Atos 22
Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs NVI
1 “Kadne yago, merem yaŋ nirhaŋ gayen pet teŋ nigeŋ ge tagaleŋ tihim ga nurnaŋ ko,” yinyiŋ.
1 "Irmãos e pais, ouçam agora a minha defesa".
2 Go yiriŋ gobe Yuda marte mere mat tike nurdeb liwlaw tiyamiŋ kuruŋ go bada heŋ balmiŋ palŋa iramiŋ. Irkeb Pol beleŋ,
2 Quando ouviram que lhes falava em aramaico, ficaram em absoluto silêncio. Então Paulo disse:
3 “Nebe Yuda mar al, Silisia naŋare niŋ taunde Tarsus kawaŋ himiriŋ. Gega waŋ Yerusalem gar heŋ kuruŋ himiriŋ. Irkeb Gamaliel beleŋ nende tikula Mose beleŋ asininiŋ yago asaŋde kaŋ yunyiŋ goyen goke keŋkela wor po saba niryiŋ. Irkeb deŋ beleŋ gayenter Al Kuruŋ niŋ po nurde mata teŋ haŋ gahade gayen po ne wor gwaha teŋ saba upsiŋeŋ gama irde hinhem.
3 "Sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade. Fui instruído rigorosamente por Gamaliel na lei de nossos antepassados, sendo tão zeloso por Deus quanto qualquer de vocês hoje.
4 Irdeb Yesu beleŋ alya bereya gaha teŋ hinayiŋ yeŋ tikula kiryiŋ goyen gama irde hinhan mar goke biŋ arŋeŋ nurde yuneŋbe yade fere teŋ koyare yerdeb kurabe gasa yirmeke kamde hinhan.
4 Persegui os seguidores deste Caminho até a morte, prendendo tanto homens como mulheres e lançando-os na prisão,
5 Go teŋ hinhem gobe Al Kuruŋ doloŋ ird ird mata doyaŋ mar pris buda gote kuruŋmiŋya Yuda marte doyaŋ marya wor neneŋ hinhan geb, igiŋ momoŋ dirnayiŋ. Nebe mel go hitte kuŋ Damaskus taunde niŋ meteŋ kadom beleŋ faraŋ nurnayiŋ yeŋbe yinmeke asaŋ kaŋ nunamiŋ. Irkeb asaŋ go teŋbe Yesu niŋ dufay saŋiŋ irtiŋ mar goyen fere yirde Yerusalem gar yawaŋ buluŋ buluŋ yirniŋ yeŋ Damaskus taunde kumiriŋ.
5 como o podem testemunhar o sumo sacerdote e todo o Conselho, de quem cheguei a obter cartas para seus irmãos em Damasco e fui até lá, a fim de trazer essas pessoas a Jerusalém como prisioneiras, para serem punidas.
6 “Be, kuŋ kuŋ naŋa baŋkahal hekeb Damaskus taun binde himekeyabe bemel po hulsi tareŋ kura naŋa folekkeŋ kuruŋ gore naŋkiŋde mat ne hitte po timiyyiŋ.
6 "Por volta do meio-dia, eu me aproximava de Damasco, quando de repente uma forte luz vinda do céu brilhou ao meu redor.
7 Irde gore nirkeb megen nakteŋ mununyiŋ. Irke al melak kura goreb, ‘Sol, Sol, daniŋ mununeŋ buluŋ buluŋ nirde ha?’ ninyiŋ.
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: ‘Saulo, Saulo! por que você está me perseguindo? ’
8 “Irkeb Doyaŋ Al Kuruŋ goyen, ‘Gebe ganuŋ?’ inmekeb, ‘Nebe Nasaret niŋ al Yesu, mununeŋ buluŋ buluŋ nirde ha al goyen,’ ninyiŋ.
8 Então perguntei: Quem és tu, Senhor? E ele respondeu: ‘Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue’.
9 Be, al neya tumŋaŋ kuŋ hinhet mar gobe hulsi go po ga kenamiŋ. Gega mere gobe al gore mere teŋ hi yeŋ ma bebak tiyamiŋ.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Gwaha ninkeb, ‘Doyaŋ Al Kuruŋ, daha tiyeŋ tihim?’ inmekeb, ‘Huwara. Irde Damaskus taunde kwa. Gor gab gwaha gwaha tiyayiŋ yeŋ basiŋa girmiriŋ goyen nurayiŋ,’ ninyiŋ.
