Atos 13
Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs NTLH
1 Be, Antiok taunde gor niŋ Yesuyen alya bereya sios bana goŋbe Al Kuruŋyen mere basaŋ maryabe saba mar kura hinhan. Go mar gote deŋembe Banabas, Saimon al beleŋ Niger ineŋ hinhan, irde Sairini taunde niŋ al Lusiusya, Manainyabe Solya. Manain gobe Galili naŋa gote doyaŋ al kuruŋ Herotya tumŋaŋde paka yirke karkuwaŋ haryum.
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 Be, kurarebe go mar goyen biŋge kutŋa irde Doyaŋ Al Kuruŋ doloŋ irde hike Holi Spirit beleŋbe, “Banabasya Solyabe meteŋne teŋ hiriryeŋ yeŋ basiŋa yirmiriŋ. Niŋgeb yapat yirkeb yeŋbe hoyaŋ muŋ po meteŋ tiyiryeŋ,” yinyiŋ.
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 Irkeb mel go kutŋare heŋ Al Kuruŋ mere irde hinhan goyen kamereb irem go hende haniŋ yerde Al Kuruŋ gusuŋaŋ irdeb yubul tike Antiok taun go tubul teŋ kwaryum.
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 Be, irem go Holi Spirit beleŋ bul yirke Selusia taunde kurkaryum. Irdeb gor mat hakwa teŋbe Saiprus motmotde kwaryum.
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 Kuŋ Saiprus motmotde forok yeŋbe Salamis taunde kwaryum. Gorbe Yuda marte gabu yayaŋ kuŋbe Al Kuruŋyen mere tagalde hinaryum. Irkeb Yon, Mak ineŋ haŋyen gobe irem go faraŋ yurde hinhin.
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 Go kamereb Salamis taunde matbe Saiprus motmot muruŋ kurhan Pafos taunde kuŋ forok yaryum. Gorbe Yuda mar al kura kalga mataya soya mataya teŋ hitiŋ al goyenbe Al Kuruŋyen mere basaŋ heŋ tagalde hime yeŋ al usi yirde hinhin. Deŋembe Ba-Yesu.
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 Al gobe gor niŋ gabman doyaŋ al Sergius Paulus goyen meteŋ faraŋ urde hinhin. Sergius Paulus gobe dufaymiŋ wuk yitiŋ niŋgeb, Al Kuruŋyen mere nure yeŋbe Banabasya Solya niŋ keya hiriŋ.
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 Gega Ba-Yesu, Grik mere mat Elimas ineŋ haŋyen gore irem goke igiŋ ma nurde asogo yirdeb Sergius Paulus goyen daha Yesu niŋ dufaymiŋ saŋiŋ iryeŋkek yeŋbe petpet irde hinhin.
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 Irkeb Holi Spirit beleŋ Sol, Pol ineŋ haŋyen goyen hard unke Elimas kimiŋ mat,
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 “Gebe mata igiŋ kuruŋ gayen asogo irde al mata igiŋ gama irniŋ tike usi yirde pet pet yirde ha. Irde Doyaŋ Al Kuruŋyen mata fudinde goyen buluŋ irde ha goyen tubul ma teŋ ha. Niŋgeb gebe Satanyen mata po teŋ ha.
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 Goke teŋbe haŋka gabe Al Kuruŋ beleŋ mata buluŋge gote damum guneŋ tiya. Niŋgeb delge titmiŋ hiyyeŋ. Irkeb sobamde yara po det kura epte ma yenayiŋ,” inyiŋ. Irkeb goya goyen po gagap yara kidomak kura gore waŋ diliŋ pet tiyyiŋ. Irkeb diliŋ titmiŋ hekeb ganuŋ beleŋ hanner nade beleŋ nikala niryeŋ yeŋ sapsap tiyyiŋ.
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 Irkeb Sergius Paulus gobe mata forok yiriŋ goyen kinyiŋ. Irde Doyaŋ Al Kuruŋ niŋ saba tagalde hinaryum go nurdeb dinoŋ kok yiriŋ. Irdeb Yesu niŋ dufaymiŋ tareŋ iryiŋ.
