Atos 23
Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs VC
1 Be, Pol go huwarde Yuda marte doyaŋ mar gabu iramiŋ go yeneŋbe, “Kadne yago, nebe Al Kuruŋ niŋ meteŋ po teŋ heŋyabe bener wukkeŋ wor po nurdeya meteŋ timeke waŋ waŋ gago hihi. Al Kuruŋ diliŋde mata buluŋ kura ma teŋ himyen,” yinyiŋ.
1 Paulo, fitando os olhos nos membros do conselho, disse: Irmãos, eu tenho procedido diante de Deus com toda a boa consciência ate o dia de hoje...
2 Gwaha yekeb pris buda gote kuruŋmiŋ Ananaias beleŋ kadom yago Pol bindere hinhan go hulyaŋ yirde, “Mohoŋde go maynaŋ,” yinyiŋ.
2 Mas Ananias, sumo sacerdote, mandou aos que estavam ao seu lado que lhe batessem na boca.
3 Irkeb Pol beleŋ meremiŋ go nurdeb, “Gebe nende tikula ufurd uneŋbe gor keperde, ‘Gebe buluŋ gwaha gwaha tiyaŋ,’ ninha. Goyenbe gigeŋbe tikula goyen pel irdeb merene keŋkela ma nurde mali ga maynaŋ yinha? Gebe siŋare mat geneŋmiŋbe igiŋ wor po gega, bege banabe tikiŋ baraŋ wor po ha. Niŋgeb goke teŋbe Al Kuruŋ beleŋbe mugunyeŋ geb,” inyiŋ.
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá também a ti, hipócrita! Tu estás aí assentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Irkeb al Pol bindere hinhan goreb, “Yeŋbe Al Kuruŋyen meteŋ al wor po. Pris buda gote kuruŋmiŋ goyen go ma nurde nanyaŋ irha?” ineŋ kwep kwep iramiŋ.
4 Os assistentes disseram: Tu injurias o sumo sacerdote de Deus.
5 Irkeb Pol beleŋ wol heŋbe, “Kadne yago, nende tikularebe, ‘Doyaŋ altiŋ kura mere buluŋ ma irde hinayiŋ,’ yitiŋ gobe nurde hime. Niŋgeb yeŋbe al gwahade yeŋ ma nurde nanyaŋ irhem,” yinyiŋ.
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que é o sumo sacerdote. Pois está escrito: Não falarás mal do príncipe do teu povo {Ex 22,28}.
6 — ausente —
6 Paulo sabia que uma parte do Sinédrio era de saduceus e a outra de fariseus e disse em alta voz.: Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Por causa da minha esperança na ressurreição dos mortos é que sou julgado.
7 — ausente —
7 Ao dizer ele estas palavras, houve uma discussão entre os fariseus e os saduceus, e dividiu-se a assembléia.
8 — ausente —
8 {Pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus admitem uma e outra coisa.}
9 Irdeb hekhok teŋ kwipkwep teŋ epte ma tiyamiŋ. Gwaha teŋbe Farisi mar kura Yuda marte tikula saba yird yird mar gore huwardeb, “Al gabe mata buluŋmiŋ kura ma kenhet. Moŋgo Al Kuruŋyen miyoŋ beleŋ yar kura ma det toneŋ beleŋ yar kura inyiŋ kenem daha tinayiŋ?” yamiŋ.
9 Originou-se, então, grande vozearia. Levantaram-se alguns escribas dos fariseus e contestaram ruidosamente: Não achamos mal algum neste homem. {Quem sabe} se não lhe falou algum espírito ou um anjo...
10 Irde al buda kwipkwep teŋ hinhan go kuŋ buluŋ wor po heŋ artek heke nurdeb, “Moŋgo gwaha teŋ Pol mayke kamyeŋ,” yeŋ fuleŋa marte doyaŋ al kuruŋ gore fuleŋa marmiŋ hulyaŋ yirde, “Kurkuŋ Pol tawanaŋ. Munaŋ epte moŋ kenem kwep kwep yirde gasa yirhet yirhet yirde gab teŋ wanayiŋ,” yinyiŋ. Irkeb kuŋ gwahade po teŋbe Pol gob fuleŋa marte yare teŋ kwamiŋ.
10 A discussão fazia-se sempre mais violenta. O tribuno temeu que Paulo fosse despedaçado por eles e mandou aos soldados que descessem, o tirassem do meio deles e o levassem para a cidadela.
11 Be, gwaha tiyamiŋ go wawuŋ goyenbe Doyaŋ Al Kuruŋ beleŋ Pol diliŋde forok yeŋbe, “Kafura ma yo. Tareŋ po heŋ hayiŋ. Yerusalem gar al ne niŋ momoŋ yirde saba yirde hayen gwahade goyen po Rom taunde manaŋ kuŋ gwahade po teŋ hayiŋ geb,” inyiŋ.
11 Na noite seguinte, apareceu-lhe o Senhor e lhe disse: Coragem! Deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa também que o dês em Roma.
