Mateus 22
NAƆ ‑SË 'SËËDHƐ (DAF) vs NAA
1 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya kë "dhʋ̈ 'yö Yesu ‑yö dhiang 'bha zë 'zü "tʋ ‑to ö ‑wʋ ‑bha ‑mɛ ‑nu ‑dhɛ 'ö‑ pö:
1 De novo Jesus lhes falou por parábolas, dizendo:
2 «Atanna ‑bha ‑gblüdëdhɛ bha‑ ꞊tɛni ‑kë ꞊dhɛ ‑gblüdë do 'ö ö gbö ‑bha dhe 'sü ‑sü troo yi kpɔ ꞊në‑ 'dhö.
2 — O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.
3 ꞊Dhɛ 'ö troo bha‑ yi ꞊ya ꞊loo, 'yö ö ‑bha gwëëzë ‑nu bɔ 'mɛ 'ö‑ ‑nu ‑dhɛ troo bha‑ ‑ta bha‑ ‑nu ‑dhɛ ‑dhɛ 'gü, "kɛɛ 'yö 'mɛ 'ö‑ ‑nu ‑dhɛ bha 'wo ‑kɔ.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, mas estes não quiseram vir.
4 'Yö ‑ya mü 'zü 'ö mɛ 'bha bɔ 'yö‑ pö‑ ‑nu ‑dhɛ: «‑Ka 'dho 'ka‑ pö‑ 'mɛ 'a‑ ‑nu ‑dhɛ bha‑ ‑nu ‑dhɛ ꞊dhɛ ‑bhöpë ꞊gbaan ma, 'ma ma ‑du ‑nu waa‑ ma ‑tuʋ̈ "wɛɛ ‑nu 'ö ꞊wa "yɔn kë ‑a ꞊gban zë, ‑a ‑gbɔ ꞊ya 'go pɛng ‑ta, ‑wo nu kö 'kwa dhe dɔ ‑pë bha‑ ‑bhö.»
4 Enviou ainda outros servos, dizendo: “Digam aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e animais da engorda já foram abatidos, e tudo está pronto; venham para a festa.”
5 "Kɛɛ 'yö 'mɛ 'ö‑ ‑nu ‑dhɛ bha 'wii wo "tʋ kë ‑a ‑bha ꞊dhiɔwʋ bha‑ ‑bha, 'yö 'wo dho wo ‑mawɔn ‑nu kë ‑dhɛ 'gü. ‑A mɛ 'bha ꞊ya "wlü 'yö dho ö ‑gɔ 'bhlaa‑, 'yö‑ mɛ 'bha ‑yö ꞊wlü 'yö dho ö ‑bha "dhɔɔ dɔ ‑zian 'ka.
5 Mas os convidados não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio.
6 'Yö‑ mɛ 'bha ‑nu ‑dɩ 'pö 'wo gwëëzë ‑nu bha‑ ‑nu kun 'wo‑ ‑nu ‑wëëdhɛ bho 'yö 'wo‑ ‑nu zë.
6 Outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 ‑A kë 'wo‑ wo "dhʋ̈ bha, 'pu 'ö‑ wo ‑gblüdë bha‑ ‑bha ‑a ‑naa 'yii kë. 'Yö ö bha "sɔdha ‑nu bɔ 'yö 'wo dho 'wo mɛzëmɛ ‑nu bha‑ ‑nu zë, 'yö 'wo‑ ‑nu ‑bha 'pö‑ ‑nu ‑gʋ̈.
7 — O rei ficou furioso e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
8 ꞊Dhɛ 'ö go mü, 'yö‑ pö ö ‑bha gwëëzë ‑nu ‑dhɛ ꞊dhɛ: «‑Dhɔkëpë ya ꞊ya ma, "kɛɛ mɛ ‑blɛɛsü ‑nu 'a‑ ‑nu ‑dhɛ bha 'waa gun‑ ꞊bhlëë 'gü ‑mɛ 'ka.