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 Be, Polya diŋuŋ waraŋya go Pafos taunde mat hakwa teŋbe Saiprus motmot go tubul teŋ Pamfilia naŋa bana niŋ taun Perga kwamiŋ. Gega Yon, Mak ineŋ haŋyen gobe gor mat irem go yubul teŋ Yerusalem mulgaŋ heŋ kuriŋ.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Be, Polya Banabasya gobe Perga taunde matbe taun kura Pisidia naŋa bana goŋ niŋ taun Antiok ineŋ haŋyende gor kwaryum. Irdeb Yuda marte usaŋ nalu Sabat goyenter gabu yamiŋde gor hurkuŋ keperaryum.
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Be, Yuda marte tikulaya Al Kuruŋyen mere basaŋ mar beleŋ asaŋde katiŋ goyen kura kapyaŋ heŋbe gabu iramiŋ gote doyaŋ mar beleŋ irem goyen yeneŋbe, “Irem, derbe alya bereya gar niŋ tareŋ hinayiŋ yeŋ faraŋ yurtek saba kura hi kenem igiŋ saba yiriryeŋ?” yeŋbe al kura hulyaŋ irke kuŋ momoŋ yiryiŋ.
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 Irkeb Pol beleŋ huwarde merene nurnaŋ yeŋbe haniŋ po tuŋaŋ tiyyiŋ. Irdeb gaha yinyiŋ: “Deŋ Yuda marya Yuda mar moŋ gega, Al Kuruŋ doloŋ irde haŋ mar, ga nurnaŋ ko.
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 Yuda marte Al Kuruŋ beleŋbe asininiŋ yago goyen basiŋa yirdeb yende alya bereya yiryiŋ. Irdeb bikkeŋ naŋam tubul teŋ kuŋ Isip marte naŋare hikeb yiŋgeŋ faraŋ yurde saŋiŋ yirkeb almelmiŋ kuruŋ forok yiriŋ. Kamebe naŋamde yumulgaŋ tiye yeŋbe Al Kuruŋ beleŋ yiŋgeŋde tareŋde po yirkeb Isip tubul tiyamiŋ.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 Beleŋ kuŋ heŋya al ma hitek naŋa bana dama 40 gayen mata buluŋ buluŋ kuruŋ teŋ hikeb Al Kuruŋbe biŋ misiŋ buluŋ wor po kateŋ hinhin gega, mel go yubul ma teŋ hinhin.
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 Irdeb Israel mar go Kenan naŋa bana hurkukeb Al Kuruŋ beleŋ megeŋ goyenter hinhan mar almelmiŋ 7 gayen gasa yirde buluŋ buluŋ yiryiŋ. Irdeb megeŋmiŋbe hugiŋeŋ ge yende alya bereya niŋ tubul teŋ yunyiŋ.
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 Be, hakwaniniŋ yago Isip kwamiŋde mat kuŋ kuŋ mulgaŋ heŋ Kenan megeŋde sopte wayamiŋ gobe dama 450 bana gayen mata kuruŋ goyen forok yamiŋ.
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 Irkeb goyabe Israel mar beleŋ doyaŋ al kuruŋ hoyaŋ niŋ gusuŋaŋ iramiŋ. Irkeb Al Kuruŋ beleŋ Benyaminyen miŋde niŋ al kura deŋem Kis gote urmiŋ Sol yunke yeŋ beleŋ Israel marte doyaŋ al kuruŋ heŋ dama 40 gayen doyaŋ yirde hinhin.
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 Be, Al Kuruŋ beleŋ Sol go buluŋ tike takira teŋbe Dewit teŋ gasuŋ wol kiryiŋ. Yeŋ gebe Al Kuruŋ beleŋ gaha yiriŋ: ‘Yesi urmiŋ Dewitbe bubulkuŋne wor po. Amaŋeŋ nurde uneŋ hime. Dufayne kuruŋ kerde hime gayen yeŋ beleŋ gab gama irde pasi iryeŋ,’ yiriŋ.
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 Niŋgeb Al Kuruŋ beleŋ biŋa teŋ mere tiyyiŋ goyen po gama irdeb gogo Dewityen miŋde mat alya bereya Al Kuruŋ hitte Yumulgaŋ teŋ teŋ Al Yesu Israel mar hitte teŋ kerke wayyiŋ.
