Marcos 5
Jamaw ta Marbinto: Kabarre ta Gala ɗo bi ka Iisa Masi iŋ daŋla (DAANT) vs BKJ
1 Min ŋaar-ak, Iisa iŋ maajirnay ottu aar barre ka Galile, ɗo kiɗ ka gee ku ŋu koliy Zeraziyenna.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Iisa paaytu min ka markabar. Tala kar gem rakki aariɗ obga amiliiji min ɗo maggindi.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Gem-ak goyin̰ji ɗo maggindi di. Yoo iŋ jinzirre oki, ŋu gedarro ɗuunin̰ji.
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 Awalle, ŋu ɗooɗgiijiig asin̰ji iŋ jinzirre ho ŋu ɗuungiijiig pisin̰ji iŋ zirŋac. Kar ŋa okiɗiig zirŋac ho ŋa kilig jinzirre. Ginno pey gem ka bombo yaa gedire ɗuunin̰ji.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Ƴiriyo, aando, goyin̰ji ɗo maggindi ho ka dambiniidi di. Ŋa kooliyo ho meen̰ji di awriy ziŋkay iŋ dambay.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Min ŋa taliig Iisa min serek di, ŋa iciig gaɗi ho ŋa astu dersa ɗo uŋji.
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 Kar ŋa kooltu raɗa aman : « Ki rakaan ginin maman, Iisa, roŋ ka Buŋ ka kuwa ? Baan̰u, nu indaaciŋ, dakin taaɓiyinduɗo ! »
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Gem-ak kaawiy pa-ak, asaan Iisa ɗiyiiji aman : « Amal, rasig gem-aŋka, aariɗ ka maala-aŋka. »
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Kar Iisa indiig aman : « Kiŋ siŋjiŋ waa ? » Ŋaar gay telkiiji aman : « Nun siŋdu ‟ Dakinaw ”, asaan nin dakina. »
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Kar ŋa loklikiiji ɗo Iisa a ŋaa n̰aamin̰coɗo kara min ɗo darrer.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Ɗo wer-ak, gin kinziirna dakina gooƴa ka dambar.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Aariɗna loklikiiji ɗo Iisa aman : « Atikni ni ɓaay un̰je ɗo kinziirna aŋkure. »
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Iisa ooytu. Hiyya, aariɗna-ak amiltu min ɗo gem-aka ho ŋu un̰jitu ɗo kinziirnar. Koɗok di, min ka dambar, kinziirna-ak okin̰co eeztu tem iŋ gaɗco, ŋu sollitu ɗo barrer ho amay teeyiigu. Kinziirna-ak yaa nece ar alip seer pa.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Min gee kuuk gooƴa kinziirna-ak taliig maan kaak kuuniy-ak, ŋu gaɗtu, ŋu iyiit kabarre-at ɗo geegirdi ho ɗo hellinniidi. Min gee doriit kabarre-at, ŋu astu talin̰ maan kaak kuuniy-aka.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Ŋu asiiji ɗo Iisa ho ŋu taliig gem ka aariɗna obga-ak goy keɗer, ŋa coole nam ŋa is ko kesuune. Min ŋu taliiga-ak, kolaw obiigu.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Gee kuuk talig maanna-ak osiico ɗo een̰co maman gem kaak aariɗna obga-ak cooltu ho maman aariɗna-ak un̰jitu ɗo kinziirnar.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Kar gee-ak kaawiiji ɗo Iisa a ŋaa baan̰e, ŋaa ɗeete min ɗo kiɗco.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Wiktin taat Iisa n̰eptu ka markabar, ŋa rakiy ko ɗeete, gem ka cool-ak loklikiiji a ŋa ɓaa iŋ ŋaara.
