeŋ biŋ bak yamiŋ.
13 Vendo eles a coragem de Pedro e de João, e considerando que eram homens sem estudo e sem instrução, admiravam-se. Reconheciam-nos como companheiros de Jesus.
14 Irde al kahaŋ simsimam goyen igiŋ heŋ Pitaya Yonya irde tumŋaŋ huwarde hike keneŋbe Pita beleŋ mere tiyyiŋ goyen wol heŋ heŋ ge kukuwamŋeŋ nuramiŋ.
14 Mas vendo com eles o homem que tinha sido curado, não puderam replicar.
15 Irdeb mere teŋ teŋ gasuŋde matbe yakira tike belŋeŋ muŋ po siŋare kukeb yiŋgeŋ uliŋ mere sege irde gaha yamiŋ:
15 Mandaram que se retirassem da sala do conselho, e conferenciaram entre si:
16 “Al irawa gabe daha yirtek? Al buda kuruŋ Yerusalem taunde haŋ kuruŋ gobe irem gore mata tiŋeŋ wor po goyen tike kenaŋ. Neŋ wor mata forok yiyuŋ gote igineŋbe kenhet gago niŋgeb, epte ma ‘usi’ yetek.
16 Que faremos destes homens? Porquanto o milagre por eles feito se tornou conhecido de todos os habitantes de Jerusalém, e não o podemos negar.
17 Gega mata forok iraruŋ gote mere momoŋbe kuruŋ heŋ kuke al nurde pasi henayiŋ goke igiŋ ma nurde hite geb irem goyen, ‘Sopte Yesu ineŋ haŋyen al goke tagalkeb muduntek,’ yineŋ utaŋ yirtek,” yamiŋ.
17 Todavia, para que esta notícia não se divulgue mais entre o povo, proibamos com ameaças, que no futuro falem a alguém nesse nome.
18 Gwaha yeŋbe irem go sopte hoy yirke wakeb, “Derbe al hoyaŋ hitte kuŋ Yesu niŋ ma wor po tagalde saba yiriryeŋ!” yeŋ mere tareŋ po yirdeb utaŋ yiramiŋ.
18 Chamaram-nos e ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Gega Pitaya Yonya beleŋ wol heŋbe, “Al Kuruŋbe da mata niŋ igiŋ nuryeŋ? Yende mere gama irtek ma dende mere gama irtek? Goyen dindikeŋ dufay henaŋ ko.
19 Responderam-lhes Pedro e João: Julgai-o vós mesmos se é justo diante de Deus obedecermos a vós mais do que a Deus.
20 Munaŋ deyyabe Yesuyen mata delderer yeneŋ meremiŋ nurde tiyaryum goyen tagal tagal niŋ epte ma wor po bada hereŋ,” yinaryum.
20 Não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 — ausente —
21 Eles então, ameaçando-os de novo, soltaram-nos, não achando pretexto para os castigar por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 — ausente —
22 Pois já passava dos 40 anos o homem em quem se realizara essa cura milagrosa.
23 Be, Pitaya Yonya gobe yubul tike mulgaŋ heŋ diŋuŋ yago hitte kwaryum. Irdeb pris buda gote karkuwaŋmiŋya Yuda marte doyaŋ mar parguwakya beleŋ mere yiramiŋ goyen tumŋaŋ diŋuŋ momoŋ yiraryum.
23 Postos em liberdade, voltaram aos seus irmãos e referiram tudo quanto lhes tinham dito os sumos sacerdotes e os anciãos.
24 Irkeb mere goyen kandukŋeŋ nurdeb tumŋaŋde Al Kuruŋ uguŋ po gahade inamiŋ: “Doyaŋ Al Kuruŋ, ge beleŋ po naŋkiŋya megeŋya makaŋya yirdeb dawet bana goŋ haŋ kuruŋ gayen yirariŋ. Irde doyaŋ yirde ha.
24 Ao ouvirem isso, levantaram unânimes a voz a Deus e disseram: Senhor, vós que fizestes o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
25 Ge beleŋ mere tike meteŋ alge asininiŋ Dewit gore Holi Spirityen tareŋde merege nurde basaŋ heŋ gaha yiriŋ:
25 Vós que, pelo Espírito Santo, pela boca de nosso pai Davi, vosso servo, dissestes: Por que se agitam as nações, e imaginam os povos coisas vãs?
