Lucas 14

Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Sabat naa taka bun, Jesus, Farisia tamo uyu irouya taka nẽ fõ bun, saaf yõya nigin ilen, idi an Jesus ololo difen.
1 Aconteceu que, ao entrar ele num sábado na casa de um dos principais fariseus para comer pão, eis que o estavam observando.
2 Jesus wagen an, tamo taka bou didĩya nigin darau yaledig anĩ ibodon.
2 Ora, diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Jesus, Farisia tamo, lo keleĩ tamo geid to fedin, “Sabat naa bun, dagi el fediya anĩ lo dõ fiya de, sã?”
3 Então, Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou-lhes: É ou não é lícito curar no sábado?
4 Anĩ ere, idi mutũ difaren. Anĩ nigin, Jesus tamo anĩ yale, el fiye kel sur fiyẽ di, ilen.
4 Eles, porém, nada disseram. E, tomando-o, o curou e o despediu.
5 Agef fen, ĩ idi to difen, “Ã taka, Sabat naa bun, kesu be, bulmakau be taka kuren isilauf, ã kaisã bagai to dĩ wasagauf de?”
5 A seguir, lhes perguntou: Qual de vós, se o filho ou o boi cair num poço, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Age ye di, idi od solof irõya kisi feleya sã.
6 A isto nada puderam responder.
7 Jesus, tamo tebol bun modoũ malabag anĩ gei dife di, ile fen, ĩ idi yaab od enei irokenẽdin,
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes uma parábola:
8 “Tamo kayau ado bagu fiya nẽ tar bun, aib õ iweignõf are, modoũ malabag anĩ to walouf, ere nigin, tamo taka õ wal yõya iweignen be.
8 Quando por alguém fores convidado para um casamento, não procures o primeiro lugar; para não suceder que, havendo um convidado mais digno do que tu,
9 Age fouf are, ã uru iweigneim marau isi, õ irokonõf, ‘Ogon modoũ anĩ, tamo enei wenẽ.’ Age ye di, õ mama yo ken, modoũ dumen bagai anĩ walouf.
9 vindo aquele que te convidou e também a ele, te diga: Dá o lugar a este. Então, irás, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Anĩ ere, õ iweignõf are, modoũ dumen anĩ walouf, ago di, iweignom marau isiyouf, ĩ õ irokonõf, ‘Mou, modoũ biya bun godo urou usel.’ Age fe di, õ modoũ malabag anĩ wale di, ã iweigneim turã tar ganan meleid bun õ yanã odug adouf.
10 Pelo contrário, quando fores convidado, vai tomar o último lugar; para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, senta-te mais para cima. Ser-te-á isto uma honra diante de todos os mais convivas.
11 Ere nigin, aib taka yogo yana yalesef, fau lai fesilauf, aib taka ĩ yogo yana lai fesilef, Negur ĩ yana yalesauf.”
11 Pois todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Age ye fen, Jesus fõ marau irokenen, “Sain õ gaa atun saaf be, bõ saaf wenẽdiyou fenẽ, ogon mou tar, naud turã tar, sirag tar be, nẽ tã tar safina inid adodo to uweignẽdiyouf, agouf, idi aba diweignõf, anĩ bun õ mala solo difonõf.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem vizinhos ricos; para não suceder que eles, por sua vez, te convidem e sejas recompensado.
13 Anĩ ere, sain õ tar unouf, maleg, bouweid sesen, yeid kirorõya, meleid ifofakeleya anĩ uweignẽdiyouf,
13 Antes, ao dares um banquete, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos;
14 agouf, Negur õ el yõf. Idi aba õ ke de difonõya kisi feleya sã, anĩ ere, madur tamo neid mata kel fãya bun, Negur õ mala solo ifonõf.”
14 e serás bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensar-te; a tua recompensa, porém, tu a receberás na ressurreição dos justos.
15 Tamo tebol bun weim dibodon anidi takam, od enei karĩ ye fen, ĩ Jesus irokenen, “Negur nẽ tanon tar bun tamo saaf yãf anĩ, ĩ el fiya ado.”
15 Ora, ouvindo tais palavras, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Jesus solof iron, “Tamo taka tar odug dodok fe fen, musei iweignẽdin.
16 Ele, porém, respondeu: Certo homem deu uma grande ceia e convidou muitos.
17 Tar sain bun, ĩ iweignẽdin anidi irokenẽdiyouf nigin yogon ferfer sur fen, ‘Usig, gama ereb ereb ganan dodok felel.’
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: Vinde, porque tudo já está preparado.
