Atos 12
Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs NVI
1 Be, goya goyenbe Yuda marte doyaŋ al kuruŋ kura deŋem Herot beleŋ Yesuyen alya bereya sios buluŋ yire yeŋbe fuleŋa marmiŋ yad yerke kuŋ kuramiŋ yawaramiŋ.
1 Nessa ocasião, o rei Herodes prendeu alguns que pertenciam à igreja, com a intenção de maltratá-los,
2 Yawarkeb Herot beleŋ fuleŋa marmiŋ yinkeb Yon itiŋ Yemsbe fuleŋare niŋ bidila po mayke kamyiŋ.
2 e mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Be, Herot beleŋ mata tiyyiŋ goke Yuda mar beleŋ amaŋ heke yeneŋbe Pita wor Yems irmiŋ gwahade ire yeŋbe fuleŋa marmiŋ yinke teŋ fere tiyamiŋ. Goyenbe Yuda marte dula nalu kuruŋ kura beret yis miŋmoŋ nen haŋyen goyenterbe Pita fere tiyamiŋ.
3 Vendo que isso agradava aos judeus, prosseguiu, prendendo também Pedro, durante a festa dos pães sem fermento.
4 Irdeb koyare kerdeb, moŋgo busaharyeŋ yeŋbe Herot beleŋ fuleŋa marmiŋ 16 hulyaŋ yirdeb, “Al sipte beleŋ wa doyaŋ irnayiŋ. Irdeb nalumiŋ hubu hekeb al sipte kura beleŋ wor kuŋ gasuŋmiŋ teŋ Pita go doyaŋ irnayiŋ. Gwahade po teŋ hinayiŋ,” yinyiŋ. Herotbe Pasoba dula nalu goyen hubu heke gab Pita go siŋare takteŋ kawan alya bereya diliŋde maymeke kamyeŋ yeŋ nuryiŋ.
4 Tendo-o prendido, lançou-o no cárcere, entregando-o para ser guardado por quatro escoltas de quatro soldados cada uma. Herodes pretendia submetê-lo a julgamento público depois da Páscoa.
5 Goke teŋbe Herot beleŋ fuleŋa marmiŋ yinke Pita goyen koyare po kerde doyaŋ irde hinhan. Gega siosbe Al Kuruŋ beleŋ faraŋ uryeŋ yeŋ gusuŋaŋ irtiŋde hinhan.
5 Pedro, então, ficou detido na prisão, mas a igreja orava intensamente a Deus por ele.
6 Be, gisebe mayteke kamyeŋ yeŋ nuramiŋ goyen wawuŋbe Pitabe fuleŋa mar irawa kahalte firtiŋde hinhin. Irde fuleŋa mar irawa hoyaŋbe yamere huwarde doyaŋ heŋ hinaryum. Pita gobe hinhin gwahade po sen beleŋ haniŋ yase beleŋ feŋ teŋ tukuŋ fuleŋa al kurate haniŋde feŋ titiŋ hinhin. Be, haniŋ tapa wor gwahade po irtiŋ hinhin.
6 Na noite anterior ao dia em que Herodes iria submetê-lo a julgamento, Pedro estava dormindo entre dois soldados, preso com duas algemas, e sentinelas montavam guarda à entrada do cárcere.
7 Irkeb al kura mata gwahade forok yeweŋ tiya yeŋ ma nurde hikeya Al Kuruŋyen miyoŋ beleŋ al yad fere yird yird ya bana goŋ forok yiriŋ. Irkeb ya bana goŋbe fay urde wuk yeŋ tukuriŋ. Irkeb Al Kuruŋyen miyoŋ goreb Pita gegelhek beleŋ tur irde isaŋ heŋbe, “Araŋ huwara!” inyiŋ. Gwaha inkeb goya goyen po sen haniŋde fere titiŋ hinhin goyen suk yeŋ kataryum.
7 Repentinamente apareceu um anjo do Senhor, e uma luz brilhou na cela. Ele tocou no lado de Pedro e o acordou. "Depressa, levante-se! ", disse ele. Então as algemas caíram dos punhos de Pedro.
8 Irkeb Al Kuruŋyen miyoŋ beleŋbe, “Kahaŋbasaŋgeya uliŋhorge biŋde niŋya yad hor yira,” inyiŋ. Irkeb Pita go gwaha tiyyiŋ. Irkeb sopte po, “Uliŋhorge kuruŋ siŋare niŋ go wor ulger kerde gama nira,” inyiŋ.
