Mateus 13
Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs NAA
1 Naa de anĩ bun, Jesus aaben tamal kutũ yeis ile, daliyou sirin ibodon.
1 Naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e se assentou à beira-mar.
2 Guru fiya odug kalilĩ difiyẽ di, tamo kayau adok ubun difar mog, ĩ waag namen isil ibodon.
2 E grandes multidões se reuniram em volta dele, de modo que entrou num barco e se assentou. E toda a multidão estava em pé na praia.
3 Agef fen, ereb ereb musei yaab od nem irokeneĩd fen, iron, “Kabĩ marau taka, faat irarãf nigin ilen.
3 E de muitas coisas lhes falou por parábolas, dizendo:
4 Sain ĩ irarak ile mog, tunĩ naab luwen kuku ren, are ninã disi dakasin.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e, vindo as aves, a comeram.
5 Tunĩ meein tuar kuku ren, an teneub badagar. Are kaisã bagai fokũ den, ere nigin, teneub are badagar bagai.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Anĩ ere, sain gaa ise di, bali are ilala di, laasi yedin, ere nigin, idi warumutei sã.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Faat tunĩ malũ duri atun kuku ren, are malũ duri anĩ fã ye fen, bali sile feledin.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Faat tunĩ teneub biya bun kuku ren, are idi biya imadin, taka biya handred, taka biya siksti, taka biya teti age fef ilauf.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto: a cem, a sessenta e a trinta por um.
9 Aib ĩ weder adouf, karĩ youf.”
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 In dõ fiya tar ĩ wagen disi to difiyen, “Ere nigin õ yaab od nem tamo kayau urokenẽdif?”
10 Então os discípulos se aproximaram de Jesus e lhe perguntaram: — Por que o senhor fala com eles por meio de parábolas?
11 Jesus aitedin yalen, “Saa tano nẽ waa keleĩ youf nigin are mogo ã ifenein, anĩ ere, tamo kayau to ifenẽdin.
11 Ao que Jesus respondeu:
12 Ereb taka aib ĩ ado are, anĩ wal fiya ifenẽf, anĩ ĩ musei adouf. Ereb taka aib ĩ sã, ereb ereb ĩ ado areg ĩ bun yalelauf.
12 Pois ao que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Anĩ nigin, aya yaab od nem arokenẽdif, ere nigin,
13 Por isso, falo com eles por meio de parábolas: porque, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem entendem.
14 Idi bun, Asaia nẽ profet od kisi felef:
14 Assim, neles se cumpre a profecia de Isaías:
15 Ere nigin, tamo kayau enei, idi waud katĩ felen,
15 Porque o coração deste povo
16 Anĩ ere, ãgenei meleĩ nigin el fedif, ere nigin, ã ulegef, ãgenei wedereĩ nigin el fedif, ere nigin, ã karĩ gef.
16 — Bem-aventurados, porém, são os olhos de vocês, porque veem; e bem-aventurados são os ouvidos de vocês, porque ouvem.
17 Anĩ aya ã momoi arokeneik, profet musei, madur tamo geid, ã ulegef anĩ dilou fenẽ nigin waud yenen, anĩ ere, idi meledim to dilen, takag, karĩya ã karĩ gef anĩ karĩ dou fenẽ nigin waud yenen, anĩ ere, idi wederedim to karĩ den.
17 Pois em verdade lhes digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e quiseram ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 “Yaab od bun, faat irarãya tamo nẽ gariya anĩ karĩg:
18 — Ouçam, portanto, o que significa a parábola do semeador.
19 Taka ĩ, saa tanon nẽ od karĩ ye fen, ĩ weder to fokõ yef, sane taka isi, faat yogon wau bun iraran anĩ son fiyek. Are faat naab luwen iraran anĩ age fiya.
19 A todos os que ouvem a palavra do Reino e não a compreendem, vem o Maligno e arrebata o que lhes foi semeado no coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Takag, faat meein tuar kubũ yen are, tamo ĩ od karĩ ye fen, kaisã bagai ĩ od anĩ yale fen, wau bun kulĩ yef.
20 O que foi semeado em solo rochoso, esse é o que ouve a palavra e logo a recebe com alegria.
21 Anĩ ere, ĩ warumutei sã, anĩ nigin, ĩ sain meluk to ibodõf. Sain, biya od nigin morõ be, kafĩ fiya be isif, ĩ kaisã bagai irofosif.
21 Mas ele não tem raiz em si mesmo, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Takag, faat taka malũ duri atun kubũ yen are, tamo ĩ od karĩ yef, anĩ ere, tenebur mata ibodõya nẽ sii fiya, safina ado ibodõya nẽ kisi fiya anidim, biya od sile fe di, anim biya to yũf.
