Atos 8
Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs ACF
1 Sol ĩ Stiwen dukesiyouf nigin, idi geid waud tekelein.
1 E também Saulo consentiu na morte dele. E fez-se naquele dia uma grande perseguição contra a igreja que estava em Jerusalém; e todos foram dispersos pelas terras da Judéia e de Samaria, exceto os apóstolos.
2 Negur oroya dõ difedig tamo tunĩ Stiwen mũ difel fen, ĩ nigin waud fatuk gudũf, inã loguren.
2 E uns homens piedosos foram enterrar Estêvão, e fizeram sobre ele grande pranto.
3 Anĩ ere, Sol gariya ino, sios daũ fouf nigin age fen. Ĩ fõ bun fõ bun ile fen, momoiya tamo kayau geif fen, kalabus bun inenẽdin.
3 E Saulo assolava a igreja, entrando pelas casas; e, arrastando homens e mulheres, os encerrava na prisão.
4 Momoiya tamo kayau firagagaũ de dilelen, idi dilelen nẽ an biya od wogõ den.
4 Mas os que andavam dispersos iam por toda a parte, anunciando a palavra.
5 Filip Samaria neid taun taka bun ile fen, an Kristus nigin wogõ yen.
5 E, descendo Filipe à cidade de Samaria lhes pregava a Cristo.
6 Tamo kayau, Filip nẽ od karĩ den ado ĩ memelik inodin anĩ dile fen, idi ganan Filip wogõ yen anĩ bun kisi fatuk dino, karĩ difiyen.
6 E as multidões unanimemente prestavam atenção ao que Filipe dizia, porque ouviam e viam os sinais que ele fazia;
7 Tamo kayau musei bun tamal, kaa sesen kakaĩ de ulolõ deis diyalelen, ilolaisin musei ado yeid fefu fedin musei el fedin.
7 Pois que os espíritos imundos saíam de muitos que os tinham, clamando em alta voz; e muitos paralíticos e coxos eram curados.
8 Anĩ nigin, taun anĩ bun kulĩya odug adon.
8 E havia grande alegria naquela cidade.
9 Tamo taka yana Simon dedig an ibodon, ĩ taun anĩ bun idegẽya kosẽ inodidig, anĩ bunem Samaria tamo kayau ganan terẽ fiyẽdidig. Ĩ yogo nigin anĩ, aya tamo odug yedig.
9 E estava ali um certo homem, chamado Simão, que anteriormente exercera naquela cidade a arte mágica, e tinha iludido o povo de Samaria, dizendo que era uma grande personagem;
10 Age fe di, tamo kayau yeneid adodo, yeneid sãsã geid ganan, ĩ bun kisi fatuk dino karĩ difiye ken, diron, “Tamo enei, Negur nẽ megeir, Megeir Odug dedig anĩ.”
10 Ao qual todos atendiam, desde o menor até ao maior, dizendo: Este é a grande virtude de Deus.
11 Idi ĩ bun kisi fatuk dino karĩ difiyen, ere nigin, ĩ sain meluk idegẽya kosẽ bunem terẽ fiyẽdidig.
11 E atendiam-no, porque já desde muito tempo os havia iludido com artes mágicas.
12 Anĩ ere, sain Filip Negur nẽ tano ado Jesus Kristus yana nigin biya od wogõ ye di, idi in od momoi den, age dife di, idi naan igunẽdin, tamo ado kayau geid.
12 Mas, como cressem em Filipe, que lhes pregava acerca do reino de Deus, e do nome de Jesus Cristo, se batizavam, tanto homens como mulheres.
13 Simon ĩg momoi ye di, naan igunen. Agef fen, Filip nain be ilef are, ĩ dõ felef iyo ken, memelik uris ado odudug wõ yedin anĩ ileid fen, terẽ yen.
13 E creu até o próprio Simão; e, sendo batizado, ficou de contínuo com Filipe; e, vendo os sinais e as grandes maravilhas que se faziam, estava atônito.
