2 Coríntios 7
Al Kuruŋyen Mere Igiŋ (DAH) vs NAA
1 Be, kadne yago, Al Kuruŋ beleŋ biŋa gwahade neŋ hitte tiyyiŋ geb, ulniniŋya tonniniŋya buluŋ yirtek det kuruŋ goya tumŋaŋ ma heŋbe mataniniŋbe wukkek po yirde hitek. Irde Al Kuruŋ palap ird ird mata teŋ Al Kuruŋ diliŋde wukkek heŋ heŋniniŋ kuruŋ gobe upsiŋeŋ wor po irtek.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Be, deŋbe bitiŋde neŋ ge nurde hinayiŋ. Neŋbe al kura buluŋ ma yirde hityen, irde al kurate dufay buluŋ ma yirde hityen. Irde almet det komkom ma heŋ hityen.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Ga dineŋ hime gabe deŋ beleŋ mata buluŋ tike goke ma dineŋ hime. Neŋbe bininiŋde mat deŋ ge amaŋeŋ nurd duneŋ hityen geb, diltiŋ gergeŋ hinayiŋ ma kamnayiŋ kura goyenbe neŋ manaŋ gwaha po titek yeŋ nurde hityen goyen bikkeŋ momoŋ dirmiriŋ.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Nebe deŋ ge hekkeŋ wor po nurde himyen. Irde dende matatiŋ goke nigeŋ ge turuŋ turuŋ wor po teŋ himyen. Deŋ mata igiŋ teŋ haŋyen gore saŋiŋ wor po nirde hiyen. Irde kanduk kurayen kurayen bana himyen gega, amaŋeŋ wor po nurde himyen.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Fudinde, neŋbe Masedonia naŋa bana goŋ forok yeŋbe kanduk bana po hinhet geb, ulniniŋde kura muŋ falmukŋeŋ ma hinhet. Goŋ hinhetyabe kanduk kurayen kurayen kurhan mat mat forok yeŋ hinhan. Irkeb asogo dirde haŋ marya kadomde teŋ hinhet, irde bininiŋdebe kafura heŋ hinhet.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Goyenpoga kandukŋeŋ nurde haŋ mar biŋ yurum yird yird al Al Kuruŋ beleŋ Taitus goyen neŋ hitte waŋ waŋ beleŋ kerd unkeb wake keneŋbe bininiŋ yurum hiriŋ.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Goyenbe yeŋ wayyiŋ goke po ma amaŋ hitiriŋ. Deŋ beleŋ Taitus goyen biŋ yurum iramiŋ goke wor amaŋeŋ nurtiriŋ. Deŋ beleŋ ne nentek wor po dirde hi, irde kanduk bana hime gake ne niŋ buniŋeŋ nurdeb uguŋ po dufay heŋ haŋ goyen momoŋ niryiŋ. Irkeb goke manaŋ amaŋeŋ wor po nurmiriŋ.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Be, haŋkapya asaŋ kaŋ dunmiriŋ goyen kapyaŋ heŋbe bitiŋde misiŋ nuramiŋ goke buniŋeŋ nurde hinhem. Gega misiŋ nurde hinhan gobe ulyaŋde ma kuyeŋ yeŋ nurdeb gayenterbe goke kandukŋeŋ ma nurde hime.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Gayenterbe asaŋ gwahade kaŋ dunmiriŋ goke amaŋeŋ nurde hime. Gobe bitiŋ misiŋ kateŋ kateŋ mata dirmiriŋ goke moŋ. Deŋ beleŋ asaŋ go kapyaŋ heŋbe bitiŋ misiŋ nurdeb mata buluŋtiŋ yubul teŋ Al Kuruŋ niŋ bitiŋ mulgaŋ hamiŋ geb, goke amaŋeŋ nurde hime. Deŋbe kandukŋeŋ nuramiŋ gobe Al Kuruŋ wor deŋ beleŋ gwahade nurwoŋ yeŋ nurde hinhin geb, Al Kuruŋ diliŋde neŋ beleŋ bitiŋ misiŋ kateŋ kateŋ mata dirtiriŋ yeŋ ma nurde hime.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Be, al kura biŋ misiŋ nurdeb mata buluŋmiŋ yubul teŋ Al Kuruŋ niŋ biŋ mulgaŋ henayiŋ gobe Al Kuruŋ beleŋ dufay go kerd yunkeb gogo tinayiŋ geb, Al Kuruŋ beleŋ yumulgaŋ tiyyeŋ. Irkeb biŋ misiŋ nurnayiŋ goke buluŋeŋ ma nurnayiŋ. Munaŋ biŋ misiŋ nurnayiŋ goyen megen niŋ dufayde mat watiŋ kenem biŋ misiŋ gore kamde kamde mata forok yirkeb kamnayiŋ.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Niŋgeb bitiŋ misiŋ goyen Al Kuruŋ beleŋ forok irke nuramiŋde mat da mata igiŋ deŋ hitte forok yeŋ hinhan goyen goke dufay henaŋ ko. Matatiŋbe gahade: Al Kuruŋyen mere gama irtek po nurde hinhan, matatiŋ huwa ird ird niŋ po kurut yeŋ hinhan, mata buluŋ goke igiŋ ma po nurde hinhan, Al Kuruŋ palap irde kafura wor po irde hinhan, irde ne nentek wor po nurde hinhan, al hoyaŋ niŋ wor po nurde hinhan, irde mata buluŋ teŋ haŋ mar huwa yird yird niŋ wor po nurde hinhan. Mata kuruŋ gayen teŋ heŋyabe dindigeŋ goyen muŋ kura soŋ ma hitiŋ haŋ gobe al beleŋ deneŋ bebak teŋ hinhan.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Niŋgeb asaŋ kaŋ dunmiriŋ gobe dindigeŋ uliŋ al kura kadom buluŋ yirtiŋ mar goke teŋ asaŋ gogo ma kamiriŋ. Irde buluŋ yirke biŋ misiŋ nuramiŋ mar goke manaŋ ma kamiriŋ. Gwaha titŋeŋbe neŋ beleŋ Al Kuruŋ diliŋ mar deŋ ge dufay kuruŋ wor po heŋ hityen goyen dikala dirmewoŋ yeŋ nurdeb asaŋ gogo kamiriŋ.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Niŋgeb matatiŋ kuruŋ goke teŋ neŋbe tareŋ heŋ hityen.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Nebe yeŋ hitte deŋ ge turuŋ turuŋ timiriŋ. Be, yeŋ goyen deŋ hitte kukeb igiŋ igiŋ po iramiŋ geb, goke kura memya hetek ma hinhem. Neŋbe hugiŋeŋ mere fudinde po dirde hinhet. Niŋgeb goyen po gama irde deŋ ge Taitus hitte turuŋ turuŋ titiriŋ gobe yiŋgeŋ kuŋbe fudinde kinyiŋ.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Yeŋbe deŋ beleŋ merene gama irde yeŋ palap irde kafura irde gargar irde hinhan goyen goke dufay heŋbe hi kuruŋ gabe deŋ ge hugiŋeŋ amaŋeŋ wor po nurde hi.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Niŋgeb nebe igiŋ deŋ ge hekkeŋ wor po nurtek hime goke amaŋeŋ nurde hime.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.