Marcos 11
Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs NVT
1 Idi Jerusalem kelẽ difiye ken, Moul Arei bun Betfage Betani ado wõ den, Jesus in dõ fiya tar uru sur feid fen,
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 ĩ idi irokenẽdin, “Fonõ wageik anĩ bun uleg, an wõg fen, donki naal difon anĩ ulogouf, are aibem taka anĩ bun to iyon. Anĩ biru weleg fen, ein urou usig.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Taka nem to yeĩf, ‘Ere nigin ã enĩ ago gef?’ youf are, urokenẽgouf, ‘Odug orof nigin, fau mogo kaisã ein kel sur fouf.’”
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Idi dile, donki naal naabur bobog ileyan difokelen ifar mog, fotou difen. Idi biru de mog,
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 tamo tunĩ an difaren anidim to difedin, “Ã ere naig gouf nigin, donki naal anĩ biru gef?”
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Idi Jesus irokenẽdin kilei, solo de dirokenẽdin. Age de di, tamo ditornẽdi di, dilen.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Idi donki naal anĩ Jesus wagen dirousi fen, idi neid gabar teten dirarã di, ĩ anĩ teten ibodon.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Tamo kayau musei, idi neid gabar naabur du difedin, age de mog, tunĩ idi kabier aa were aarau ado kokour difedin anĩ du difedin.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Tamo kayau uyu dilen ado dume dõ difen, kakaĩ de diron,
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 “Neda tamada Dawid nẽ tano isif, are el fiyek!”
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Jesus Jerusalem wõ ye fen, tempel ilen. Ĩ ereb ereb ganan kii fedin, anĩ ere, sain bure felen nigin, ĩ in dõ fiya tar tuwelf geid Betani dilen.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 We fele di, idi Betani ditor dile fen, Jesus naũ fen.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Ĩ mala ira kel, aa fig aarau ile fen, ĩ faat ado be ye mã, ilouf nigin ilen. Ĩ non ilen, faat taka to ilen, aarau dogol, ere nigin, imaya sain sã.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Age fiya ile fen, ĩ aa irokenen, “Taka nem õ bun faat baban to yãf.” Agef irõ mog, in dõ fiya tar karĩ den.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Jerusalem wõ de fen, Jesus tempel modoũ namen ile, na dale dile disi dife mog, an irudidin. Ĩ moni solo fediya neid tebol ado, kuburir na nigin sur fediya neid bens eleg feledin.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Tamo ganan, tempel modoũ bun safina na nẽ iroulediya nigin katũ fiyẽdin.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Agef fen, Jesus ifelneĩd iron,
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Age ye di, pris odudug, lo ifelnẽdiya tamo geid, od enĩ karĩ de fen, Jesus dukesiyouf nigin naab dimiren. Idi Jesus kumĩ difiyen, ere nigin, tamo kayau ganan in ifelnẽdin anĩ nigin terẽ den.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Aragau di, idi taun anĩ ditor dilen.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Bonimei idi naab diyok dile fen, idi aa fig warei bunem gariri kelen anĩ dilen.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Pita weder fokõ yel fen, Jesus irokenen, “Rabi, ulef! Õ aa fig usisin, are gariri kelen!”
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Age ye di, Jesus solof irokenẽdin, “Negur bun momoi wogei.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Aya ã momoi arokeneik, aibem taka arei enĩ irokenẽf, ‘Õ kusu urã, maaĩwõ usil,’ age ye fen, ĩ wau to uru fen, momoi aya orok anĩ agef wõ youf, youf are, agef dõ fenẽf.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Anĩ nigin, aya ã arokeneik, ereb taka nigin ã kosẽ bun tog fen, mogo malel ge, momoi gouf, are ãgenei youf.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Sain ã ufareg kosẽg fen, ã takan nẽ sane nigin wauĩ bun yenẽf are, wedereĩ tu kalauf. Ago ge di, ãgenei Temeĩ saa tanon ibodok, ãgenei mosor nigin weder tu kalauf.”
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 — ausente —
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Idi baban Jerusalem wõ den, Jesus tempel fofomalan iyok ile mog, pris odudug, lo ifelnẽdiya tamo, mudur adodo geid, ĩ wagen disin.
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 Idi Jesus to difiyen, “Ere igirĩya bunem, õ ereb ereb enĩ ago wof? Aim õ enĩ agouf nigin igirnon?”
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Jesus aitedin yale iron, “Aya to fiya tekelei afeneĩf. Solog urokanage di, ereb igirĩya bunem ereb ereb enĩ age afef anĩ, aya ã arokeneĩf.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Jon naan igunẽdin, are saa ilun tamal de, tamo bunem? Urokanag!”
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Idi dogo dogol katõ de fen, diron, “Ada, ‘Saa ilun tamal,’ tauf, ĩ to fouf, ‘Age fe di, ere nigin, ã ĩ nigin to momoi gen?’
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Anĩ ere, ada, ‘Tamo bunem,’ tauf…” (Idi tamo kayau kumĩ difedin, ere nigin, tamo ganan, Jon ĩ momoi bagai profet den.)
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Anĩ nigin, idi Jesus ait solo de diron, “Amã keleĩ sã.”
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.