Mateus 13
Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs ARA
1 Naa de anĩ bun, Jesus aaben tamal kutũ yeis ile, daliyou sirin ibodon.
1 Naquele mesmo dia, saindo Jesus de casa, assentou-se à beira-mar;
2 Guru fiya odug kalilĩ difiyẽ di, tamo kayau adok ubun difar mog, ĩ waag namen isil ibodon.
2 e grandes multidões se reuniram perto dele, de modo que entrou num barco e se assentou; e toda a multidão estava em pé na praia.
3 Agef fen, ereb ereb musei yaab od nem irokeneĩd fen, iron, “Kabĩ marau taka, faat irarãf nigin ilen.
3 E de muitas coisas lhes falou por parábolas e dizia: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Sain ĩ irarak ile mog, tunĩ naab luwen kuku ren, are ninã disi dakasin.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e, vindo as aves, a comeram.
5 Tunĩ meein tuar kuku ren, an teneub badagar. Are kaisã bagai fokũ den, ere nigin, teneub are badagar bagai.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Anĩ ere, sain gaa ise di, bali are ilala di, laasi yedin, ere nigin, idi warumutei sã.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Faat tunĩ malũ duri atun kuku ren, are malũ duri anĩ fã ye fen, bali sile feledin.
7 Outra caiu entre os espinhos, e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Faat tunĩ teneub biya bun kuku ren, are idi biya imadin, taka biya handred, taka biya siksti, taka biya teti age fef ilauf.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto: a cem, a sessenta e a trinta por um.
9 Aib ĩ weder adouf, karĩ youf.”
9 Quem tem ouvidos [para ouvir], ouça.
10 In dõ fiya tar ĩ wagen disi to difiyen, “Ere nigin õ yaab od nem tamo kayau urokenẽdif?”
10 Então, se aproximaram os discípulos e lhe perguntaram: Por que lhes falas por parábolas?
11 Jesus aitedin yalen, “Saa tano nẽ waa keleĩ youf nigin are mogo ã ifenein, anĩ ere, tamo kayau to ifenẽdin.
11 Ao que respondeu: Porque a vós outros é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas àqueles não lhes é isso concedido.
12 Ereb taka aib ĩ ado are, anĩ wal fiya ifenẽf, anĩ ĩ musei adouf. Ereb taka aib ĩ sã, ereb ereb ĩ ado areg ĩ bun yalelauf.
12 Pois ao que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Anĩ nigin, aya yaab od nem arokenẽdif, ere nigin,
13 Por isso, lhes falo por parábolas; porque, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem entendem.
14 Idi bun, Asaia nẽ profet od kisi felef:
14 De sorte que neles se cumpre a profecia de Isaías:
15 Ere nigin, tamo kayau enei, idi waud katĩ felen,
15 Porque o coração deste povo está endurecido, de mau grado ouviram com os ouvidos e fecharam os olhos; para não suceder que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.
16 Anĩ ere, ãgenei meleĩ nigin el fedif, ere nigin, ã ulegef, ãgenei wedereĩ nigin el fedif, ere nigin, ã karĩ gef.
16 Bem-aventurados, porém, os vossos olhos, porque veem; e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Anĩ aya ã momoi arokeneik, profet musei, madur tamo geid, ã ulegef anĩ dilou fenẽ nigin waud yenen, anĩ ere, idi meledim to dilen, takag, karĩya ã karĩ gef anĩ karĩ dou fenẽ nigin waud yenen, anĩ ere, idi wederedim to karĩ den.
17 Pois em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não ouviram.
18 “Yaab od bun, faat irarãya tamo nẽ gariya anĩ karĩg:
18 Atendei vós, pois, à parábola do semeador.
19 Taka ĩ, saa tanon nẽ od karĩ ye fen, ĩ weder to fokõ yef, sane taka isi, faat yogon wau bun iraran anĩ son fiyek. Are faat naab luwen iraran anĩ age fiya.
19 A todos os que ouvem a palavra do reino e não a compreendem, vem o maligno e arrebata o que lhes foi semeado no coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Takag, faat meein tuar kubũ yen are, tamo ĩ od karĩ ye fen, kaisã bagai ĩ od anĩ yale fen, wau bun kulĩ yef.
20 O que foi semeado em solo rochoso, esse é o que ouve a palavra e a recebe logo, com alegria;
21 Anĩ ere, ĩ warumutei sã, anĩ nigin, ĩ sain meluk to ibodõf. Sain, biya od nigin morõ be, kafĩ fiya be isif, ĩ kaisã bagai irofosif.