14 Aposel Jerusalem dibodon idi, Samaria tamo kayau, Negur nẽ od mogo dalen anĩ karĩ de fen, idi, Pita Jon ado, idi gedin sur difedin.
14 Os apóstolos, pois, que estavam em Jerusalém, ouvindo que Samaria recebera a palavra de Deus, enviaram para lá Pedro e João.
15 Idi an wõ de fen, Samaria tamo kayau Awa Uur Fateul dalouf nigin kosẽ den,
15 Os quais, tendo descido, oraram por eles para que recebessem o Espírito Santo
16 ere nigin, Awa Uur Fateul idi taka bun fau isiya san, idi Odug Jesus yana bunem naan igunẽdin dogol.
16 (Porque sobre nenhum deles tinha ainda descido; mas somente eram batizados em nome do Senhor Jesus).
17 Age dife fen, Pita Jon ado, imeid idi tetedin dino di, idi Awa Uur Fateul dalen.
17 Então lhes impuseram as mãos, e receberam o Espírito Santo.
18 Aposel imeid tamo kayau tetedin dino di, tamo kayau Awa Uur ifenẽdin, Simon anĩ ile fen, aposel moni ifenẽdiyouf nigin agef fen,
18 E Simão, vendo que pela imposição das mãos dos apóstolos era dado o Espírito Santo, lhes ofereceu dinheiro,
19 iron, “Ayag megeir enei wanage di, taka teten imau ano di, Awa Uur Fateul yalouf.”
19 Dizendo: Dai-me também a mim esse poder, para que aquele sobre quem eu puser as mãos receba o Espírito Santo.
20 Age ye di, Pita ĩ irokenen, “Ogon moni õ ado inanakalauf, ere nigin, õ Negur nẽ ege luwa, Awa Uur Fateul moni nem na yaleya kisi feleya wol.
20 Mas disse-lhe Pedro: O teu dinheiro seja contigo para perdição, pois cuidaste que o dom de Deus se alcança por dinheiro.
21 Õ amã nemã kabĩ bun, amã geid katõ tekelei sã, nemã kabĩ taka to walef, ere nigin, Negur mala bun waũ tutuk sã.
21 Tu não tens parte nem sorte nesta palavra, porque o teu coração não é reto diante de Deus.
22 Ani nigin, sane enei nigin waũ falei wo fen, Odug bun kosẽ wo. Õ waũ bun kisi agef yenek anĩ nigin Odug weder tu kalauf be.
22 Arrepende-te, pois, dessa tua iniqüidade, e ora a Deus, para que porventura te seja perdoado o pensamento do teu coração;
23 Ere nigin, õ waũ bun dirikeĩ bagai fen, mosorem irounok anĩ ailef.”
23 Pois vejo que estás em fel de amargura, e em laço de iniqüidade.
24 Age ye di, Simon solof iron, “Ereb ã wogõ gel anĩ, aya bun to wõ youf nigin, Odug kosẽ wiyẽg.”
24 Respondendo, porém, Simão, disse: Orai vós por mim ao Senhor, para que nada do que dissestes venha sobre mim.
25 Pita Jon ado, Odug nẽ od kurõ difeis fen, wogõ difiyẽdin, age difel fen, idi Jerusalem keku de, naab luwen Samaria fonõ musei bun biya od wogõ de dilen.
25 Tendo eles, pois, testificado e falado a palavra do Senhor, voltaram para Jerusalém e em muitas aldeias dos samaritanos anunciaram o evangelho.
26 Odug nẽ engel Filip irokenen, “Fã wo fen, õ saut melem naab gerere tuan ibodok an ule, naab are Jerusalemem isil, Gasa taun wõ yen.”
26 E o anjo do Senhor falou a Filipe, dizendo: Levanta-te, e vai para o lado do sul, ao caminho que desce de Jerusalém para Gaza, que está deserta.
