Atos 16

Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Pol ĩ Derbe taun isi fen, anenem Listra taun ilen, an dõ fiya tamo taka yana Timoti ibodõdig, ĩ sina Juda tamal momoiya kayau, anĩ ere, ĩ tama Grik tamal.
1 E chegou a Derbe e Listra. E eis que estava ali um certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia que era crente, mas de pai grego;
2 Momoiya tamo kayau Listra ado Ikonium taun temeleid, Timoti biya difiyẽdig.
2 Do qual davam bom testemunho os irmãos que estavam em Listra e em Icônio.
3 Pol ĩ Timoti ado dilauf nigin oron, anĩ nigin, ĩ, Juda tamo modoũ anĩ bun dibodõdig anidi nigin, Timoti mulũ inenen, ere nigin, idi ganan keleĩ, Timoti ĩ tama Grik tamal.
3 Paulo quis que este fosse com ele; e tomando-o, o circuncidou, por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Idi taun mugu mugu bun diyok dile fen, oun Jerusalem aposel idi uyu iroudiya tamo geid, tamo kayau dõ difouf nigin od difon anĩ wogõ difiyẽdif dilen.
4 E, quando iam passando pelas cidades, lhes entregavam, para serem observados, os decretos que haviam sido estabelecidos pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Anĩ bunem, sios idi momoiya megeir dale fen, naa ganan momoiya tamo kayau ifagaf ilen. |alt="Paul's 2nd Jrny" src="Pauljr2.pdf" size="span" ref="Aposel 16:5"
5 De sorte que as igrejas eram confirmadas na fé, e cada dia cresciam em número.
6 Pol yogon kabĩ tura tar geid, Frigia distrik ado Galesia provins bun diyok dilen, ere nigin, Awa Uur Fateul, idi Asia provins bun od wogõya nigin katũ fiyẽdin.
6 E, passando pela Frígia e pela província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia.
7 Idi Misia distrik nẽ daũ bun disi fen, Bitinia provins bun dilauf nigin age difen, anĩ ere, Jesus nẽ Awa Uur ĩ katũ fiyẽdin.
7 E, quando chegaram a Mísia, intentavam ir para Bitínia, mas o Espírito não lho permitiu.
8 Anĩ nigin, idi Misia distrik wal dife fen, Troas taun disilen.
8 E, tendo passado por Mísia, desceram a Trôade.
9 Bõ anĩ bun, Pol mala seleulã kurãf fen, Masedonia provins tamal tamo taka ifar fen, igonen, “Masedonia usi fen, usennamã,” fiyẽ mog, ilen.
9 E Paulo teve de noite uma visão, em que se apresentou um homem da Macedônia, e lhe rogou, dizendo: Passa à Macedônia, e ajuda-nos.
10 Pol mala seleulã kurãf fen, anĩ ilen, age fel fen, amã kaisã bagai Masedonia provins malauf nigin dodok mafen, ere nigin, amã kisi mafen, Negur idi bun biya od wogõ mauf nigin iweignaman.
10 E, logo depois desta visão, procuramos partir para a Macedônia, concluindo que o Senhor nos chamava para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Troas taun anenem, amã waag bunem madur kilei Samotres nuyo melen, naa taka di, Neapolis melen.
11 E, navegando de Trôade, fomos correndo em caminho direito para a Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis;
12 Anenem amã Filipai melen, Filipai are Rom gawamanem lo fedig, Masedonia provins bun taun anĩ uyu irouf. An naa tunĩ mabodon.
12 E dali para Filipos, que é a primeira cidade desta parte da Macedônia, e é uma colônia; e estivemos alguns dias nesta cidade.
13 Sabat naa bun, amã taun mator ken, taun bobog serẽ naan yerin an, amã kosẽya nẽ modoũ mamirẽf nigin melen. Amã mabod ken, kayau an guru difen anidi wogõ mafiyẽdin.
13 E no dia de sábado saímos fora das portas, para a beira do rio, onde se costumava fazer oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que ali se ajuntaram.
14 Idi neid taka karĩ faman, kayau anĩ yana Lidia, Taiataira taun tamal, ĩ gabar kadaũ na nigin susur fedig, ĩ Negur yana yalesedig. Odug, ĩ Pol nẽ od karĩ youf nigin wau bun sukar kãf kenen.
