Atos 12

Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Sain anĩ bun, King Herod sios bun temeleid tunĩ kafĩ fiya ifenẽdiyouf nigin, gei fedin.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Ĩ irõ di, Jon tura Jems dimig nem dukesin.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Herod ĩ Jems laa fe di, Juda tamo kayau waud al fen anĩ ile fen, ĩ Pitag dalouf nigin ari fedin. Enei are, Bret Yis Sã Sifa sain bun wõ yen.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Idi Pita dale di, ĩ kalabus bun inenen, ĩ kusĩ tamo mala aiwa adodo, mala mugu mugu kusĩ tamo aiwa adodom lo difouf nigin idi imeid bun inon. Herod ĩ, Pasa naa ilele di, ganan meleid bun, Pita kot bun inenẽf nigin kisi yalen.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Anĩ nigin, Pita kalabus bun dinenẽ ibodon, anĩ ere, sios idi Pita nigin Negur totol bagai kosẽ difiyen.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Herod ĩ Pita fau nil kot bun ifarauf ye mog, bõ anĩ bun, Pita sen uru nem ifokeleya ado kusĩ tamo uru atun mulã yenen, kalabus bobog lo fiya tamo, bobog tari de difaren.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Kaisã bagai, Odug nẽ engel wõ ye di, kalabus Pita ibodon aab namen fula felen. Agef fen, engel Pita siri yu ken, turĩ fiyẽ iron, “Gama nem, fã wale!” Age fe di, Pita ima bun tamal sen irokakakesin.
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Age fe di, engel Pita irokenen, “Ogon let luwã gu fen, sendel ufounkel.” Age fele di, engel Pita irokenen, “Ogon kolos meluk ufounkel, dõ wiya.”
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Pita engel dõf kalabus bun tamal ilen, anĩ ere, ĩ engel age fen are, momoi bagai be anĩ to kelein, ĩ malau seleulã kurã fe di, ailef yen.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Idi, kusĩ tamo kalabus bobog lo difedig uyulil ado anĩ dõ fiya, wal difeid fen, taun isileya ain bobog bun disi di, sukar are yogo kã fel kenẽdin, age fe di, idi ulolõ desin. Idi naab taka luwe diyok disil fen, kaisã bagai engel Pita itornen.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Age fe di, Pita weder fokõf mã, iron, “Momoi bagai aya gama keleĩ, Odug engel sur fe di, aya Herod nẽ megeir bun ado Juda tamo idi ereb wõya nigin kisi difen anĩ ganan bun tamal yalelnal.”
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Enei nigin weder fokõ yel fen, Pita ĩ, Jon yana taka Mak dedig sina Maria nẽ fõ bun ilen, an tamo kayau musei guru de fen, kosẽ def dibodon.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Pita fõ sukar godu godu fe di, kabĩ kayau taka yana Roda dedig sukar kã fouf nigin isin.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Ĩ Pita ait karĩ ye fen, fatuk bagai kulĩ ye fen, ĩ sukar kã fiya sã, kel gudu ref ile fen, iron, “Pita yeir bobogẽ ifaref!”
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Idi ĩ dirokenen, “Õ wadak.” Anĩ ere, kayau ĩ totol bagai ino fen, agef irõ di, idi diron, “Are Pita nẽ engel.”
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Age de mog, Pita ĩ fau fau sukar godu godu fe di, idi sukar kã difel, Pita dile fen, terẽ den.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Pita foro dalauf nigin imam dogol fiyeĩd le fen, Odug ĩ kalabus bun tamal yalis irou isil anĩ faded fiyeĩd fen, iron, “Jems tura tar geid od enei urokenẽdigouf.” Age ye fen, Pita idi itorneĩd, uyu takã ilen.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Bonimei di, kusĩ tamo Pita to dile fen, fatuk bagai nene de, abob to difen.
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Herod Pita dimirnẽf nigin irokenẽdin, anĩ ere, idi ĩ to fotou difiyẽn. Age dife di, Herod kalabus lo fiya tamo Pita lo difen idi to fiyeĩd le fen, kalabus lo fiya tamo anidi didenkesiyouf nigin irokenẽdin.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Herod ĩ, Taia ado Saidon taun tamo kayau nigin name fatuk bagai sanen, anĩ ere, gama idi waud tekelei fen, Herod dilouf nigin disin. Uyulil idi Blastus, king nẽ ibodõya modoũ nẽ lo fiya mudur, ĩ idi isennẽdiyouf nigin dirokenẽ di, Blastus yo yen. Age de fen, idi Herod garan dile, maur gudũ fiya nigin dirokenen, ere nigin, idi king nẽ akor bun tamal saaf daledig.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Naa inon anĩ bun, Herod ĩ king nẽ kolos ifounkel, king nẽ sia bun ibod ken, tamo kayau od wogõ fiyẽdin.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Tamo kayau diweig diron, “Eĩ waitou ait, tamo nẽ sã.”
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Kaisã bagai, Odug nẽ engel Herod yũ iran, ere nigin, ĩ Negur yana to yalesen. Ĩ mamatem dõ di, laa fen.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Anĩ ere, Negur nẽ od bilalaũ fel iyokelen.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Banabas Sol ado, dogo neid kabĩ bure difel fen, Jerusalemem keku de disin, idi Jon, yana taka Mak dedig dale fen, weim disin.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.