Atos 12

Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Be, goya goyenbe Yuda marte doyaŋ al kuruŋ kura deŋem Herot beleŋ Yesuyen alya bereya sios buluŋ yire yeŋbe fuleŋa marmiŋ yad yerke kuŋ kuramiŋ yawaramiŋ.
1 Por essa época o rei Herodes começou a perseguir algumas pessoas da igreja.
2 Yawarkeb Herot beleŋ fuleŋa marmiŋ yinkeb Yon itiŋ Yemsbe fuleŋare niŋ bidila po mayke kamyiŋ.
2 Ele mandou matar à espada Tiago, o irmão de João.
3 Be, Herot beleŋ mata tiyyiŋ goke Yuda mar beleŋ amaŋ heke yeneŋbe Pita wor Yems irmiŋ gwahade ire yeŋbe fuleŋa marmiŋ yinke teŋ fere tiyamiŋ. Goyenbe Yuda marte dula nalu kuruŋ kura beret yis miŋmoŋ nen haŋyen goyenterbe Pita fere tiyamiŋ.
3 Quando viu que isso agradou os judeus, mandou também prender Pedro. Isso aconteceu durante a Festa dos Pães sem Fermento .
4 Irdeb koyare kerdeb, moŋgo busaharyeŋ yeŋbe Herot beleŋ fuleŋa marmiŋ 16 hulyaŋ yirdeb, “Al sipte beleŋ wa doyaŋ irnayiŋ. Irdeb nalumiŋ hubu hekeb al sipte kura beleŋ wor kuŋ gasuŋmiŋ teŋ Pita go doyaŋ irnayiŋ. Gwahade po teŋ hinayiŋ,” yinyiŋ. Herotbe Pasoba dula nalu goyen hubu heke gab Pita go siŋare takteŋ kawan alya bereya diliŋde maymeke kamyeŋ yeŋ nuryiŋ.
4 Depois que prendeu Pedro, Herodes o colocou na cadeia e pôs quatro grupos de soldados, com quatro em cada grupo, para guardá-lo. É que Herodes queria apresentá-lo ao povo depois do dia da Páscoa .
5 Goke teŋbe Herot beleŋ fuleŋa marmiŋ yinke Pita goyen koyare po kerde doyaŋ irde hinhan. Gega siosbe Al Kuruŋ beleŋ faraŋ uryeŋ yeŋ gusuŋaŋ irtiŋde hinhan.
5 E assim Pedro estava preso e era vigiado pelos guardas; mas a igreja continuava a orar com fervor por ele.
6 Be, gisebe mayteke kamyeŋ yeŋ nuramiŋ goyen wawuŋbe Pitabe fuleŋa mar irawa kahalte firtiŋde hinhin. Irde fuleŋa mar irawa hoyaŋbe yamere huwarde doyaŋ heŋ hinaryum. Pita gobe hinhin gwahade po sen beleŋ haniŋ yase beleŋ feŋ teŋ tukuŋ fuleŋa al kurate haniŋde feŋ titiŋ hinhin. Be, haniŋ tapa wor gwahade po irtiŋ hinhin.
6 Na noite antes do dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro estava dormindo, preso com duas correntes, entre dois soldados; e havia guardas de vigia no portão da cadeia.
7 Irkeb al kura mata gwahade forok yeweŋ tiya yeŋ ma nurde hikeya Al Kuruŋyen miyoŋ beleŋ al yad fere yird yird ya bana goŋ forok yiriŋ. Irkeb ya bana goŋbe fay urde wuk yeŋ tukuriŋ. Irkeb Al Kuruŋyen miyoŋ goreb Pita gegelhek beleŋ tur irde isaŋ heŋbe, “Araŋ huwara!” inyiŋ. Gwaha inkeb goya goyen po sen haniŋde fere titiŋ hinhin goyen suk yeŋ kataryum.
7 De repente, apareceu um anjo do Senhor, e uma luz brilhou dentro da cela. O anjo tocou no ombro de Pedro, acordou-o e disse: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Irkeb Al Kuruŋyen miyoŋ beleŋbe, “Kahaŋbasaŋgeya uliŋhorge biŋde niŋya yad hor yira,” inyiŋ. Irkeb Pita go gwaha tiyyiŋ. Irkeb sopte po, “Uliŋhorge kuruŋ siŋare niŋ go wor ulger kerde gama nira,” inyiŋ.