14 E uma certa mulher, chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que servia a Deus, nos ouvia, e o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Kayau anĩ yogon ibor tar geid naan diguneĩd kele di, ĩ yogon fõ bun malauf nigin irokanama ken, iron, “Aya Odug nigin momoi auf agef kisi gouf are, umag, neu fõ bun ubodõg.” Ĩ nugo famã di, amã dõ mafiyen.
15 E, depois que foi batizada, ela e a sua casa, nos rogou, dizendo: Se haveis julgado que eu seja fiel ao Senhor, entrai em minha casa, e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Naa taka bun, kosẽya nẽ modoũ bun mele mog, ferfer kayau momoul taka fotou faman, ĩ kaa sane ado, anĩ bunem ereb fau wõ youf anĩ wogõ yedig. Yogon marau tar, ĩ ereb fau wõ youf anĩ wogõ yedig anĩ bunem, moni musei daledig.
16 E aconteceu que, indo nós à oração, nos saiu ao encontro uma jovem, que tinha espírito de adivinhação, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 Kayau momoul enei, amã Pol geid dõ fama ken, iweig iron, “Tamo eneidi Negur Ilun Bagai nẽ ferfer tar. Idi ã isennẽya walogouf nẽ naab dirokeneik.”
17 Esta, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens, que nos anunciam o caminho da salvação, são servos do Deus Altíssimo.
18 Kayau ĩ naa musei age fe di, Pol wau fatuk bagai moro ken, falei ye, kaa sane irokenen, “Jesus Kristus yana bunem, aya ĩ bun tamal ulõ wesiyouf nigin arokonok!” Sain anĩ bun bagai, kaa sane kayau anĩ itornen.
18 E isto fez ela por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, te mando que saias dela. E na mesma hora saiu.
19 Ferfer kayau momoul nẽ marau tar, moni yaleya nẽ naab gudũ felen anĩ kelei ken, Pol Sailas ado gei de didũ difeid, maket modoũ bun yeneid adodo tamo gedin dirouledin.
19 E, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro estava perdida, prenderam Paulo e Silas, e os levaram à praça, à presença dos magistrados.
20 Idi Rom neid lo es fiya tamo bun guri difeid dile fen, diron, “Tamo eneidi are Juda temeleid, idi neda taun bun morõ odug dinof.
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbaram a nossa cidade,
21 Idi tobonunã difelnẽdif are neda lo to irok anĩ, ada Rom tamo, anĩ nigin, ada tobonunã enei to talouf, to dõ tafouf.”
21 E nos expõem costumes que não nos é lícito receber nem praticar, visto que somos romanos.
22 Age de di, tamo kayau, idi geid bagu de fen, Pol Sailas ado kiwai difenẽdin. Age dife di, Rom es fiya tamo kolos dinukaka keneĩd fen, wagagã difediyouf nigin dirokenẽdin.
22 E a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá-los com varas.
23 Idi fatuk bagai wagagã difiyeĩd kele fen, kalabus bun dinenẽdin. Age dife fen, kalabus lo fiya tamo el fe lo fediyouf nigin dirokenen.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Kalabus lo fiya tamo od anĩ yale fen, kalabus fõ aab namen ineneĩd fen, yeid aam kotũ feledin. Kalabus lo fiya tamo, Pol Sailas ado kalabus fõ aab namen ineneĩd fen, yeid aam kotũ feledin.|src="lb00337c.tif" size="span" ref="16:24"
24 O qual, tendo recebido tal ordem, os lançou no cárcere interior, e lhes segurou os pés no tronco.
25 Bõ atun age fiya, Pol Sailas ado Negur kosẽ difiye ken, seg dale mog, kalabus tamo ganan karĩ difiyẽdin.
25 E, perto da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos os escutavam.
26 Kaisã bagai, mimĩ odug fã ye fen, kalabus fõ gariya anĩ guyõ fen. Kaisã bagai, kalabus fõ nẽ sukar ganan kã feleid fen, kalabus tamo ganan bun sen irokaka kalaisi keledin.
26 E de repente sobreveio um tão grande terremoto, que os alicerces do cárcere se moveram, e logo se abriram todas as portas, e foram soltas as prisões de todos.
