Atos 12

Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Be, goya goyenbe Yuda marte doyaŋ al kuruŋ kura deŋem Herot beleŋ Yesuyen alya bereya sios buluŋ yire yeŋbe fuleŋa marmiŋ yad yerke kuŋ kuramiŋ yawaramiŋ.
1 Por aquele mesmo tempo o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja, para os maltratar;
2 Yawarkeb Herot beleŋ fuleŋa marmiŋ yinkeb Yon itiŋ Yemsbe fuleŋare niŋ bidila po mayke kamyiŋ.
2 e matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Be, Herot beleŋ mata tiyyiŋ goke Yuda mar beleŋ amaŋ heke yeneŋbe Pita wor Yems irmiŋ gwahade ire yeŋbe fuleŋa marmiŋ yinke teŋ fere tiyamiŋ. Goyenbe Yuda marte dula nalu kuruŋ kura beret yis miŋmoŋ nen haŋyen goyenterbe Pita fere tiyamiŋ.
3 Vendo que isso agradava aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. {Eram então os dias dos pães ázimos.}
4 Irdeb koyare kerdeb, moŋgo busaharyeŋ yeŋbe Herot beleŋ fuleŋa marmiŋ 16 hulyaŋ yirdeb, “Al sipte beleŋ wa doyaŋ irnayiŋ. Irdeb nalumiŋ hubu hekeb al sipte kura beleŋ wor kuŋ gasuŋmiŋ teŋ Pita go doyaŋ irnayiŋ. Gwahade po teŋ hinayiŋ,” yinyiŋ. Herotbe Pasoba dula nalu goyen hubu heke gab Pita go siŋare takteŋ kawan alya bereya diliŋde maymeke kamyeŋ yeŋ nuryiŋ.
4 E, havendo-o prendido, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro grupos de quatro soldados cada um para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da páscoa.
5 Goke teŋbe Herot beleŋ fuleŋa marmiŋ yinke Pita goyen koyare po kerde doyaŋ irde hinhan. Gega siosbe Al Kuruŋ beleŋ faraŋ uryeŋ yeŋ gusuŋaŋ irtiŋde hinhan.
5 Pedro, pois, estava guardado na prisão; mas a igreja orava com insistência a Deus por ele.
6 Be, gisebe mayteke kamyeŋ yeŋ nuramiŋ goyen wawuŋbe Pitabe fuleŋa mar irawa kahalte firtiŋde hinhin. Irde fuleŋa mar irawa hoyaŋbe yamere huwarde doyaŋ heŋ hinaryum. Pita gobe hinhin gwahade po sen beleŋ haniŋ yase beleŋ feŋ teŋ tukuŋ fuleŋa al kurate haniŋde feŋ titiŋ hinhin. Be, haniŋ tapa wor gwahade po irtiŋ hinhin.
6 Ora quando Herodes estava para apresentá-lo, nessa mesma noite estava Pedro dormindo entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias e as sentinelas diante da porta guardavam a prisão.
7 Irkeb al kura mata gwahade forok yeweŋ tiya yeŋ ma nurde hikeya Al Kuruŋyen miyoŋ beleŋ al yad fere yird yird ya bana goŋ forok yiriŋ. Irkeb ya bana goŋbe fay urde wuk yeŋ tukuriŋ. Irkeb Al Kuruŋyen miyoŋ goreb Pita gegelhek beleŋ tur irde isaŋ heŋbe, “Araŋ huwara!” inyiŋ. Gwaha inkeb goya goyen po sen haniŋde fere titiŋ hinhin goyen suk yeŋ kataryum.
7 E eis que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz resplandeceu na prisão; e ele, tocando no lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa. E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Irkeb Al Kuruŋyen miyoŋ beleŋbe, “Kahaŋbasaŋgeya uliŋhorge biŋde niŋya yad hor yira,” inyiŋ. Irkeb Pita go gwaha tiyyiŋ. Irkeb sopte po, “Uliŋhorge kuruŋ siŋare niŋ go wor ulger kerde gama nira,” inyiŋ.