8 — Aperte o cinto e amarre as sandálias! — disse o anjo. E Pedro fez o que o anjo mandou. — Ponha a
9 Be, Pita go Al Kuruŋyen miyoŋ goyen po gama irde siŋare kurkuriŋ. Goyenpoga Al Kuruŋyen miyoŋ beleŋ mata teŋ hinhin gobe fudinde farŋeŋde yeŋ ma nurde hinhin. Yeŋbe yuwarwarte teŋ hime yeŋ nurde hinhin.
9 Pedro saiu da cadeia e foi seguindo o anjo. Porém não sabia se, de fato, o anjo o estava libertando. Ele pensava que aquilo era uma visão.
10 Be, Al Kuruŋyen miyoŋya Pitaya go fuleŋa mar meheŋde niŋ goyen fole yirde kuŋ kura goyen wor fole yirde kuŋ funaŋbe taun bana hurkuŋ hurkuŋ yame kuruŋ ain beleŋ po irtiŋde gor huwararyum. Irkeb yame go momŋoŋde hol yeke kwaryum. Be, muŋ kura kutŋeŋ teŋbe goyare po Al Kuruŋyen miyoŋ gobe uŋkel kuriŋ.
10 Eles passaram pelo primeiro e pelo segundo posto da guarda e chegaram ao portão de ferro que dava para a rua. O portão se abriu sozinho, e eles saíram. Andaram por uma rua, e, de repente, o anjo foi embora.
11 Irke gab Pita gobe biŋ bak yeke, “Gabe farŋeŋde be! Yuwarwarte moŋ. Yuda marbe ne niŋ Herot beleŋ mayde gwaha kura ira yeŋ kentek yeŋ nurde haŋ gega, fudinde wor po Al Kuruŋ beleŋ miyoŋmiŋ hulyaŋ irke waŋ nad siŋa nira,” yiriŋ.
11 Então Pedro compreendeu o que estava acontecendo e disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor mandou o seu anjo e me livrou do poder de Herodes e de tudo o que os judeus tinham a intenção de me fazer.
12 Irde biŋ bak wor po yeke Yon al beleŋ Mak ineŋ hinhan gote miliŋ Mariayen yare kuriŋ. Yare gorbe al budam gabu irde Pita goyen faraŋ uri yeŋ Al Kuruŋ gusuŋaŋ irde hinhan.
12 Quando Pedro entendeu o que havia acontecido, foi para a casa de Maria, a mãe de João Marcos. Muitas pessoas estavam reunidas ali, orando.
13 Be, Pita go kuŋbe yame mayyiŋ. Irkeb meteŋ bere kura deŋem Roda beleŋ yame hol ire yeŋ kuriŋ.
13 Ele bateu na porta da frente, e a empregada, que se chamava Rode, foi ver quem era.
14 Gega Pita beleŋ yame mayde mere tiyyiŋ goyen nurde amaŋ wor po heŋbe yame hol irde miŋmoŋ, kup yeŋ mulgaŋ heŋbe al gabu irde Al Kuruŋ mere irde hinhan mar goyen, “Melya, Pita waŋ yamere hi!” yinyiŋ.
14 Quando reconheceu a voz de Pedro, ficou tão contente, que, em vez de abrir a porta, voltou correndo para contar que Pedro estava lá fora.
15 Irkeb mel goreb, “Kukuwa haha?” inamiŋ. Gega, “Moŋ, fudinde wor po Pita be,” yeŋ parsay po hiriŋ. Irkeb, “Moŋ, yende miyoŋ wet?” inamiŋ.
15 Então eles disseram: — Você está maluca! Porém ela insistiu que era verdade. Aí eles disseram: — É o anjo dele!
16 Gega Pita go yame mayde ma nurtiŋeŋ po tiyyiŋ. Irkeb yame hol irdeb Pita keneŋbe tulfut yamiŋ.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Finalmente eles abriram a porta e, quando viram que era Pedro mesmo, ficaram muito assustados.
17 Irkeb haniŋ po tuŋaŋ teŋ, “Mere ma,” yineŋbe Al Kuruŋ beleŋ teŋ siŋa iryiŋ goyen momoŋ yiryiŋ. Irdeb, “Yemsya dininiŋ Yesu gama irde hitiŋ mar hoyaŋ wor ne hitte mata forok yihi gake bebak yirnayiŋ,” yineŋbe tiyuŋ hoyaŋde kuriŋ. Be, Yems gobe Yesu kuliŋ irde Yerusalem niŋ sios gote doyaŋ al hinhin.
17 Ele fez um sinal com a mão para que ficassem quietos e contou como o Senhor o tinha tirado da prisão. — Contem isso a Tiago e aos outros irmãos! — disse ele. Em seguida saiu dali e foi para outro lugar.