8 Então disse aos seus servos: “A festa está pronta, mas os convidados não eram dignos.
9 ꞊Dhɛ 'ö "dhʋ̈, ‑ka 'dho zian ‑gloo ‑ta ‑dhɛ ‑nu 'gü 'dɔɔndhö, kö mɛ "pɛpɛ 'ka dho ‑kpan ‑a ‑nu ‑bha kö 'ka‑ ‑nu ‑dhɛ!»
9 Vão, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem.”
10 ꞊Dhɛ 'ö ꞊yaa‑ pö "dhʋ̈, 'yö‑ ‑bha gwëëzë ‑nu bha 'wo dho zian ‑gloo ‑ta ‑dhɛ ‑nu 'gü 'yö 'wo 'wɔnsëkëmɛ ‑nu oo, 'wɔnyaakëmɛ ‑nu oo, mɛ "pɛpɛ kö 'wo ‑kpan ‑bha, 'yö 'wo‑ ‑nu ‑dhɛ, 'yö ‑dhɔkëdhe ‑kë 'gü ‑kɔ bha 'ö pa.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou cheia de convidados.
11 ꞊Dhɛ 'ö mɛ ꞊ya 'kɔ pa ꞊dhɛ ‑kɔ bha‑ 'dhö, 'yö ‑gblüdë ‑yö nu kö 'ö ö "yan ‑kpan 'mɛ 'wo nu ö ‑bha ꞊dhiɔwʋ ‑bha bha‑ ‑nu ‑bha. ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya ‑da 'kɔɔdhö, 'yö ö "yan ‑kpan gɔndë do 'bha ‑bha mü kö ‑dhɔkëdhe bha‑ ‑ta ‑sɔ ('ö‑ ‑pë ‑kë ‑a ‑yan ‑ta kö 'ö‑ ꞊gbaɔ 'mɛ 'wo dho ‑da 'kɔ bha‑ 'gü ‑a ‑nu ‑gɔ ꞊dhɛ ‑kɔ 'wo‑ ‑kë 'ka wo wɔ ‑kɔ 'gü ‑a 'dhö 'ö 'yaa 'mɛ 'ö‑ ‑gɔ 'yaa ‑da ‑dhɔkëdhɛ ‑kë 'gü ‑kɔ 'gü bha) 'yaa‑ ‑bha,
11 — Mas, quando o rei entrou para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 'yö‑ dhɛɛ" kpɔ 'ö‑ pö: «N "taɔngdë, i ‑da 'kɔ ya‑ 'gü ‑kɔ ‑kë ꞊dhɛ kö ‑dhɔkëdhe ‑ta ‑sɔ 'kö ya 'yaa i ‑bha? "Kɛɛ dhɛɛ" kpɔ 'ö bha‑ ‑yɔ 'yii‑ ꞊slɔɔ 'mɛ bha‑ ‑gɔ.
12 e perguntou-lhe: “Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial?” E ele emudeceu.
13 'Yö ‑gblüdë ‑ya pö ö ‑bha gwëëzë ‑nu ‑dhɛ 'ö‑ pö: «‑Kaa 'kun 'ka‑ ‑kɔ waa‑ ‑gɛn ‑nu ‑lö kpɛnngkpɛnngdhö kö 'ka‑ ‑zuö ‑dhɛtiidhɛ 'gü "kpɛnngdhö kö ‑yö ‑wëë ‑gbʋ bɔ kö ‑yö ö "sɔn "dhiʋ̈ ‑bhö 'ka klöklödhö.
13 Então o rei ordenou aos serventes: “Amarrem os pés e as mãos dele e atirem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.”
