Marcos 10
Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs NVT
1 Jesus modoũ anĩ itor ken, Judia distrik nẽ akor anĩ atu ile, Jordan naan sitakã ilen. Baban tamo kayau mala odug ĩ wagen disi di, ĩ gai age fedig gen, od ifelnẽdin.
1 Então Jesus deixou Cafarnaum e foi para a região da Judeia, a leste do rio Jordão. Mais uma vez, multidões se juntaram ao seu redor e, como de costume, ele as ensinava.
2 Farisia tamo tunĩ disi, kisi difiye ken, to difiyen, “Tamo taka yogon kayau iruf anĩ, are lo dõ fiya de?”
2 Alguns fariseus vieram e tentaram apanhar Jesus numa armadilha com a seguinte pergunta: “Deve-se permitir que um homem se divorcie de sua mulher?”.
3 Ĩ aitedin yale iron, “Moses, anĩ nigin ere od wogõ yein?”
3 Jesus respondeu: “O que Moisés disse na lei a respeito do divórcio?”.
4 Idi diron, “Moses yo yen, are tamo bagu fiya anĩ fara fiya pepa itot fen, kayau od sã iru di, ilauf, yen.”
4 “Ele o permitiu”, responderam os fariseus. “Disse que um homem poderia dar à esposa um certificado de divórcio e mandá-la embora.”
5 Jesus idi irokenẽdin, “Moses lo anĩ itotkenein, ere nigin, ãgenei wauĩ totol bagai agef yeneĩd.
5 Jesus, porém, disse: “Moisés escreveu esse mandamento porque vocês têm o coração duro,
6 Anĩ ere, gariya bun Negur ereb ereb ino fen, ‘tamo ino, kayau ino fen.’
6 mas ‘Deus os fez homem e mulher’ desde o princípio da criação.
7 ‘Age fiya nigin, tamo ĩ in sina tama itorneĩd fen, in kayau ado bagu difouf,
7 ‘Por isso o homem deixa pai e mãe e se une à sua mulher,
8 age fe di, idi uruwom bouweid tekelei youf.’ Age dife di, idi uru sã, idi tekelei.
8 e os dois se tornam um só’. Uma vez que já não são dois, mas um só,
9 Anĩ nigin, ereb Negur bagu fedin anĩ, tamom to fara fouf.”
9 que ninguém separe o que Deus uniu”.
10 Sain idi baban fõ bun dibod ken, in dõ fiya tar od enĩ nigin Jesus to difiyen.
10 Mais tarde, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles tocaram no assunto outra vez.
11 Jesus idi irokenẽdin, “Aib taka in kayau iru fen, kayau taka yalouf, ĩ kayau tubu morõ ifen ken, seseirã inouf.
11 Jesus respondeu: “Quem se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério contra ela.
12 Age fiya bagai, kayau taka in aiwa itorne ken, tamo taka yalouf are, ĩ seseirã inouf.”
12 E, se a mulher se divorcia do marido e se casa com outro homem, comete adultério”.
13 Tamo kayau, kesu nanaal Jesus wagen kobũ fediyouf nigin guri difeid disin, anĩ ere, in dõ fiya tar, idi ou difiyẽdin.
13 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas, mas os discípulos repreendiam aqueles que as traziam.
14 Jesus anĩ ile fen, wau sanen. Ĩ idi irokenẽdin, “Utornẽdig len, kesu nanaal aya wageun disiyouf, idi to katũ wedig, ere nigin, Negur nẽ tano are eig fediya neid.
14 Ao ver isso, Jesus ficou indignado com os discípulos e disse: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
15 Aya ã momoi arokeneik, aib taka ĩ, Negur nẽ tano kesu naal age fiya gen to yalouf are, ĩ namen to bagai ilauf.”
15 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
16 Age ye fen, ĩ kesu nanaal koboi feid fen, in ima tetedin ino fen, el fiya ifenẽdin.
16 Então tomou as crianças nos braços, pôs as mãos sobre a cabeça delas e as abençoou.
17 Jesus mogo naab iyok ile mog, tamo taka ĩ garan gudu ref isel, wagen kubũ ye, ibor bobou fe fen, ĩ to fiyen, “Tise biya, aya ere naig afouf anĩ, mata faimud ibodkeleya alouf?”
17 Quando Jesus saía para Jerusalém, um homem veio correndo em sua direção, ajoelhou-se diante dele e perguntou: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
18 Jesus ĩ irokenen, “Ere nigin õ aya anĩ biya wiyaf? Aibem taka biya sã, Negur yogo dogol.
18 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
19 Õ ĩtãfiya keleĩ: ‘Õ tamo taka to ukesiyouf, õ to seseirã unouf, õ to bẽ walouf, õ taka nigin idegẽya od to urõf, õ idegẽya bunem safina to walouf, sinã tamã sigoreid dõ wouf.’ ”
19 Você conhece os mandamentos: ‘Não mate. Não cometa adultério. Não roube. Não dê falso testemunho. Não engane ninguém. Honre seu pai e sua mãe’.”
