Atos 23
Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs NVT
1 Be, Pol go huwarde Yuda marte doyaŋ mar gabu iramiŋ go yeneŋbe, “Kadne yago, nebe Al Kuruŋ niŋ meteŋ po teŋ heŋyabe bener wukkeŋ wor po nurdeya meteŋ timeke waŋ waŋ gago hihi. Al Kuruŋ diliŋde mata buluŋ kura ma teŋ himyen,” yinyiŋ.
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 Gwaha yekeb pris buda gote kuruŋmiŋ Ananaias beleŋ kadom yago Pol bindere hinhan go hulyaŋ yirde, “Mohoŋde go maynaŋ,” yinyiŋ.
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 Irkeb Pol beleŋ meremiŋ go nurdeb, “Gebe nende tikula ufurd uneŋbe gor keperde, ‘Gebe buluŋ gwaha gwaha tiyaŋ,’ ninha. Goyenbe gigeŋbe tikula goyen pel irdeb merene keŋkela ma nurde mali ga maynaŋ yinha? Gebe siŋare mat geneŋmiŋbe igiŋ wor po gega, bege banabe tikiŋ baraŋ wor po ha. Niŋgeb goke teŋbe Al Kuruŋ beleŋbe mugunyeŋ geb,” inyiŋ.
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Irkeb al Pol bindere hinhan goreb, “Yeŋbe Al Kuruŋyen meteŋ al wor po. Pris buda gote kuruŋmiŋ goyen go ma nurde nanyaŋ irha?” ineŋ kwep kwep iramiŋ.
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 Irkeb Pol beleŋ wol heŋbe, “Kadne yago, nende tikularebe, ‘Doyaŋ altiŋ kura mere buluŋ ma irde hinayiŋ,’ yitiŋ gobe nurde hime. Niŋgeb yeŋbe al gwahade yeŋ ma nurde nanyaŋ irhem,” yinyiŋ.
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 — ausente —
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 — ausente —
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 — ausente —
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 Irdeb hekhok teŋ kwipkwep teŋ epte ma tiyamiŋ. Gwaha teŋbe Farisi mar kura Yuda marte tikula saba yird yird mar gore huwardeb, “Al gabe mata buluŋmiŋ kura ma kenhet. Moŋgo Al Kuruŋyen miyoŋ beleŋ yar kura ma det toneŋ beleŋ yar kura inyiŋ kenem daha tinayiŋ?” yamiŋ.
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Irde al buda kwipkwep teŋ hinhan go kuŋ buluŋ wor po heŋ artek heke nurdeb, “Moŋgo gwaha teŋ Pol mayke kamyeŋ,” yeŋ fuleŋa marte doyaŋ al kuruŋ gore fuleŋa marmiŋ hulyaŋ yirde, “Kurkuŋ Pol tawanaŋ. Munaŋ epte moŋ kenem kwep kwep yirde gasa yirhet yirhet yirde gab teŋ wanayiŋ,” yinyiŋ. Irkeb kuŋ gwahade po teŋbe Pol gob fuleŋa marte yare teŋ kwamiŋ.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 Be, gwaha tiyamiŋ go wawuŋ goyenbe Doyaŋ Al Kuruŋ beleŋ Pol diliŋde forok yeŋbe, “Kafura ma yo. Tareŋ po heŋ hayiŋ. Yerusalem gar al ne niŋ momoŋ yirde saba yirde hayen gwahade goyen po Rom taunde manaŋ kuŋ gwahade po teŋ hayiŋ geb,” inyiŋ.
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 — ausente —
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 — ausente —
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 Gwaha teŋbe Yuda marte doyaŋ mar parguwakya pris buda gote karkuwaŋmiŋya hitte kuŋbe, “Neŋbe, ‘Feya biŋgeya kutŋare heŋbe Pol mayteke kamke wor wor gab ig uliŋ titek,’ yihit.
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 Niŋgeb deŋya Yuda marte doyaŋ maryabe fuleŋa marte doyaŋ al kuruŋ hitte kuŋbe usi irdeb, ‘Pol go sopte tubul teŋ dunke matamiŋ ge keŋkela gusuŋaŋ irniŋ,’ innayiŋ. Irkeb tubul teŋ dunkeb teŋ wanayiŋ. Irkeb neŋbe belen doyaŋ heŋ hitek geb, goŋ po mayteke kamyeŋ,” yinamiŋ.
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Gega Pol yayiŋ beleŋ mere momoŋ go nurdeb fuleŋa marte yare kuŋ Pol momoŋ iryiŋ.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 Irkeb Pol gobe fuleŋa mar 100 gote doyaŋ al kura hoy irdeb, “Al gabe doyaŋ altiŋ hitte kuŋ mere kura momoŋ ireŋ teŋ hi geb, yeŋ hitte teŋ kwa,” inyiŋ.
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 Irkeb al goreb Pol yayiŋ goyen fuleŋa marte doyaŋ al kuruŋ hitte tukuŋbe, “Pol koyare hi al gore hoy nirke kuŋ kenmekeb, ‘Al gare doyaŋ altiŋ kuruŋ mere kura momoŋ ireŋ tiya. Niŋgeb doyaŋ altiŋ hitte teŋ kwa,’ ninkeb gago ge hitte tawayhem,” inyiŋ.
