Marcos 5
Jamaw ta Marbinto: Kabarre ta Gala ɗo bi ka Iisa Masi iŋ daŋla (DAANT) vs NTLH
1 Min ŋaar-ak, Iisa iŋ maajirnay ottu aar barre ka Galile, ɗo kiɗ ka gee ku ŋu koliy Zeraziyenna.
1 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
2 Iisa paaytu min ka markabar. Tala kar gem rakki aariɗ obga amiliiji min ɗo maggindi.
2 Assim que Jesus saiu do barco, foi encontrar-se com ele um homem que estava dominado por um espírito mau.
3 Gem-ak goyin̰ji ɗo maggindi di. Yoo iŋ jinzirre oki, ŋu gedarro ɗuunin̰ji.
3 O homem vinha do cemitério, onde estava morando. Ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo usando correntes.
4 Awalle, ŋu ɗooɗgiijiig asin̰ji iŋ jinzirre ho ŋu ɗuungiijiig pisin̰ji iŋ zirŋac. Kar ŋa okiɗiig zirŋac ho ŋa kilig jinzirre. Ginno pey gem ka bombo yaa gedire ɗuunin̰ji.
4 Muitas vezes já tinham amarrado as suas mãos e os seus pés com correntes de ferro, mas ele quebrava tudo, e ninguém conseguia dominá-lo.
5 Ƴiriyo, aando, goyin̰ji ɗo maggindi ho ka dambiniidi di. Ŋa kooliyo ho meen̰ji di awriy ziŋkay iŋ dambay.
5 Passava os dias e as noites nos montes e entre os túmulos, gritando e se ferindo de propósito com pedras.
6 Min ŋa taliig Iisa min serek di, ŋa iciig gaɗi ho ŋa astu dersa ɗo uŋji.
6 Ele viu Jesus de longe, correu, caiu de joelhos diante dele
7 Kar ŋa kooltu raɗa aman : « Ki rakaan ginin maman, Iisa, roŋ ka Buŋ ka kuwa ? Baan̰u, nu indaaciŋ, dakin taaɓiyinduɗo ! »
7 e gritou: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Em nome de Deus eu peço: não me castigue!
8 Gem-ak kaawiy pa-ak, asaan Iisa ɗiyiiji aman : « Amal, rasig gem-aŋka, aariɗ ka maala-aŋka. »
8 Ele disse isso porque Jesus havia mandado: “Espírito mau, saia desse homem!”
9 Kar Iisa indiig aman : « Kiŋ siŋjiŋ waa ? » Ŋaar gay telkiiji aman : « Nun siŋdu ‟ Dakinaw ”, asaan nin dakina. »
9 Jesus perguntou: Ele respondeu: — O meu nome é Multidão, porque somos muitos.
10 Kar ŋa loklikiiji ɗo Iisa a ŋaa n̰aamin̰coɗo kara min ɗo darrer.
10 E pedia com muita insistência a Jesus que não expulsasse os espíritos maus para fora daquela região.
11 Ɗo wer-ak, gin kinziirna dakina gooƴa ka dambar.
11 Acontece que num morro perto dali havia muitos porcos comendo.
12 Aariɗna loklikiiji ɗo Iisa aman : « Atikni ni ɓaay un̰je ɗo kinziirna aŋkure. »
12 Os espíritos pediram a Jesus com insistência: — Nos mande ficar naqueles porcos; nos deixe entrar neles!
13 Iisa ooytu. Hiyya, aariɗna-ak amiltu min ɗo gem-aka ho ŋu un̰jitu ɗo kinziirnar. Koɗok di, min ka dambar, kinziirna-ak okin̰co eeztu tem iŋ gaɗco, ŋu sollitu ɗo barrer ho amay teeyiigu. Kinziirna-ak yaa nece ar alip seer pa.
13 Ele deixou, e os espíritos saíram do homem e entraram nos porcos. E estes, que eram quase dois mil, se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
14 Min gee kuuk gooƴa kinziirna-ak taliig maan kaak kuuniy-ak, ŋu gaɗtu, ŋu iyiit kabarre-at ɗo geegirdi ho ɗo hellinniidi. Min gee doriit kabarre-at, ŋu astu talin̰ maan kaak kuuniy-aka.
