Mateus 13

Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs BKJ

Sair da comparação
1 Naa de anĩ bun, Jesus aaben tamal kutũ yeis ile, daliyou sirin ibodon.
1 No mesmo dia, saindo Jesus de casa, sentou-se junto ao mar.
2 Guru fiya odug kalilĩ difiyẽ di, tamo kayau adok ubun difar mog, ĩ waag namen isil ibodon.
2 E grandes multidões se reuniram a ele, de modo que, entrando ele em um barco, assentou-se, e toda a multidão estava em pé na praia.
3 Agef fen, ereb ereb musei yaab od nem irokeneĩd fen, iron, “Kabĩ marau taka, faat irarãf nigin ilen.
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que um semeador saiu a semear;
4 Sain ĩ irarak ile mog, tunĩ naab luwen kuku ren, are ninã disi dakasin.
4 e quando ele semeava, algumas sementes caíram junto ao caminho, e vieram as aves e as devoraram.
5 Tunĩ meein tuar kuku ren, an teneub badagar. Are kaisã bagai fokũ den, ere nigin, teneub are badagar bagai.
5 Algumas caíram em lugares pedregosos, onde não havia muita terra; e imediatamente elas brotaram, porque não havia terra profunda.
6 Anĩ ere, sain gaa ise di, bali are ilala di, laasi yedin, ere nigin, idi warumutei sã.
6 E quando o sol nasceu, queimaram-se; e porque não tinham raiz, elas murcharam-se.
7 Faat tunĩ malũ duri atun kuku ren, are malũ duri anĩ fã ye fen, bali sile feledin.
7 E outras caíram entre espinhos, e os espinhos cresceram e as sufocaram.
8 Faat tunĩ teneub biya bun kuku ren, are idi biya imadin, taka biya handred, taka biya siksti, taka biya teti age fef ilauf.
8 Mas outras caíram em boa terra, e deram fruto, algumas cem vezes, outras a sessenta vezes e outras a trinta vezes.
9 Aib ĩ weder adouf, karĩ youf.”
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 In dõ fiya tar ĩ wagen disi to difiyen, “Ere nigin õ yaab od nem tamo kayau urokenẽdif?”
10 E vieram os discípulos, e lhe perguntaram: Por que tu falas por parábolas?
11 Jesus aitedin yalen, “Saa tano nẽ waa keleĩ youf nigin are mogo ã ifenein, anĩ ere, tamo kayau to ifenẽdin.
11 Ele respondendo, disse-lhes: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino do céu, mas a eles não lhes é dado.
12 Ereb taka aib ĩ ado are, anĩ wal fiya ifenẽf, anĩ ĩ musei adouf. Ereb taka aib ĩ sã, ereb ereb ĩ ado areg ĩ bun yalelauf.
12 Porque àquele que tem, para ele se dará, e terá mais em abundância; mas àquele que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Anĩ nigin, aya yaab od nem arokenẽdif, ere nigin,
13 Portanto lhes falo por parábolas; porque eles vendo, não veem; e ouvindo, não ouvem nem compreendem.
14 Idi bun, Asaia nẽ profet od kisi felef:
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e não compreendereis, e, vendo, vereis, e não percebereis.
15 Ere nigin, tamo kayau enei, idi waud katĩ felen,
15 Porque o coração deste povo está endurecido, e os seus ouvidos surdos para ouvir, e eles fecharam seus olhos; para que em nenhum momento vejam com os seus olhos, e ouçam com os seus ouvidos, e compreendam com o seu coração, e se convertam, e eu os cure.
16 Anĩ ere, ãgenei meleĩ nigin el fedif, ere nigin, ã ulegef, ãgenei wedereĩ nigin el fedif, ere nigin, ã karĩ gef.
16 Mas, abençoados são os vossos olhos, porque eles veem, e os vossos ouvidos, porque eles ouvem.
17 Anĩ aya ã momoi arokeneik, profet musei, madur tamo geid, ã ulegef anĩ dilou fenẽ nigin waud yenen, anĩ ere, idi meledim to dilen, takag, karĩya ã karĩ gef anĩ karĩ dou fenẽ nigin waud yenen, anĩ ere, idi wederedim to karĩ den.