8 O anjo lhe disse: "Vista-se e calce as sandálias". E Pedro assim fez. Disse-lhe ainda o anjo: "Ponha a capa e siga-me".
9 Be, Pita go Al Kuruŋyen miyoŋ goyen po gama irde siŋare kurkuriŋ. Goyenpoga Al Kuruŋyen miyoŋ beleŋ mata teŋ hinhin gobe fudinde farŋeŋde yeŋ ma nurde hinhin. Yeŋbe yuwarwarte teŋ hime yeŋ nurde hinhin.
9 E, saindo, Pedro o seguiu, não sabendo que era real o que se fazia por meio do anjo; tudo lhe parecia uma visão.
10 Be, Al Kuruŋyen miyoŋya Pitaya go fuleŋa mar meheŋde niŋ goyen fole yirde kuŋ kura goyen wor fole yirde kuŋ funaŋbe taun bana hurkuŋ hurkuŋ yame kuruŋ ain beleŋ po irtiŋde gor huwararyum. Irkeb yame go momŋoŋde hol yeke kwaryum. Be, muŋ kura kutŋeŋ teŋbe goyare po Al Kuruŋyen miyoŋ gobe uŋkel kuriŋ.
10 Passaram a primeira e a segunda guarda, e chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade. Este se abriu por si mesmo para eles, e passaram. Tendo saído, caminharam ao longo de uma rua, e de repente, o anjo o deixou.
11 Irke gab Pita gobe biŋ bak yeke, “Gabe farŋeŋde be! Yuwarwarte moŋ. Yuda marbe ne niŋ Herot beleŋ mayde gwaha kura ira yeŋ kentek yeŋ nurde haŋ gega, fudinde wor po Al Kuruŋ beleŋ miyoŋmiŋ hulyaŋ irke waŋ nad siŋa nira,” yiriŋ.
11 Então Pedro caiu em si e disse: "Agora sei, sem nenhuma dúvida, que o Senhor enviou o seu anjo e me libertou das mãos de Herodes e de tudo o que o povo judeu esperava".
12 Irde biŋ bak wor po yeke Yon al beleŋ Mak ineŋ hinhan gote miliŋ Mariayen yare kuriŋ. Yare gorbe al budam gabu irde Pita goyen faraŋ uri yeŋ Al Kuruŋ gusuŋaŋ irde hinhan.
12 Percebendo isso, ele se dirigiu à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muita gente se havia reunido e estava orando.
13 Be, Pita go kuŋbe yame mayyiŋ. Irkeb meteŋ bere kura deŋem Roda beleŋ yame hol ire yeŋ kuriŋ.
13 Pedro bateu à porta do alpendre, e uma serva chamada Rode veio atender.
14 Gega Pita beleŋ yame mayde mere tiyyiŋ goyen nurde amaŋ wor po heŋbe yame hol irde miŋmoŋ, kup yeŋ mulgaŋ heŋbe al gabu irde Al Kuruŋ mere irde hinhan mar goyen, “Melya, Pita waŋ yamere hi!” yinyiŋ.
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, tomada de alegria, ela correu de volta, sem abrir a porta, e exclamou: "Pedro está à porta! "
15 Irkeb mel goreb, “Kukuwa haha?” inamiŋ. Gega, “Moŋ, fudinde wor po Pita be,” yeŋ parsay po hiriŋ. Irkeb, “Moŋ, yende miyoŋ wet?” inamiŋ.
15 Eles porém lhe disseram: "Você está fora de si! " Insistindo ela em afirmar que era Pedro, disseram-lhe: "Deve ser o anjo dele".
16 Gega Pita go yame mayde ma nurtiŋeŋ po tiyyiŋ. Irkeb yame hol irdeb Pita keneŋbe tulfut yamiŋ.
16 Mas Pedro continuou batendo e, quando abriram a porta e o viram, ficaram perplexos.
17 Irkeb haniŋ po tuŋaŋ teŋ, “Mere ma,” yineŋbe Al Kuruŋ beleŋ teŋ siŋa iryiŋ goyen momoŋ yiryiŋ. Irdeb, “Yemsya dininiŋ Yesu gama irde hitiŋ mar hoyaŋ wor ne hitte mata forok yihi gake bebak yirnayiŋ,” yineŋbe tiyuŋ hoyaŋde kuriŋ. Be, Yems gobe Yesu kuliŋ irde Yerusalem niŋ sios gote doyaŋ al hinhin.
