Atos 13
Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs NVT
1 Be, Antiok taunde gor niŋ Yesuyen alya bereya sios bana goŋbe Al Kuruŋyen mere basaŋ maryabe saba mar kura hinhan. Go mar gote deŋembe Banabas, Saimon al beleŋ Niger ineŋ hinhan, irde Sairini taunde niŋ al Lusiusya, Manainyabe Solya. Manain gobe Galili naŋa gote doyaŋ al kuruŋ Herotya tumŋaŋde paka yirke karkuwaŋ haryum.
1 Entre os profetas e mestres da igreja de Antioquia da Síria estavam Barnabé e Simeão, chamado Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, que tinha sido criado com o rei Herodes Antipas, e Saulo.
2 Be, kurarebe go mar goyen biŋge kutŋa irde Doyaŋ Al Kuruŋ doloŋ irde hike Holi Spirit beleŋbe, “Banabasya Solyabe meteŋne teŋ hiriryeŋ yeŋ basiŋa yirmiriŋ. Niŋgeb yapat yirkeb yeŋbe hoyaŋ muŋ po meteŋ tiyiryeŋ,” yinyiŋ.
2 Certo dia, enquanto adoravam o Senhor e jejuavam, o Espírito Santo disse: “Separem Barnabé e Saulo para realizarem o trabalho para o qual os chamei”.
3 Irkeb mel go kutŋare heŋ Al Kuruŋ mere irde hinhan goyen kamereb irem go hende haniŋ yerde Al Kuruŋ gusuŋaŋ irdeb yubul tike Antiok taun go tubul teŋ kwaryum.
3 Então, depois de mais jejuns e orações, impuseram as mãos sobre eles e os enviaram em sua missão.
4 Be, irem go Holi Spirit beleŋ bul yirke Selusia taunde kurkaryum. Irdeb gor mat hakwa teŋbe Saiprus motmotde kwaryum.
4 Enviados pelo Espírito Santo, eles desceram ao porto de Selêucia, de onde navegaram para a ilha de Chipre.
5 Kuŋ Saiprus motmotde forok yeŋbe Salamis taunde kwaryum. Gorbe Yuda marte gabu yayaŋ kuŋbe Al Kuruŋyen mere tagalde hinaryum. Irkeb Yon, Mak ineŋ haŋyen gobe irem go faraŋ yurde hinhin.
5 Ali, na cidade de Salamina, foram às sinagogas judaicas e pregaram a palavra de Deus. João Marcos os acompanhava como assistente.
6 Go kamereb Salamis taunde matbe Saiprus motmot muruŋ kurhan Pafos taunde kuŋ forok yaryum. Gorbe Yuda mar al kura kalga mataya soya mataya teŋ hitiŋ al goyenbe Al Kuruŋyen mere basaŋ heŋ tagalde hime yeŋ al usi yirde hinhin. Deŋembe Ba-Yesu.
6 Viajaram por toda a ilha até que, por fim, chegaram a Pafos, onde encontraram um feiticeiro judeu, um falso profeta chamado Barjesus.
7 Al gobe gor niŋ gabman doyaŋ al Sergius Paulus goyen meteŋ faraŋ urde hinhin. Sergius Paulus gobe dufaymiŋ wuk yitiŋ niŋgeb, Al Kuruŋyen mere nure yeŋbe Banabasya Solya niŋ keya hiriŋ.
7 Ele acompanhava o governador Sérgio Paulo, um homem inteligente que convidou Barnabé e Saulo para visitá-lo, pois desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Gega Ba-Yesu, Grik mere mat Elimas ineŋ haŋyen gore irem goke igiŋ ma nurde asogo yirdeb Sergius Paulus goyen daha Yesu niŋ dufaymiŋ saŋiŋ iryeŋkek yeŋbe petpet irde hinhin.
8 Mas Elimas, o feiticeiro (esse é o significado de seu nome), opôs-se a eles, na tentativa de impedir que o governador viesse a crer.