17 Porque em verdade eu vos digo que muitos profetas e homens justos desejaram ver estas coisas que vós vedes, e não o viram; e ouvir estas coisas que vós ouvis, e não o ouviram.
18 “Yaab od bun, faat irarãya tamo nẽ gariya anĩ karĩg:
18 Escutai vós, portanto, a parábola do semeador.
19 Taka ĩ, saa tanon nẽ od karĩ ye fen, ĩ weder to fokõ yef, sane taka isi, faat yogon wau bun iraran anĩ son fiyek. Are faat naab luwen iraran anĩ age fiya.
19 Quando alguém ouve a palavra do reino, e não a compreende, então vem o perverso, e afasta o que foi semeado no seu coração; este é o que recebeu a semente junto do caminho.
20 Takag, faat meein tuar kubũ yen are, tamo ĩ od karĩ ye fen, kaisã bagai ĩ od anĩ yale fen, wau bun kulĩ yef.
20 Mas o que recebeu a semente em lugares pedregosos, é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 Anĩ ere, ĩ warumutei sã, anĩ nigin, ĩ sain meluk to ibodõf. Sain, biya od nigin morõ be, kafĩ fiya be isif, ĩ kaisã bagai irofosif.
21 mas ele não tem raiz em si mesmo, apenas dura um tempo; pois quando vem tribulação ou perseguição por causa da palavra, imediatamente se esmorece.
22 Takag, faat taka malũ duri atun kubũ yen are, tamo ĩ od karĩ yef, anĩ ere, tenebur mata ibodõya nẽ sii fiya, safina ado ibodõya nẽ kisi fiya anidim, biya od sile fe di, anim biya to yũf.
22 E também o que recebeu a semente entre espinhos é o que ouve a palavra, mas os cuidados deste mundo e o engano das riquezas, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Takag, faat teneub biya bun kubũ yen are, tamo ĩ od karĩ ye fen, fokõ yef, are ĩ biya yũf, taka biya handred, taka biya siksti, taka biya teti agef imauf.”
23 Mas o que recebeu a semente em boa terra é o que ouve a palavra e compreende-a; e também dá fruto, e um produz cem vezes, outro sessenta vezes, e outro trinta vezes.
24 Jesus yaab od taka irokenẽdin, “Saa tano ĩ, tamo taka yogon kabĩ bun, wit faat biya iraran gen.
24 Apresentou-lhes outra parábola, dizendo: O reino do céu é semelhante a um homem que semeou boa semente no seu campo.
25 Anĩ ere, tamo adok mulaĩ den mog, yogon kiwai isin, lili wit kabier irara ken, agef yen ilen.
25 Mas, enquanto dormiam os homens, veio o seu inimigo, e semeou joio no meio do trigo, e seguiu o seu caminho.
26 Sain wit bali fokũ ye fen, biya olili den, agef mog, lilig wowã den.
26 Mas, quando o caule cresceu e produziu fruto, apareceu também o joio.
27 “Marau nẽ kabĩ tamo, ĩ wagen disin diron, ‘Tamo biya, õ faat biya on kabier to uraran de? Lili anĩ nainenem disin?’
27 Assim, os servos do dono da casa vieram, e disseram a ele: Senhor, tu não semeaste boa semente no teu campo? De onde então vem esse joio?
28 “Ĩ aitedin yalen, ‘Kiwai takam age fen.’
28 E ele disse-lhes: Um inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, então, que vamos e o colhamos?
29 “Ĩ aitedin yalen, ‘Sã, ere nigin, lili kususu ge mã, ã wit ado kususu gouf.