17 Mas ele, fazendo-lhes sinal para que se calassem, descreveu como o Senhor o havia tirado da prisão e disse: "Contem isso a Tiago e aos irmãos". Então saiu e foi para outro lugar.
18 Be, fuleŋa mar Pita doyaŋ irde hinhan mar gobe wampot huwardeb bana goŋ yeŋ ge naŋkeneŋ tukamiŋ. Gega bepyaŋ miŋmoŋ, hubu wor po. Niŋgeb gwaha kura tiya yeŋ ma nurde ŋakŋak teŋ kandukŋeŋ nuramiŋ.
18 De manhã, não foi pequeno o alvoroço entre os soldados quanto ao que tinha acontecido a Pedro.
19 Be, Herot beleŋ mere momoŋ go nurdeb fuleŋa marmiŋ yinke Pita keramiŋ ya bana kuruŋ goyen naŋkeneŋ tukamiŋ. Gega go ma po kenkeb Herot beleŋ Pita doyaŋ iramiŋ mar goyen, “Wawuŋbe daha tahaŋ?” yineŋ gusuŋaŋ yirdeb biŋ ar yeke Pita doyaŋ iramiŋ mar goyen gasa yirke kamamiŋ.
19 Fazendo uma busca completa e não o encontrando, Herodes fez uma investigação entre os guardas e ordenou que fossem executados. Depois Herodes foi da Judéia para Cesaréia e permaneceu ali durante algum tempo.
20 Be, goyenterbe Tairya Saidonya taunde niŋ mar beleŋ Herot daha wet kura iramiŋ. Irkeb Herot gobe biŋ ar yeke igiŋ ma nurde yuneŋ hinhin. Be, taunde gor niŋ marbe Herot beleŋ doyaŋ irde hinhin naŋare mat biŋge yade hinhan geb, Herot biŋ ar yeŋ hinhin goke kandukŋeŋ nuramiŋ. Niŋgeb Herotya awalik heŋ heŋ beleŋ niŋ naŋkeneŋbe taunde gor niŋ mar kura beleŋ Herotyen meteŋ doyaŋ al kura Blastus hitte kwamiŋ. Kuŋbe mel goya Herotya kanduk miŋyaŋ hinhan goyen sope irde awalik hiniŋ yeŋ Blastus inke igiŋ nuryiŋ. Irdeb yeŋ beleŋ kuŋ Herot inke yeŋ wor igiŋ nuryiŋ.
20 Ele estava cheio de ira contra o povo de Tiro e Sidom; contudo, eles haviam se reunido e procuravam ter uma audiência com ele. Tendo conseguido o apoio de Blasto, homem de confiança do rei, pediram paz, porque dependiam das terras do rei para obter alimento.
21 Be, Herot beleŋ Tairya Saidonya taunde niŋ mar mere yire yeŋ nalu kiryiŋde goyenter hekeb doyaŋ mar karkuwaŋde umŋa teŋbe gote keperd keperd gasuŋde keperde alya bereya mere yiryiŋ.
21 No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso ao povo.
22 Irkeb taunde gor niŋ mar beleŋ turuŋ irde hekhok teŋ epte ma teŋbe, “Gab al beleŋ ma mere tiya! Al Kuruŋ beleŋ mere tiya!” yeŋ kiŋkaboŋ tiyamiŋ.
22 Eles começaram a gritar: "É voz de deus, e não de homem".
23 Be, Herot gob alya bereya beleŋ gwaha inke amaŋ heŋbe Al Kuruŋ ma kasor iryiŋ. Irkeb goke teŋbe goya goyen po Al Kuruŋyen miyoŋ beleŋ waŋ mayke katyiŋ. Irkeb goyare po kundu beleŋ diliŋ gergeŋ hikeya nen naforok irke kamyiŋ.
23 Visto que Herodes não glorificou a Deus, imediatamente um anjo do Senhor o feriu; e ele morreu comido por vermes.
24 Be, Herot beleŋ sios buluŋ irde hinhin gega, Al Kuruŋyen merebe kuruŋ heŋ tukuriŋ.
24 Entretanto, a palavra de Deus continuava a crescer e a espalhar-se.
25 Be, Banabasya Solya Yerusalem kwaryum goyen meteŋmiŋ pasi irdeb Antiok mulgaŋ haryum. Mulgaŋ heŋ heŋyabe Yon, Mak ineŋ haŋyen goya tumŋaŋ Antiok kwamiŋ.
25 Tendo terminado sua missão, Barnabé e Saulo voltaram de Jerusalém, levando consigo João, também chamado Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.