Atos 23

Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Be, Pol go huwarde Yuda marte doyaŋ mar gabu iramiŋ go yeneŋbe, “Kadne yago, nebe Al Kuruŋ niŋ meteŋ po teŋ heŋyabe bener wukkeŋ wor po nurdeya meteŋ timeke waŋ waŋ gago hihi. Al Kuruŋ diliŋde mata buluŋ kura ma teŋ himyen,” yinyiŋ.
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Gwaha yekeb pris buda gote kuruŋmiŋ Ananaias beleŋ kadom yago Pol bindere hinhan go hulyaŋ yirde, “Mohoŋde go maynaŋ,” yinyiŋ.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Irkeb Pol beleŋ meremiŋ go nurdeb, “Gebe nende tikula ufurd uneŋbe gor keperde, ‘Gebe buluŋ gwaha gwaha tiyaŋ,’ ninha. Goyenbe gigeŋbe tikula goyen pel irdeb merene keŋkela ma nurde mali ga maynaŋ yinha? Gebe siŋare mat geneŋmiŋbe igiŋ wor po gega, bege banabe tikiŋ baraŋ wor po ha. Niŋgeb goke teŋbe Al Kuruŋ beleŋbe mugunyeŋ geb,” inyiŋ.
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Irkeb al Pol bindere hinhan goreb, “Yeŋbe Al Kuruŋyen meteŋ al wor po. Pris buda gote kuruŋmiŋ goyen go ma nurde nanyaŋ irha?” ineŋ kwep kwep iramiŋ.
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Irkeb Pol beleŋ wol heŋbe, “Kadne yago, nende tikularebe, ‘Doyaŋ altiŋ kura mere buluŋ ma irde hinayiŋ,’ yitiŋ gobe nurde hime. Niŋgeb yeŋbe al gwahade yeŋ ma nurde nanyaŋ irhem,” yinyiŋ.
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 — ausente —
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 — ausente —
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 — ausente —
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Irdeb hekhok teŋ kwipkwep teŋ epte ma tiyamiŋ. Gwaha teŋbe Farisi mar kura Yuda marte tikula saba yird yird mar gore huwardeb, “Al gabe mata buluŋmiŋ kura ma kenhet. Moŋgo Al Kuruŋyen miyoŋ beleŋ yar kura ma det toneŋ beleŋ yar kura inyiŋ kenem daha tinayiŋ?” yamiŋ.
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Irde al buda kwipkwep teŋ hinhan go kuŋ buluŋ wor po heŋ artek heke nurdeb, “Moŋgo gwaha teŋ Pol mayke kamyeŋ,” yeŋ fuleŋa marte doyaŋ al kuruŋ gore fuleŋa marmiŋ hulyaŋ yirde, “Kurkuŋ Pol tawanaŋ. Munaŋ epte moŋ kenem kwep kwep yirde gasa yirhet yirhet yirde gab teŋ wanayiŋ,” yinyiŋ. Irkeb kuŋ gwahade po teŋbe Pol gob fuleŋa marte yare teŋ kwamiŋ.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Be, gwaha tiyamiŋ go wawuŋ goyenbe Doyaŋ Al Kuruŋ beleŋ Pol diliŋde forok yeŋbe, “Kafura ma yo. Tareŋ po heŋ hayiŋ. Yerusalem gar al ne niŋ momoŋ yirde saba yirde hayen gwahade goyen po Rom taunde manaŋ kuŋ gwahade po teŋ hayiŋ geb,” inyiŋ.
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 — ausente —
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 — ausente —
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Gwaha teŋbe Yuda marte doyaŋ mar parguwakya pris buda gote karkuwaŋmiŋya hitte kuŋbe, “Neŋbe, ‘Feya biŋgeya kutŋare heŋbe Pol mayteke kamke wor wor gab ig uliŋ titek,’ yihit.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Niŋgeb deŋya Yuda marte doyaŋ maryabe fuleŋa marte doyaŋ al kuruŋ hitte kuŋbe usi irdeb, ‘Pol go sopte tubul teŋ dunke matamiŋ ge keŋkela gusuŋaŋ irniŋ,’ innayiŋ. Irkeb tubul teŋ dunkeb teŋ wanayiŋ. Irkeb neŋbe belen doyaŋ heŋ hitek geb, goŋ po mayteke kamyeŋ,” yinamiŋ.
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Gega Pol yayiŋ beleŋ mere momoŋ go nurdeb fuleŋa marte yare kuŋ Pol momoŋ iryiŋ.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Irkeb Pol gobe fuleŋa mar 100 gote doyaŋ al kura hoy irdeb, “Al gabe doyaŋ altiŋ hitte kuŋ mere kura momoŋ ireŋ teŋ hi geb, yeŋ hitte teŋ kwa,” inyiŋ.
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Irkeb al goreb Pol yayiŋ goyen fuleŋa marte doyaŋ al kuruŋ hitte tukuŋbe, “Pol koyare hi al gore hoy nirke kuŋ kenmekeb, ‘Al gare doyaŋ altiŋ kuruŋ mere kura momoŋ ireŋ tiya. Niŋgeb doyaŋ altiŋ hitte teŋ kwa,’ ninkeb gago ge hitte tawayhem,” inyiŋ.