9 Irkeb Holi Spirit beleŋ Sol, Pol ineŋ haŋyen goyen hard unke Elimas kimiŋ mat,
9 Cheio do Espírito Santo, Saulo, também conhecido como Paulo, encarou Elimas nos olhos
10 “Gebe mata igiŋ kuruŋ gayen asogo irde al mata igiŋ gama irniŋ tike usi yirde pet pet yirde ha. Irde Doyaŋ Al Kuruŋyen mata fudinde goyen buluŋ irde ha goyen tubul ma teŋ ha. Niŋgeb gebe Satanyen mata po teŋ ha.
10 e disse: “Filho do diabo, cheio de toda espécie de engano e maldade e inimigo de tudo que é certo! Quando deixará de distorcer os caminhos retos do Senhor?
11 Goke teŋbe haŋka gabe Al Kuruŋ beleŋ mata buluŋge gote damum guneŋ tiya. Niŋgeb delge titmiŋ hiyyeŋ. Irkeb sobamde yara po det kura epte ma yenayiŋ,” inyiŋ. Irkeb goya goyen po gagap yara kidomak kura gore waŋ diliŋ pet tiyyiŋ. Irkeb diliŋ titmiŋ hekeb ganuŋ beleŋ hanner nade beleŋ nikala niryeŋ yeŋ sapsap tiyyiŋ.
11 Preste atenção, pois o Senhor colocou a mão sobre você para castigá-lo, e você ficará cego, sem conseguir ver a luz do sol por algum tempo”. No mesmo instante, neblina e escuridão cobriram-lhe os olhos e ele começou a tatear, suplicando que alguém o tomasse pela mão e o guiasse.
12 Irkeb Sergius Paulus gobe mata forok yiriŋ goyen kinyiŋ. Irde Doyaŋ Al Kuruŋ niŋ saba tagalde hinaryum go nurdeb dinoŋ kok yiriŋ. Irdeb Yesu niŋ dufaymiŋ tareŋ iryiŋ.
12 Quando o governador viu o que havia acontecido, creu, muito admirado com o ensino a respeito do Senhor.
13 Be, Polya diŋuŋ waraŋya go Pafos taunde mat hakwa teŋbe Saiprus motmot go tubul teŋ Pamfilia naŋa bana niŋ taun Perga kwamiŋ. Gega Yon, Mak ineŋ haŋyen gobe gor mat irem go yubul teŋ Yerusalem mulgaŋ heŋ kuriŋ.
13 Paulo e seus companheiros saíram de Pafos num navio e foram à Panfília, onde aportaram em Perge. Ali, João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Be, Polya Banabasya gobe Perga taunde matbe taun kura Pisidia naŋa bana goŋ niŋ taun Antiok ineŋ haŋyende gor kwaryum. Irdeb Yuda marte usaŋ nalu Sabat goyenter gabu yamiŋde gor hurkuŋ keperaryum.
14 Paulo e Barnabé prosseguiram para o interior, até Antioquia da Pisídia. No sábado, foram à sinagoga.
15 Be, Yuda marte tikulaya Al Kuruŋyen mere basaŋ mar beleŋ asaŋde katiŋ goyen kura kapyaŋ heŋbe gabu iramiŋ gote doyaŋ mar beleŋ irem goyen yeneŋbe, “Irem, derbe alya bereya gar niŋ tareŋ hinayiŋ yeŋ faraŋ yurtek saba kura hi kenem igiŋ saba yiriryeŋ?” yeŋbe al kura hulyaŋ irke kuŋ momoŋ yiryiŋ.
15 Depois da leitura dos livros da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram um recado: “Irmãos, se vocês têm uma palavra de encorajamento para o povo, podem falar”.
16 Irkeb Pol beleŋ huwarde merene nurnaŋ yeŋbe haniŋ po tuŋaŋ tiyyiŋ. Irdeb gaha yinyiŋ: “Deŋ Yuda marya Yuda mar moŋ gega, Al Kuruŋ doloŋ irde haŋ mar, ga nurnaŋ ko.
16 Então Paulo ficou em pé, levantou a mão para pedir silêncio e começou a falar: “Homens de Israel e gentios tementes a Deus, ouçam-me!