20 Ĩ Jesus irokenen, “Tise, enei ganan, aya kesu naalun dõ afef asin.”
20 O homem respondeu: “Mestre, tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
21 Jesus ĩ lof ile, ĩ nigin wau laaf fen, iron, “Tekelei anĩ õ inĩ sã. Ule, ogon safina ganan na nigin sur wo fen, maleg tamo weneĩd, agouf anĩ, õ saa ilun safina biya adouf. Ago wol fen, usi, aya dõ wiya.”
21 Com amor, Jesus olhou para o homem e disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Vá, venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
22 Od anĩ bunem, nawa kuru kele fen. Ĩ wau morõ ado ilen, ere nigin, ĩ safina musei ado.
22 Ao ouvir isso, o homem ficou desapontado e foi embora triste, pois tinha muitos bens.
23 Jesus falei yel fen, in dõ fiya tar irokenẽdin, “Safina musei ado tamo, Negur nẽ tano bun ileya nigin gai malai bagai!”
23 Jesus olhou ao redor e disse a seus discípulos: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!”.
24 In dõ fiya tar, in od anĩ nigin terẽ den. Anĩ ere, Jesus baban iron, “Nau kesu tar, Negur nẽ tano bun ileya nigin gai malai bagai!
24 Os discípulos se admiraram de suas palavras. Mas Jesus disse outra vez: “Filhos, entrar no reino de Deus é muito difícil.
25 Kamel ĩ gabar iwaya nil ku bun ileya nigin karika bagai, safina musei ado tamo Negur nẽ tano bun ileya nigin malai bagai.”
25 É mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Od anĩ bun, in dõ fiya tar fatuk bagai terẽ de fen, abob toti difen, “Age fiyauf are, aim anĩ mata ibodkeleya yaleya kisi feleya?”
26 Perplexos, os discípulos perguntaram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 Jesus idi lo feid fen, iron, “Tamo bun are kisi feleya sã, anĩ ere, Negur bun kisi feleya. Ereb ereb ganan Negur bun kisi feleya.”
27 Jesus olhou atentamente para eles e respondeu: “Para as pessoas isso é impossível, mas não para Deus. Para Deus, tudo é possível”.
28 Pita Jesus irokenen, “Amã ereb ereb ganan mator ken, õ dõ mayok!”
28 Então Pedro começou a falar: “Deixamos tudo para segui-lo”.
29 Jesus solof iron, “Aya ã momoi arokeneik, aib taka fõ, tura tar, main tar, sina, tama, gere tar be, kabĩ, aya nigin ado biya od nigin itoron,
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, irmãos, irmãs, mãe, pai, filhos ou propriedades por minha causa e por causa das boas-novas
30 ĩ mala solo wan handred wal fiya, sain enĩ bun, (fõ, tura tar, main tar, sina tar, gere tar, kabĩ anidi ado morõg) yalouf, ĩ dumen isiyouf buneg mata faimud ibodkeleya yalouf.
30 receberão em troca, neste mundo, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e propriedades, com perseguição, e, no mundo futuro, terão a vida eterna.
31 Anĩ ere, musei malabag dibodok, idi dumen dibodõf; musei dumen dibodok, idi malabag dibodõf.”
31 Contudo, muitos primeiros serão os últimos, e muitos últimos serão os primeiros”.
32 Jesus uyu irou fen, idi Jerusalem naab diselen. Age fe di, in dõ fiya tar idi terẽ de mog, idi dõ difedin anĩ kumĩ den. Baban Jesus in dõ fiya tar tuwelf firen gou feid fen, ĩ fau bouwa bun ere wõ youf anĩ irokenẽdin.
32 Por esse tempo, subiam para Jerusalém, e Jesus ia à frente. Os discípulos estavam muito admirados, e o povo que os seguia tinha grande temor. Jesus chamou os Doze à parte e, mais uma vez, começou a descrever tudo que estava prestes a lhe acontecer.
33 Jesus iron, “Ada Jerusalem teselef, an Tamo Naal ĩ pris odudug, lo ifelnẽdiya tamo imeid bun dinenẽf. Idi ĩ laa fouf nigin bouwa bun od dũf. Age de fen, idi ĩ haiden Juda sã anidi imeid bun dino di,
33 “Ouçam”, disse ele. “Estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte e o entregarão aos gentios.
34 idi ketẽ difiyẽf, disisnẽf, wagĩ difiye ken, dukesiyouf. Naa towo bure fele di, ĩ kel fã youf.”
34 Zombarão dele, cuspirão nele, o açoitarão e o matarão, mas depois de três dias ele ressuscitará.”
35 Sebedi gere tar, Jems Jon ado, Jesus wagen disin. Idi diron, “Tise, amã ereb taka nigin to mafe di, õ agouf anĩ oromak.”