26 Megen niŋ doyaŋ mar karkuwaŋya naŋa ga doyaŋ irde haŋ mar waŋ gabu irdeb Doyaŋ Al Kuruŋ asogo irde haŋ.
26 Levantam-se os reis da terra, e os príncipes se reúnem em conselho contra o Senhor e contra o seu Cristo {Sl 2,1s.}.
27 Niŋgeb, fudinde, Dewit beleŋ mata goke yiriŋ gwahade goyen po forok yiyuŋ. Yesube ge beleŋ bikkeŋ Mesaia ineŋ basiŋa irariŋ. Gega Israel naŋa doyaŋ al Herotya Roma gabmanyen al Pontius Pailatya beleŋ Yesu, gere Meteŋ Al, delger wukkeŋ wor po keneŋ hayen al goyen asogo irtek yeŋ Israel mar Yerusalem bana gaŋ haŋ goya al miŋ hoyaŋ Yuda mar moŋya gabu irde mere mayaŋ. Irdeb mayke kamuŋ.
27 Pois na verdade se uniram nesta cidade contra o vosso santo servo Jesus, que ungistes, Herodes e Pôncio Pilatos com as nações e com o povo de Israel,
28 Goyenbe mata gobe mali ma forok yiyuŋ. Mel buda gore gwaha tinayiŋ yeŋ dufayge bikkeŋ kerariŋyen geb, gogo gwahade po forok yiyuŋ.
28 para executarem o que a vossa mão e o vosso conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Niŋgeb Doyaŋ Al Kuruŋniniŋ, Yesu niŋ tagalde hite goyen utaŋ dirniŋ yeŋ mel gore kafura dirde haŋ gabe yeneŋ ha. Niŋgeb neŋ meteŋ marge saŋiŋ dirkeb mel goke kafura ma heŋbe igiŋ merege tagalde tukutek.
29 Agora, pois, Senhor, olhai para as suas ameaças e concedei aos vossos servos que com todo o desassombro anunciem a vossa palavra.
30 Irde Yesu, gere Meteŋ Al, delger wukkeŋ wor po gote deŋemde garbam mar sope yirde, mata tiŋeŋ kurayen kurayen forok yirde hitekeyab tareŋge kuruŋ goyen alya bereya yikala yirde hayiŋ.” inamiŋ.
30 Estendei a vossa mão para que se realizem curas, milagres e prodígios pelo nome de Jesus, vosso santo servo!
31 Be, Pitaya Yonya irde gabu iramiŋ mar beleŋ Al Kuruŋ mere irde pasi irkeb goyare po Al Kuruŋ beleŋ wol heŋbe mel go hinhan gasuŋ goyen aŋsok iryiŋ. Irkeb gor hinhan mar gobe tumŋaŋ Holi Spirit beleŋ hard yunkeb Al Kuruŋyen mere tagal tagal niŋ kafura ma heŋbe tagalde kuŋ hinhan.
31 Mal acabavam de rezar, tremeu o lugar onde estavam reunidos. E todos ficaram cheios do Espírito Santo e anunciaram com intrepidez a palavra de Deus.
32 Be, Yesu niŋ dufaymiŋ saŋiŋ irde hinhan mar gobe tumŋaŋ dufaymiŋya matamiŋya uŋkureŋ po hamiŋ. Irdeb al kura beleŋ, “Detne kuruŋ haŋ gabe nere kudiŋeŋ moŋ,” yeŋ hinhan, irde detmiŋ kuruŋ goyen yiŋgeŋ uliŋ kadom guneŋ teŋ hinhan.
32 A multidão dos fiéis era um só coração e uma só alma. Ninguém dizia que eram suas as coisas que possuía, mas tudo entre eles era comum.
33 — ausente —
33 Com grande coragem os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus. Em todos eles era grande a graça.
34 — ausente —
34 Nem havia entre eles nenhum necessitado, porque todos os que possuíam terras e casas vendiam-nas,
35 — ausente —
35 e traziam o preço do que tinham vendido e depositavam-no aos pés dos apóstolos. Repartia-se então a cada um deles conforme a sua necessidade.
36 — ausente —
36 Assim José {a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé que quer dizer Filho da Consolação}, levita natural de Chipre, possuía um campo.
37 — ausente —
37 Vendeu-o e trouxe o valor dele e depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.