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Iisa gay poocji. Kar ŋa ɗiyiiji aman : « Yeep gerko, gasgu geen̰jiŋ ho osco maan kaak Buŋ giniijiŋ ho maman ŋa taltu aminduwin̰. »
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Gem-ak ɗeettu. Ŋa teestu kaawe ɗo kiɗ kaak ŋu koliy Geegirnay ku Orok. Ŋa osiicog ay maan kaak Iisa giniiji. Gee okin̰co ku dorit kaawoy-at ajbiytu.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Wiktin taat Iisa yeeptu iŋ markaba min aar barrer, ŋa paaytu ɗo goŋgumor ho gee dakina asiiji.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Ɗo wer-ak, gin gem rakki siŋji Jayrus astu. Ŋaar ko tatkaw ka ger ka salaaner ka *Yuudinnar. Min ŋa taliig Iisa, ŋa dersitu ɗo uŋji.
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 Ŋa loklikiiji aman : « Romor ta kapak raka mate. As kiiti lee pisin̰jiŋ ɗo kaati, taa coole ! »
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Hiyya, Iisa ɗeettu iŋ ŋaara. Gee dakina aaɗiigu nam ŋu tirƴaaga.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Ɗo wer-ak, gin daatik rakki baarti taaɓiyaata. Elgin orok iŋ seer, ŋu min̰a min̰en di.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 Ta taaɓiy dakina, ta jaaw ɗo gay dawner dakina, ta gaasig ka pisinti. Iŋ taar-at oki ta bal coole, baarti goy min̰a di.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Ta dortu gee kaawa ɗo bi ka Iisa, ta sin̰jitu moota min aar ta geemir, ta diiriit bit ka kesuuney.
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 Ta giniy pa-ak asaan ɗo adti ta kaawa aman : « Ya nu gedir diirin bit ka kesuuney-an di, naa coole. »
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Ek di baarti peytu, ta aawtu ziti kadar ta coole.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Ɗo wer-ak, Iisa aawtu kadar gudurre amil min ɗo ziy. Ŋa kolsitu, ŋa indiig gee-ak aman : « Waa diirit kesuuner ? »
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Maajirnay telkiiji aman : « Ki tala di gee tirƴaaciŋ, kar ki indiy kat a ‟ waa ga diirintu ” ? »
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Iisa gay talaag di, ŋa rakiy ibine waa kaak diirga.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Daatko-at kolaw obiita, ta teestu azire asaan ta iban maan kaak astiti. Ta astu, ta dersitu ɗo uŋji, kar ta kaawijiit seen okintiti.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Iisa ɗiyiitit aman : « Gem kol romoy, imaanke cooliŋke. Ɓaa iŋ aapiye. Raɗuwke rasiŋke. »
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Wiktin taat Iisa kaawiy pa-ak, gee astu min ger ka Jayrus tatkaw ka ger ka salaaner-aka ho ŋu kaawiiji aman : « Romon̰ taar mat ko. Maa di ki taaɓiyiig pey *Rabbin-aŋka ? »
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Kar Iisa doriit kaaw-ata ho ŋa telkiiji ɗo Jayrus aman : « Dak ginenno kolaw. Aaman di. »
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Iisa toɗiico ɗo geemir a ŋuu aaɗin̰coɗo, illa ŋa kol Piyer, Zaak, iŋ siŋji Yaaya.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Min ŋu ottu wer kan̰ Jayrus, Iisa gastu gee dakina hawiyaw. Ŋu alaw ho ŋu koolaw.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Iisa un̰jitu geero, ŋa kaawiico ɗo gee-ak aman : « Maa di ku aliyo ho ku giniy hawne ? Mic-an taar bal mate, ta weƴa di. »
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Gee-ak ajimiyaag Iisa. Kar ŋaar gay imiliig okin̰co kara, illa ɗak aginiyti ku micar iŋ maajirnay ku subba di. Kar ŋa un̰jitu zugar, wer ka mic-at goyiyo.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Ŋa obiit min ɗo pisinti ho ŋa kaawiitit aman : « Talita kum ! » Ampa-ak aman : « Gem kol romoy, nu kaawaake : ucu ! »
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Mic-at uctu puruk, ta teestu jaawe. Elginti orok iŋ seera. Ɗo wer-ak, ta bico sa amallo ho ŋu ajbiytu tak-tak.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Kar Iisa karmiig a ŋu kaawenno tak-tak ɗo gemor ho ŋa ɗiyiico pey a ŋuuti bere tee.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.