14 ꞊Dhɛ 'ö Yesu ꞊yaa‑ pö "dhʋ̈, 'yö ö ‑wʋ "zɔ dɔ 'ö‑ pö: «‑A pö 'a‑ wo "dhʋ̈ bha‑ ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ mɛ 'ö Atanna ‑ya ‑nu ‑dhɛ kö ‑wo ‑ya ö ‑bha ‑ya 'gü bha ‑wo 'gbɛ "dhʋ̈ tɛan‑ 'ka, "kɛɛ mɛ 'dhɛ 'wo dho kë ‑a dhɔɔbhaamɛ ꞊dede 'ka 'ö 'wo dho 'to‑ ‑bha 'to 'gü ꞊në 'waa 'gbɛ.
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 ꞊Dhɛ 'ö Yesu ꞊ya bo‑ ‑pö "dhʋ̈ ‑sü 'ka, 'yö Fadhiziɛn ‑nu 'wo zun ‑a "slë mɔɔ‑ ‑sü ‑bha kö 'wo‑ 'kun ‑a ‑dɩ ‑wʋ ‑bha, 'yö 'wo‑ ‑ya 'kwëë‑ ‑kë.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como surpreenderiam Jesus em alguma palavra.
16 'Yö 'wo woo‑ ꞊klangdhiʋ̈ ‑nu 'bha ‑nu waa‑ Edhodö ‑bha mɛ 'bha ‑nu bɔ Yesu "piʋ̈, 'yö 'wo‑ dhɛɛ" kpɔ 'wo‑ pö: «Yi Dëmɛ, yi‑ 'wɔn ‑dɔ ꞊dhɛ i tɛanwɔn ꞊në‑ pö, 'ö 'i mɛ ꞊klang ‑nu ‑kë tɛanwɔn 'ö zian 'ö dho Atanna "piʋ̈ ꞊në‑ ‑zɔn mɛ ‑dhɛ ‑a 'ka, 'bhaa "suʋ̈ mɛ "bhɩɩ‑ ‑nu ‑gɔ, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ 'bhaa ‑kpla mɛ 'bha ‑gɔ ‑a ‑bha kë ‑tiandhö ‑sü ‑bha.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para lhe dizer: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e que ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade, sem se importar com a opinião dos outros, porque não olha para a aparência das pessoas.
17 ‑A ‑kë "dhʋ̈ ‑sü bha‑ 'gü, 'nii‑ sɔng 'yi‑ bho sië Wlɔmö ‑mɛ ‑nu ‑bha ‑gblüdë 'kpii‑ ‑dhɛ ya ‑yö këwɔn 'ka, "ɛɛn 'yaa këwɔn 'ka? i ‑bha 'ö 'i i ‑zʋ gɔn‑ 'ka ‑a pö yi ‑dhɛ!»
17 Assim sendo, diga-nos o que o senhor acha: é lícito pagar imposto a César ou não?
18 "Kɛɛ 'ö gun "dhʋ̈ kö Yesu ‑ya ‑nu zuëpiʋ̈wɔn ‑dɔ, 'yö‑ ‑yɔ bɔ‑ ‑nu ‑gɔ 'ö‑ pö: «꞊Flümɛ ‑nu 'ka ya, 'wɔn 'ö ka ‑zʋ "piʋ̈ 'yaa kë "dhʋ̈, n 'gü ꞊në 'ka nu‑ dan.»
18 Mas Jesus, percebendo a maldade deles, respondeu:
19 'Yö‑ pö: «‑Ka 'wëëga 'wo 'nii‑ sɔng bho‑ 'ka bha‑ do ‑zɔn n ‑dhɛ!» 'Yö 'wo "tanmaga do nu‑ ‑dhɛ.
19 Mostrem-me a moeda do imposto. Trouxeram-lhe um denário.
20 'Yö‑ ‑nu dhɛɛ" kpɔ 'ö‑ pö: «De ꞊në‑ ‑gɔ "blɛɛn‑ waa‑ ‑a 'tɔ 'wo 'wëëga ya‑ ‑ta ya?» 'Yö 'wo‑ pö‑ ‑dhɛ:
20 E Jesus lhes perguntou:
21 «Wlɔmö ‑mɛ ‑nu ‑bha ‑gblüdë 'kpii‑ ‑mü.» 'Yö‑ pö‑ ‑nu ‑dhɛ 'ö‑ pö: «Kö ‑ka 'pë 'ö‑ ‑bha 'ka ‑a nu‑ ‑dhɛ kö 'ka‑ 'dhɛ 'ö Atanna ‑bha 'ka ‑a nu Atanna ‑dhɛ!»
