Lucas 24
Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs VC
1 Uub nẽ naa matu bun bonimei bagai mumurei ado, kayau idi, bou wã fiya nẽ marasin dodok difen anĩ dale fen, matmat bun dilen.
1 No primeiro dia da semana, muito cedo, dirigiram-se ao sepulcro com os aromas que haviam preparado.
2 Age dife fen, idi matmat bun meein wele feleya dilen.
2 Acharam a pedra removida longe da abertura do sepulcro.
3 Anĩ ere, sain idi meku namen dilen, idi Odug Jesus nẽ bouwa buru an to dilen. Kayau idi, matmat bun Jesus nẽ bouwa buru an to dilen.|src="cn01850c.tif" size="span" ref="24:3"
3 Entraram, mas não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Idi enei nigin kisi musei dale mog bagai, tamo uru kolos medeĩya barikã siridin difaren.
4 Não sabiam elas o que pensar, quando apareceram em frente delas dois personagens com vestes resplandecentes.
5 Age dife di, kayau kumĩ de fen, kususu de, teneub lo difen, anĩ ere, tamo idi kayau dirokenẽdin, “Ã ere nigin laa atun mata tamo umirnẽgef?
5 Como estivessem amedrontadas e voltassem o rosto para o chão, disseram-lhes eles: Por que buscais entre os mortos aquele que está vivo?
6 Ĩ ein sã, ĩ mogo fã yel! Ĩ Galili oun ã geid ubodõg fen, irokenein anĩ, wedereĩ fokõ youf,
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como ele vos disse, quando ainda estava na Galiléia:
7 ĩ iron, ‘Tamo Naal mosor adodo imeid bun dino di, ĩ aa tetek bun dukesiyouf, age dife di, naa towo bun, ĩ baban mata kel fã youf.’”
7 O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos pecadores e crucificado, mas ressuscitará ao terceiro dia.
8 Age de di, kayau idi, in od anĩ wedereid fokõ yen.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Sain idi matmat bunem ke de, disi fen, aposel ilewen tunĩ ganan geid, enei ganan wogõ difiyẽdin.
9 Voltando do sepulcro, contaram tudo isso aos Onze e a todos os demais.
10 Kayau idi are Maria Magdala tamal, Joana, Maria Jems nẽ sina. Kayau anidi, kayau tunĩg geid, enei aposel wogõ difiyẽdin.
10 Eram elas Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; as outras suas amigas relataram aos apóstolos a mesma coisa.
11 Anĩ ere, idi kayau nigin to momoi den, ere nigin, kayau neid od, idi bun auya gen.
11 Mas essas notícias pareciam-lhes como um delírio, e não lhes deram crédito.
12 Anĩ ere, Pita fã yale, matmat bun gudu re ilen. Ĩ ku bun itin, gabar lalau dogol yen mog, ilen, agef fen, ereb anĩ wõ yen anĩ nigin, ĩ kisi musei yalef ile, yogon fõ bun ilen.
12 Contudo, Pedro correu ao sepulcro; inclinando-se para olhar, viu só os panos de linho na terra. Depois, retirou-se para a sua casa, admirado do que acontecera.
13 Naa de anĩ bun, idi neid tamo uru, fonõ taka yana Emaus dilen, Jerusalem anenem Emaus are ilewen kilomita age fiya.
13 Nesse mesmo dia, dois discípulos caminhavam para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Idi urom, ereb ereb ganan wõ yen anĩ abob dirokenek dilen.
14 Iam falando um com o outro de tudo o que se tinha passado.
15 Idi eneidi nigin diro ken, katõ de dile mog, Jesus yogo isi, weim diyok dilen.
15 Enquanto iam conversando e discorrendo entre si, o mesmo Jesus aproximou-se deles e caminhava com eles.
16 Anĩ ere, idi Jesus keleĩya nigin meleid ifofakelen.
16 Mas os olhos estavam-lhes como que vendados e não o reconheceram.
17 Age dife di, Jesus idi to fedin, “Ã ere nigin naab luwen katõ ge usigef?” Idi dẽ del fen, idi neweid wau gudũ fiya ado agogon delen.
17 Perguntou-lhes, então: De que estais falando pelo caminho, e por que estais tristes?
18 Idi taka yana Kleopas Jesus solof irokenen, “Õ ege Jerusalem nẽ ki tamo nigin, naa eneidi bun an ereb ereb wõ yen anĩ, õ keleĩ sã de?”
18 Um deles, chamado Cléofas, respondeu-lhe: És tu acaso o único forasteiro em Jerusalém que não sabe o que nela aconteceu estes dias?