17 Yuda marte Al Kuruŋ beleŋbe asininiŋ yago goyen basiŋa yirdeb yende alya bereya yiryiŋ. Irdeb bikkeŋ naŋam tubul teŋ kuŋ Isip marte naŋare hikeb yiŋgeŋ faraŋ yurde saŋiŋ yirkeb almelmiŋ kuruŋ forok yiriŋ. Kamebe naŋamde yumulgaŋ tiye yeŋbe Al Kuruŋ beleŋ yiŋgeŋde tareŋde po yirkeb Isip tubul tiyamiŋ.
17 “O Deus desta nação de Israel escolheu nossos antepassados e fez que se multiplicassem e se fortalecessem durante o tempo em que ficaram no Egito. Então, com braço poderoso, ele os tirou da escravidão.
18 Beleŋ kuŋ heŋya al ma hitek naŋa bana dama 40 gayen mata buluŋ buluŋ kuruŋ teŋ hikeb Al Kuruŋbe biŋ misiŋ buluŋ wor po kateŋ hinhin gega, mel go yubul ma teŋ hinhin.
18 Ele suportou seu comportamento durante os quarenta anos em que andaram sem rumo pelo deserto.
19 Irdeb Israel mar go Kenan naŋa bana hurkukeb Al Kuruŋ beleŋ megeŋ goyenter hinhan mar almelmiŋ 7 gayen gasa yirde buluŋ buluŋ yiryiŋ. Irdeb megeŋmiŋbe hugiŋeŋ ge yende alya bereya niŋ tubul teŋ yunyiŋ.
19 Destruiu sete nações em Canaã e deu seu território a Israel como herança.
20 Be, hakwaniniŋ yago Isip kwamiŋde mat kuŋ kuŋ mulgaŋ heŋ Kenan megeŋde sopte wayamiŋ gobe dama 450 bana gayen mata kuruŋ goyen forok yamiŋ.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. “Depois, Deus lhes deu juízes para governá-los até o tempo do profeta Samuel.
21 Irkeb goyabe Israel mar beleŋ doyaŋ al kuruŋ hoyaŋ niŋ gusuŋaŋ iramiŋ. Irkeb Al Kuruŋ beleŋ Benyaminyen miŋde niŋ al kura deŋem Kis gote urmiŋ Sol yunke yeŋ beleŋ Israel marte doyaŋ al kuruŋ heŋ dama 40 gayen doyaŋ yirde hinhin.
21 Então o povo pediu um rei, e ele lhes deu Saul, filho de Quis, homem da tribo de Benjamim, e ele reinou por quarenta anos.
22 Be, Al Kuruŋ beleŋ Sol go buluŋ tike takira teŋbe Dewit teŋ gasuŋ wol kiryiŋ. Yeŋ gebe Al Kuruŋ beleŋ gaha yiriŋ: ‘Yesi urmiŋ Dewitbe bubulkuŋne wor po. Amaŋeŋ nurde uneŋ hime. Dufayne kuruŋ kerde hime gayen yeŋ beleŋ gab gama irde pasi iryeŋ,’ yiriŋ.
22 Mas Deus removeu Saul e colocou em seu lugar Davi, a respeito de quem Deus disse: ‘Davi, filho de Jessé, é um homem segundo o meu coração; fará tudo que for da minha vontade’.
23 Niŋgeb Al Kuruŋ beleŋ biŋa teŋ mere tiyyiŋ goyen po gama irdeb gogo Dewityen miŋde mat alya bereya Al Kuruŋ hitte Yumulgaŋ teŋ teŋ Al Yesu Israel mar hitte teŋ kerke wayyiŋ.
23 “E Jesus, um dos descendentes de Davi, é o salvador que Deus concedeu a Israel, conforme sua promessa!
24 Yesu go forok yeŋ meteŋmiŋ ma miŋ uryiŋyabe Yon Baptais beleŋ wa meheŋ heŋ alya bereya mata buluŋmiŋ yubul teŋ Al Kuruŋ niŋ biŋ mulgaŋ heŋ baptais tenayiŋ yeŋ Israel mar tumŋaŋ saba yirde hinhin.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou que todo o povo de Israel precisava se arrepender e ser batizado.