21 Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
22 ꞊Dhɛ 'ö 'mɛ 'wo bha 'wo dhiang ‑yɔ 'ö Yesu ‑ya bɔ bha‑ ma, 'yö‑ 'wɔn ‑ya ‑nu kɔn 'yö 'wo‑ to 'mü 'wo ‑ziö.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram embora.
23 ‑A yi do bha‑ 'ka 'yö 'mɛ 'wo ‑kë 'pö Sadusiɛn ‑nu 'ka 'ö 'wo‑ pö 'mɛ ꞊ya ga 'yaa ‑bö 'zü bha 'yö‑ mɛ ga 'bha 'wo nu Yesu "piʋ̈ 'wo‑ dhɛɛ" kpɔ 'wo‑ pö:
23 Naquele dia, alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
24 «Yi Dëmɛ, Moizö ‑ya ‑pö yi 'bha 'ka ꞊dhɛ ꞊ya kë ꞊dhɛ mɛ 'bha ꞊ya ga kö 'në 'yaa‑ ‑mɛ ‑gɔ, ‑a ‑dhɛa ‑bha kö‑ ‑mɛ 'zlaa‑ ‑ya ‑mɛ ‑bha dhebhɔ bha‑ 'sü kö wɛng ‑wo 'në 'kpɔ ‑a ꞊dhoo 'ö ga bha‑ ‑bha 'kpɔ 'gü kö ‑yö kë‑ ꞊dhoo bha‑ 'tɔ 'ka.
24 — Mestre, Moisés disse: “Se alguém morrer, não tendo filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.”
25 "Kɛɛ 'sa dheebhangzë ‑nu "saɔplɛ 'bha ‑wo ‑gun yi kpö 'gü yi 'bha 'ka, 'yö‑ mɛ 'kpiisü ‑yö dhe sü 'yö dho 'ö ga kö 'wii 'në 'bha 'kpɔ. ꞊Dhɛ 'ö ‑kë ꞊dhɛ 'wii 'në 'kpɔ bha 'yö‑ ‑bha dhebhɔ bha 'ö ‑ya ‑a 'zlaa‑ ‑gɔ.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
26 ‑A mɛ ꞊plɛ ‑naa bha 'zü waa‑ dhebhɔ bha 'wii 'në 'kpɔ 'yö ga, 'yö‑ mɛ ‑yaaga ‑naa ‑bha 'dhö ‑kë 'pö "dhʋ̈ 'yö 'wo dho‑ 'ka "dhʋ̈ "dhʋ̈ "dhʋ̈, 'yö dho 'ö zun‑ mɛ "saɔplɛ ‑naa ‑bha, 'yö ga kö 'wii 'në 'kpɔ do.
26 O mesmo aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 ꞊Dhɛ 'ö‑ ‑nu ꞊gban ꞊wa ga, 'yö dhebhɔnë bha yöö ‑dɩ 'pö 'ö ga.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 ꞊Ya kë "dhʋ̈, yi 'ö 'mɛ ꞊wa ga 'wo dho ‑bö 'ka bha ꞊ya ꞊loo bha ‑oo, ‑a dhebhɔ bha‑ ‑dho kë mɛ "saɔplɛ bha‑ de ‑sü ꞊në‑ ‑bha dhebhɔ 'ka kpɛnngdhö? Dhɛɛ" 'yi‑ kpɔ "dhʋ̈ bha‑ ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ ‑a ‑nu ꞊gban ‑wo kë‑ ‑sü dhe 'ka!»