19 Age ye di, Jesus idi irokenẽdin, “Ere bagai?” Idi Jesus dirokenen, “Jesus Nasaret tamal nigin. Ĩ profet taka, Negur ado tamo kayau ganan meleid bun, od ado tobonunã bun megeir barikã.
19 Perguntou-lhes ele: Que foi? Disseram: A respeito de Jesus de Nazaré... Era um profeta poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo.
20 Pris odudug, neda mudur ado idim, ĩ laa bun dinenẽf nigin imeid bun dino di, aa tetek bun dukesin.
20 Os nossos sumos sacerdotes e os nossos magistrados o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Anĩ ere, amã waumã iron, im anĩ Israel tamo kayau kel gei fouf maun. Anĩ dogol sã, enei ganan wõ yen are, gama naa eneim mogo naa towo ilef.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de restaurar Israel e agora, além de tudo isto, é hoje o terceiro dia que essas coisas sucederam.
22 Takag, amã nemã kayau tunĩg, amã terẽ difamam. Gama bonimei bagai, idi matmat bun dilel,
22 É verdade que algumas mulheres dentre nós nos alarmaram. Elas foram ao sepulcro, antes do nascer do sol;
23 anĩ ere, idi yogon bouwa buru to dilel. Idi dile, meleid seleulã kurãf fen, engel diledin, engel idi dirokenẽdil, Jesus ĩ mata ibodok, difiyẽdi di, disi, amã dirokanamam.
23 e não tendo achado o seu corpo, voltaram, dizendo que tiveram uma visão de anjos, os quais asseguravam que está vivo.
24 Age de di, amã tunĩ matmat bun dile, kayau wogõ del gen bagai dilel, anĩ ere, idi Jesus to dilel.”
24 Alguns dos nossos foram ao sepulcro e acharam assim como as mulheres tinham dito, mas a ele mesmo não viram.
25 Jesus idi irokenẽdin, “Ã neneya bagai, ã profet wogõ den anĩ ganan, wauĩ bun momoiya nigin folo reya bagai!
25 Jesus lhes disse: Ó gente sem inteligência! Como sois tardos de coração para crerdes em tudo o que anunciaram os profetas!
26 Kristus ĩ darau enei yale fen, yogon fula fiya medeĩya namen to ilauf de?”
26 Porventura não era necessário que Cristo sofresse essas coisas e assim entrasse na sua glória?
27 Age ye fen, ĩ Moses ado profet ganan neid itotoya bunem gariya ino fen, yogo nigin Negur nẽ Itotoya ganan bun ibodok anĩ, idi faded fedin.
27 E começando por Moisés, percorrendo todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava dito em todas as Escrituras.
28 Idi fonõ dilef nẽ anĩ kelẽ difiye ken, Jesus tokõ feleya nigin suma ino genen.
28 Aproximaram-se da aldeia para onde iam e ele fez como se quisesse passar adiante.
29 Anĩ ere, idi totol bagai dirokenen, “Amã geid tabodõf, ere nigin, gaa mogo kuru kelef, gugum irousif.” Anĩ nigin, Jesus idi geid dibodõf nigin namen ilen.
29 Mas eles forçaram-no a parar: Fica conosco, já é tarde e já declina o dia. Entrou então com eles.
30 Sain ĩ idi geid tebol bun dibod ken, ĩ bret yale, Negur de fiyẽ, mumãf fen, gariya ino ifenẽdin.
30 Aconteceu que, estando sentado conjuntamente à mesa, ele tomou o pão, abençoou-o, partiu-o e serviu-lho.
31 Age fe di, idi meleid fara fele di, idi Jesus nigin kelein. Age dife di, ĩ idi meleid bun iminkelen.
31 Então se lhes abriram os olhos e o reconheceram... mas ele desapareceu.
32 Idi abob dirokenen, “Sain ĩ naab luwen wogõ fada fen, Negur nẽ Itotoya faraf ifelnadal mog, ada namedan wauda to tõf yalel de?”
32 Diziam então um para o outro: Não se nos abrasava o coração, quando ele nos falava pelo caminho e nos explicava as Escrituras?
33 Age de fen, idi fã de dale, kaisã bagai Jerusalem keku de dilen, an idi aposel ilewen, tamo tunĩ idi geid, guru de difar mog, fotou difedi di,
33 Levantaram-se na mesma hora e voltaram a Jerusalém. Aí acharam reunidos os Onze e os que com eles estavam.
34 diron, “Are momoi! Odug fã ye fen, Simon bun wõ yen.”
