Lucas 14
Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs ARIB
1 Sabat naa taka bun, Jesus, Farisia tamo uyu irouya taka nẽ fõ bun, saaf yõya nigin ilen, idi an Jesus ololo difen.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Jesus wagen an, tamo taka bou didĩya nigin darau yaledig anĩ ibodon.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Jesus, Farisia tamo, lo keleĩ tamo geid to fedin, “Sabat naa bun, dagi el fediya anĩ lo dõ fiya de, sã?”
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Anĩ ere, idi mutũ difaren. Anĩ nigin, Jesus tamo anĩ yale, el fiye kel sur fiyẽ di, ilen.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Agef fen, ĩ idi to difen, “Ã taka, Sabat naa bun, kesu be, bulmakau be taka kuren isilauf, ã kaisã bagai to dĩ wasagauf de?”
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Age ye di, idi od solof irõya kisi feleya sã.
6 A isto nada puderam responder.
7 Jesus, tamo tebol bun modoũ malabag anĩ gei dife di, ile fen, ĩ idi yaab od enei irokenẽdin,
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 “Tamo kayau ado bagu fiya nẽ tar bun, aib õ iweignõf are, modoũ malabag anĩ to walouf, ere nigin, tamo taka õ wal yõya iweignen be.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Age fouf are, ã uru iweigneim marau isi, õ irokonõf, ‘Ogon modoũ anĩ, tamo enei wenẽ.’ Age ye di, õ mama yo ken, modoũ dumen bagai anĩ walouf.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Anĩ ere, õ iweignõf are, modoũ dumen anĩ walouf, ago di, iweignom marau isiyouf, ĩ õ irokonõf, ‘Mou, modoũ biya bun godo urou usel.’ Age fe di, õ modoũ malabag anĩ wale di, ã iweigneim turã tar ganan meleid bun õ yanã odug adouf.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Ere nigin, aib taka yogo yana yalesef, fau lai fesilauf, aib taka ĩ yogo yana lai fesilef, Negur ĩ yana yalesauf.”
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Age ye fen, Jesus fõ marau irokenen, “Sain õ gaa atun saaf be, bõ saaf wenẽdiyou fenẽ, ogon mou tar, naud turã tar, sirag tar be, nẽ tã tar safina inid adodo to uweignẽdiyouf, agouf, idi aba diweignõf, anĩ bun õ mala solo difonõf.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Anĩ ere, sain õ tar unouf, maleg, bouweid sesen, yeid kirorõya, meleid ifofakeleya anĩ uweignẽdiyouf,
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 agouf, Negur õ el yõf. Idi aba õ ke de difonõya kisi feleya sã, anĩ ere, madur tamo neid mata kel fãya bun, Negur õ mala solo ifonõf.”
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Tamo tebol bun weim dibodon anidi takam, od enei karĩ ye fen, ĩ Jesus irokenen, “Negur nẽ tanon tar bun tamo saaf yãf anĩ, ĩ el fiya ado.”
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Jesus solof iron, “Tamo taka tar odug dodok fe fen, musei iweignẽdin.
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Tar sain bun, ĩ iweignẽdin anidi irokenẽdiyouf nigin yogon ferfer sur fen, ‘Usig, gama ereb ereb ganan dodok felel.’
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 “Anĩ ere, idi ganan de tekelei gen galã od dinon. Uyulil ĩ iron, ‘Aya gama bagai kabĩ na alen, anĩ nigin, aya anĩ ailau fenẽ alauf. O malalon ado, aya to asiyouf.’
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 “Taka iron, ‘Aya bulmakau ten na alen, anĩ idi naig fiya anĩ ailau fenẽ elef. O malalon ado, aya to asiyouf.’
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 “Takag iron, ‘Aya gama bagai kayau mata alen nigin, aya isiya kisi feleya sã.’
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 “Ferfer kel ile, ne odug od enei irokenen. Age fe di, fõ marau name sane fen, yogon ferfer irokenen, ‘Kaisã bagai ule, taun nẽ naab odug, naab nanaal ado dõ wo fen, maleg, bouweid sesen, meleid ifofakeleya, yeid kirorõya anidi guri urou usi.’
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 “Ferfer iron, ‘Odug, õ urom are mogo age afel, anĩ ere, modoũ fau lolokã.’
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 “Age ye di, odug yogon ferfer irokenen, ‘Naab uyok ule fen, fonõ fonõ naabur tamo kayau idi anĩ disiyouf nigin totol bagai urokenẽdi di, disi, neu fõ isokosauf.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Aya ã arokeneik, aya tamo idi aweignẽdin anidi taka, neu tar bun saaf bagai to kobũ de dilouf.’”
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Tamo kayau musei, Jesus weim dile fen, ĩ falei yel, idi irokenẽdin,
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 “Taka ĩ aya gein isif, ne tama, sina, ne kayau, kesu tar, ne tura tar, main tar, yogon matag to itorõf are, ĩ neu dõ fiya tamo wõ youf nigin kisi feleya sã.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Takag, taka ĩ yogon aa tetek to faali fe fen, aya dõ fiyaf, ĩ neu dõ fiya tamo wõ youf nigin kisi feleya sã.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 “Ã taka, fõ meluk taka inoya nigin orouf are, ĩ tetun ibod ken, fõ inolauf nigin moni kisi feleya ado be anĩ es fouf, age fiya sã de?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Ere nigin, ĩ fõ gariya ino mã, inoleya to kisi falauf are, tamo kayau ganan anĩ dile fen, kasã difiye ken,
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 dirõf, ‘Tamo enei fõ kare fen, anĩ ere, inoleya kisi feleya sã.’
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 “Takag, king taka, king taka ado kusĩ douf nigin, ĩ ten tausen kusĩ tamo adom, king taka tuwenti tausen kusĩ tamo ado kusĩ disif anĩ, kusĩ bun wal fiyẽya kisi feleya be sã be anĩ, tetun ibod ken, es fouf, age fiya sã de?
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Ĩ to kisi falauf are, ĩ king taka fau gerõ ifar mog, wowor fiya tamo sur fedi di, idi komo fiya nigin to difiyẽf.
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Age fiya gen bagai, ã taka ĩ, ereb ereb ganan ĩ ado anĩ to itorõf are, ĩ neu dõ fiya tamo wõ youf nigin kisi feleya sã.
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 “Anĩ nigin, sol ĩ biya, anĩ ere, in kai sa kalauf are, naig fe di, ĩ baban kai youf?
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 Sol age fiya are, teneub ado falei fiya nigin ado, gaar te ado falei fiya nigineg to biya, anĩ nigin dirailedig.
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.