Marcos 11

Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Idi Jerusalem kelẽ difiye ken, Moul Arei bun Betfage Betani ado wõ den, Jesus in dõ fiya tar uru sur feid fen,
1 Quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou Jesus dois dos seus discípulos
2 ĩ idi irokenẽdin, “Fonõ wageik anĩ bun uleg, an wõg fen, donki naal difon anĩ ulogouf, are aibem taka anĩ bun to iyon. Anĩ biru weleg fen, ein urou usig.
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que aí está diante de vós e, logo ao entrar, achareis preso um jumentinho, o qual ainda ninguém montou; desprendei-o e trazei-o.
3 Taka nem to yeĩf, ‘Ere nigin ã enĩ ago gef?’ youf are, urokenẽgouf, ‘Odug orof nigin, fau mogo kaisã ein kel sur fouf.’”
3 Se alguém vos perguntar: Por que fazeis isso? Respondei: O Senhor precisa dele e logo o mandará de volta para aqui.
4 Idi dile, donki naal naabur bobog ileyan difokelen ifar mog, fotou difen. Idi biru de mog,
4 Então, foram e acharam o jumentinho preso, junto ao portão, do lado de fora, na rua, e o desprenderam.
5 tamo tunĩ an difaren anidim to difedin, “Ã ere naig gouf nigin, donki naal anĩ biru gef?”
5 Alguns dos que ali estavam reclamaram: Que fazeis, soltando o jumentinho?
6 Idi Jesus irokenẽdin kilei, solo de dirokenẽdin. Age de di, tamo ditornẽdi di, dilen.
6 Eles, porém, responderam conforme as instruções de Jesus; então, os deixaram ir.
7 Idi donki naal anĩ Jesus wagen dirousi fen, idi neid gabar teten dirarã di, ĩ anĩ teten ibodon.
7 Levaram o jumentinho, sobre o qual puseram as suas vestes, e Jesus o montou.
8 Tamo kayau musei, idi neid gabar naabur du difedin, age de mog, tunĩ idi kabier aa were aarau ado kokour difedin anĩ du difedin.
8 E muitos estendiam as suas vestes no caminho, e outros, ramos que haviam cortado dos campos.
9 Tamo kayau uyu dilen ado dume dõ difen, kakaĩ de diron,
9 Tanto os que iam adiante dele como os que vinham depois clamavam: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 “Neda tamada Dawid nẽ tano isif, are el fiyek!”
10 Bendito o reino que vem, o reino de Davi, nosso pai! Hosana, nas maiores alturas!
11 Jesus Jerusalem wõ ye fen, tempel ilen. Ĩ ereb ereb ganan kii fedin, anĩ ere, sain bure felen nigin, ĩ in dõ fiya tar tuwelf geid Betani dilen.
11 E, quando entrou em Jerusalém, no templo, tendo observado tudo, como fosse já tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 We fele di, idi Betani ditor dile fen, Jesus naũ fen.
12 No dia seguinte, quando saíram de Betânia, teve fome.
13 Ĩ mala ira kel, aa fig aarau ile fen, ĩ faat ado be ye mã, ilouf nigin ilen. Ĩ non ilen, faat taka to ilen, aarau dogol, ere nigin, imaya sain sã.
13 E, vendo de longe uma figueira com folhas, foi ver se nela, porventura, acharia alguma coisa. Aproximando-se dela, nada achou, senão folhas; porque não era tempo de figos.
14 Age fiya ile fen, ĩ aa irokenen, “Taka nem õ bun faat baban to yãf.” Agef irõ mog, in dõ fiya tar karĩ den.
14 Então, lhe disse Jesus: Nunca jamais coma alguém fruto de ti! E seus discípulos ouviram isto.
15 Jerusalem wõ de fen, Jesus tempel modoũ namen ile, na dale dile disi dife mog, an irudidin. Ĩ moni solo fediya neid tebol ado, kuburir na nigin sur fediya neid bens eleg feledin.
15 E foram para Jerusalém. Entrando ele no templo, passou a expulsar os que ali vendiam e compravam; derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Tamo ganan, tempel modoũ bun safina na nẽ iroulediya nigin katũ fiyẽdin.