10 "Assim perguntei: Que devo fazer, Senhor? Disse o Senhor: ‘Levante-se, entre em Damasco, onde lhe será dito o que você deve fazer’.
11 Be, hulsi kuruŋ gore nirke delne kidoma wor po hiriŋ geb, al kuŋ hinhet mar gore po nanarde nad Damaskus taunde kwamiŋ.
11 Os que estavam comigo me levaram pela mão até Damasco, porque o resplendor da luz me deixara cego.
12 “Be, gorbe al kura deŋem Ananaias hinhin. Yeŋbe Yuda marte tikula keŋkela gama irde hiyen. Irkeb Yuda mar taun goyenter hinhan goreb palap wor po irde haŋyen.
12 "Um homem chamado Ananias, piedoso segundo a lei e muito respeitado por todos os judeus que ali viviam,
13 Be, Ananaias gore ne hitte waŋ huwardeb, ‘Kadne, sopte delge wuk yeke naŋkena,’ yiriŋ.
13 veio ver-me e, pondo-se junto a mim, disse: ‘Irmão Saulo, recupere a visão’. Naquele mesmo instante pude vê-lo.
14 Irkeb goyare po delne wuk yeke det yinmiriŋ. Irkeb yeŋ beleŋ gaha ninyiŋ: ‘Al Kuruŋ asininiŋ yago beleŋ hakot doloŋ irde hinhan Al goyen ge beleŋ gab dufaymiŋ keneŋ bebak teŋbe Al Huwak Yesu goyen delger forok yeŋ mere girkeb nurayiŋ yeŋ bikkeŋ basiŋa giryiŋ.
14 "Então ele disse: ‘O Deus dos nossos antepassados o escolheu para conhecer a sua vontade, ver o Justo e ouvir as palavras de sua boca.
15 Niŋgeb gebe mata keneŋ mere nuraŋ goyen goke kuŋbe al naŋa kuruŋ ga hike kwa goyen momoŋ irde tukayiŋ.
15 Você será testemunha dele a todos os homens, daquilo que viu e ouviu.
16 Niŋgeb da doyaŋ irde ha? Huwarde kuŋbe baptais tekeb Al Kuruŋ beleŋ mata buluŋge halde gunyeŋ. Irkeb yeŋ doloŋ irayiŋ,’ ninyiŋ.
16 E agora, que está esperando? Levante-se, seja batizado e lave os seus pecados, invocando o nome dele’.
17 “Be, kamebe mulgaŋ heŋ Yerusalem wamiriŋ. Gorbe kuŋ Al Kuruŋyen ya balem bana heŋ mere irde heŋyabe yuwarwarte Doyaŋ Al Kuruŋ kinmiriŋ.
17 "Quando voltei a Jerusalém, estando eu a orar no templo, caí em êxtase e
18 Irkeb Doyaŋ Al Kuruŋ beleŋ, ‘Taunde gar niŋ marbe ge beleŋ ne niŋ tagalde ha gayen fudinde yeŋ ma nurde asogo girnayiŋ geb, araŋ po Yerusalem ga tubul teŋ hoyaŋde kwa,’ ninyiŋ.
18 vi o Senhor que me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém imediatamente, pois não aceitarão seu testemunho a meu respeito’.
19 — ausente —
19 "Eu respondi: Senhor, estes homens sabem que eu ia de uma sinagoga a outra, a fim de prender e açoitar os que crêem em ti.
20 — ausente —
20 E quando foi derramado o sangue de tua testemunha Estêvão, eu estava lá, dando minha aprovação e cuidando das roupas dos que o matavam.
21 Gega Doyaŋ Al Kuruŋ beleŋ wol heŋbe, ‘Ne beleŋ po gad germeke naŋa gisaw al miŋ hoyaŋ Yuda mar moŋde naŋare kwayiŋ. Niŋgeb huwarde kwa!’ ninyiŋ,” yinyiŋ.
21 "Então o Senhor me disse: ‘Vá, eu o enviarei para longe, aos gentios’ ".
22 Be, al buda go meremiŋ palŋa iramiŋ kuŋ al miŋ hoyaŋ Yuda mar moŋ niŋ tagalke nurdeb biŋ ar yamiŋ. Irkeb, “Al gabe megen gar hitek moŋ niŋ, mayke kami!” yeŋ kwep kwep tiyamiŋ.