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa? Porque todos casaram com ela.
29 'Yö Yesu ‑ya ‑yɔ bɔ‑ ‑nu ‑gɔ 'ö‑ pö: «'Ka ka ‑dɩ ‑pö, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ 'kaa 'pë 'ö ‑bɛn zë ‑sü 'ka Atanna ‑bha 'sëëdhɛ 'gü bha‑ dɔ. ꞊Ya 'go mü 'zü 'kaa Atanna ‑bha 'gügbɩɩdhɛ dɔ.
29 Jesus respondeu:
30 ‑A pö 'a‑ wo "dhʋ̈ bha‑ 'klɔɔ‑ ‑mü ꞊dhɛ 'mɛ ꞊wa ga ‑a ‑nu ‑bö ‑yi bha‑ 'ka, dhe 'sü ‑wɔn 'yii 'dho kë, "ɛɛn gwaan‑ 'kpɔ ‑wɔn 'yii 'dho kë, mɛ ꞊gban‑ ‑dho ‑tosɛa kë ꞊dhɛ Atanna ‑bha "kië ‑nu 'wo dhang‑ 'gü bha ꞊në‑ 'dhö.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento, mas são como os anjos no céu.
31 ‑A 'dhɛ 'ö ‑gban 'mɛ ꞊wa ga ‑a ‑nu ‑bö ‑sü ‑bha 'pö bha, 'pë 'ö Atanna ‑ya pö ka ‑dhɛ ‑a ‑bu 'gü 'kii‑ ma ꞊në wo do ‑ee?
31 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês nunca leram o que Deus disse a vocês:
32 Atanna ‑ya ‑pö:
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”? Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos.
33 'Wɔn bha‑ ‑yɔ 'ö Yesu ‑ya bɔ "dhʋ̈ bha, 'mɛ 'wo‑ ma ‑wo ‑gun kpö 'ka, "kɛɛ ‑a 'wɔn ꞊në‑ ‑nu kɔn ‑zianwo.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 ꞊Dhɛ 'ö Fadhiziɛn ‑nu waa‑ ma ꞊dhɛ dhiang ‑yɔ 'ö Yesu ‑ya bɔ Sadusiɛn ‑nu ‑gɔ bha yaa‑ ‑nu "dhi ta ꞊wa 'dho, 'yö 'wo ꞊loo 'ko ‑ta.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que Jesus havia silenciado os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 'Yö‑ ‑nu ‑bha mɛ do 'ö kë Atanna ‑bha 'sëëdhɛ dɔ mɛ 'kpii‑ 'ka, 'yö Yesu dhɛɛ" kpɔ ‑a 'gü dan kian 'ka 'ö‑ pö:
35 E um deles, intérprete da Lei, querendo pôr Jesus à prova, perguntou-lhe:
36 «N Dëmɛ, Atanna ‑bha 'tɔng‑ ‑nu 'wo‑ ‑gɔ 'sëëdhɛ 'gü bha‑ ‑mɛɛ ‑sü ꞊dede ꞊në‑ ꞊bhlëësü 'ka?»
36 — Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 ꞊Dhɛ 'ö ꞊yaa‑ pö "dhʋ̈ 'yö Yesu ‑ya ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'ö‑ pö: «'Tɔng‑ ‑nu bha‑ ꞊bhlëësü ꞊dede 'ö‑ 'gü yö ‑mü ꞊dhɛ: ‑A ‑dhɛa ‑bha kö i Dëmɛ i ‑bha Atanna bha a‑ ‑dhɔ ‑yö i kë 'böbödhö, kö 'i‑ ‑wɔn 'kun i 'nii‑ 'ka klöklödhö, kö‑ ‑dhɔ bha ꞊në ‑yö kë i ‑zʋgɔngüwɔn ꞊gban "pɛpɛ ‑gɛn ‑gban ‑dhɛ 'ka bha‑ 'ka.