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 Gwaha inkeb al gore Pol yayiŋ go haniŋde tanarde hoyaŋ beleŋ tukuŋbe, “Da mere momoŋ nireŋ teŋ ha?” inyiŋ.
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 Irkeb al goreb, “Yuda marbe mere sege irde dufay uŋkureŋ po irhaŋ. Niŋgeb gise go goyenbe waŋ, ‘Pol tubul teŋ dunke tukuŋ da mata wor po tiyuŋ goyen Yuda marte doyaŋ mar diliŋde huwarke gusuŋaŋ irtek,’ usi girnayiŋ geb.
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 Albe 40 gwahade gore dufay uŋkureŋ po irdeb, ‘Biŋgeya feya kutŋa irtek geb. Pol maydeya gab mali titek,’ yeŋ biŋa tiyaŋ mar gobe bana kuŋ gere mere niŋ po doyaŋ hiniŋ yahaŋ. Niŋgeb Yuda marte doyaŋ mar beleŋ gise waŋ mere girke goya yende mere ma nurayiŋ. Irde Pol wor tubul ma teŋ yunayiŋ,” inyiŋ.
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 Irkeb fuleŋa marte doyaŋ al kuruŋ gore huwardeb, “Igiŋge kwa. Goyenpoga mere momoŋ nirha gabe al hoyaŋ kura momoŋ ma irayiŋ,” ineŋ hayhay iryiŋ.
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 Irdeb fuleŋa mar 100 gote doyaŋ al irawa hoy yiryiŋ. Irke wakeb, “Derbe kuŋ fuleŋa mar kahaŋde kuŋ fuleŋa teŋ haŋyen mar 200 ya hos hende mat fuleŋa teŋ haŋyen mar 70 goyen yinke gitik tinayiŋ. Irde hakde fuleŋa teŋ haŋyen mar 200 goyen manaŋ momoŋ yiriryeŋ. Irdeb deŋ tumŋaŋ 9 kilok wawuŋbe Pol teŋ Sisaria taunde kurkunayiŋ.
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 Irde Roma gabman al deŋem Feliks Yudia naŋa doyaŋ irde hi al hitte kunayiŋ. Moŋgo al beleŋ maynak geb, Polbe hos hende teŋ kunayiŋ,” yinyiŋ.
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 Irde asaŋ kura kaŋbe yunyiŋ. Merebe gahade:
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 “Doyaŋ al Feliks, nebe Klodius Lisias beleŋ asaŋ gago kayhem. Gebe doyaŋ alne wor po yeŋ nurd guneŋ hime.
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Al gayenbe Yuda mar beleŋ teŋ mayniŋ tiyaŋ. Gega Roma al yeke nurdeb fuleŋa marne yade kuŋbe mayniŋ teŋ hinhan mar haniŋde mat teŋ wamiŋ.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 Irdeb da misiŋde wor po Yuda mar beleŋ mere uliŋde irde asogo irde haŋ goyen gusuŋaŋ yirde bebak tiye yeŋbe Yuda marte doyaŋ mar gote gabure tukumiŋ.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 Goyenbe teŋ fere teŋ mayteke kami yaŋ gega, miŋ miŋmoŋ gwaha irniŋ tiyaŋ. Miŋ yara kinmiŋbe Yuda marte tikula niŋ teŋ mere uliŋde iraŋ.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 Irdeb Pol goyen mayniŋ yeŋ mere sege iraŋ goyen nurdeb balmiŋ po teŋ kermeke ge hitte kwa gago. Irdeb Yuda mar go da misiŋde wor po al go mayniŋ tiyaŋ goyen ge hitte kuŋ gab delge mat tagalnayiŋ yinmiŋ,” gwahade kayyiŋ.
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 Be, fuleŋa mar go doyaŋ almiŋ kuruŋ beleŋ yinyiŋ goyen po gama irdeb wawuŋ go po Pol teŋ Sisaria taunde kuniŋ yeŋ kuŋbe belen Antipatris taunde feramiŋ.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 Irde fay urkeb fuleŋa mar hos manaŋ gore po Pol teŋ Sisaria taunde kwamiŋ. Irkeb fuleŋa mar hoyaŋ kuruŋ gobe gor mat mulgaŋ heŋ Yerusalem kwamiŋ.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Be, fuleŋa mar Pol teŋ kwamiŋ go Sisaria taunde forok yeŋbe doyaŋ almiŋ beleŋ asaŋ kayyiŋ goyen Feliks Yudia naŋa doyaŋ irde hiyen al go uneŋbe Pol manaŋ yeŋ hitte mekeramiŋ.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Irkeb Feliks beleŋ asaŋ go kapyaŋ heŋbe Pol go, “Gebe dare niŋ al?” ineŋ gusuŋaŋ iryiŋ. Irkeb Pol beleŋ wol heŋbe, “Nebe Silisia naŋare niŋ al,” inyiŋ.
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 Irkeb, “Igiŋge gar hayiŋ. Irkeb mere ulger irde haŋ mar goyen wake gab tumŋaŋ merere huwarnayiŋ. Irkeb meretiŋ nureŋ,” inyiŋ. Irdeb meteŋ marmiŋ hulyaŋ yirdeb, “Tukuŋ Herotyen ya kuruŋde gor kerde doyaŋ irde hinayiŋ,” yinyiŋ.
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.