27 Kalabus lo fiya tamo irik yel fen, kalabus fõ nẽ sukar kã felediya ilen, agef fen, ĩ kisi fen, kalabus tamo diyalelel ye fen, yogon dimig ul feis, yogo bouwa yukesiyouf nigin age fen.
27 E, acordando o carcereiro, e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada, e quis matar-se, cuidando que os presos já tinham fugido.
28 Anĩ ere, Pol iweig iron, “Õ ogo bouwã to tũ wo! Amã ganan yeir!”
28 Mas Paulo clamou com grande voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos.
29 Kalabus lo fiya tamo yal nigin iweig fen, namen gudu ref ile, Pol Sailas ado yedin kubũ ye, tererẽ yen.
29 E, pedindo luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas.
30 Agef fen, idi gurif irou, mayarẽ isi fen, to fiyẽdin, “Tamo bibiyeĩ, aya naig afe fen, isennẽya alouf?”
30 E, tirando-os para fora, disse: Senhores, que é necessário que eu faça para me salvar?
31 Idi diron, “Odug Jesus nigin momoi wouf are, õ isennõf, õ ogon ibor tar geid.”
31 E eles disseram: Crê no Senhor Jesus Cristo e serás salvo, tu e a tua casa.
32 Age de fen, idi Odug nẽ od, ĩ ado ganan yogon fõ bun dibodon anidi geid, wogõ difiyẽdin.
32 E lhe pregavam a palavra do Senhor, e a todos os que estavam em sua casa.
33 Sain anĩ bun bagai bõ, kalabus lo fiya tamo, Pol Sailas ado gurif iroule, bouweid gali gedin anĩ kulo fedin. Age fel fen, kaisã bagai ĩ yogon ibor tar ganan geid, naan digunẽdin.
33 E, tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes os vergões; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Kalabus lo fiya tamo, idi yogon fõ aaben gurif iroule, saaf ifenẽdin. Ĩ wau kulĩya barikan, ere nigin, ĩ Negur nigin momoi yen, yogon ibor tar ganan geid.
34 E, levando-os à sua casa, lhes pôs a mesa; e, na sua crença em Deus, alegrou-se com toda a sua casa.
35 We fele di, Rom es fiya tamo, dogo neid kabĩ tamo anidi bun, kalabus lo fiya tamo gein od sur difen, “Tamo anidi walisneĩd.”
35 E, sendo já dia, os magistrados mandaram quadrilheiros, dizendo: Soltai aqueles homens.
36 Age difiyẽ di, kalabus lo fiya tamo Pol irokenen, “Rom es fiya tamo, õ Sailas ado alisneĩf nigin dirokanal. Gama ã wadã ulagauf. Wauĩ inosiya ado ulagauf.”
36 E o carcereiro anunciou a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que vos soltasse; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Anĩ ere, Pol kabĩ tamo irokenẽdin, “Amã Rom tamo ba, anĩ ere, idi to es difama ken, amã mal atun wagagã difaman. Age dife fen, amã kalabus bun dinenaman. Anĩ gama idi iminẽyan dirumã fenẽ de? Sã! Idi dogo disi, dalisnama ken, dinenamãf.”
37 Mas Paulo replicou: Açoitaram-nos publicamente e, sem sermos condenados, sendo homens romanos, nos lançaram na prisão, e agora encobertamente nos lançam fora? Não será assim; mas venham eles mesmos e tirem-nos para fora.
38 Kabĩ tamo, od enei Rom es fiya tamo dirokenẽdin. Pol Sailas ado idi Rom tamo yeya anĩ karĩ de fen, idi kumĩ den.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras; e eles temeram, ouvindo que eram romanos.
39 Idi Pol Sailas ado gedin bobo difiyẽdiyouf nigin disi fen, kalabus bun tamal dalis dinenẽdin. Age dife fen, Rom es fiya tamo idi, Pol Sailas ado taun anĩ ditor dilauf nigin dirokenẽdin.
39 E, vindo, lhes dirigiram súplicas; e, tirando-os para fora, lhes pediram que saíssem da cidade.
40 Pol Sailas ado, kalabus bun tamal ulolõ deis fen, Lidia nẽ fõ bun dilen, idi an momoiya tamo kayau fotou difeid, waud dales le fen, ditorneĩd dilen.
40 E, saindo da prisão, entraram em casa de Lídia e, vendo os irmãos, os confortaram, e depois partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.