Mateus 22
Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs NVT
1 Jesus yaab od nem baban irokeneĩd fen, iron:
1 Jesus lhes contou outras parábolas. Disse ele:
2 “Saa tano ĩ, king taka, ĩ naal kayau yalouf nigin tar dodok fen age fiya gen.
2 “O reino dos céus pode ser ilustrado com a história de um rei que preparou um grande banquete de casamento para seu filho.
3 Ĩ yogon ferfer sur fedi di, tamo iweignẽdin yogon tar bun disiyouf nigin dirokenẽdin, anĩ ere, idi isiya ditoron.
3 Quando o banquete estava pronto, o rei enviou seus servos para avisar os convidados, mas todos se recusaram a vir.
4 “Ĩ baban ferfer tunĩ sur feid fen, iron, ‘Idi aya aweignẽdin anĩ urokenẽdig: Aya tar mogo saika afel. Aya bulmakau yaro biya biya ado adenen, ereb ereb ganan mogo dodok afelel. Bagu fiya tar bun usig.’
4 “Então ele enviou outros servos para lhes dizer: ‘Já preparei o banquete; os bois e novilhos gordos foram abatidos, e tudo está pronto. Venham para a festa!’.
5 “Anĩ ere, idi to karĩ difiyẽdin, idi diyalelen, taka yogon kabier ilen, taka ĩ yogon bisnis kabĩ yalen.
5 Mas os convidados não lhes deram atenção e foram embora: um para sua fazenda, outro para seus negócios.
6 Tunĩ idi ferfer dirouneĩd fen, tadũ difiyeĩd didenkesin.
6 Outros, ainda, agarraram os mensageiros, os insultaram e os mataram.
7 Anĩ nigin, king name odug sane fen, yogon kusĩ tamo sur fedi di, dilen, ferfer didenen anidi didenkeis fen, nedi taun yã dinon.
7 “O rei ficou furioso e enviou seu exército para destruir os assassinos e queimar a cidade deles.
8 “Agef fen, king, ne ferfer irokenẽdin, ‘Bagu fiya nẽ tar mogo dodok afelel, aya tamo aweigneĩd fen, naa afenẽdin anidi, dogo sane age difen nigin, isiya kisi feleya sã.
8 Disse a seus servos: ‘O banquete de casamento está pronto, e meus convidados não são dignos dessa honra.
9 Anĩ nigin, ã ulagauf, naab kaleyan aib aib uledigouf are, urokenẽdig len, idi tar bun disiyouf.’
9 Agora, saiam pelas esquinas e convidem todos que vocês encontrarem’.
10 Age ye di, ferfer dilelen, naab naab diyo ken, tamo kayau dileid fen, biya ado sane ganan gou difedin, age dife di, tamo kayau ado bagu difedidig nẽ guru fiya modoũ bun tamo kayau isokosen.
10 Então os servos trouxeram todos que encontraram, tanto bons como maus, e o salão do banquete se encheu de convidados.
11 “Age dife di, king namen isin, tamo kayau fele fedin, an ĩ tamo taka kolos biya ifonũya sã fotou fen.
11 “Quando o rei entrou para recebê-los, notou um homem que não estava vestido de forma apropriada para um casamento
12 King ĩ to fiyen, ‘Mou, naig fe di, õ bagu fiya nẽ naki sã anĩ guru fiya enĩ namen usil?’ Tamo ĩ od sã ibodon.
12 e perguntou-lhe: ‘Amigo, como é que você se apresenta sem a roupa de casamento?’. O homem não teve o que responder.
13 “Age fe di, king yogon kabĩ tamo irokenẽdin, ‘Ima ye ado ufõg, mayarẽ gugum bun urãg, an are wifirig ye fen, gobora kikokõ yediyouf.’
13 Então o rei disse: ‘Amarrem-lhe as mãos e os pés e lancem-no para fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes’.
14 “Anĩ nigin, tamo kayau musei iweignẽdif, anĩ ere, teke tekelei igirnẽdif.”
14 “Pois muitos são chamados, mas poucos são escolhidos”.
15 Age fe di, Farisia tamo dilen, Jesus in od bun naig fe mog, talouf de fen, od katõ difen.
15 Então os fariseus se reuniram para tramar um modo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
16 Age de fen, Farisia tamo, idi neid dõ fiya tar, Herod nẽ tamo tar geid, Jesus wagen sur difedi di, dilen, idi Jesus dirokenen, “Tise, amã keleĩ, õ momoi wogõya nẽ tamo, anĩ õ Negur nẽ naab momoi bagai ufelnẽdidig, õ tamom to wewu diyõdig, ere nigin, õ idi yana ado be sã anĩ to es wedig.
16 Enviaram alguns de seus discípulos, junto com os partidários de Herodes, para se encontrarem com ele. Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. É imparcial e não demonstra favoritismo.
17 Anĩ amã urokanamã, ogon kisi ere wof? Sisa takis ifenẽya nigin biya de, sã?”
17 Agora, diga-nos o que o senhor pensa a respeito disto: É certo pagar impostos a César ou não?”.
18 Anĩ ere, Jesus idi neid namedin kisi sane kelei ken, iron, “Ã meleid yaleya tamo, ere nigin ã aya kisi wiyagef?
18 Jesus, porém, sabia de sua má intenção e disse: “Hipócritas! Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha?
19 Takis ifenẽya nigin koin moni ufelnag.” Idi koin moni taka wagen diroule di,
19 Mostrem-me a moeda usada para pagar o imposto”. Quando lhe deram uma moeda de prata,
20 Jesus idi to fedin, “Eĩ ai nawa nẽ malakanon? Eĩ ai yana nẽ itotoya?”
20 ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”.