16 Não permitia que alguém conduzisse qualquer utensílio pelo templo;
17 Agef fen, Jesus ifelneĩd iron,
17 também os ensinava e dizia: Não está escrito:
18 Age ye di, pris odudug, lo ifelnẽdiya tamo geid, od enĩ karĩ de fen, Jesus dukesiyouf nigin naab dimiren. Idi Jesus kumĩ difiyen, ere nigin, tamo kayau ganan in ifelnẽdin anĩ nigin terẽ den.
18 E os principais sacerdotes e escribas ouviam estas coisas e procuravam um modo de lhe tirar a vida; pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava de sua doutrina.
19 Aragau di, idi taun anĩ ditor dilen.
19 Em vindo a tarde, saíram da cidade.
20 Bonimei idi naab diyok dile fen, idi aa fig warei bunem gariri kelen anĩ dilen.
20 E, passando eles pela manhã, viram que a figueira secara desde a raiz.
21 Pita weder fokõ yel fen, Jesus irokenen, “Rabi, ulef! Õ aa fig usisin, are gariri kelen!”
21 Então, Pedro, lembrando-se, falou: Mestre, eis que a figueira que amaldiçoaste secou.
22 Age ye di, Jesus solof irokenẽdin, “Negur bun momoi wogei.
22 Ao que Jesus lhes disse: Tende fé em Deus;
23 Aya ã momoi arokeneik, aibem taka arei enĩ irokenẽf, ‘Õ kusu urã, maaĩwõ usil,’ age ye fen, ĩ wau to uru fen, momoi aya orok anĩ agef wõ youf, youf are, agef dõ fenẽf.
23 porque em verdade vos afirmo que, se alguém disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar no seu coração, mas crer que se fará o que diz, assim será com ele.
24 Anĩ nigin, aya ã arokeneik, ereb taka nigin ã kosẽ bun tog fen, mogo malel ge, momoi gouf, are ãgenei youf.
24 Por isso, vos digo que tudo quanto em oração pedirdes, crede que recebestes, e será assim convosco.
25 Sain ã ufareg kosẽg fen, ã takan nẽ sane nigin wauĩ bun yenẽf are, wedereĩ tu kalauf. Ago ge di, ãgenei Temeĩ saa tanon ibodok, ãgenei mosor nigin weder tu kalauf.”
25 E, quando estiverdes orando, se tendes alguma coisa contra alguém, perdoai, para que vosso Pai celestial vos perdoe as vossas ofensas.
26 — ausente —
26 [Mas, se não perdoardes, também vosso Pai celestial não vos perdoará as vossas ofensas.]
27 Idi baban Jerusalem wõ den, Jesus tempel fofomalan iyok ile mog, pris odudug, lo ifelnẽdiya tamo, mudur adodo geid, ĩ wagen disin.
27 Então, regressaram para Jerusalém. E, andando ele pelo templo, vieram ao seu encontro os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos
28 Idi Jesus to difiyen, “Ere igirĩya bunem, õ ereb ereb enĩ ago wof? Aim õ enĩ agouf nigin igirnon?”
28 e lhe perguntaram: Com que autoridade fazes estas coisas? Ou quem te deu tal autoridade para as fazeres?
29 Jesus aitedin yale iron, “Aya to fiya tekelei afeneĩf. Solog urokanage di, ereb igirĩya bunem ereb ereb enĩ age afef anĩ, aya ã arokeneĩf.
29 Jesus lhes respondeu: Eu vos farei uma pergunta; respondei-me, e eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
30 Jon naan igunẽdin, are saa ilun tamal de, tamo bunem? Urokanag!”
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei!
31 Idi dogo dogol katõ de fen, diron, “Ada, ‘Saa ilun tamal,’ tauf, ĩ to fouf, ‘Age fe di, ere nigin, ã ĩ nigin to momoi gen?’
31 E eles discorriam entre si: Se dissermos: Do céu, dirá: Então, por que não acreditastes nele?
32 Anĩ ere, ada, ‘Tamo bunem,’ tauf…” (Idi tamo kayau kumĩ difedin, ere nigin, tamo ganan, Jon ĩ momoi bagai profet den.)
32 Se, porém, dissermos: dos homens, é de temer o povo. Porque todos consideravam a João como profeta.
33 Anĩ nigin, idi Jesus ait solo de diron, “Amã keleĩ sã.”
33 Então, responderam a Jesus: Não sabemos. E Jesus, por sua vez, lhes disse: Nem eu tampouco vos digo com que autoridade faço estas coisas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.