22 O que foi semeado entre os espinhos é o que ouve a palavra, porém as preocupações deste mundo e a fascinação das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Takag, faat teneub biya bun kubũ yen are, tamo ĩ od karĩ ye fen, fokõ yef, are ĩ biya yũf, taka biya handred, taka biya siksti, taka biya teti agef imauf.”
23 Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve a palavra e a compreende; este frutifica e produz a cem, a sessenta e a trinta por um.
24 Jesus yaab od taka irokenẽdin, “Saa tano ĩ, tamo taka yogon kabĩ bun, wit faat biya iraran gen.
24 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
25 Anĩ ere, tamo adok mulaĩ den mog, yogon kiwai isin, lili wit kabier irara ken, agef yen ilen.
25 Mas, enquanto todos estavam dormindo, veio o inimigo dele, semeou o joio no meio do trigo e foi embora.
26 Sain wit bali fokũ ye fen, biya olili den, agef mog, lilig wowã den.
26 E, quando as plantas cresceram e produziram fruto, apareceu também o joio.
27 “Marau nẽ kabĩ tamo, ĩ wagen disin diron, ‘Tamo biya, õ faat biya on kabier to uraran de? Lili anĩ nainenem disin?’
27 Então os servos do dono da casa chegaram e disseram: “Patrão, o senhor não semeou boa semente no seu campo? De onde, então, vem o joio?”
28 “Ĩ aitedin yalen, ‘Kiwai takam age fen.’
28 Ele, porém, lhes respondeu: “Um inimigo fez isso.” Mas os servos lhe perguntaram: “O senhor quer que a gente vá e arranque o joio?”
29 “Ĩ aitedin yalen, ‘Sã, ere nigin, lili kususu ge mã, ã wit ado kususu gouf.
29 O dono da casa respondeu: “Não! Porque, ao separar o joio, vocês poderão arrancar também com ele o trigo.
30 Malakaĩ, weim difar mog, fau kusu fiya sain bun. Sain anĩ bun, aya kususu fiya tamo arokenẽdiyouf: Lili ketem kurug fen, ufafãg, dum yakur feid isaikalauf nigin; agog fen, wit kurug, neu kin gurig uleg.’”
30 Deixem que cresçam juntos até a colheita. E, no tempo da colheita, direi aos ceifeiros: ‘Ajuntem primeiro o joio e amarrem-no em feixes para ser queimado; mas recolham o trigo no meu celeiro.’”
31 Jesus yaab od taka irokenẽdin: “Saa tano ĩ, masted faat tamo takam yale fen, yogon kabier itenen gen.
31 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
32 Anĩ ĩ faat ganan nigin naal bagai, anĩ ere, ĩ odugouf, ĩ kabier saaf ganan wal fediya aa wõ youf. Age fe di, ninã ilun temeleid disi, were bun dibodõf.”
32 Esse grão é, na verdade, a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, é maior do que as hortaliças, e chega a ser uma árvore, de modo que as aves do céu vêm se aninhar nos seus ramos.
33 Jesus baban yaab od taka irokenẽdin: “Saa tano ĩ, yis kayau takam yale fen, flawa odug ado falei fe di, ganan gẽ yedig gen.”
33 Jesus lhes contou ainda outra parábola:
34 Jesus od enĩ ganan, yaab od nem tamo kayau wogõ fiyẽdin. Ĩ od ganan to kurõ falaisi irokenẽdin, yaab od nem dogol.
34 Jesus disse todas estas coisas às multidões por parábolas e sem parábolas nada lhes dizia.
35 Anĩ bunem, Negur profet bunem eig ye wogõ yen anĩ, agef kisi felen:
35 Isso aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta: “Abrirei a minha boca em parábolas; publicarei coisas ocultas desde a criação do mundo.”
36 Jesus tamo kayau itorneĩd fen, fõ namen ilen. In dõ fiya tar ĩ wagen disi fen, diron, “Kabier lili nẽ yaab od anĩ, amã faded wamã.”
36 Então, despedindo as multidões, Jesus foi para casa. E, aproximando-se dele os seus discípulos, disseram: — Explique-nos a parábola do joio do campo.
37 Jesus aitedin yalen, “Tamo tekelei faat biya iraran, are Tamo Naal.
37 E Jesus respondeu:
38 Kabĩ are tenebur tamo kayau, faat biya anĩ, are Negur nẽ tano nẽ gere tar, lili are Satan nẽ gere tar,
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino; o joio são os filhos do Maligno.