21 mas não tem raiz em si mesmo, sendo, antes, de pouca duração; em lhe chegando a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Takag, faat taka malũ duri atun kubũ yen are, tamo ĩ od karĩ yef, anĩ ere, tenebur mata ibodõya nẽ sii fiya, safina ado ibodõya nẽ kisi fiya anidim, biya od sile fe di, anim biya to yũf.
22 O que foi semeado entre os espinhos é o que ouve a palavra, porém os cuidados do mundo e a fascinação das riquezas sufocam a palavra, e fica infrutífera.
23 Takag, faat teneub biya bun kubũ yen are, tamo ĩ od karĩ ye fen, fokõ yef, are ĩ biya yũf, taka biya handred, taka biya siksti, taka biya teti agef imauf.”
23 Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve a palavra e a compreende; este frutifica e produz a cem, a sessenta e a trinta por um.
24 Jesus yaab od taka irokenẽdin, “Saa tano ĩ, tamo taka yogon kabĩ bun, wit faat biya iraran gen.
24 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um homem que semeou boa semente no seu campo;
25 Anĩ ere, tamo adok mulaĩ den mog, yogon kiwai isin, lili wit kabier irara ken, agef yen ilen.
25 mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou o joio no meio do trigo e retirou-se.
26 Sain wit bali fokũ ye fen, biya olili den, agef mog, lilig wowã den.
26 E, quando a erva cresceu e produziu fruto, apareceu também o joio.
27 “Marau nẽ kabĩ tamo, ĩ wagen disin diron, ‘Tamo biya, õ faat biya on kabier to uraran de? Lili anĩ nainenem disin?’
27 Então, vindo os servos do dono da casa, lhe disseram: Senhor, não semeaste boa semente no teu campo? Donde vem, pois, o joio?
28 “Ĩ aitedin yalen, ‘Kiwai takam age fen.’
28 Ele, porém, lhes respondeu: Um inimigo fez isso. Mas os servos lhe perguntaram: Queres que vamos e arranquemos o joio?
29 “Ĩ aitedin yalen, ‘Sã, ere nigin, lili kususu ge mã, ã wit ado kususu gouf.
29 Não! Replicou ele, para que, ao separar o joio, não arranqueis também com ele o trigo.
30 Malakaĩ, weim difar mog, fau kusu fiya sain bun. Sain anĩ bun, aya kususu fiya tamo arokenẽdiyouf: Lili ketem kurug fen, ufafãg, dum yakur feid isaikalauf nigin; agog fen, wit kurug, neu kin gurig uleg.’”
30 Deixai-os crescer juntos até à colheita, e, no tempo da colheita, direi aos ceifeiros: ajuntai primeiro o joio, atai-o em feixes para ser queimado; mas o trigo, recolhei-o no meu celeiro.
31 Jesus yaab od taka irokenẽdin: “Saa tano ĩ, masted faat tamo takam yale fen, yogon kabier itenen gen.
31 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda, que um homem tomou e plantou no seu campo;
32 Anĩ ĩ faat ganan nigin naal bagai, anĩ ere, ĩ odugouf, ĩ kabier saaf ganan wal fediya aa wõ youf. Age fe di, ninã ilun temeleid disi, were bun dibodõf.”
32 o qual é, na verdade, a menor de todas as sementes, e, crescida, é maior do que as hortaliças, e se faz árvore, de modo que as aves do céu vêm aninhar-se nos seus ramos.
33 Jesus baban yaab od taka irokenẽdin: “Saa tano ĩ, yis kayau takam yale fen, flawa odug ado falei fe di, ganan gẽ yedig gen.”
33 Disse-lhes outra parábola: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Jesus od enĩ ganan, yaab od nem tamo kayau wogõ fiyẽdin. Ĩ od ganan to kurõ falaisi irokenẽdin, yaab od nem dogol.
34 Todas estas coisas disse Jesus às multidões por parábolas e sem parábolas nada lhes dizia;
35 Anĩ bunem, Negur profet bunem eig ye wogõ yen anĩ, agef kisi felen:
35 para que se cumprisse o que foi dito por intermédio do profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a criação [do mundo].
36 Jesus tamo kayau itorneĩd fen, fõ namen ilen. In dõ fiya tar ĩ wagen disi fen, diron, “Kabier lili nẽ yaab od anĩ, amã faded wamã.”
36 Então, despedindo as multidões, foi Jesus para casa. E, chegando-se a ele os seus discípulos, disseram: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Jesus aitedin yalen, “Tamo tekelei faat biya iraran, are Tamo Naal.
37 E ele respondeu: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem;
38 Kabĩ are tenebur tamo kayau, faat biya anĩ, are Negur nẽ tano nẽ gere tar, lili are Satan nẽ gere tar,
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;
39 kiwaim lili iraran, are Satan. Kusu fiya are saa teneub ado idiyẽf bun, kususu fiya tamo are idi engel.