18 Be, fuleŋa mar Pita doyaŋ irde hinhan mar gobe wampot huwardeb bana goŋ yeŋ ge naŋkeneŋ tukamiŋ. Gega bepyaŋ miŋmoŋ, hubu wor po. Niŋgeb gwaha kura tiya yeŋ ma nurde ŋakŋak teŋ kandukŋeŋ nuramiŋ.
18 Quando amanheceu, houve uma grande confusão entre os soldados, pois eles não sabiam o que tinha acontecido com Pedro.
19 Be, Herot beleŋ mere momoŋ go nurdeb fuleŋa marmiŋ yinke Pita keramiŋ ya bana kuruŋ goyen naŋkeneŋ tukamiŋ. Gega go ma po kenkeb Herot beleŋ Pita doyaŋ iramiŋ mar goyen, “Wawuŋbe daha tahaŋ?” yineŋ gusuŋaŋ yirdeb biŋ ar yeke Pita doyaŋ iramiŋ mar goyen gasa yirke kamamiŋ.
19 Herodes mandou que o procurassem, mas não o acharam. Então, depois de fazer perguntas aos guardas, mandou matá-los. Depois disso, Herodes saiu da região da Judeia e ficou algum tempo na cidade de Cesareia.
20 Be, goyenterbe Tairya Saidonya taunde niŋ mar beleŋ Herot daha wet kura iramiŋ. Irkeb Herot gobe biŋ ar yeke igiŋ ma nurde yuneŋ hinhin. Be, taunde gor niŋ marbe Herot beleŋ doyaŋ irde hinhin naŋare mat biŋge yade hinhan geb, Herot biŋ ar yeŋ hinhin goke kandukŋeŋ nuramiŋ. Niŋgeb Herotya awalik heŋ heŋ beleŋ niŋ naŋkeneŋbe taunde gor niŋ mar kura beleŋ Herotyen meteŋ doyaŋ al kura Blastus hitte kwamiŋ. Kuŋbe mel goya Herotya kanduk miŋyaŋ hinhan goyen sope irde awalik hiniŋ yeŋ Blastus inke igiŋ nuryiŋ. Irdeb yeŋ beleŋ kuŋ Herot inke yeŋ wor igiŋ nuryiŋ.
20 O rei Herodes estava com muita raiva dos moradores das cidades de Tiro e de Sidom. Então eles formaram um grupo e foram falar com Herodes. Primeiro conseguiram o apoio de Blasto, que era um alto funcionário do palácio. Aí pediram ao rei Herodes que fizesse as pazes com eles, pois os alimentos que a região deles recebia vinham do país do rei.
21 Be, Herot beleŋ Tairya Saidonya taunde niŋ mar mere yire yeŋ nalu kiryiŋde goyenter hekeb doyaŋ mar karkuwaŋde umŋa teŋbe gote keperd keperd gasuŋde keperde alya bereya mere yiryiŋ.
21 Herodes marcou um dia com eles e nesse dia vestiu a sua roupa de rei, sentou-se no trono e começou a fazer um discurso.
22 Irkeb taunde gor niŋ mar beleŋ turuŋ irde hekhok teŋ epte ma teŋbe, “Gab al beleŋ ma mere tiya! Al Kuruŋ beleŋ mere tiya!” yeŋ kiŋkaboŋ tiyamiŋ.
22 E o povo gritava: — É um deus e não um homem que está falando!
23 Be, Herot gob alya bereya beleŋ gwaha inke amaŋ heŋbe Al Kuruŋ ma kasor iryiŋ. Irkeb goke teŋbe goya goyen po Al Kuruŋyen miyoŋ beleŋ waŋ mayke katyiŋ. Irkeb goyare po kundu beleŋ diliŋ gergeŋ hikeya nen naforok irke kamyiŋ.
23 No mesmo instante um anjo do Senhor feriu Herodes, pois ele aceitou a honra que só Deus merece. E ele morreu, comido por vermes.
24 Be, Herot beleŋ sios buluŋ irde hinhin gega, Al Kuruŋyen merebe kuruŋ heŋ tukuriŋ.
24 Porém a palavra de Deus era anunciada em toda parte e ia se espalhando.
25 Be, Banabasya Solya Yerusalem kwaryum goyen meteŋmiŋ pasi irdeb Antiok mulgaŋ haryum. Mulgaŋ heŋ heŋyabe Yon, Mak ineŋ haŋyen goya tumŋaŋ Antiok kwamiŋ.
25 Barnabé e Saulo terminaram o seu trabalho e voltaram de Jerusalém, trazendo João Marcos consigo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.