25 Yon go meteŋmiŋ kuŋ pasi irtek binde heŋ hikeb gaha yiriŋ: ‘Nebe ganuŋ yeŋ nurde nuneŋ haŋ? Dumulgaŋ teŋ teŋ Al wake kentek yeŋ doyaŋ irde haŋyen al gobe ne gago moŋ. Yeŋbe ne kamere wayyeŋ. Ne al gahade muŋ gare epte ma kahaŋ basaŋmiŋde niŋ kaŋ yugu tiyeŋ,’ yiriŋ.
25 Quando João estava concluindo seu trabalho, perguntou: ‘Vocês pensam que eu sou o Cristo? Não sou! Mas ele vem em breve, e não sou digno sequer de desamarrar as correias de suas sandálias’.
26 “Niŋgeb, kadne yago, Abrahamyen miŋde niŋ marya deŋ miŋtiŋ hoyaŋ Al Kuruŋ kafura irde yende mere po nurde haŋ mar, ga nurnaŋ ko. Dumulgaŋ teŋ teŋ mere gobe neŋ tumŋaŋ gake teŋ kerke wayyiŋ.
26 “Irmãos, vocês que são filhos de Abraão e também vocês gentios tementes a Deus, esta mensagem de salvação foi enviada a nós.
27 Gega Yerusalem marya doyaŋ marmiŋya beleŋ Yesu goyen keneŋ bebak ma tiyamiŋ. Mel gobe Sabatmiŋ Sabatmiŋbe Al Kuruŋyen mere basaŋ mar beleŋ mere asaŋde katiŋ goyen kapyaŋ heŋ hinhan gega, mere gote miŋ bebak ma teŋ hinhan. Irdeb Yesube buluŋ usi teŋ mayteke kami yeŋ mere mayamiŋ. Mata tiyamiŋ gobe Al Kuruŋyen mere basaŋ mar beleŋ kame mata gwahade forok yiyyeŋ yitiŋ goyen po forok yiriŋ gogo.
27 O povo de Jerusalém e seus líderes não reconheceram que Jesus era aquele a respeito de quem os profetas haviam falado. Em vez disso, eles o condenaram e, ao fazê-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Yesube titmiŋeŋ wor po, miŋ miŋmoŋ mayniŋ yeŋ Pailat gusuŋaŋ iramiŋ.
28 Não encontraram motivo legal para executá-lo, mas, ainda assim, pediram a Pilatos que o matasse.
29 Be, he hende mayke kamkeb faraŋ teŋbe tukuŋ mete tiyamiŋ. Be, mata tiyamiŋ kuruŋ gobe Yesu niŋ teŋ Al Kuruŋyen mere asaŋde katiŋ goyen gwahade po forok yiriŋ.
29 “Depois de cumprirem tudo que as profecias diziam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o colocaram num túmulo,
30 Goyenpoga bida ma hiriŋ. Al Kuruŋ beleŋ isaŋ heke huwaryiŋ.
30 mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 Go kamereb yeŋya Galili naŋa bana mat Yerusalem kuŋ mulgaŋ heŋ hinhan mar goyen hitte wawuŋ budamde forok yeke kenamiŋ. Niŋgeb gayenterbe mel goreb Yesu niŋ Yuda mar saba yirde haŋ.
31 E, por muitos dias, ele apareceu àqueles que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém. Agora eles são suas testemunhas diante do povo.
32 Niŋgeb deyya beleŋ mere igiŋ Yesu niŋ yitiŋ goyen momoŋ dirde har gago. Be, bikkeŋ Al Kuruŋ beleŋ asininiŋ yagot diliŋde biŋa tiyyiŋ.