39 kiwaim lili iraran, are Satan. Kusu fiya are saa teneub ado idiyẽf bun, kususu fiya tamo are idi engel.
39 O inimigo que o semeou é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os ceifeiros são os anjos.
40 “Anĩ nigin, lili kususu feid, yã yakur feid isaikalauf, age fiya gen, saa teneub ado idiyẽf bun, age fouf.
40 Pois, assim como o joio é colhido e jogado no fogo, assim será no fim dos tempos.
41 Tamo Naal ĩ, yogon engel sur fediyouf, idi yogon tano bun ereb ereb ganan mosor dinodig ado, tamo kayau ganan sane age difedig gei difeid fen, dalelnẽdiyouf.
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, que ajuntarão do seu Reino todos os que servem de pedra de tropeço e os que praticam o mal
42 Idi yã mala bobo rouf bun dirarãf, an inã odug ado firi de fen, goboreid kikokõ youf.
42 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Age fe di, madur tamo idi, gaa gen nedi Temeid nẽ tanon fula difouf. Aib ĩ weder adouf, karĩ youf.
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no Reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 “Saa tano ĩ, safina biya bagai kabier inokon gen. Tamo taka fotou fe fen, baban kabier inokon. Agef fen, wau al fef ile, safina adok ĩ ado anĩ, na nigin sur fe fen, akor anĩ na yalen.
44 — O Reino dos Céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu. Então, transbordante de alegria, vai, vende tudo o que tem e compra aquele campo.
45 “Takag, saa tano ĩ, na yaleya tamo, maaĩ tuwa meli bagai pel biya, na nigin imirek gen.
45 — O Reino dos Céus é também semelhante a um homem que negocia e procura boas pérolas.
46 Ĩ meein medeĩya taka moni odug nẽ anĩ fotou fe fen, ile, safina adok ĩ ado anĩ na nigin sur fe fen, meein medeĩya anĩ na yalen.
46 Quando encontrou uma pérola de grande valor, ele foi, vendeu tudo o que tinha e comprou a pérola.
47 “Takag, saa tano ĩ, kakãg daliyou bun gau bou fire fire gei fiya nigin dirãdig gen.
47 — O Reino dos Céus é ainda semelhante a uma rede que foi lançada ao mar e apanhou peixes de toda espécie.
48 Sain kakãg isokose di, gau yaleya tamo dĩ dife, ubun ise di, anĩ idi dibod ken, gau biya gei de, karam namen difeid fen, sesen anĩ are dirarailen.
48 E, quando já estava cheia, os pescadores a arrastaram para a praia e, assentados, escolheram os bons para os cestos e jogaram fora os ruins.
49 Age fiya bagai, saa teneub ado idikalauf bun eig fouf. Engel idi disi fen, idi madur tamo atun sesen anidi gei de dale,
49 Assim será no fim dos tempos: os anjos sairão, separarão os maus dentre os justos
50 yã mala bobo ref bun dirarãf, an inã odug ado firi de fen, goboreid kikokõ youf.”
50 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Jesus to fedin, “Ã od enĩ ganan wedereĩ fokõ yef de?”
51 Então Jesus perguntou: Eles responderam: — Sim!
52 Jesus idi irokenẽdin, “Anĩ nigin, lo ifelnẽdiya tamo ganan saa tano nigin ifelnẽdin are, idi fõ tama gen, ĩ safina biya nẽ aaben tamal safina mata tubu ado irou isidig.”
52 Então Jesus lhes disse:
53 Jesus yaab od eneidi bure fel fen, anenem iyok ilen.
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas, retirou-se dali.
54 In fõ gariyan isi fen, ĩ an tamo kayau dogo neid uub fõ bun ifelnẽdin, age fe di, idi terẽ den. Idi to difen, “Tamo eĩ, kisi biya ado memelik nẽ totol enei, nain yalen?
54 E, chegando à sua terra, ensinava-os na sinagoga, de modo que se maravilhavam e diziam: — De onde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 Ĩ kapenta naal sã de? In sina Maria sã de? In tura tar Jems, Josef, Simon, Judas ado sã de?
55 Não é este o filho do carpinteiro? A sua mãe não se chama Maria, e seus irmãos não são Tiago, José, Simão e Judas?
56 In main tar ganan, ada weim to tabodok de? Tamo enĩ enei ganan nain yalen?”
56 Todas as suas irmãs não vivem entre nós? Então, de onde lhe vem tudo isto?
57 Age de fen, idi ĩ kiwai difenen.
57 E escandalizavam-se por causa dele. Jesus, porém, lhes disse:
58 Ĩ an memelik musei to inon, ere nigin, idi to momoi den.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.