39 o inimigo que o semeou é o diabo; a ceifa é a consumação do século, e os ceifeiros são os anjos.
40 “Anĩ nigin, lili kususu feid, yã yakur feid isaikalauf, age fiya gen, saa teneub ado idiyẽf bun, age fouf.
40 Pois, assim como o joio é colhido e lançado ao fogo, assim será na consumação do século.
41 Tamo Naal ĩ, yogon engel sur fediyouf, idi yogon tano bun ereb ereb ganan mosor dinodig ado, tamo kayau ganan sane age difedig gei difeid fen, dalelnẽdiyouf.
41 Mandará o Filho do Homem os seus anjos, que ajuntarão do seu reino todos os escândalos e os que praticam a iniquidade
42 Idi yã mala bobo rouf bun dirarãf, an inã odug ado firi de fen, goboreid kikokõ youf.
42 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Age fe di, madur tamo idi, gaa gen nedi Temeid nẽ tanon fula difouf. Aib ĩ weder adouf, karĩ youf.
43 Então, os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos [para ouvir], ouça.
44 “Saa tano ĩ, safina biya bagai kabier inokon gen. Tamo taka fotou fe fen, baban kabier inokon. Agef fen, wau al fef ile, safina adok ĩ ado anĩ, na nigin sur fe fen, akor anĩ na yalen.
44 O reino dos céus é semelhante a um tesouro oculto no campo, o qual certo homem, tendo-o achado, escondeu. E, transbordante de alegria, vai, vende tudo o que tem e compra aquele campo.
45 “Takag, saa tano ĩ, na yaleya tamo, maaĩ tuwa meli bagai pel biya, na nigin imirek gen.
45 O reino dos céus é também semelhante a um que negocia e procura boas pérolas;
46 Ĩ meein medeĩya taka moni odug nẽ anĩ fotou fe fen, ile, safina adok ĩ ado anĩ na nigin sur fe fen, meein medeĩya anĩ na yalen.
46 e, tendo achado uma pérola de grande valor, vende tudo o que possui e a compra.
47 “Takag, saa tano ĩ, kakãg daliyou bun gau bou fire fire gei fiya nigin dirãdig gen.
47 O reino dos céus é ainda semelhante a uma rede que, lançada ao mar, recolhe peixes de toda espécie.
48 Sain kakãg isokose di, gau yaleya tamo dĩ dife, ubun ise di, anĩ idi dibod ken, gau biya gei de, karam namen difeid fen, sesen anĩ are dirarailen.
48 E, quando já está cheia, os pescadores arrastam-na para a praia e, assentados, escolhem os bons para os cestos e os ruins deitam fora.
49 Age fiya bagai, saa teneub ado idikalauf bun eig fouf. Engel idi disi fen, idi madur tamo atun sesen anidi gei de dale,
49 Assim será na consumação do século: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,
50 yã mala bobo ref bun dirarãf, an inã odug ado firi de fen, goboreid kikokõ youf.”
50 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Jesus to fedin, “Ã od enĩ ganan wedereĩ fokõ yef de?”
51 Entendestes todas estas coisas? Responderam-lhe: Sim!
52 Jesus idi irokenẽdin, “Anĩ nigin, lo ifelnẽdiya tamo ganan saa tano nigin ifelnẽdin are, idi fõ tama gen, ĩ safina biya nẽ aaben tamal safina mata tubu ado irou isidig.”
52 Então, lhes disse: Por isso, todo escriba versado no reino dos céus é semelhante a um pai de família que tira do seu depósito coisas novas e coisas velhas.
53 Jesus yaab od eneidi bure fel fen, anenem iyok ilen.
53 Tendo Jesus proferido estas parábolas, retirou-se dali.
54 In fõ gariyan isi fen, ĩ an tamo kayau dogo neid uub fõ bun ifelnẽdin, age fe di, idi terẽ den. Idi to difen, “Tamo eĩ, kisi biya ado memelik nẽ totol enei, nain yalen?
54 E, chegando à sua terra, ensinava-os na sinagoga, de tal sorte que se maravilhavam e diziam: Donde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 Ĩ kapenta naal sã de? In sina Maria sã de? In tura tar Jems, Josef, Simon, Judas ado sã de?
55 Não é este o filho do carpinteiro? Não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos, Tiago, José, Simão e Judas?
56 In main tar ganan, ada weim to tabodok de? Tamo enĩ enei ganan nain yalen?”
56 Não vivem entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?
57 Age de fen, idi ĩ kiwai difenen.
57 E escandalizavam-se nele. Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra e na sua casa.
58 Ĩ an memelik musei to inon, ere nigin, idi to momoi den.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.