14 Os homens que estavam tomando conta dos porcos fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos campos. Muita gente foi ver o que havia acontecido.
15 Ŋu asiiji ɗo Iisa ho ŋu taliig gem ka aariɗna obga-ak goy keɗer, ŋa coole nam ŋa is ko kesuune. Min ŋu taliiga-ak, kolaw obiigu.
15 Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem que antes estava dominado por demônios; e ficaram espantados porque ele estava sentado, vestido e no seu perfeito juízo.
16 Gee kuuk talig maanna-ak osiico ɗo een̰co maman gem kaak aariɗna obga-ak cooltu ho maman aariɗna-ak un̰jitu ɗo kinziirnar.
16 Os que tinham visto tudo aquilo lhes contaram o que havia acontecido com o homem e com os porcos.
17 Kar gee-ak kaawiiji ɗo Iisa a ŋaa baan̰e, ŋaa ɗeete min ɗo kiɗco.
17 Então começaram a pedir com insistência a Jesus que saísse da terra deles.
18 Wiktin taat Iisa n̰eptu ka markabar, ŋa rakiy ko ɗeete, gem ka cool-ak loklikiiji a ŋa ɓaa iŋ ŋaara.
18 Quando ele estava entrando no barco, o homem curado pediu com insistência: — Me deixe ir com o senhor!
19 Iisa gay poocji. Kar ŋa ɗiyiiji aman : « Yeep gerko, gasgu geen̰jiŋ ho osco maan kaak Buŋ giniijiŋ ho maman ŋa taltu aminduwin̰. »
19 Mas Jesus não deixou e disse:
20 Gem-ak ɗeettu. Ŋa teestu kaawe ɗo kiɗ kaak ŋu koliy Geegirnay ku Orok. Ŋa osiicog ay maan kaak Iisa giniiji. Gee okin̰co ku dorit kaawoy-at ajbiytu.
20 Então ele foi embora e contava, na região das Dez Cidades , o que Jesus tinha feito por ele. E todos ficavam admirados.
21 Wiktin taat Iisa yeeptu iŋ markaba min aar barrer, ŋa paaytu ɗo goŋgumor ho gee dakina asiiji.
21 Jesus voltou para o lado oeste do lago, e muitas pessoas foram se encontrar com ele na praia.
22 Ɗo wer-ak, gin gem rakki siŋji Jayrus astu. Ŋaar ko tatkaw ka ger ka salaaner ka *Yuudinnar. Min ŋa taliig Iisa, ŋa dersitu ɗo uŋji.
22 Um homem chamado Jairo, chefe da sinagoga , foi e se jogou aos pés de Jesus,
23 Ŋa loklikiiji aman : « Romor ta kapak raka mate. As kiiti lee pisin̰jiŋ ɗo kaati, taa coole ! »
23 pedindo com muita insistência: — A minha filha está morrendo! Venha comigo e ponha as mãos sobre ela para que sare e viva!
24 Hiyya, Iisa ɗeettu iŋ ŋaara. Gee dakina aaɗiigu nam ŋu tirƴaaga.
24 E Jesus foi com ele. Uma grande multidão foi junto e o apertava de todos os lados.
25 Ɗo wer-ak, gin daatik rakki baarti taaɓiyaata. Elgin orok iŋ seer, ŋu min̰a min̰en di.
25 Chegou ali uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia.
26 Ta taaɓiy dakina, ta jaaw ɗo gay dawner dakina, ta gaasig ka pisinti. Iŋ taar-at oki ta bal coole, baarti goy min̰a di.
26 Havia gastado tudo o que tinha, tratando-se com muitos médicos. Estes a fizeram sofrer muito; mas, em vez de melhorar, ela havia piorado cada vez mais.
27 Ta dortu gee kaawa ɗo bi ka Iisa, ta sin̰jitu moota min aar ta geemir, ta diiriit bit ka kesuuney.
27 Ela havia escutado falar de Jesus; então entrou no meio da multidão e, chegando por trás dele, tocou na sua capa ,
28 Ta giniy pa-ak asaan ɗo adti ta kaawa aman : « Ya nu gedir diirin bit ka kesuuney-an di, naa coole. »
28 pois pensava assim: “Se eu apenas tocar na capa dele, ficarei curada.”