8 Disse-lhe ainda o anjo: Cinge-te e calça as tuas sandálias. E ele o fez. Disse-lhe mais; Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Be, Pita go Al Kuruŋyen miyoŋ goyen po gama irde siŋare kurkuriŋ. Goyenpoga Al Kuruŋyen miyoŋ beleŋ mata teŋ hinhin gobe fudinde farŋeŋde yeŋ ma nurde hinhin. Yeŋbe yuwarwarte teŋ hime yeŋ nurde hinhin.
9 Pedro, saindo, o seguia, mesmo sem compreender que era real o que se fazia por intermédio de um anjo, julgando que era uma visão.
10 Be, Al Kuruŋyen miyoŋya Pitaya go fuleŋa mar meheŋde niŋ goyen fole yirde kuŋ kura goyen wor fole yirde kuŋ funaŋbe taun bana hurkuŋ hurkuŋ yame kuruŋ ain beleŋ po irtiŋde gor huwararyum. Irkeb yame go momŋoŋde hol yeke kwaryum. Be, muŋ kura kutŋeŋ teŋbe goyare po Al Kuruŋyen miyoŋ gobe uŋkel kuriŋ.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram à porta de ferro, que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e tendo saído, passaram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Irke gab Pita gobe biŋ bak yeke, “Gabe farŋeŋde be! Yuwarwarte moŋ. Yuda marbe ne niŋ Herot beleŋ mayde gwaha kura ira yeŋ kentek yeŋ nurde haŋ gega, fudinde wor po Al Kuruŋ beleŋ miyoŋmiŋ hulyaŋ irke waŋ nad siŋa nira,” yiriŋ.
11 Pedro então, tornando a si, disse: Agora sei verdadeiramente que o Senhor enviou o seu anjo, e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo dos judeus.
12 Irde biŋ bak wor po yeke Yon al beleŋ Mak ineŋ hinhan gote miliŋ Mariayen yare kuriŋ. Yare gorbe al budam gabu irde Pita goyen faraŋ uri yeŋ Al Kuruŋ gusuŋaŋ irde hinhan.
12 Depois de assim refletir foi à casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitas pessoas estavam reunidas e oravam.
13 Be, Pita go kuŋbe yame mayyiŋ. Irkeb meteŋ bere kura deŋem Roda beleŋ yame hol ire yeŋ kuriŋ.
13 Quando ele bateu ao portão do pátio, uma criada chamada Rode saiu a escutar;
14 Gega Pita beleŋ yame mayde mere tiyyiŋ goyen nurde amaŋ wor po heŋbe yame hol irde miŋmoŋ, kup yeŋ mulgaŋ heŋbe al gabu irde Al Kuruŋ mere irde hinhan mar goyen, “Melya, Pita waŋ yamere hi!” yinyiŋ.
14 e, reconhecendo a voz de Pedro, de gozo não abriu o portão, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava lá fora.
15 Irkeb mel goreb, “Kukuwa haha?” inamiŋ. Gega, “Moŋ, fudinde wor po Pita be,” yeŋ parsay po hiriŋ. Irkeb, “Moŋ, yende miyoŋ wet?” inamiŋ.
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, assegurava que assim era. Eles então diziam: É o seu anjo.
16 Gega Pita go yame mayde ma nurtiŋeŋ po tiyyiŋ. Irkeb yame hol irdeb Pita keneŋbe tulfut yamiŋ.
16 Mas Pedro continuava a bater, e, quando abriram, viram-no e pasmaram.
17 Irkeb haniŋ po tuŋaŋ teŋ, “Mere ma,” yineŋbe Al Kuruŋ beleŋ teŋ siŋa iryiŋ goyen momoŋ yiryiŋ. Irdeb, “Yemsya dininiŋ Yesu gama irde hitiŋ mar hoyaŋ wor ne hitte mata forok yihi gake bebak yirnayiŋ,” yineŋbe tiyuŋ hoyaŋde kuriŋ. Be, Yems gobe Yesu kuliŋ irde Yerusalem niŋ sios gote doyaŋ al hinhin.