12 — ausente —
12 Quando amanheceu, coligaram-se alguns judeus e juraram com imprecações não comer nem beber nada, enquanto não matassem Paulo.
13 — ausente —
13 Eram mais de quarenta as pessoas que fizeram essa conjuração.
14 Gwaha teŋbe Yuda marte doyaŋ mar parguwakya pris buda gote karkuwaŋmiŋya hitte kuŋbe, “Neŋbe, ‘Feya biŋgeya kutŋare heŋbe Pol mayteke kamke wor wor gab ig uliŋ titek,’ yihit.
14 Foram apresentar-se aos sumos sacerdotes e aos cidadãos, dizendo: Juramos solenemente nada comer enquanto não matarmos Paulo.
15 Niŋgeb deŋya Yuda marte doyaŋ maryabe fuleŋa marte doyaŋ al kuruŋ hitte kuŋbe usi irdeb, ‘Pol go sopte tubul teŋ dunke matamiŋ ge keŋkela gusuŋaŋ irniŋ,’ innayiŋ. Irkeb tubul teŋ dunkeb teŋ wanayiŋ. Irkeb neŋbe belen doyaŋ heŋ hitek geb, goŋ po mayteke kamyeŋ,” yinamiŋ.
15 Vós, pois, ide com o conselho requerer do tribuno que o conduza à vossa presença, como se houvésseis de investigar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo durante o trajeto.
16 Gega Pol yayiŋ beleŋ mere momoŋ go nurdeb fuleŋa marte yare kuŋ Pol momoŋ iryiŋ.
16 Mas um filho da irmã de Paulo, inteirado da cilada, dirigiu-se à cidadela e o comunicou a Paulo.
17 Irkeb Pol gobe fuleŋa mar 100 gote doyaŋ al kura hoy irdeb, “Al gabe doyaŋ altiŋ hitte kuŋ mere kura momoŋ ireŋ teŋ hi geb, yeŋ hitte teŋ kwa,” inyiŋ.
17 Este chamou a si um dos centuriões e disse-lhe: Leva este moço ao tribuno, porque tem alguma coisa a lhe transmitir.
18 Irkeb al goreb Pol yayiŋ goyen fuleŋa marte doyaŋ al kuruŋ hitte tukuŋbe, “Pol koyare hi al gore hoy nirke kuŋ kenmekeb, ‘Al gare doyaŋ altiŋ kuruŋ mere kura momoŋ ireŋ tiya. Niŋgeb doyaŋ altiŋ hitte teŋ kwa,’ ninkeb gago ge hitte tawayhem,” inyiŋ.
18 Ele o introduziu à presença do tribuno e lhe disse: O preso Paulo rogou-me que trouxesse este moço à tua presença, porque tem alguma coisa a dizer-te.
19 Gwaha inkeb al gore Pol yayiŋ go haniŋde tanarde hoyaŋ beleŋ tukuŋbe, “Da mere momoŋ nireŋ teŋ ha?” inyiŋ.
19 O tribuno, tomando-o pela mão, retirou-se com ele à parte e perguntou: Que tens a dizer-me?
20 Irkeb al goreb, “Yuda marbe mere sege irde dufay uŋkureŋ po irhaŋ. Niŋgeb gise go goyenbe waŋ, ‘Pol tubul teŋ dunke tukuŋ da mata wor po tiyuŋ goyen Yuda marte doyaŋ mar diliŋde huwarke gusuŋaŋ irtek,’ usi girnayiŋ geb.
20 Respondeu-lhe ele: Os judeus têm combinado rogar-te amanhã que apresentes Paulo ao Grande Conselho, como se houvessem de inquirir dele alguma coisa com mais precisão.
21 Albe 40 gwahade gore dufay uŋkureŋ po irdeb, ‘Biŋgeya feya kutŋa irtek geb. Pol maydeya gab mali titek,’ yeŋ biŋa tiyaŋ mar gobe bana kuŋ gere mere niŋ po doyaŋ hiniŋ yahaŋ. Niŋgeb Yuda marte doyaŋ mar beleŋ gise waŋ mere girke goya yende mere ma nurayiŋ. Irde Pol wor tubul ma teŋ yunayiŋ,” inyiŋ.
21 Mas tu não creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe armam traição. Juraram solenemente nada comer, nem beber, enquanto não o matarem. Eles já estão preparados e só esperam a tua permissão.
22 Irkeb fuleŋa marte doyaŋ al kuruŋ gore huwardeb, “Igiŋge kwa. Goyenpoga mere momoŋ nirha gabe al hoyaŋ kura momoŋ ma irayiŋ,” ineŋ hayhay iryiŋ.
