Marcos 5

Jamaw ta Marbinto: Kabarre ta Gala ɗo bi ka Iisa Masi iŋ daŋla (DAANT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Min ŋaar-ak, Iisa iŋ maajirnay ottu aar barre ka Galile, ɗo kiɗ ka gee ku ŋu koliy Zeraziyenna.
1 Jesus e os discípulos chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Iisa paaytu min ka markabar. Tala kar gem rakki aariɗ obga amiliiji min ɗo maggindi.
2 Ao desembarcar, logo um homem possuído de espírito imundo veio dos túmulos ao encontro de Jesus.
3 Gem-ak goyin̰ji ɗo maggindi di. Yoo iŋ jinzirre oki, ŋu gedarro ɗuunin̰ji.
3 Esse homem vivia nos túmulos, e ninguém podia prendê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Awalle, ŋu ɗooɗgiijiig asin̰ji iŋ jinzirre ho ŋu ɗuungiijiig pisin̰ji iŋ zirŋac. Kar ŋa okiɗiig zirŋac ho ŋa kilig jinzirre. Ginno pey gem ka bombo yaa gedire ɗuunin̰ji.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com correntes e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e as correntes foram despedaçadas. E ninguém conseguia dominá-lo.
5 Ƴiriyo, aando, goyin̰ji ɗo maggindi ho ka dambiniidi di. Ŋa kooliyo ho meen̰ji di awriy ziŋkay iŋ dambay.
5 Andava sempre, de noite e de dia, gritando por entre os túmulos e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Min ŋa taliig Iisa min serek di, ŋa iciig gaɗi ho ŋa astu dersa ɗo uŋji.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e prostrou-se diante dele,
7 Kar ŋa kooltu raɗa aman : « Ki rakaan ginin maman, Iisa, roŋ ka Buŋ ka kuwa ? Baan̰u, nu indaaciŋ, dakin taaɓiyinduɗo ! »
7 gritando em alta voz: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Por Deus, peço-lhe que não me atormente!
8 Gem-ak kaawiy pa-ak, asaan Iisa ɗiyiiji aman : « Amal, rasig gem-aŋka, aariɗ ka maala-aŋka. »
8 Ele disse isto, porque Jesus tinha dito a ele: “Espírito imundo, saia desse homem!”
9 Kar Iisa indiig aman : « Kiŋ siŋjiŋ waa ? » Ŋaar gay telkiiji aman : « Nun siŋdu ‟ Dakinaw ”, asaan nin dakina. »
9 Então Jesus lhe perguntou: Ele respondeu: — Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Kar ŋa loklikiiji ɗo Iisa a ŋaa n̰aamin̰coɗo kara min ɗo darrer.
10 E pediu-lhe com insistência que não os mandasse para fora do país.
11 Ɗo wer-ak, gin kinziirna dakina gooƴa ka dambar.
11 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali pelo monte.
12 Aariɗna loklikiiji ɗo Iisa aman : « Atikni ni ɓaay un̰je ɗo kinziirna aŋkure. »
12 E os espíritos imundos pediram a Jesus: — Mande-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Iisa ooytu. Hiyya, aariɗna-ak amiltu min ɗo gem-aka ho ŋu un̰jitu ɗo kinziirnar. Koɗok di, min ka dambar, kinziirna-ak okin̰co eeztu tem iŋ gaɗco, ŋu sollitu ɗo barrer ho amay teeyiigu. Kinziirna-ak yaa nece ar alip seer pa.
13 E Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos. E a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Min gee kuuk gooƴa kinziirna-ak taliig maan kaak kuuniy-ak, ŋu gaɗtu, ŋu iyiit kabarre-at ɗo geegirdi ho ɗo hellinniidi. Min gee doriit kabarre-at, ŋu astu talin̰ maan kaak kuuniy-aka.
14 Os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos. Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido.
15 Ŋu asiiji ɗo Iisa ho ŋu taliig gem ka aariɗna obga-ak goy keɗer, ŋa coole nam ŋa is ko kesuune. Min ŋu taliiga-ak, kolaw obiigu.