32 “Estamos aqui para trazer a vocês esta boa-nova. A promessa foi feita a nossos antepassados,
33 Irdeb gote igineŋbe neŋ dirŋeŋ weŋ hitte forok ire yeŋ Yesu kamtiŋde mat isaŋ hiriŋ. Yesu goke Al Kuruŋ beleŋ mere tiyyiŋbe Tikiŋ Asaŋde gahade katiŋ hi:
33 e agora Deus a cumpriu para nós, os descendentes deles, ao ressuscitar Jesus. É isto que o segundo salmo diz a respeito dele: ‘Você é meu Filho; hoje eu o gerei’.
34 Be, Al Kuruŋ beleŋ Yesube bida ma hiyyeŋ yeŋ isaŋ heke huwaryiŋ gobe Al Kuruŋyen mere basaŋ al Aisaia beleŋ asaŋde gahade kayyiŋ:
34 Pois Deus havia prometido ressuscitá-lo dos mortos, para que jamais apodrecesse no túmulo. Ele disse: ‘Eu lhes darei as bênçãos sagradas que prometi a Davi’.
35 Irde Tikiŋ Asaŋdebe Dewit beleŋ Yesu bida ma hetek goke,
35 Em outro salmo, ele explicou de modo mais direto: ‘Não permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo’.
36 Al Kuruŋ gwahade mere iryiŋ al Dewit gobe Al Kuruŋyen dufay kuruŋ goyen pasi irdeb kamyiŋ. Irkeb tukuŋ asem yagot dumuŋde kerkeb bida hiriŋ.
36 Não se trata de uma referência a Davi, porque, depois que Davi fez a vontade de Deus em sua geração, morreu e foi sepultado com seus antepassados, e seu corpo apodreceu.
37 Gega Al Kuruŋ beleŋ isaŋ hiriŋ yeŋ hite al Yesu gobe bida ma hiriŋ. Hubu wor po.
37 É uma referência a outra pessoa, a alguém a quem Deus ressuscitou e cujo corpo não apodreceu.
38 Niŋgeb al kura yeŋ ge dufaymiŋ saŋiŋ iryeŋbe Al Kuruŋ beleŋ mata buluŋmiŋ halde unyeŋ. Gote sabamiŋbe gago tagalde har.
38 “Ouçam, irmãos! Estamos aqui para proclamar que, por meio de Jesus, há perdão para os pecados.
39 Niŋgeb, kadne yago, deŋbe Mose beleŋ tikula kayyiŋ goyen gama irteke gab Al Kuruŋ beleŋ mata buluŋ miŋmoŋ al huwak dinyeŋ yeŋ nurde haŋ? Moŋ, epte moŋ! Goyenpoga al kura Yesu niŋ po dufaymiŋ tareŋ iryeŋ gobe Al Kuruŋ beleŋ mata buluŋ miŋmoŋ, al huwak yeŋ kinyeŋ.
39 Todo o que nele crê é declarado justo diante de Deus, algo que a lei de Moisés jamais pôde fazer.
40 — ausente —
40 Por isso, tomem cuidado para que não se apliquem a vocês as palavras dos profetas:
41 — ausente —
41 ‘Olhem, zombadores; fiquem admirados e morram! Pois faço algo em seus dias, algo em que vocês não acreditariam mesmo que lhes contassem’”.
42 Be, Polya Banabasya Yuda marte gabu ya goyen tubul teŋ kat siŋare kureŋ tikeb gor niŋ mar beleŋ, “Sabat nalu kura imoyenterbe waŋ saba dirhar gayen tebaŋ saba dirke nurtek,” yinamiŋ.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo pediu que voltassem a falar dessas coisas na semana seguinte.
43 Irde gabure gor mat siŋare kuŋbe Yuda marya al miŋ hoyaŋde niŋ Yuda mar moŋ gega, Yuda marte mata gama irde haŋyen mar goreb Polya Banabasya gama yirde kwamiŋ. Irkeb irem goreb mel go mere yirde tareŋ yirye yeŋbe, “Al Kuruŋ beleŋ buniŋeŋ nurde duneŋ faraŋ durde hi geb, hugiŋeŋ yeŋ ge po nurde gama irde hinayiŋ,” yinaryum.
43 Muitos judeus e gentios devotos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé, que insistiam com eles para que continuassem a confiar na graça de Deus.
