Lucas 24
Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs ARC
1 Uub nẽ naa matu bun bonimei bagai mumurei ado, kayau idi, bou wã fiya nẽ marasin dodok difen anĩ dale fen, matmat bun dilen.
1 E, no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 Age dife fen, idi matmat bun meein wele feleya dilen.
2 E acharam a pedra do sepulcro removida.
3 Anĩ ere, sain idi meku namen dilen, idi Odug Jesus nẽ bouwa buru an to dilen. Kayau idi, matmat bun Jesus nẽ bouwa buru an to dilen.|src="cn01850c.tif" size="span" ref="24:3"
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Idi enei nigin kisi musei dale mog bagai, tamo uru kolos medeĩya barikã siridin difaren.
4 E aconteceu que, estando elas perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois varões com vestes resplandecentes.
5 Age dife di, kayau kumĩ de fen, kususu de, teneub lo difen, anĩ ere, tamo idi kayau dirokenẽdin, “Ã ere nigin laa atun mata tamo umirnẽgef?
5 E, estando elas muito atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhe disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 Ĩ ein sã, ĩ mogo fã yel! Ĩ Galili oun ã geid ubodõg fen, irokenein anĩ, wedereĩ fokõ youf,
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galileia,
7 ĩ iron, ‘Tamo Naal mosor adodo imeid bun dino di, ĩ aa tetek bun dukesiyouf, age dife di, naa towo bun, ĩ baban mata kel fã youf.’”
7 dizendo: Convém que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e, ao terceiro dia, ressuscite.
8 Age de di, kayau idi, in od anĩ wedereid fokõ yen.
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 Sain idi matmat bunem ke de, disi fen, aposel ilewen tunĩ ganan geid, enei ganan wogõ difiyẽdin.
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas essas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Kayau idi are Maria Magdala tamal, Joana, Maria Jems nẽ sina. Kayau anidi, kayau tunĩg geid, enei aposel wogõ difiyẽdin.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 Anĩ ere, idi kayau nigin to momoi den, ere nigin, kayau neid od, idi bun auya gen.
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 Anĩ ere, Pita fã yale, matmat bun gudu re ilen. Ĩ ku bun itin, gabar lalau dogol yen mog, ilen, agef fen, ereb anĩ wõ yen anĩ nigin, ĩ kisi musei yalef ile, yogon fõ bun ilen.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lenços ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 Naa de anĩ bun, idi neid tamo uru, fonõ taka yana Emaus dilen, Jerusalem anenem Emaus are ilewen kilomita age fiya.
13 E eis que, no mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 Idi urom, ereb ereb ganan wõ yen anĩ abob dirokenek dilen.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 Idi eneidi nigin diro ken, katõ de dile mog, Jesus yogo isi, weim diyok dilen.
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Anĩ ere, idi Jesus keleĩya nigin meleid ifofakelen.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 Age dife di, Jesus idi to fedin, “Ã ere nigin naab luwen katõ ge usigef?” Idi dẽ del fen, idi neweid wau gudũ fiya ado agogon delen.
17 E ele lhes disse: Que palavras
18 Idi taka yana Kleopas Jesus solof irokenen, “Õ ege Jerusalem nẽ ki tamo nigin, naa eneidi bun an ereb ereb wõ yen anĩ, õ keleĩ sã de?”
18 E, respondendo um, cujo nome era Cleopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Age ye di, Jesus idi irokenẽdin, “Ere bagai?” Idi Jesus dirokenen, “Jesus Nasaret tamal nigin. Ĩ profet taka, Negur ado tamo kayau ganan meleid bun, od ado tobonunã bun megeir barikã.
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus, o Nazareno, que foi um profeta poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Pris odudug, neda mudur ado idim, ĩ laa bun dinenẽf nigin imeid bun dino di, aa tetek bun dukesin.
20 e como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte e o crucificaram.
21 Anĩ ere, amã waumã iron, im anĩ Israel tamo kayau kel gei fouf maun. Anĩ dogol sã, enei ganan wõ yen are, gama naa eneim mogo naa towo ilef.
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas, agora, com tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Takag, amã nemã kayau tunĩg, amã terẽ difamam. Gama bonimei bagai, idi matmat bun dilel,
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 anĩ ere, idi yogon bouwa buru to dilel. Idi dile, meleid seleulã kurãf fen, engel diledin, engel idi dirokenẽdil, Jesus ĩ mata ibodok, difiyẽdi di, disi, amã dirokanamam.
23 e, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 Age de di, amã tunĩ matmat bun dile, kayau wogõ del gen bagai dilel, anĩ ere, idi Jesus to dilel.”
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro e acharam ser assim como as mulheres haviam dito, porém, não o viram.
25 Jesus idi irokenẽdin, “Ã neneya bagai, ã profet wogõ den anĩ ganan, wauĩ bun momoiya nigin folo reya bagai!
25 E ele lhes disse: Ó néscios e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 Kristus ĩ darau enei yale fen, yogon fula fiya medeĩya namen to ilauf de?”