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 Yesu go forok yeŋ meteŋmiŋ ma miŋ uryiŋyabe Yon Baptais beleŋ wa meheŋ heŋ alya bereya mata buluŋmiŋ yubul teŋ Al Kuruŋ niŋ biŋ mulgaŋ heŋ baptais tenayiŋ yeŋ Israel mar tumŋaŋ saba yirde hinhin.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 Yon go meteŋmiŋ kuŋ pasi irtek binde heŋ hikeb gaha yiriŋ: ‘Nebe ganuŋ yeŋ nurde nuneŋ haŋ? Dumulgaŋ teŋ teŋ Al wake kentek yeŋ doyaŋ irde haŋyen al gobe ne gago moŋ. Yeŋbe ne kamere wayyeŋ. Ne al gahade muŋ gare epte ma kahaŋ basaŋmiŋde niŋ kaŋ yugu tiyeŋ,’ yiriŋ.
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 “Niŋgeb, kadne yago, Abrahamyen miŋde niŋ marya deŋ miŋtiŋ hoyaŋ Al Kuruŋ kafura irde yende mere po nurde haŋ mar, ga nurnaŋ ko. Dumulgaŋ teŋ teŋ mere gobe neŋ tumŋaŋ gake teŋ kerke wayyiŋ.
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 Gega Yerusalem marya doyaŋ marmiŋya beleŋ Yesu goyen keneŋ bebak ma tiyamiŋ. Mel gobe Sabatmiŋ Sabatmiŋbe Al Kuruŋyen mere basaŋ mar beleŋ mere asaŋde katiŋ goyen kapyaŋ heŋ hinhan gega, mere gote miŋ bebak ma teŋ hinhan. Irdeb Yesube buluŋ usi teŋ mayteke kami yeŋ mere mayamiŋ. Mata tiyamiŋ gobe Al Kuruŋyen mere basaŋ mar beleŋ kame mata gwahade forok yiyyeŋ yitiŋ goyen po forok yiriŋ gogo.
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 Yesube titmiŋeŋ wor po, miŋ miŋmoŋ mayniŋ yeŋ Pailat gusuŋaŋ iramiŋ.
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 Be, he hende mayke kamkeb faraŋ teŋbe tukuŋ mete tiyamiŋ. Be, mata tiyamiŋ kuruŋ gobe Yesu niŋ teŋ Al Kuruŋyen mere asaŋde katiŋ goyen gwahade po forok yiriŋ.
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 Goyenpoga bida ma hiriŋ. Al Kuruŋ beleŋ isaŋ heke huwaryiŋ.
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 Go kamereb yeŋya Galili naŋa bana mat Yerusalem kuŋ mulgaŋ heŋ hinhan mar goyen hitte wawuŋ budamde forok yeke kenamiŋ. Niŋgeb gayenterbe mel goreb Yesu niŋ Yuda mar saba yirde haŋ.
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 Niŋgeb deyya beleŋ mere igiŋ Yesu niŋ yitiŋ goyen momoŋ dirde har gago. Be, bikkeŋ Al Kuruŋ beleŋ asininiŋ yagot diliŋde biŋa tiyyiŋ.
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 Irdeb gote igineŋbe neŋ dirŋeŋ weŋ hitte forok ire yeŋ Yesu kamtiŋde mat isaŋ hiriŋ. Yesu goke Al Kuruŋ beleŋ mere tiyyiŋbe Tikiŋ Asaŋde gahade katiŋ hi:
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 Be, Al Kuruŋ beleŋ Yesube bida ma hiyyeŋ yeŋ isaŋ heke huwaryiŋ gobe Al Kuruŋyen mere basaŋ al Aisaia beleŋ asaŋde gahade kayyiŋ:
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 Irde Tikiŋ Asaŋdebe Dewit beleŋ Yesu bida ma hetek goke,
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 Al Kuruŋ gwahade mere iryiŋ al Dewit gobe Al Kuruŋyen dufay kuruŋ goyen pasi irdeb kamyiŋ. Irkeb tukuŋ asem yagot dumuŋde kerkeb bida hiriŋ.
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 Gega Al Kuruŋ beleŋ isaŋ hiriŋ yeŋ hite al Yesu gobe bida ma hiriŋ. Hubu wor po.
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
38 Niŋgeb al kura yeŋ ge dufaymiŋ saŋiŋ iryeŋbe Al Kuruŋ beleŋ mata buluŋmiŋ halde unyeŋ. Gote sabamiŋbe gago tagalde har.