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis também o trigo com ele.
30 Malakaĩ, weim difar mog, fau kusu fiya sain bun. Sain anĩ bun, aya kususu fiya tamo arokenẽdiyouf: Lili ketem kurug fen, ufafãg, dum yakur feid isaikalauf nigin; agog fen, wit kurug, neu kin gurig uleg.’”
30 Deixai-os crescer juntos até a colheita; e, no tempo da colheita, eu direi aos ceifeiros: Colhei juntos primeiro o joio, e amarrai-o em fardos para ser queimado, mas o trigo recolhei no meu celeiro.
31 Jesus yaab od taka irokenẽdin: “Saa tano ĩ, masted faat tamo takam yale fen, yogon kabier itenen gen.
31 Apresentou-lhes outra parábola, dizendo: O reino do céu é semelhante a um grão de semente de mostarda, que um homem tomou, e semeou no seu campo.
32 Anĩ ĩ faat ganan nigin naal bagai, anĩ ere, ĩ odugouf, ĩ kabier saaf ganan wal fediya aa wõ youf. Age fe di, ninã ilun temeleid disi, were bun dibodõf.”
32 Que, na verdade, é o menor que todas as sementes; mas quando crescido, é o maior entre as hortaliças, e torna-se uma árvore, de modo que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Jesus baban yaab od taka irokenẽdin: “Saa tano ĩ, yis kayau takam yale fen, flawa odug ado falei fe di, ganan gẽ yedig gen.”
33 Outra parábola lhes disse: O reino do céu é semelhante ao fermento, que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Jesus od enĩ ganan, yaab od nem tamo kayau wogõ fiyẽdin. Ĩ od ganan to kurõ falaisi irokenẽdin, yaab od nem dogol.
34 Todas estas coisas falou Jesus à multidão por parábolas, e sem parábolas ele não lhes falava.
35 Anĩ bunem, Negur profet bunem eig ye wogõ yen anĩ, agef kisi felen:
35 Para que pudesse se cumprir o que fora dito pelo profeta, dizendo: Eu abrirei a minha boca em parábolas; proferirei coisas mantidas em segredo desde a fundação do mundo.
36 Jesus tamo kayau itorneĩd fen, fõ namen ilen. In dõ fiya tar ĩ wagen disi fen, diron, “Kabier lili nẽ yaab od anĩ, amã faded wamã.”
36 Então Jesus despedindo a multidão, entrou na casa. E vieram até ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Jesus aitedin yalen, “Tamo tekelei faat biya iraran, are Tamo Naal.
37 E ele, respondendo, disse-lhes: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 Kabĩ are tenebur tamo kayau, faat biya anĩ, are Negur nẽ tano nẽ gere tar, lili are Satan nẽ gere tar,
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; mas o joio são os filhos do perverso;
39 kiwaim lili iraran, are Satan. Kusu fiya are saa teneub ado idiyẽf bun, kususu fiya tamo are idi engel.
39 o inimigo, que o semeou, é o diabo; a colheita é o fim do mundo; e os ceifeiros são os anjos.
40 “Anĩ nigin, lili kususu feid, yã yakur feid isaikalauf, age fiya gen, saa teneub ado idiyẽf bun, age fouf.
40 Portanto, como o joio é colhido e queimado no fogo, assim acontecerá no fim deste mundo.
41 Tamo Naal ĩ, yogon engel sur fediyouf, idi yogon tano bun ereb ereb ganan mosor dinodig ado, tamo kayau ganan sane age difedig gei difeid fen, dalelnẽdiyouf.
41 O Filho do Homem enviará os seus anjos, e eles colherão do seu reino tudo que escandaliza, e os que praticam a iniquidade;
42 Idi yã mala bobo rouf bun dirarãf, an inã odug ado firi de fen, goboreid kikokõ youf.
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
43 Age fe di, madur tamo idi, gaa gen nedi Temeid nẽ tanon fula difouf. Aib ĩ weder adouf, karĩ youf.
43 Então os justos brilharão como o sol no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 “Saa tano ĩ, safina biya bagai kabier inokon gen. Tamo taka fotou fe fen, baban kabier inokon. Agef fen, wau al fef ile, safina adok ĩ ado anĩ, na nigin sur fe fen, akor anĩ na yalen.