17 Mas ele, acenando-lhes com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão, e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Be, fuleŋa mar Pita doyaŋ irde hinhan mar gobe wampot huwardeb bana goŋ yeŋ ge naŋkeneŋ tukamiŋ. Gega bepyaŋ miŋmoŋ, hubu wor po. Niŋgeb gwaha kura tiya yeŋ ma nurde ŋakŋak teŋ kandukŋeŋ nuramiŋ.
18 Logo que amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria sido feito de Pedro.
19 Be, Herot beleŋ mere momoŋ go nurdeb fuleŋa marmiŋ yinke Pita keramiŋ ya bana kuruŋ goyen naŋkeneŋ tukamiŋ. Gega go ma po kenkeb Herot beleŋ Pita doyaŋ iramiŋ mar goyen, “Wawuŋbe daha tahaŋ?” yineŋ gusuŋaŋ yirdeb biŋ ar yeke Pita doyaŋ iramiŋ mar goyen gasa yirke kamamiŋ.
19 E Herodes, tendo-o procurado e não o achando, inquiriu as sentinelas e mandou que fossem justiçadas; e descendo da Judéia para Cesaréia, demorou-se ali.
20 Be, goyenterbe Tairya Saidonya taunde niŋ mar beleŋ Herot daha wet kura iramiŋ. Irkeb Herot gobe biŋ ar yeke igiŋ ma nurde yuneŋ hinhin. Be, taunde gor niŋ marbe Herot beleŋ doyaŋ irde hinhin naŋare mat biŋge yade hinhan geb, Herot biŋ ar yeŋ hinhin goke kandukŋeŋ nuramiŋ. Niŋgeb Herotya awalik heŋ heŋ beleŋ niŋ naŋkeneŋbe taunde gor niŋ mar kura beleŋ Herotyen meteŋ doyaŋ al kura Blastus hitte kwamiŋ. Kuŋbe mel goya Herotya kanduk miŋyaŋ hinhan goyen sope irde awalik hiniŋ yeŋ Blastus inke igiŋ nuryiŋ. Irdeb yeŋ beleŋ kuŋ Herot inke yeŋ wor igiŋ nuryiŋ.
20 Ora, Herodes estava muito irritado contra os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele e obtendo a amizade de Blasto, camareiro do rei, pediam paz, porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Be, Herot beleŋ Tairya Saidonya taunde niŋ mar mere yire yeŋ nalu kiryiŋde goyenter hekeb doyaŋ mar karkuwaŋde umŋa teŋbe gote keperd keperd gasuŋde keperde alya bereya mere yiryiŋ.
21 Num dia designado, Herodes, vestido de trajes reais, sentou-se no trono e dirigia-lhes a palavra.
22 Irkeb taunde gor niŋ mar beleŋ turuŋ irde hekhok teŋ epte ma teŋbe, “Gab al beleŋ ma mere tiya! Al Kuruŋ beleŋ mere tiya!” yeŋ kiŋkaboŋ tiyamiŋ.
22 E o povo exclamava: É a voz de um deus, e não de um homem.
23 Be, Herot gob alya bereya beleŋ gwaha inke amaŋ heŋbe Al Kuruŋ ma kasor iryiŋ. Irkeb goke teŋbe goya goyen po Al Kuruŋyen miyoŋ beleŋ waŋ mayke katyiŋ. Irkeb goyare po kundu beleŋ diliŋ gergeŋ hikeya nen naforok irke kamyiŋ.
23 No mesmo instante o anjo do Senhor o feriu, porque não deu glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Be, Herot beleŋ sios buluŋ irde hinhin gega, Al Kuruŋyen merebe kuruŋ heŋ tukuriŋ.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Be, Banabasya Solya Yerusalem kwaryum goyen meteŋmiŋ pasi irdeb Antiok mulgaŋ haryum. Mulgaŋ heŋ heŋyabe Yon, Mak ineŋ haŋyen goya tumŋaŋ Antiok kwamiŋ.
25 Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando consigo a João, que tem por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.