27 Anĩ nigin, Filip fã ye fen, ilen, luwen Itiopia tamo faat korõ feleya anĩ ĩ ket ile mog, fotou fiyen, tamo are Itiopia nẽ kuin Kandasi nẽ safina ganan lo fiya tamo, yana odug ado. Ĩ Negur yana yalesauf nigin Jerusalem ilen,
27 E levantou-se, e foi; e eis que um homem etíope, eunuco, mordomo-mor de Candace, rainha dos etíopes, o qual era superintendente de todos os seus tesouros, e tinha ido a Jerusalém para adoração,
28 ĩ karis bun ibod ken, kel yogon fonõ naab yale ile fen, profet Asaia nẽ buk iwesef ilen.
28 Regressava e, assentado no seu carro, lia o profeta Isaías.
29 Awa Uur Filip irokenen, “Karis anĩ garan ule fen, non ufar.”
29 E disse o Espírito a Filipe: Chega-te, e ajunta-te a esse carro.
30 Age ye di, Filip karis anĩ garan gududu ye isel, tamo anĩ profet Asaia nẽ buk iwes mog, karĩ ye fen, to fiyen, “Õ uwesef anĩ nẽ gariya keleĩ de?”Filip, Itiopia tamo yana odug ado naan igunen.|src="ubsd-17b.tif" size="span" ref="8:38"
30 E, correndo Filipe, ouviu que lia o profeta Isaías, e disse: Entendes tu o que lês?
31 Ĩ iron, “Tamo takam to faded fiyauf are, naig fe di, aya keleĩ youf?” Anĩ nigin, ĩ Filip isel, urom karis bun dibodõf nigin irokenen.
31 E ele disse: Como poderei entender, se alguém não me ensinar? E rogou a Filipe que subisse e com ele se assentasse.
32 Faat korõ feleya tamo are, Negur nẽ Itotoya bun yenek enei iwesen:
32 E o lugar da Escritura que lia era este: Foi levado como a ovelha para o matadouro; e, como está mudo o cordeiro diante do que o tosquia, Assim não abriu a sua boca.
33 Ĩ lai difiye ken, ĩ to tutuk es difiyen.
33 Na sua humilhação foi tirado o seu julgamento; E quem contará a sua geração? Porque a sua vida é tirada da terra.
34 Faat korõ feleya tamo Filip to fiyen, “Profet ai nigin enei wogõ yef anĩ urokana, ĩ yogo nigin de, tamo taka nigin?”
34 E, respondendo o eunuco a Filipe, disse: Rogo-te, de quem diz isto o profeta? De si mesmo, ou de algum outro?
35 Age ye di, Filip Negur nẽ Itotoya enei bun gariya ino fen, Jesus nigin biya od wogõ fiyen.
35 Então Filipe, abrindo a sua boca, e começando nesta Escritura, lhe anunciou a Jesus.
36 Idi naab diyok dile fen, naan taka bun disi fen, faat korõ feleya tamo iron, “Ulef, naan yeir, erem anĩ aya naan igunauf nigin katũ fiyaf?”
36 E, indo eles caminhando, chegaram ao pé de alguma água, e disse o eunuco: Eis aqui água; que impede que eu seja batizado?
37 — ausente —
37 E disse Filipe: É lícito, se crês de todo o coração. E, respondendo ele, disse: Creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus.
38 Age ye fen, ĩ karis irou dẽ yalauf nigin irokenen. Age fe di, ĩ Filip ado kututũ deis, naanũ disil fen, Filipem naan igunen.
38 E mandou parar o carro, e desceram ambos à água, tanto Filipe como o eunuco, e o batizou.
39 Sain idi naanũ tamal disele di, Odug nẽ Awa Uur Filip yale irou ilen, age fe di, faat korõ feleya tamo Filip baban to ilen, anĩ ere, ĩ kulĩya odug ado naab iyok ilen.
39 E, quando saíram da água, o Espírito do Senhor arrebatou a Filipe, e não o viu mais o eunuco; e, jubiloso, continuou o seu caminho.
40 Anĩ ere, Filip Asdot taun wõ ye, naab iyok ile fen, taun ganan bun biya od wogõ yef ile, Sisaria taun wõ yen.
40 E Filipe se achou em Azoto e, indo passando, anunciava o evangelho em todas as cidades, até que chegou a Cesaréia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.