Lucas 14

Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Sabat naa taka bun, Jesus, Farisia tamo uyu irouya taka nẽ fõ bun, saaf yõya nigin ilen, idi an Jesus ololo difen.
1 Aconteceu num sábado que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Jesus wagen an, tamo taka bou didĩya nigin darau yaledig anĩ ibodon.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Jesus, Farisia tamo, lo keleĩ tamo geid to fedin, “Sabat naa bun, dagi el fediya anĩ lo dõ fiya de, sã?”
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei, e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 Anĩ ere, idi mutũ difaren. Anĩ nigin, Jesus tamo anĩ yale, el fiye kel sur fiyẽ di, ilen.
4 Eles, porém, calaram-se. E, tomando-o, o curou e despediu.
5 Agef fen, ĩ idi to difen, “Ã taka, Sabat naa bun, kesu be, bulmakau be taka kuren isilauf, ã kaisã bagai to dĩ wasagauf de?”
5 E respondendo-lhes disse: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 Age ye di, idi od solof irõya kisi feleya sã.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isto.
7 Jesus, tamo tebol bun modoũ malabag anĩ gei dife di, ile fen, ĩ idi yaab od enei irokenẽdin,
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 “Tamo kayau ado bagu fiya nẽ tar bun, aib õ iweignõf are, modoũ malabag anĩ to walouf, ere nigin, tamo taka õ wal yõya iweignen be.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Age fouf are, ã uru iweigneim marau isi, õ irokonõf, ‘Ogon modoũ anĩ, tamo enei wenẽ.’ Age ye di, õ mama yo ken, modoũ dumen bagai anĩ walouf.
9 E, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 Anĩ ere, õ iweignõf are, modoũ dumen anĩ walouf, ago di, iweignom marau isiyouf, ĩ õ irokonõf, ‘Mou, modoũ biya bun godo urou usel.’ Age fe di, õ modoũ malabag anĩ wale di, ã iweigneim turã tar ganan meleid bun õ yanã odug adouf.
10 Mas, quando fores convidado, vai, e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Ere nigin, aib taka yogo yana yalesef, fau lai fesilauf, aib taka ĩ yogo yana lai fesilef, Negur ĩ yana yalesauf.”
11 Porquanto qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Age ye fen, Jesus fõ marau irokenen, “Sain õ gaa atun saaf be, bõ saaf wenẽdiyou fenẽ, ogon mou tar, naud turã tar, sirag tar be, nẽ tã tar safina inid adodo to uweignẽdiyouf, agouf, idi aba diweignõf, anĩ bun õ mala solo difonõf.
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Anĩ ere, sain õ tar unouf, maleg, bouweid sesen, yeid kirorõya, meleid ifofakeleya anĩ uweignẽdiyouf,
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos,
14 agouf, Negur õ el yõf. Idi aba õ ke de difonõya kisi feleya sã, anĩ ere, madur tamo neid mata kel fãya bun, Negur õ mala solo ifonõf.”
14 E serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado te será na ressurreição dos justos.
15 Tamo tebol bun weim dibodon anidi takam, od enei karĩ ye fen, ĩ Jesus irokenen, “Negur nẽ tanon tar bun tamo saaf yãf anĩ, ĩ el fiya ado.”
15 E, ouvindo isto, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no reino de Deus.
16 Jesus solof iron, “Tamo taka tar odug dodok fe fen, musei iweignẽdin.
16 Porém, ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Tar sain bun, ĩ iweignẽdin anidi irokenẽdiyouf nigin yogon ferfer sur fen, ‘Usig, gama ereb ereb ganan dodok felel.’
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 “Anĩ ere, idi ganan de tekelei gen galã od dinon. Uyulil ĩ iron, ‘Aya gama bagai kabĩ na alen, anĩ nigin, aya anĩ ailau fenẽ alauf. O malalon ado, aya to asiyouf.’
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e importa ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 “Taka iron, ‘Aya bulmakau ten na alen, anĩ idi naig fiya anĩ ailau fenẽ elef. O malalon ado, aya to asiyouf.’
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 “Takag iron, ‘Aya gama bagai kayau mata alen nigin, aya isiya kisi feleya sã.’
20 E outro disse: Casei, e portanto não posso ir.
21 “Ferfer kel ile, ne odug od enei irokenen. Age fe di, fõ marau name sane fen, yogon ferfer irokenen, ‘Kaisã bagai ule, taun nẽ naab odug, naab nanaal ado dõ wo fen, maleg, bouweid sesen, meleid ifofakeleya, yeid kirorõya anidi guri urou usi.’
21 E, voltando aquele servo, anunciou estas coisas ao seu senhor. Então o pai de família, indignado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e bairros da cidade, e traze aqui os pobres, e aleijados, e mancos e cegos.
22 “Ferfer iron, ‘Odug, õ urom are mogo age afel, anĩ ere, modoũ fau lolokã.’
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste; e ainda há lugar.
23 “Age ye di, odug yogon ferfer irokenen, ‘Naab uyok ule fen, fonõ fonõ naabur tamo kayau idi anĩ disiyouf nigin totol bagai urokenẽdi di, disi, neu fõ isokosauf.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e força-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Aya ã arokeneik, aya tamo idi aweignẽdin anidi taka, neu tar bun saaf bagai to kobũ de dilouf.’”
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Tamo kayau musei, Jesus weim dile fen, ĩ falei yel, idi irokenẽdin,
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 “Taka ĩ aya gein isif, ne tama, sina, ne kayau, kesu tar, ne tura tar, main tar, yogon matag to itorõf are, ĩ neu dõ fiya tamo wõ youf nigin kisi feleya sã.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Takag, taka ĩ yogon aa tetek to faali fe fen, aya dõ fiyaf, ĩ neu dõ fiya tamo wõ youf nigin kisi feleya sã.
27 E qualquer que não levar a sua cruz, e não vier após mim, não pode ser meu discípulo.
28 “Ã taka, fõ meluk taka inoya nigin orouf are, ĩ tetun ibod ken, fõ inolauf nigin moni kisi feleya ado be anĩ es fouf, age fiya sã de?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos, para ver se tem com que a acabar?
29 Ere nigin, ĩ fõ gariya ino mã, inoleya to kisi falauf are, tamo kayau ganan anĩ dile fen, kasã difiye ken,
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 dirõf, ‘Tamo enei fõ kare fen, anĩ ere, inoleya kisi feleya sã.’
30 Dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 “Takag, king taka, king taka ado kusĩ douf nigin, ĩ ten tausen kusĩ tamo adom, king taka tuwenti tausen kusĩ tamo ado kusĩ disif anĩ, kusĩ bun wal fiyẽya kisi feleya be sã be anĩ, tetun ibod ken, es fouf, age fiya sã de?
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Ĩ to kisi falauf are, ĩ king taka fau gerõ ifar mog, wowor fiya tamo sur fedi di, idi komo fiya nigin to difiyẽf.
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Age fiya gen bagai, ã taka ĩ, ereb ereb ganan ĩ ado anĩ to itorõf are, ĩ neu dõ fiya tamo wõ youf nigin kisi feleya sã.
33 Assim, pois, qualquer de vós, que não renuncia a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 “Anĩ nigin, sol ĩ biya, anĩ ere, in kai sa kalauf are, naig fe di, ĩ baban kai youf?
34 Bom é o sal; mas, se o sal degenerar, com que se há de salgar?
35 Sol age fiya are, teneub ado falei fiya nigin ado, gaar te ado falei fiya nigineg to biya, anĩ nigin dirailedig.
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.