35 Então Tiago e João, filhos de Zebedeu, vieram e falaram com ele: “Mestre, queremos que nos faça um favor”.
36 Jesus idi irokenẽdin, “Ã ere anĩ, aya age afeneĩf nigin oroyeik?”
36 “Que favor é esse?”, perguntou ele.
37 Idi aiten dale diron, “Ogon fula fiya medeĩya bun, amã taka ogon ima biyalẽ ibodõ di, taka ogon ima kilẽ ibodõf anĩ oromak.”
37 Eles responderam: “Quando o senhor se sentar em seu trono glorioso, queremos nos sentar em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
38 Jesus idi irokenẽdin, “Ã ereb to gef anĩ nẽ gariya ã keleĩ sã, aya naan ãf anĩ, ã yõya kisi feleya de? Agef mã, naan aya agũf anĩ, ã igũya kisi feleya de?”
38 Jesus lhes disse: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que beberei? São capazes de ser batizados com o batismo com que serei batizado?”.
39 Idi aiten dale diron, “Amã kisi feleya.” Age de di, Jesus idi irokenẽdin, “Naan aya ãf are, ã wãgauf, naan aya agũf are, ã ugũgouf,
39 “Somos!”, responderam eles. Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice e serão batizados com o meu batismo.
40 anĩ ere, imau biyalẽ ibodõya, kilẽ ibodõya are, ayam ifenẽya kisi feleya sã. Modoũ anidi are, idi nigin saika fen anidi neid.”
40 Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Esses lugares serão daqueles para quem eles foram preparados”.
41 In dõ fiya tar ten od anĩ karĩ de fen, Jems Jon ado nigin seye den.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram o que Tiago e João haviam pedido, ficaram indignados.
42 Jesus idi iweig laisi fen, iron, “Ã keleĩ, haiden neid uyu irouya def anĩ, tamo kayau lo fiya nigin totol dinodig, idi dogo neid odudug, idi aruneid dalouf nigin megeir dinodig.
42 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os que são considerados líderes neste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
43 Ã bun kisi to agef yenẽf, ã atun, aib taka odug ibodõf nigin orof, ĩ ãgenei kabĩ tamo ibodõf.
43 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
44 Aib taka uyun ibodõf nigin orof, ĩ ganan neid ferfer ouf.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo de todos.
45 Ere nigin, Tamo Naal ĩg disennẽf nigin to isin, anĩ ere, ĩ tamo kayau isenneĩd fen, tamo kayau musei idi neid mosor anĩ fotokar, yogon mata ifenẽdiyouf nigin isin.”
45 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
46 Age de fen, idi Jeriko disin. Jesus, in dõ fiya tar, tamo kayau mala odug geid, taun anĩ ditor dile mã, tamo taka mala ifofakeleya, Bartimeus (Timeus naal), ĩ naab yerin nonĩ yef ibodon.
46 Então chegaram a Jericó. Quando Jesus e seus discípulos saíam da cidade, uma grande multidão os seguiu. Um mendigo cego chamado Bartimeu, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho.
47 Sain ĩ Jesus Nasaret tamal yeya anĩ karĩ ye fen, ĩ iweig iron, “Jesus, Dawid Naal, aya nigin malalon yõ!”
47 Quando Bartimeu soube que Jesus de Nazaré estava perto, começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
48 Age ye di, tamo musei sakã difiye ken, foro yalauf nigin dirokenen, anĩ ere, ĩ wade bagai iweig iron, “Dawid Naal, aya nigin malalon yõ!”
48 Muitos lhe diziam aos brados: “Cale-se!”. Ele, porém, gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
49 Jesus dẽ yel fen, iron, “Uweignẽg.” Age ye di, idi tamo mala ifofakeleya diweignen, “Waũ el fe fen, fã wale! Ĩ õ iweignok.”
49 Quando Jesus o ouviu, parou e disse: “Falem para ele vir aqui”. Então chamaram o cego. “Anime-se!”, disseram. “Venha, ele o está chamando!”
50 Age de di, ĩ yogon gabar sirilẽ iraile fen, fã yale, Jesus wagen isin.
50 Bartimeu jogou sua capa para o lado, levantou-se de um salto e foi até Jesus.
51 Jesus ĩ to fiyen, “Aya õ ere age afonõf ani, õ oroyok?”
51 “O que você quer que eu lhe faça?”, perguntou Jesus. O cego respondeu: “Rabi,
52 Jesus iron, “Ule, ogon momoiya anim el yom.” Kaisã bagai, ĩ kelẽ yel fen, Jesus dõf, naab dilen.
52 Jesus lhe disse: “Vá, pois sua fé o curou”. No mesmo instante, o homem passou a ver e seguiu Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.