Atos 12

Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Sain anĩ bun, King Herod sios bun temeleid tunĩ kafĩ fiya ifenẽdiyouf nigin, gei fedin.
1 Por aquele tempo, mandou o rei Herodes prender alguns da igreja para os maltratar,
2 Ĩ irõ di, Jon tura Jems dimig nem dukesin.
2 fazendo passar a fio de espada a Tiago, irmão de João.
3 Herod ĩ Jems laa fe di, Juda tamo kayau waud al fen anĩ ile fen, ĩ Pitag dalouf nigin ari fedin. Enei are, Bret Yis Sã Sifa sain bun wõ yen.
3 Vendo ser isto agradável aos judeus, prosseguiu, prendendo também a Pedro. E eram os dias dos pães asmos.
4 Idi Pita dale di, ĩ kalabus bun inenen, ĩ kusĩ tamo mala aiwa adodo, mala mugu mugu kusĩ tamo aiwa adodom lo difouf nigin idi imeid bun inon. Herod ĩ, Pasa naa ilele di, ganan meleid bun, Pita kot bun inenẽf nigin kisi yalen.
4 Tendo-o feito prender, lançou-o no cárcere, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Anĩ nigin, Pita kalabus bun dinenẽ ibodon, anĩ ere, sios idi Pita nigin Negur totol bagai kosẽ difiyen.
5 Pedro, pois, estava guardado no cárcere; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Herod ĩ Pita fau nil kot bun ifarauf ye mog, bõ anĩ bun, Pita sen uru nem ifokeleya ado kusĩ tamo uru atun mulã yenen, kalabus bobog lo fiya tamo, bobog tari de difaren.
6 Quando Herodes estava para apresentá-lo, naquela mesma noite, Pedro dormia entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias, e sentinelas à porta guardavam o cárcere.
7 Kaisã bagai, Odug nẽ engel wõ ye di, kalabus Pita ibodon aab namen fula felen. Agef fen, engel Pita siri yu ken, turĩ fiyẽ iron, “Gama nem, fã wale!” Age fe di, Pita ima bun tamal sen irokakakesin.
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão; e, tocando ele o lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa! Então, as cadeias caíram-lhe das mãos.
8 Age fe di, engel Pita irokenen, “Ogon let luwã gu fen, sendel ufounkel.” Age fele di, engel Pita irokenen, “Ogon kolos meluk ufounkel, dõ wiya.”
8 Disse-lhe o anjo: Cinge-te e calça as sandálias. E ele assim o fez. Disse-lhe mais: Põe a capa e segue-me.
9 Pita engel dõf kalabus bun tamal ilen, anĩ ere, ĩ engel age fen are, momoi bagai be anĩ to kelein, ĩ malau seleulã kurã fe di, ailef yen.
9 Então, saindo, o seguia, não sabendo que era real o que se fazia por meio do anjo; parecia-lhe, antes, uma visão.
10 Idi, kusĩ tamo kalabus bobog lo difedig uyulil ado anĩ dõ fiya, wal difeid fen, taun isileya ain bobog bun disi di, sukar are yogo kã fel kenẽdin, age fe di, idi ulolõ desin. Idi naab taka luwe diyok disil fen, kaisã bagai engel Pita itornen.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se lhes abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se apartou dele.
11 Age fe di, Pita weder fokõf mã, iron, “Momoi bagai aya gama keleĩ, Odug engel sur fe di, aya Herod nẽ megeir bun ado Juda tamo idi ereb wõya nigin kisi difen anĩ ganan bun tamal yalelnal.”
11 Então, Pedro, caindo em si, disse: Agora, sei, verdadeiramente, que o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judaico.
12 Enei nigin weder fokõ yel fen, Pita ĩ, Jon yana taka Mak dedig sina Maria nẽ fõ bun ilen, an tamo kayau musei guru de fen, kosẽ def dibodon.
12 Considerando ele a sua situação, resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, cognominado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Pita fõ sukar godu godu fe di, kabĩ kayau taka yana Roda dedig sukar kã fouf nigin isin.
13 Quando ele bateu ao postigo do portão, veio uma criada, chamada Rode, ver quem era;
14 Ĩ Pita ait karĩ ye fen, fatuk bagai kulĩ ye fen, ĩ sukar kã fiya sã, kel gudu ref ile fen, iron, “Pita yeir bobogẽ ifaref!”
14 reconhecendo a voz de Pedro, tão alegre ficou, que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava junto do portão.
15 Idi ĩ dirokenen, “Õ wadak.” Anĩ ere, kayau ĩ totol bagai ino fen, agef irõ di, idi diron, “Are Pita nẽ engel.”
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, persistia em afirmar que assim era. Então, disseram: É o seu anjo.
16 Age de mog, Pita ĩ fau fau sukar godu godu fe di, idi sukar kã difel, Pita dile fen, terẽ den.
16 Entretanto, Pedro continuava batendo; então, eles abriram, viram-no e ficaram atônitos.
17 Pita foro dalauf nigin imam dogol fiyeĩd le fen, Odug ĩ kalabus bun tamal yalis irou isil anĩ faded fiyeĩd fen, iron, “Jems tura tar geid od enei urokenẽdigouf.” Age ye fen, Pita idi itorneĩd, uyu takã ilen.
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão e acrescentou: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, retirou-se para outro lugar.
18 Bonimei di, kusĩ tamo Pita to dile fen, fatuk bagai nene de, abob to difen.
18 Sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido a Pedro.
19 Herod Pita dimirnẽf nigin irokenẽdin, anĩ ere, idi ĩ to fotou difiyẽn. Age dife di, Herod kalabus lo fiya tamo Pita lo difen idi to fiyeĩd le fen, kalabus lo fiya tamo anidi didenkesiyouf nigin irokenẽdin.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a inquérito, ordenou que fossem justiçadas. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Herod ĩ, Taia ado Saidon taun tamo kayau nigin name fatuk bagai sanen, anĩ ere, gama idi waud tekelei fen, Herod dilouf nigin disin. Uyulil idi Blastus, king nẽ ibodõya modoũ nẽ lo fiya mudur, ĩ idi isennẽdiyouf nigin dirokenẽ di, Blastus yo yen. Age de fen, idi Herod garan dile, maur gudũ fiya nigin dirokenen, ere nigin, idi king nẽ akor bun tamal saaf daledig.
20 Ora, havia séria divergência entre Herodes e os habitantes de Tiro e de Sidom; porém estes, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de alcançar o favor de Blasto, camarista do rei, pediram reconciliação, porque a sua terra se abastecia do país do rei.
21 Naa inon anĩ bun, Herod ĩ king nẽ kolos ifounkel, king nẽ sia bun ibod ken, tamo kayau od wogõ fiyẽdin.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de trajo real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra;
22 Tamo kayau diweig diron, “Eĩ waitou ait, tamo nẽ sã.”
22 e o povo clamava: É voz de um deus, e não de homem!
23 Kaisã bagai, Odug nẽ engel Herod yũ iran, ere nigin, ĩ Negur yana to yalesen. Ĩ mamatem dõ di, laa fen.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Anĩ ere, Negur nẽ od bilalaũ fel iyokelen.
24 Entretanto, a palavra do Senhor crescia e se multiplicava.
25 Banabas Sol ado, dogo neid kabĩ bure difel fen, Jerusalemem keku de disin, idi Jon, yana taka Mak dedig dale fen, weim disin.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, apelidado Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.