44 Novamente, o reino do céu é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu; e, por causa da sua alegria, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 “Takag, saa tano ĩ, na yaleya tamo, maaĩ tuwa meli bagai pel biya, na nigin imirek gen.
45 Novamente, o reino do céu é semelhante a um homem negociante, que busca boas pérolas.
46 Ĩ meein medeĩya taka moni odug nẽ anĩ fotou fe fen, ile, safina adok ĩ ado anĩ na nigin sur fe fen, meein medeĩya anĩ na yalen.
46 E, tendo encontrado uma pérola de grande preço, foi e vendeu tudo quanto tinha, e comprou-a.
47 “Takag, saa tano ĩ, kakãg daliyou bun gau bou fire fire gei fiya nigin dirãdig gen.
47 Novamente, o reino do céu é semelhante a uma rede lançada ao mar, recolhendo de toda a espécie.
48 Sain kakãg isokose di, gau yaleya tamo dĩ dife, ubun ise di, anĩ idi dibod ken, gau biya gei de, karam namen difeid fen, sesen anĩ are dirarailen.
48 E, estando cheia, puxam para a praia; e, assentando-se, ajuntam os bons em cestos, mas lançam para longe os ruins.
49 Age fiya bagai, saa teneub ado idikalauf bun eig fouf. Engel idi disi fen, idi madur tamo atun sesen anidi gei de dale,
49 Assim será no fim do mundo; os anjos virão, e separarão os perversos dentre os justos,
50 yã mala bobo ref bun dirarãf, an inã odug ado firi de fen, goboreid kikokõ youf.”
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
51 Jesus to fedin, “Ã od enĩ ganan wedereĩ fokõ yef de?”
51 E disse-lhes Jesus: Tens compreendido todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
52 Jesus idi irokenẽdin, “Anĩ nigin, lo ifelnẽdiya tamo ganan saa tano nigin ifelnẽdin are, idi fõ tama gen, ĩ safina biya nẽ aaben tamal safina mata tubu ado irou isidig.”
52 Então ele disse-lhes: Portanto, todo o escriba que é instruído acerca do reino do céu é semelhante a um homem que é chefe da família, e tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Jesus yaab od eneidi bure fel fen, anenem iyok ilen.
53 E aconteceu que, quando Jesus havia concluído estas parábolas, partiu dali.
54 In fõ gariyan isi fen, ĩ an tamo kayau dogo neid uub fõ bun ifelnẽdin, age fe di, idi terẽ den. Idi to difen, “Tamo eĩ, kisi biya ado memelik nẽ totol enei, nain yalen?
54 E, chegando à sua terra, ele ensinava-os na sinagoga deles, de modo que eles se maravilhavam, e diziam: De onde veio a este homem sabedoria, e estas obras poderosas?
55 Ĩ kapenta naal sã de? In sina Maria sã de? In tura tar Jems, Josef, Simon, Judas ado sã de?
55 Não é este o filho do carpinteiro? E não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, e José, e Simão, e Judas?
56 In main tar ganan, ada weim to tabodok de? Tamo enĩ enei ganan nain yalen?”
56 E suas irmãs, não estão todas elas entre nós? De onde então tem este homem todas essas coisas?
57 Age de fen, idi ĩ kiwai difenen.
57 E eles se ofendiam dele. Mas Jesus lhes disse: Não há profeta sem honra, a não ser na sua própria terra e na sua própria casa.
58 Ĩ an memelik musei to inon, ere nigin, idi to momoi den.
58 E ele não fez ali muitas obras poderosas, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.