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Gwaha inkeb al gore Pol yayiŋ go haniŋde tanarde hoyaŋ beleŋ tukuŋbe, “Da mere momoŋ nireŋ teŋ ha?” inyiŋ.
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Irkeb al goreb, “Yuda marbe mere sege irde dufay uŋkureŋ po irhaŋ. Niŋgeb gise go goyenbe waŋ, ‘Pol tubul teŋ dunke tukuŋ da mata wor po tiyuŋ goyen Yuda marte doyaŋ mar diliŋde huwarke gusuŋaŋ irtek,’ usi girnayiŋ geb.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Albe 40 gwahade gore dufay uŋkureŋ po irdeb, ‘Biŋgeya feya kutŋa irtek geb. Pol maydeya gab mali titek,’ yeŋ biŋa tiyaŋ mar gobe bana kuŋ gere mere niŋ po doyaŋ hiniŋ yahaŋ. Niŋgeb Yuda marte doyaŋ mar beleŋ gise waŋ mere girke goya yende mere ma nurayiŋ. Irde Pol wor tubul ma teŋ yunayiŋ,” inyiŋ.
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Irkeb fuleŋa marte doyaŋ al kuruŋ gore huwardeb, “Igiŋge kwa. Goyenpoga mere momoŋ nirha gabe al hoyaŋ kura momoŋ ma irayiŋ,” ineŋ hayhay iryiŋ.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Irdeb fuleŋa mar 100 gote doyaŋ al irawa hoy yiryiŋ. Irke wakeb, “Derbe kuŋ fuleŋa mar kahaŋde kuŋ fuleŋa teŋ haŋyen mar 200 ya hos hende mat fuleŋa teŋ haŋyen mar 70 goyen yinke gitik tinayiŋ. Irde hakde fuleŋa teŋ haŋyen mar 200 goyen manaŋ momoŋ yiriryeŋ. Irdeb deŋ tumŋaŋ 9 kilok wawuŋbe Pol teŋ Sisaria taunde kurkunayiŋ.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Irde Roma gabman al deŋem Feliks Yudia naŋa doyaŋ irde hi al hitte kunayiŋ. Moŋgo al beleŋ maynak geb, Polbe hos hende teŋ kunayiŋ,” yinyiŋ.
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Irde asaŋ kura kaŋbe yunyiŋ. Merebe gahade:
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 “Doyaŋ al Feliks, nebe Klodius Lisias beleŋ asaŋ gago kayhem. Gebe doyaŋ alne wor po yeŋ nurd guneŋ hime.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Al gayenbe Yuda mar beleŋ teŋ mayniŋ tiyaŋ. Gega Roma al yeke nurdeb fuleŋa marne yade kuŋbe mayniŋ teŋ hinhan mar haniŋde mat teŋ wamiŋ.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Irdeb da misiŋde wor po Yuda mar beleŋ mere uliŋde irde asogo irde haŋ goyen gusuŋaŋ yirde bebak tiye yeŋbe Yuda marte doyaŋ mar gote gabure tukumiŋ.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Goyenbe teŋ fere teŋ mayteke kami yaŋ gega, miŋ miŋmoŋ gwaha irniŋ tiyaŋ. Miŋ yara kinmiŋbe Yuda marte tikula niŋ teŋ mere uliŋde iraŋ.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Irdeb Pol goyen mayniŋ yeŋ mere sege iraŋ goyen nurdeb balmiŋ po teŋ kermeke ge hitte kwa gago. Irdeb Yuda mar go da misiŋde wor po al go mayniŋ tiyaŋ goyen ge hitte kuŋ gab delge mat tagalnayiŋ yinmiŋ,” gwahade kayyiŋ.
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Be, fuleŋa mar go doyaŋ almiŋ kuruŋ beleŋ yinyiŋ goyen po gama irdeb wawuŋ go po Pol teŋ Sisaria taunde kuniŋ yeŋ kuŋbe belen Antipatris taunde feramiŋ.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Irde fay urkeb fuleŋa mar hos manaŋ gore po Pol teŋ Sisaria taunde kwamiŋ. Irkeb fuleŋa mar hoyaŋ kuruŋ gobe gor mat mulgaŋ heŋ Yerusalem kwamiŋ.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Be, fuleŋa mar Pol teŋ kwamiŋ go Sisaria taunde forok yeŋbe doyaŋ almiŋ beleŋ asaŋ kayyiŋ goyen Feliks Yudia naŋa doyaŋ irde hiyen al go uneŋbe Pol manaŋ yeŋ hitte mekeramiŋ.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Irkeb Feliks beleŋ asaŋ go kapyaŋ heŋbe Pol go, “Gebe dare niŋ al?” ineŋ gusuŋaŋ iryiŋ. Irkeb Pol beleŋ wol heŋbe, “Nebe Silisia naŋare niŋ al,” inyiŋ.
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 Irkeb, “Igiŋge gar hayiŋ. Irkeb mere ulger irde haŋ mar goyen wake gab tumŋaŋ merere huwarnayiŋ. Irkeb meretiŋ nureŋ,” inyiŋ. Irdeb meteŋ marmiŋ hulyaŋ yirdeb, “Tukuŋ Herotyen ya kuruŋde gor kerde doyaŋ irde hinayiŋ,” yinyiŋ.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.