37 Jesus respondeu:
38 Atanna ‑bha 'tɔng‑ ‑nu bha‑ 'dhɛ 'ö‑ ‑wɔn 'dhö "gbɩɩ‑ 'ö ‑ziö ‑a ꞊gban "pɛpɛ ‑ta 'yö bha.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 ‑A ꞊plɛ ‑naa 'ö dɔ‑ 'dhɛ bha‑ "piʋ̈, "kɛɛ 'ö wɛng 'wo do yö ‑mü ꞊dhɛ: I këyɔɔ ‑dhɔ ‑yö i kë ꞊dhɛ ‑kɔ 'ö i ‑dɩ ‑dhɔ ‑yö i ‑dɩ kë‑ 'ka bha‑ 'dhö.
39 E o segundo, semelhante a este, é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
40 ‑Wʋ ꞊plɛ bha ꞊në Moizö ‑bha 'sëëdhɛ ꞊gban "pɛpɛ waa‑ Atanna ‑wʋdhiʋ̈loomɛ ‑nu ‑bha ꞊gban zü ‑gban 'gü 'ka.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 'Ö gun kö Fadhiziɛn ‑nu ꞊wa ꞊loo 'ko ‑ta, 'yö Yesu ‑yö dhɛɛ" 'kpɔ do ‑kë ‑nu ‑gɔ 'ö‑ pö:
41 Estando reunidos os fariseus, Jesus lhes perguntou:
42 «Ka ka ‑zʋ ‑gɔn Atanna bha ‑Yamɛ bha‑ ‑wɔn 'gü ‑kɔ kë ꞊dhɛ? Ka ka ‑zʋ ‑gɔn ꞊dhɛ ‑yö ‑dho 'go de ꞊në‑ suu 'gü?»
42 — O que vocês pensam do Cristo? De quem é filho? Eles responderam: — De Davi.
43 'Yö 'wo‑ ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'wo‑ pö: «‑Yö ‑dho 'go Davi ꞊në‑ suu 'gü.» 'Yö Yesu ‑ya pö‑ ‑nu ‑dhɛ: "Kɛɛ ‑yö ‑kë ‑mü ꞊dhɛ 'sa 'yö Davi ‑zë 'ö‑ ‑dhɛ Atanna ‑bha 'Nii‑ "slʋ̈ʋ̈slʋ̈ ‑kɔ 'ka, n Dëmɛ? ‑A ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ Davi ‑ya ‑pö yö ꞊në‑ ‑bu 'gü yi 'bha 'ka 'ö‑ pö:
43 E Jesus perguntou:
44 ‹Atanna ‑ya ‑pö n Dëmɛ ‑dhɛ:
44 “Disse o Senhor ao meu Senhor:
45 ‑A ‑kë "dhʋ̈ ‑sü 'gü 'mɛ 'kö Davi ‑zë 'ö‑ ‑dhɛ ö Dëmɛ, ‑yö ‑mɔɔ ‑bha 'ö ‑kë yö ‑zë bhaanë 'ka ‑kɔ ‑kë ꞊dhɛ?
45 — Portanto, se Davi o chama de Senhor, como ele pode ser filho de Davi?
46 Dhɛɛ" 'kpɔ 'ö Yesu ‑ya wo "dhʋ̈ bha‑ ‑yɔ 'yii ꞊slɔɔ mɛ do ‑zian ‑gɔ 'mɛ bha‑ ‑nu kpö 'gü kö ‑ya bɔ‑ ‑gɔ. ‑A ‑kë "dhʋ̈ ‑sü bha‑ 'gü, 'ö sü yi 'dhɛ 'kö bha‑ ‑bha 'ö dho‑ 'ka "dhiʋ̈, ‑a ‑nu 'bha 'wii‑ dhɛɛ" 'kpɔ 'zü.
46 E ninguém podia lhe responder uma palavra; e a partir daquele dia ninguém mais ousou fazer perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.