18 “Anĩ ere, idi ganan de tekelei gen galã od dinon. Uyulil ĩ iron, ‘Aya gama bagai kabĩ na alen, anĩ nigin, aya anĩ ailau fenẽ alauf. O malalon ado, aya to asiyouf.’
18 Não obstante, todos, à uma, começaram a escusar-se. Disse o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me tenhas por escusado.
19 “Taka iron, ‘Aya bulmakau ten na alen, anĩ idi naig fiya anĩ ailau fenẽ elef. O malalon ado, aya to asiyouf.’
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te que me tenhas por escusado.
20 “Takag iron, ‘Aya gama bagai kayau mata alen nigin, aya isiya kisi feleya sã.’
20 E outro disse: Casei-me e, por isso, não posso ir.
21 “Ferfer kel ile, ne odug od enei irokenen. Age fe di, fõ marau name sane fen, yogon ferfer irokenen, ‘Kaisã bagai ule, taun nẽ naab odug, naab nanaal ado dõ wo fen, maleg, bouweid sesen, meleid ifofakeleya, yeid kirorõya anidi guri urou usi.’
21 Voltando o servo, tudo contou ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze para aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 “Ferfer iron, ‘Odug, õ urom are mogo age afel, anĩ ere, modoũ fau lolokã.’
22 Depois, lhe disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 “Age ye di, odug yogon ferfer irokenen, ‘Naab uyok ule fen, fonõ fonõ naabur tamo kayau idi anĩ disiyouf nigin totol bagai urokenẽdi di, disi, neu fõ isokosauf.
23 Respondeu-lhe o senhor: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga a todos a entrar, para que fique cheia a minha casa.
24 Aya ã arokeneik, aya tamo idi aweignẽdin anidi taka, neu tar bun saaf bagai to kobũ de dilouf.’”
24 Porque vos declaro que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Tamo kayau musei, Jesus weim dile fen, ĩ falei yel, idi irokenẽdin,
25 Grandes multidões o acompanhavam, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 “Taka ĩ aya gein isif, ne tama, sina, ne kayau, kesu tar, ne tura tar, main tar, yogon matag to itorõf are, ĩ neu dõ fiya tamo wõ youf nigin kisi feleya sã.
26 Se alguém vem a mim e não aborrece a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs e ainda a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Takag, taka ĩ yogon aa tetek to faali fe fen, aya dõ fiyaf, ĩ neu dõ fiya tamo wõ youf nigin kisi feleya sã.
27 E qualquer que não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 “Ã taka, fõ meluk taka inoya nigin orouf are, ĩ tetun ibod ken, fõ inolauf nigin moni kisi feleya ado be anĩ es fouf, age fiya sã de?
28 Pois qual de vós, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Ere nigin, ĩ fõ gariya ino mã, inoleya to kisi falauf are, tamo kayau ganan anĩ dile fen, kasã difiye ken,
29 Para não suceder que, tendo lançado os alicerces e não a podendo acabar, todos os que a virem zombem dele,
30 dirõf, ‘Tamo enei fõ kare fen, anĩ ere, inoleya kisi feleya sã.’
30 dizendo: Este homem começou a construir e não pôde acabar.
31 “Takag, king taka, king taka ado kusĩ douf nigin, ĩ ten tausen kusĩ tamo adom, king taka tuwenti tausen kusĩ tamo ado kusĩ disif anĩ, kusĩ bun wal fiyẽya kisi feleya be sã be anĩ, tetun ibod ken, es fouf, age fiya sã de?
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Ĩ to kisi falauf are, ĩ king taka fau gerõ ifar mog, wowor fiya tamo sur fedi di, idi komo fiya nigin to difiyẽf.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Age fiya gen bagai, ã taka ĩ, ereb ereb ganan ĩ ado anĩ to itorõf are, ĩ neu dõ fiya tamo wõ youf nigin kisi feleya sã.
33 Assim, pois, todo aquele que dentre vós não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 “Anĩ nigin, sol ĩ biya, anĩ ere, in kai sa kalauf are, naig fe di, ĩ baban kai youf?
34 O sal é certamente bom; caso, porém, se torne insípido, como restaurar-lhe o sabor?
35 Sol age fiya are, teneub ado falei fiya nigin ado, gaar te ado falei fiya nigineg to biya, anĩ nigin dirailedig.
35 Nem presta para a terra, nem mesmo para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.