21 Idi aiten dalen, “Sisa nẽ.”
21 “De César”, responderam. “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
22 Od enĩ idi karĩ de fen, terẽ den. Age de fen, idi Jesus ditornẽ diya dilelen.
22 Sua resposta os deixou admirados, e eles foram embora.
23 Naa de tekelei anĩ bun, Sadusia tamo idi dirõdig anĩ, laa bun tamal to ke de fã dedig, dedig anidim, Jesus wagen disi to difiyen.
23 No mesmo dia, vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
24 Idi diron, “Tise, Moses iron, tamo taka kesu sã mog laa fef, in tura waab yale fen, tura fotokar kesu iroukenẽf.
24 e perguntaram: “Mestre, Moisés disse: ‘Se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho, que dará continuidade ao nome do irmão’.
25 Amã atun, tura tura sewen dibodon. Matu ĩ kayau yalen laa fen, ĩ kesu sã, anĩ nigin, ĩ, in kayau, ne tura itorkenen.
25 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos, de modo que seu irmão se casou com a viúva.
26 Age fiya bagai, tura dõ fiya ĩg age fen, anĩ dõ fiya tri ĩg agef ile sewen adoken.
26 O segundo irmão também morreu, e o terceiro irmão se casou com ela. E assim por diante, até o sétimo irmão.
27 Idikeleya bun, kayau ĩg laa fen.
27 Por fim, a mulher também morreu.
28 Anĩ nigin, kel fãya bun, idi sewen anĩ atun, ĩ ai nẽ kayau bagai ibodõf? Ere nigin, idi ganan kayau anĩ dalen.”
28 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
29 Jesus aitedin yale irokenẽdin, “Ã od kũ wenẽgef, ere nigin, ã Negur nẽ Itotoya ado Negur nẽ megeir keleĩ sã.
29 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus,
30 Laa bun tamal kel fãya bun, an tamo kayau ado abob yalef ya sã, idi engel saa ilun difaref gen dibodõf.
30 pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
31 Anĩ ere, laa bun tamal kel fãya nigin, Negur ã irokenein anĩ, ã to uwesegen de?
31 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nas Escrituras? Deus disse:
32 Negur iron, ‘Aya Abraham nẽ Negur, Isak nẽ Negur, Jakop nẽ Negur.’ Ĩ laa neid Negur sã, ĩ mata ibodõya neid Negur.”
32 ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’. Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos”.
33 Anĩ tamo kayau od enĩ karĩ de fen, ĩ agef ifelnẽdin anĩ nigin terẽ den.
33 Quando as multidões o ouviram, ficaram admiradas com seu ensino.
34 Jesus ĩ Sadusia tamo od bun sigoreid ifokelen anĩ karĩ de fen, Farisia tamo idi guru difen.
34 Sabendo os fariseus que Jesus tinha calado os saduceus com essa resposta, reuniram-se novamente para interrogá-lo.
35 Idi atun, lo keleĩ tamo takam Jesus kisi fiye ken, eig fiyẽ to fiyen,
35 Um deles, especialista na lei, tentou apanhá-lo numa armadilha com a seguinte pergunta:
36 “Tise, ĩtãfiya nanĩ anĩ, ganan wal fiya odug bagai Lo bun irok?”
36 “Mestre, qual é o mandamento mais importante da lei de Moisés?”.
37 Jesus irokenen, “‘Õ, Odug ogon Negur waũ adok, malãkanon adok, kisi adok bunem, ĩ nigin waũ laaf.’
37 Jesus respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma e de toda a sua mente’.
38 Ĩtãfiya enĩ ĩ matu, Lo bun ganan wal fiya odug bagai irok.
38 Este é o primeiro e o maior mandamento.
39 Anĩ dõ fiya are eig fiya, ‘Õ ogo nigin waũ laa fef gen, nẽ tã nigineg ago waũ laaf.’
39 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’.
40 Lo ado Profet neid od ganan, ĩtãfiya uru enĩ teten difaref.”
40 Toda a lei e todas as exigências dos profetas se baseiam nesses dois mandamentos”.
41 Sain Farisia tamo idi guru difesi di, Jesus idi to fedin,
41 Então, rodeado pelos fariseus, Jesus lhes fez a seguinte pergunta:
42 “Kristus nigin ã kisi ai gef? Ai nẽ naal anĩ Kristus?”
42 “O que vocês pensam do Cristo? De quem ele é filho?”. Eles responderam: “É filho de Davi”.
43 Jesus idi irokenẽdin, “Dawid naig fe di, anĩ Awa Uurem irokenen, ĩ nigin ‘Odug’ yen?” Ĩ nigin Dawid iron,
43 Jesus perguntou: “Então por que Davi, falando por meio do Espírito, chama o Cristo de ‘meu Senhor’? Pois Davi disse:
44 “‘Negur neu Odug irokenen:
44 ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
45 Dawid ĩ nigin ‘Odug’ yen ouf are, naig fe di, Kristus ĩ Dawid naal ouf?”
45 Portanto, se Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
46 Taka nem, ĩ aiten yale solof irõya kisi feleya san, naa anĩ bunem ilen ganan, takam baban ĩ to fiyẽya nigin kumĩ den.
46 Ninguém conseguiu responder e, depois disso, não se atreveram a lhe fazer mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.