29 Ek di baarti peytu, ta aawtu ziti kadar ta coole.
29 Logo o sangue parou de escorrer, e ela teve certeza de que estava curada.
30 Ɗo wer-ak, Iisa aawtu kadar gudurre amil min ɗo ziy. Ŋa kolsitu, ŋa indiig gee-ak aman : « Waa diirit kesuuner ? »
30 No mesmo instante Jesus sentiu que dele havia saído poder. Então virou-se no meio da multidão e perguntou:
31 Maajirnay telkiiji aman : « Ki tala di gee tirƴaaciŋ, kar ki indiy kat a ‟ waa ga diirintu ” ? »
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo como esta gente o está apertando de todos os lados e ainda pergunta isso?
32 Iisa gay talaag di, ŋa rakiy ibine waa kaak diirga.
32 Mas Jesus ficou olhando em volta para ver quem tinha feito aquilo.
33 Daatko-at kolaw obiita, ta teestu azire asaan ta iban maan kaak astiti. Ta astu, ta dersitu ɗo uŋji, kar ta kaawijiit seen okintiti.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe havia acontecido, atirou-se aos pés dele, tremendo de medo, e contou tudo.
34 Iisa ɗiyiitit aman : « Gem kol romoy, imaanke cooliŋke. Ɓaa iŋ aapiye. Raɗuwke rasiŋke. »
34 E Jesus disse:
35 Wiktin taat Iisa kaawiy pa-ak, gee astu min ger ka Jayrus tatkaw ka ger ka salaaner-aka ho ŋu kaawiiji aman : « Romon̰ taar mat ko. Maa di ki taaɓiyiig pey *Rabbin-aŋka ? »
35 Jesus ainda estava falando, quando chegaram alguns empregados da casa de Jairo e disseram: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
36 Kar Iisa doriit kaaw-ata ho ŋa telkiiji ɗo Jayrus aman : « Dak ginenno kolaw. Aaman di. »
36 Mas Jesus não se importou com a notícia e disse a Jairo:
37 Iisa toɗiico ɗo geemir a ŋuu aaɗin̰coɗo, illa ŋa kol Piyer, Zaak, iŋ siŋji Yaaya.
37 Jesus deixou que fossem com ele Pedro e os irmãos Tiago e João, e ninguém mais.
38 Min ŋu ottu wer kan̰ Jayrus, Iisa gastu gee dakina hawiyaw. Ŋu alaw ho ŋu koolaw.
38 Quando entraram na casa de Jairo, Jesus encontrou ali uma confusão geral, com todos chorando alto e gritando.
39 Iisa un̰jitu geero, ŋa kaawiico ɗo gee-ak aman : « Maa di ku aliyo ho ku giniy hawne ? Mic-an taar bal mate, ta weƴa di. »
39 Então ele disse:
40 Gee-ak ajimiyaag Iisa. Kar ŋaar gay imiliig okin̰co kara, illa ɗak aginiyti ku micar iŋ maajirnay ku subba di. Kar ŋa un̰jitu zugar, wer ka mic-at goyiyo.
40 Então eles começaram a caçoar dele. Mas Jesus mandou que todos saíssem e, junto com os três discípulos e os pais da menina, entrou no quarto onde ela estava.
41 Ŋa obiit min ɗo pisinti ho ŋa kaawiitit aman : « Talita kum ! » Ampa-ak aman : « Gem kol romoy, nu kaawaake : ucu ! »
41 Pegou-a pela mão e disse:
42 Mic-at uctu puruk, ta teestu jaawe. Elginti orok iŋ seera. Ɗo wer-ak, ta bico sa amallo ho ŋu ajbiytu tak-tak.
42 No mesmo instante, a menina, que tinha doze anos, levantou-se e começou a andar. E todos ficaram muito admirados.
43 Kar Iisa karmiig a ŋu kaawenno tak-tak ɗo gemor ho ŋa ɗiyiico pey a ŋuuti bere tee.
43 Então Jesus ordenou que de jeito nenhum espalhassem a notícia dessa cura. E mandou que dessem comida à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.