22 Então o tribuno despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que o havia avisado.
23 Irdeb fuleŋa mar 100 gote doyaŋ al irawa hoy yiryiŋ. Irke wakeb, “Derbe kuŋ fuleŋa mar kahaŋde kuŋ fuleŋa teŋ haŋyen mar 200 ya hos hende mat fuleŋa teŋ haŋyen mar 70 goyen yinke gitik tinayiŋ. Irde hakde fuleŋa teŋ haŋyen mar 200 goyen manaŋ momoŋ yiriryeŋ. Irdeb deŋ tumŋaŋ 9 kilok wawuŋbe Pol teŋ Sisaria taunde kurkunayiŋ.
23 Depois disso, chamou ele dois centuriões e disse-lhes: Preparai duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem a Cesaréia à terceira hora da noite.
24 Irde Roma gabman al deŋem Feliks Yudia naŋa doyaŋ irde hi al hitte kunayiŋ. Moŋgo al beleŋ maynak geb, Polbe hos hende teŋ kunayiŋ,” yinyiŋ.
24 Aprontai também cavalgaduras para Paulo, que tendes de levar com toda a segurança ao governador Félix.
25 Irde asaŋ kura kaŋbe yunyiŋ. Merebe gahade:
25 E ele escreveu uma carta nestes termos:
26 “Doyaŋ al Feliks, nebe Klodius Lisias beleŋ asaŋ gago kayhem. Gebe doyaŋ alne wor po yeŋ nurd guneŋ hime.
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde!
27 Al gayenbe Yuda mar beleŋ teŋ mayniŋ tiyaŋ. Gega Roma al yeke nurdeb fuleŋa marne yade kuŋbe mayniŋ teŋ hinhan mar haniŋde mat teŋ wamiŋ.
27 Esse homem foi preso pelos judeus e estava a ponto de ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a tropa, o livrei, ao saber que era romano.
28 Irdeb da misiŋde wor po Yuda mar beleŋ mere uliŋde irde asogo irde haŋ goyen gusuŋaŋ yirde bebak tiye yeŋbe Yuda marte doyaŋ mar gote gabure tukumiŋ.
28 Então, querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao Grande Conselho.
29 Goyenbe teŋ fere teŋ mayteke kami yaŋ gega, miŋ miŋmoŋ gwaha irniŋ tiyaŋ. Miŋ yara kinmiŋbe Yuda marte tikula niŋ teŋ mere uliŋde iraŋ.
29 Soube que era acusado sobre questões da lei deles, sem haver nele delito algum que merecesse morte ou prisão.
30 Irdeb Pol goyen mayniŋ yeŋ mere sege iraŋ goyen nurdeb balmiŋ po teŋ kermeke ge hitte kwa gago. Irdeb Yuda mar go da misiŋde wor po al go mayniŋ tiyaŋ goyen ge hitte kuŋ gab delge mat tagalnayiŋ yinmiŋ,” gwahade kayyiŋ.
30 Mas, como tivesse chegado a mim a notícia das traições que maquinavam contra ele, envio-o com urgência a ti, intimando também aos acusadores que recorram a ti. Adeus.
31 Be, fuleŋa mar go doyaŋ almiŋ kuruŋ beleŋ yinyiŋ goyen po gama irdeb wawuŋ go po Pol teŋ Sisaria taunde kuniŋ yeŋ kuŋbe belen Antipatris taunde feramiŋ.
31 Os soldados, conforme lhes fora ordenado, tomaram Paulo e o levaram de noite a Antipátride.
32 Irde fay urkeb fuleŋa mar hos manaŋ gore po Pol teŋ Sisaria taunde kwamiŋ. Irkeb fuleŋa mar hoyaŋ kuruŋ gobe gor mat mulgaŋ heŋ Yerusalem kwamiŋ.
32 No dia seguinte, voltaram para a guarnição, deixando que os soldados da cavalaria o escoltassem.
33 Be, fuleŋa mar Pol teŋ kwamiŋ go Sisaria taunde forok yeŋbe doyaŋ almiŋ beleŋ asaŋ kayyiŋ goyen Feliks Yudia naŋa doyaŋ irde hiyen al go uneŋbe Pol manaŋ yeŋ hitte mekeramiŋ.
33 À sua chegada a Cesaréia, entregaram ao governador a carta e apresentaram-lhe também Paulo.
34 Irkeb Feliks beleŋ asaŋ go kapyaŋ heŋbe Pol go, “Gebe dare niŋ al?” ineŋ gusuŋaŋ iryiŋ. Irkeb Pol beleŋ wol heŋbe, “Nebe Silisia naŋare niŋ al,” inyiŋ.
34 Ele, depois de lê-la e perguntar de que província ele era, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 Irkeb, “Igiŋge gar hayiŋ. Irkeb mere ulger irde haŋ mar goyen wake gab tumŋaŋ merere huwarnayiŋ. Irkeb meretiŋ nureŋ,” inyiŋ. Irdeb meteŋ marmiŋ hulyaŋ yirdeb, “Tukuŋ Herotyen ya kuruŋde gor kerde doyaŋ irde hinayiŋ,” yinyiŋ.
35 Ouvir-te-ei quando chegarem teus acusadores. Mandou, então, que Paulo fosse guardado no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.