Marcos 11
Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs NTLH
1 Idi Jerusalem kelẽ difiye ken, Moul Arei bun Betfage Betani ado wõ den, Jesus in dõ fiya tar uru sur feid fen,
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 ĩ idi irokenẽdin, “Fonõ wageik anĩ bun uleg, an wõg fen, donki naal difon anĩ ulogouf, are aibem taka anĩ bun to iyon. Anĩ biru weleg fen, ein urou usig.
2 com a seguinte ordem:
3 Taka nem to yeĩf, ‘Ere nigin ã enĩ ago gef?’ youf are, urokenẽgouf, ‘Odug orof nigin, fau mogo kaisã ein kel sur fouf.’”
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Idi dile, donki naal naabur bobog ileyan difokelen ifar mog, fotou difen. Idi biru de mog,
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 tamo tunĩ an difaren anidim to difedin, “Ã ere naig gouf nigin, donki naal anĩ biru gef?”
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Idi Jesus irokenẽdin kilei, solo de dirokenẽdin. Age de di, tamo ditornẽdi di, dilen.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Idi donki naal anĩ Jesus wagen dirousi fen, idi neid gabar teten dirarã di, ĩ anĩ teten ibodon.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Tamo kayau musei, idi neid gabar naabur du difedin, age de mog, tunĩ idi kabier aa were aarau ado kokour difedin anĩ du difedin.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Tamo kayau uyu dilen ado dume dõ difen, kakaĩ de diron,
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 “Neda tamada Dawid nẽ tano isif, are el fiyek!”
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Jesus Jerusalem wõ ye fen, tempel ilen. Ĩ ereb ereb ganan kii fedin, anĩ ere, sain bure felen nigin, ĩ in dõ fiya tar tuwelf geid Betani dilen.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 We fele di, idi Betani ditor dile fen, Jesus naũ fen.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 Ĩ mala ira kel, aa fig aarau ile fen, ĩ faat ado be ye mã, ilouf nigin ilen. Ĩ non ilen, faat taka to ilen, aarau dogol, ere nigin, imaya sain sã.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 Age fiya ile fen, ĩ aa irokenen, “Taka nem õ bun faat baban to yãf.” Agef irõ mog, in dõ fiya tar karĩ den.
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Jerusalem wõ de fen, Jesus tempel modoũ namen ile, na dale dile disi dife mog, an irudidin. Ĩ moni solo fediya neid tebol ado, kuburir na nigin sur fediya neid bens eleg feledin.
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Tamo ganan, tempel modoũ bun safina na nẽ iroulediya nigin katũ fiyẽdin.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 Agef fen, Jesus ifelneĩd iron,
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Age ye di, pris odudug, lo ifelnẽdiya tamo geid, od enĩ karĩ de fen, Jesus dukesiyouf nigin naab dimiren. Idi Jesus kumĩ difiyen, ere nigin, tamo kayau ganan in ifelnẽdin anĩ nigin terẽ den.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Aragau di, idi taun anĩ ditor dilen.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Bonimei idi naab diyok dile fen, idi aa fig warei bunem gariri kelen anĩ dilen.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Pita weder fokõ yel fen, Jesus irokenen, “Rabi, ulef! Õ aa fig usisin, are gariri kelen!”
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Age ye di, Jesus solof irokenẽdin, “Negur bun momoi wogei.
22 Jesus respondeu:
23 Aya ã momoi arokeneik, aibem taka arei enĩ irokenẽf, ‘Õ kusu urã, maaĩwõ usil,’ age ye fen, ĩ wau to uru fen, momoi aya orok anĩ agef wõ youf, youf are, agef dõ fenẽf.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Anĩ nigin, aya ã arokeneik, ereb taka nigin ã kosẽ bun tog fen, mogo malel ge, momoi gouf, are ãgenei youf.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 Sain ã ufareg kosẽg fen, ã takan nẽ sane nigin wauĩ bun yenẽf are, wedereĩ tu kalauf. Ago ge di, ãgenei Temeĩ saa tanon ibodok, ãgenei mosor nigin weder tu kalauf.”
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 — ausente —
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Idi baban Jerusalem wõ den, Jesus tempel fofomalan iyok ile mog, pris odudug, lo ifelnẽdiya tamo, mudur adodo geid, ĩ wagen disin.
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 Idi Jesus to difiyen, “Ere igirĩya bunem, õ ereb ereb enĩ ago wof? Aim õ enĩ agouf nigin igirnon?”
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Jesus aitedin yale iron, “Aya to fiya tekelei afeneĩf. Solog urokanage di, ereb igirĩya bunem ereb ereb enĩ age afef anĩ, aya ã arokeneĩf.
29 Jesus respondeu:
30 Jon naan igunẽdin, are saa ilun tamal de, tamo bunem? Urokanag!”
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Idi dogo dogol katõ de fen, diron, “Ada, ‘Saa ilun tamal,’ tauf, ĩ to fouf, ‘Age fe di, ere nigin, ã ĩ nigin to momoi gen?’
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 Anĩ ere, ada, ‘Tamo bunem,’ tauf…” (Idi tamo kayau kumĩ difedin, ere nigin, tamo ganan, Jon ĩ momoi bagai profet den.)
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Anĩ nigin, idi Jesus ait solo de diron, “Amã keleĩ sã.”
33 Por isso responderam: — Não sabemos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.