26 Porventura, não convinha que o Cristo padecesse essas
27 Age ye fen, ĩ Moses ado profet ganan neid itotoya bunem gariya ino fen, yogo nigin Negur nẽ Itotoya ganan bun ibodok anĩ, idi faded fedin.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Idi fonõ dilef nẽ anĩ kelẽ difiye ken, Jesus tokõ feleya nigin suma ino genen.
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 Anĩ ere, idi totol bagai dirokenen, “Amã geid tabodõf, ere nigin, gaa mogo kuru kelef, gugum irousif.” Anĩ nigin, Jesus idi geid dibodõf nigin namen ilen.
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Sain ĩ idi geid tebol bun dibod ken, ĩ bret yale, Negur de fiyẽ, mumãf fen, gariya ino ifenẽdin.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o e lho deu.
31 Age fe di, idi meleid fara fele di, idi Jesus nigin kelein. Age dife di, ĩ idi meleid bun iminkelen.
31 Abriram-se-lhes, então, os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 Idi abob dirokenen, “Sain ĩ naab luwen wogõ fada fen, Negur nẽ Itotoya faraf ifelnadal mog, ada namedan wauda to tõf yalel de?”
32 E disseram um para o outro: Porventura, não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava e quando nos abria as Escrituras?
33 Age de fen, idi fã de dale, kaisã bagai Jerusalem keku de dilen, an idi aposel ilewen, tamo tunĩ idi geid, guru de difar mog, fotou difedi di,
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém e acharam congregados os onze e os que estavam com eles,
34 diron, “Are momoi! Odug fã ye fen, Simon bun wõ yen.”
34 os quais diziam: Ressuscitou, verdadeiramente, o Senhor e já apareceu a Simão.
35 Age de di, tamo uru ereb naab luwen wõ yen ado, Jesus ĩ bret mumã fe di, idi Jesus nigin naig de kelein anĩ wogõ den.
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles foi conhecido no partir do pão.
36 Idi fau enei nigin wogõ de mog, Jesus yogo idi atun ifar fen, irokenẽdin, “Wau inosiya ã ado ibodõf.”
36 E, falando ele dessas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles e disse-lhes: Paz
37 Idi baraũ mailef de fen, terẽ de fen, kumĩ den.
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Age dife di, Jesus idi irokenẽdin, “Ere nigin ã wauĩ morõ fef, ere nigin ã wauĩ bun kisi uru wõ yef?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem
39 Aya imau yeu ado feleg. Eĩ aya yug bagai! Kobũ wiyag fen, uleg. Baraũ ĩ aya bouwau ado, tuwau ado uleyagef gen sã, ĩ bou sã, tuwa sã.”
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Jesus enei iro ken, ĩ ima ye ado ifelnẽdin.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Age fe di, idi waud kulĩya ado terẽya bunem, fau waud to momoi de di, Jesus idi to fiyẽdin, “Ã ereb yõya nẽ taka ein tau ado?”
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Idi gau yã tamal masak taka difenen,
42 Então, eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado e um favo de mel,
43 age dife di, Jesus gau yale, meledin yon.
43 o que ele tomou e comeu diante deles.
44 Jesus idi irokenẽdin, “Enei are, aya fau ã geid tabodon sain bun arokenein. Ereb ereb ganan, aya nigin Moses nẽ Lo bun, profet neid itotoya bun ado, Buk Sam bun ditoton anĩ ganan kisi falauf bagai.”
44 E disse-lhes:
45 Agef fen, Jesus idi Negur nẽ Itotoya keleĩ youf nigin, waud kã fenẽdin. 4624
45 Então, abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Ĩ idi irokenẽdin, “Negur nẽ Itotoya bun eig ye irok: Kristus ĩ fau darau yale fen, laa bun tamal naa towo bun mata kel fã youf,
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse e, ao terceiro dia, ressuscitasse dos mortos;
47 age fe di, wau faleiya ado, mosor nigin weder tu keleya nẽ od anĩ, fau ĩ yana bunem teneub ganan bun, Jerusalem anenem gariya dino fen, wogõ de dilauf.
47 e, em seu nome, se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Ã enei ulegen nigin kurõ walaisi gouf.
48 E dessas sois vós testemunhas.
49 Aya esel fen, neu Dei sur afouf yen anĩ, ã bun sur afouf, anĩ ere, taun anĩ bun ubodõgef uleg, ã megeir saa ilun tamal anim ifounneĩf.”
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Sain Jesus idi gurif irou, Betani non dilen, an ĩ ima yales fen, el fiya ifenẽdin.
50 E levou-os fora, até Betânia; e, levantando as mãos, os abençoou.
51 Ĩ idi el feid le fen, ĩ itornẽdi di, saa ilun irou iselen.
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 Age fe di, idi ĩ yana dales fen, waud kulĩya odug ado, Jerusalem ke de dilen.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 Age de fen, idi tempel bun toku dibod ken, Negur yana dalesedig.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.