38 — ausente —
39 Niŋgeb, kadne yago, deŋbe Mose beleŋ tikula kayyiŋ goyen gama irteke gab Al Kuruŋ beleŋ mata buluŋ miŋmoŋ al huwak dinyeŋ yeŋ nurde haŋ? Moŋ, epte moŋ! Goyenpoga al kura Yesu niŋ po dufaymiŋ tareŋ iryeŋ gobe Al Kuruŋ beleŋ mata buluŋ miŋmoŋ, al huwak yeŋ kinyeŋ.
39 — ausente —
40 — ausente —
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 — ausente —
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 Be, Polya Banabasya Yuda marte gabu ya goyen tubul teŋ kat siŋare kureŋ tikeb gor niŋ mar beleŋ, “Sabat nalu kura imoyenterbe waŋ saba dirhar gayen tebaŋ saba dirke nurtek,” yinamiŋ.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 Irde gabure gor mat siŋare kuŋbe Yuda marya al miŋ hoyaŋde niŋ Yuda mar moŋ gega, Yuda marte mata gama irde haŋyen mar goreb Polya Banabasya gama yirde kwamiŋ. Irkeb irem goreb mel go mere yirde tareŋ yirye yeŋbe, “Al Kuruŋ beleŋ buniŋeŋ nurde duneŋ faraŋ durde hi geb, hugiŋeŋ yeŋ ge po nurde gama irde hinayiŋ,” yinaryum.
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 Be, kuŋ sopte Sabat nalu hekeb taun bana gor niŋ mar gobe Al Kuruŋyen mere nurniŋ yeŋ al budam wor po waŋ Yuda marte gabu yare gor gabu iramiŋ.
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 Irkeb Yuda mar Pol niŋ igiŋ ma nuramiŋ gore al budam gabu iramiŋ goyen yeneŋbe daniŋ neŋbe gwahade moŋ yeŋ biŋ ar yamiŋ. Irdeb Pol beleŋ mere teŋ hinhin gobe usi teŋ hi yeŋ sukal iramiŋ.
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 Gega Polya Banabasya gobe kafura ma heŋbe, “Al Kuruŋyen merebe deŋ Yuda mar wa nurnayiŋ yeŋ gogo momoŋ diraruŋ. Gega harhoktiŋ uneŋbe epte ma Al Kuruŋya hugiŋeŋ hitek yahaŋ geb, gayenterbe epte ma deŋ momoŋ diryeŋ. Gwaha titŋeŋbe al miŋ hoyaŋ Yuda mar moŋ po gab kuŋ momoŋ yirde hireŋ tahar geb.
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 Al Kuruŋyen mere tukuŋ Yuda mar moŋ hitte kuŋ tagaliryeŋ dineŋ Doyaŋ Al Kuruŋ beleŋ meremiŋ asaŋde hi goyen dunyiŋ. Merembe gahade:
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 Be, al miŋ hoyaŋ Yuda mar moŋ beleŋ irem go mere tiyaryum goyen nurdeb amaŋ heŋbe Al Kuruŋyen mere palap iramiŋ. Irdeb alya bereya Al Kuruŋ beleŋ yiŋgeŋya hugiŋeŋ hitek yeŋ basiŋa yirtiŋ marbe tumŋaŋ Yesu niŋ dufaymiŋ saŋiŋ iramiŋ.
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 Be, Al Kuruŋyen merebe naŋa bana kuruŋ go tagal tukuke nurtiŋ ala tiyamiŋ.
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Gega Yuda mar beleŋ taunde gor niŋ doyaŋ marya bere samuŋ miŋyaŋ Yuda marte tikula gama irde hinhan goyen biŋ yakamamiŋ. Irkeb mel goreb taunde gor niŋ mar kura yinkeb Polya Banabasya gasa yirniŋ yeŋ buluŋ buluŋ yirdeb, “Taun gayenter ga heŋ ma!” yineŋ yakira tiyamiŋ.
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 Irkeb gor niŋ mar goyen mata buluŋ tihit yeŋ biŋ bak yenaŋ yeŋbe yende matare kahaŋde tupi busaŋ heŋbe Antiok taun go tubul teŋbe Aikoniam taunde kwaryum.
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 Be, Antiok niŋ mar Yesu niŋ dufaymiŋ tareŋ iramiŋ gobe Holi Spirit beleŋ ketal yurke amaŋ heŋ hinhan.
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.