22 A multidão ouvia Paulo até que ele disse isso. Então todos levantaram a voz e gritaram: "Tira esse homem da face da terra! Ele não merece viver! "
23 Irdeb al buda goreb Pol beleŋ Al Kuruŋ sukal ira yeŋ biŋ ar wor po yekeb kwep kwep teŋ uliŋhor yago yuguya teŋ mulowo yade naŋa kota yemeyde tiyamiŋ.
23 Estando eles gritando, tirando suas capas e lançando poeira para o ar,
24 Irkeb fuleŋa marte doyaŋ al kuruŋ beleŋ fuleŋa marmiŋ go yinke Pol go teŋ fuleŋa marte yare tukamiŋ. Irkeb fuleŋa marte doyaŋ al kuruŋ gore, “Kuŋ usulak tike daniŋ merem yaŋ irde kwep kwep irde haŋ goyen momoŋ diryeŋ,” yineŋ hulyaŋ yiryiŋ.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza e fosse açoitado e interrogado, para saber por que o povo gritava daquela forma contra ele.
25 Irkeb fuleŋa mar beleŋ kuŋ Pol goyen usulak tiniŋ yeŋ haniŋya kahaŋya yad giŋ yirdeb hete giti iramiŋ. Irkeb Pol beleŋ fuleŋa mar gote doyaŋ al kura gor hinhin goyen, “Roma mar al ne gahade gayen mere miŋ ma nurdeya mali yusulak tinayiŋ yeŋ Roma gabman beleŋ igiŋ yitiŋ we?” inyiŋ.
25 Enquanto o amarravam a fim de açoitá-lo, Paulo disse ao centurião que ali estava: "Vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido condenado? "
26 Irkeb fuleŋa marte doyaŋ al gob kuruŋmiŋ hitte kuŋbe “Al gabe Roma al geb, daha ireŋ taha?” inyiŋ.
26 Ao ouvir isso, o centurião foi prevenir o comandante: "Que vais fazer? Este homem é cidadão romano".
27 Irkeb fuleŋa marte doyaŋ al kuruŋ gore Pol hitte kuŋbe, “Momoŋ nira. Ge gayen fudinde Roma al?” inyiŋ. Irkeb, “Fudinde,” yiriŋ.
27 O comandante dirigiu-se a Paulo e perguntou: "Diga-me, você é cidadão romano? " Ele respondeu: "Sim, sou".
28 Irkeb al gore, “Nebe Roma al hewe yeŋbe hora kuruŋ tubul teŋ gab Roma al himiriŋ,” inyiŋ. Irkeb Pol beleŋ, “Gebe gwaha tiyariŋ gega, Adonebe Roma al geb, ne wor Roma al,” inyiŋ.
28 Então o comandante disse: "Eu precisei pagar um elevado preço por minha cidadania". Respondeu Paulo: "Eu a tenho por direito de nascimento".
29 Be, Pol go gwaha yeke nurdeb fuleŋa mar usulak teŋ gusuŋaŋ irniŋ yeŋ doyaŋ hamiŋ gobe warga heŋ okohom po bada hamiŋ. Irkeb Pol go Roma al gega, malikan miŋ miŋmoŋ fuleŋa marmiŋ yinke sende fere tiyamiŋ goke kafura hiriŋ.
29 Os que iam interrogá-lo retiraram-se imediatamente. O próprio comandante ficou alarmado, ao saber que havia prendido um cidadão romano.
30 Irdeb nalu go wawuŋ heŋ sopte fay urkeb fuleŋa marmiŋ yinke Pol go sen yugu teŋ unamiŋ. Irde, “Da misiŋde wor po Yuda mar beleŋ Pol mere uliŋde iraŋ goyen upsiŋeŋ bebak tiye,” yeŋbe pris buda gote karkuwaŋmiŋya Yuda marte doyaŋ mar tumŋaŋ wake gabu irke gab gusuŋaŋ yire yeŋ mere kiryiŋ. Irkeb tumŋaŋ gabu irke fuleŋa marte doyaŋ al kuruŋ beleŋ Pol tawake al buda kuruŋ gote diliŋde huwaryiŋ.
30 No dia seguinte, visto que o comandante queria descobrir exatamente por que Paulo estava sendo acusado pelos judeus, libertou-o e ordenou que se reunissem os chefes dos sacerdotes e todo o Sinédrio. Então, trazendo Paulo, apresentou-o a eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.