44 Be, kuŋ sopte Sabat nalu hekeb taun bana gor niŋ mar gobe Al Kuruŋyen mere nurniŋ yeŋ al budam wor po waŋ Yuda marte gabu yare gor gabu iramiŋ.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade compareceu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Irkeb Yuda mar Pol niŋ igiŋ ma nuramiŋ gore al budam gabu iramiŋ goyen yeneŋbe daniŋ neŋbe gwahade moŋ yeŋ biŋ ar yamiŋ. Irdeb Pol beleŋ mere teŋ hinhin gobe usi teŋ hi yeŋ sukal iramiŋ.
45 Quando alguns dos judeus viram as multidões, ficaram com inveja, de modo que difamaram Paulo e contestavam tudo que ele dizia.
46 Gega Polya Banabasya gobe kafura ma heŋbe, “Al Kuruŋyen merebe deŋ Yuda mar wa nurnayiŋ yeŋ gogo momoŋ diraruŋ. Gega harhoktiŋ uneŋbe epte ma Al Kuruŋya hugiŋeŋ hitek yahaŋ geb, gayenterbe epte ma deŋ momoŋ diryeŋ. Gwaha titŋeŋbe al miŋ hoyaŋ Yuda mar moŋ po gab kuŋ momoŋ yirde hireŋ tahar geb.
46 Então Paulo e Barnabé se pronunciaram corajosamente, dizendo: “Era necessário que pregássemos a palavra de Deus primeiro a vocês, judeus. Mas, uma vez que vocês a rejeitaram e não se consideraram dignos da vida eterna, agora vamos oferecê-la aos gentios.
47 Al Kuruŋyen mere tukuŋ Yuda mar moŋ hitte kuŋ tagaliryeŋ dineŋ Doyaŋ Al Kuruŋ beleŋ meremiŋ asaŋde hi goyen dunyiŋ. Merembe gahade:
47 Pois foi isso que o Senhor nos ordenou quando disse: ‘Fiz de você uma luz para os gentios, para levar a salvação até os lugares mais distantes da terra’”.
48 Be, al miŋ hoyaŋ Yuda mar moŋ beleŋ irem go mere tiyaryum goyen nurdeb amaŋ heŋbe Al Kuruŋyen mere palap iramiŋ. Irdeb alya bereya Al Kuruŋ beleŋ yiŋgeŋya hugiŋeŋ hitek yeŋ basiŋa yirtiŋ marbe tumŋaŋ Yesu niŋ dufaymiŋ saŋiŋ iramiŋ.
48 Quando ouviram isso, os gentios se alegraram e agradeceram ao Senhor por essa mensagem, e todos que haviam sido escolhidos para a vida eterna creram.
49 Be, Al Kuruŋyen merebe naŋa bana kuruŋ go tagal tukuke nurtiŋ ala tiyamiŋ.
49 Assim, a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Gega Yuda mar beleŋ taunde gor niŋ doyaŋ marya bere samuŋ miŋyaŋ Yuda marte tikula gama irde hinhan goyen biŋ yakamamiŋ. Irkeb mel goreb taunde gor niŋ mar kura yinkeb Polya Banabasya gasa yirniŋ yeŋ buluŋ buluŋ yirdeb, “Taun gayenter ga heŋ ma!” yineŋ yakira tiyamiŋ.
50 Então os judeus, instigando as mulheres religiosas influentes e as autoridades da cidade, provocaram uma multidão contra Paulo e Barnabé e os expulsaram dali.
51 Irkeb gor niŋ mar goyen mata buluŋ tihit yeŋ biŋ bak yenaŋ yeŋbe yende matare kahaŋde tupi busaŋ heŋbe Antiok taun go tubul teŋbe Aikoniam taunde kwaryum.
51 Eles, porém, sacudiram o pó dos pés em sinal de reprovação e foram à cidade de Icônio.
52 Be, Antiok niŋ mar Yesu niŋ dufaymiŋ tareŋ iramiŋ gobe Holi Spirit beleŋ ketal yurke amaŋ heŋ hinhan.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.