34 Todos diziam: O Senhor ressuscitou verdadeiramente e apareceu a Simão.
35 Age de di, tamo uru ereb naab luwen wõ yen ado, Jesus ĩ bret mumã fe di, idi Jesus nigin naig de kelein anĩ wogõ den.
35 Eles, por sua parte, contaram o que lhes havia acontecido no caminho e como o tinham reconhecido ao partir o pão.
36 Idi fau enei nigin wogõ de mog, Jesus yogo idi atun ifar fen, irokenẽdin, “Wau inosiya ã ado ibodõf.”
36 Enquanto ainda falavam dessas coisas, Jesus apresentou-se no meio deles e disse-lhes: A paz esteja convosco!
37 Idi baraũ mailef de fen, terẽ de fen, kumĩ den.
37 Perturbados e espantados, pensaram estar vendo um espírito.
38 Age dife di, Jesus idi irokenẽdin, “Ere nigin ã wauĩ morõ fef, ere nigin ã wauĩ bun kisi uru wõ yef?
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que essas dúvidas nos vossos corações?
39 Aya imau yeu ado feleg. Eĩ aya yug bagai! Kobũ wiyag fen, uleg. Baraũ ĩ aya bouwau ado, tuwau ado uleyagef gen sã, ĩ bou sã, tuwa sã.”
39 Vede minhas mãos e meus pés, sou eu mesmo; apalpai e vede: um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que tenho.
40 Jesus enei iro ken, ĩ ima ye ado ifelnẽdin.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Age fe di, idi waud kulĩya ado terẽya bunem, fau waud to momoi de di, Jesus idi to fiyẽdin, “Ã ereb yõya nẽ taka ein tau ado?”
41 Mas, vacilando eles ainda e estando transportados de alegria, perguntou: Tendes aqui alguma coisa para comer?
42 Idi gau yã tamal masak taka difenen,
42 Então ofereceram-lhe um pedaço de peixe assado.
43 age dife di, Jesus gau yale, meledin yon.
43 Ele tomou e comeu à vista deles.
44 Jesus idi irokenẽdin, “Enei are, aya fau ã geid tabodon sain bun arokenein. Ereb ereb ganan, aya nigin Moses nẽ Lo bun, profet neid itotoya bun ado, Buk Sam bun ditoton anĩ ganan kisi falauf bagai.”
44 Depois lhes disse: Isto é o que vos dizia quando ainda estava convosco: era necessário que se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos profetas e nos Salmos.
45 Agef fen, Jesus idi Negur nẽ Itotoya keleĩ youf nigin, waud kã fenẽdin. 4624
45 Abriu-lhes então o espírito, para que compreendessem as Escrituras, dizendo:
46 Ĩ idi irokenẽdin, “Negur nẽ Itotoya bun eig ye irok: Kristus ĩ fau darau yale fen, laa bun tamal naa towo bun mata kel fã youf,
46 Assim é que está escrito, e assim era necessário que Cristo padecesse, mas que ressurgisse dos mortos ao terceiro dia.
47 age fe di, wau faleiya ado, mosor nigin weder tu keleya nẽ od anĩ, fau ĩ yana bunem teneub ganan bun, Jerusalem anenem gariya dino fen, wogõ de dilauf.
47 E que em seu nome se pregasse a penitência e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Ã enei ulegen nigin kurõ walaisi gouf.
48 Vós sois as testemunhas de tudo isso.
49 Aya esel fen, neu Dei sur afouf yen anĩ, ã bun sur afouf, anĩ ere, taun anĩ bun ubodõgef uleg, ã megeir saa ilun tamal anim ifounneĩf.”
49 Eu vos mandarei o Prometido de meu Pai; entretanto, permanecei na cidade, até que sejais revestidos da força do alto.
50 Sain Jesus idi gurif irou, Betani non dilen, an ĩ ima yales fen, el fiya ifenẽdin.
50 Depois os levou para Betânia e, levantando as mãos, os abençoou.
51 Ĩ idi el feid le fen, ĩ itornẽdi di, saa ilun irou iselen.
51 Enquanto os abençoava, separou-se deles e foi arrebatado ao céu.
52 Age fe di, idi ĩ yana dales fen, waud kulĩya odug ado, Jerusalem ke de dilen.
52 Depois de o terem adorado, voltaram para Jerusalém com grande júbilo.
53 Age de fen, idi tempel bun toku dibod ken, Negur yana dalesedig.
53 E permaneciam no templo, louvando e bendizendo a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.