15 Aproximando-se de Jesus, viram o endemoniado, o que antes estava dominado pela legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Gee kuuk talig maanna-ak osiico ɗo een̰co maman gem kaak aariɗna obga-ak cooltu ho maman aariɗna-ak un̰jitu ɗo kinziirnar.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que tinha acontecido ao endemoniado e também falaram a respeito dos porcos.
17 Kar gee-ak kaawiiji ɗo Iisa a ŋaa baan̰e, ŋaa ɗeete min ɗo kiɗco.
17 E começaram a pedir com insistência que Jesus se retirasse da terra deles.
18 Wiktin taat Iisa n̰eptu ka markabar, ŋa rakiy ko ɗeete, gem ka cool-ak loklikiiji a ŋa ɓaa iŋ ŋaara.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, aquele que antes estava possuído pelos demônios pediu com insistência que Jesus o deixasse ficar com ele.
19 Iisa gay poocji. Kar ŋa ɗiyiiji aman : « Yeep gerko, gasgu geen̰jiŋ ho osco maan kaak Buŋ giniijiŋ ho maman ŋa taltu aminduwin̰. »
19 Jesus, porém, não o permitiu; ao contrário, ordenou-lhe:
20 Gem-ak ɗeettu. Ŋa teestu kaawe ɗo kiɗ kaak ŋu koliy Geegirnay ku Orok. Ŋa osiicog ay maan kaak Iisa giniiji. Gee okin̰co ku dorit kaawoy-at ajbiytu.
20 Então ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe tinha feito; e todos se admiravam.
21 Wiktin taat Iisa yeeptu iŋ markaba min aar barrer, ŋa paaytu ɗo goŋgumor ho gee dakina asiiji.
21 Tendo Jesus voltado de barco para o outro lado, reuniu-se em volta dele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Ɗo wer-ak, gin gem rakki siŋji Jayrus astu. Ŋaar ko tatkaw ka ger ka salaaner ka *Yuudinnar. Min ŋa taliig Iisa, ŋa dersitu ɗo uŋji.
22 Então chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos pés de Jesus
23 Ŋa loklikiiji aman : « Romor ta kapak raka mate. As kiiti lee pisin̰jiŋ ɗo kaati, taa coole ! »
23 e lhe pediu com insistência: — Minha filhinha está morrendo; venha impor as mãos sobre ela, para que seja salva e viva.
24 Hiyya, Iisa ɗeettu iŋ ŋaara. Gee dakina aaɗiigu nam ŋu tirƴaaga.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão seguia Jesus, apertando-o de todos os lados.
25 Ɗo wer-ak, gin daatik rakki baarti taaɓiyaata. Elgin orok iŋ seer, ŋu min̰a min̰en di.
25 Estava ali certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Ta taaɓiy dakina, ta jaaw ɗo gay dawner dakina, ta gaasig ka pisinti. Iŋ taar-at oki ta bal coole, baarti goy min̰a di.
26 Ela havia padecido muito nas mãos de vários médicos e gastado tudo o que tinha, sem, contudo, melhorar de saúde; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Ta dortu gee kaawa ɗo bi ka Iisa, ta sin̰jitu moota min aar ta geemir, ta diiriit bit ka kesuuney.
27 Tendo ouvido a fama de Jesus, a mulher chegou por trás, no meio da multidão, e tocou na capa dele.
28 Ta giniy pa-ak asaan ɗo adti ta kaawa aman : « Ya nu gedir diirin bit ka kesuuney-an di, naa coole. »
28 Porque dizia: “Se eu apenas tocar na roupa dele, ficarei curada.”
29 Ek di baarti peytu, ta aawtu ziti kadar ta coole.
29 E logo a hemorragia estancou, e ela sentiu no corpo que estava curada daquele mal.
30 Ɗo wer-ak, Iisa aawtu kadar gudurre amil min ɗo ziy. Ŋa kolsitu, ŋa indiig gee-ak aman : « Waa diirit kesuuner ? »
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele havia saído poder, virando-se no meio da multidão, perguntou:
31 Maajirnay telkiiji aman : « Ki tala di gee tirƴaaciŋ, kar ki indiy kat a ‟ waa ga diirintu ” ? »
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo que a multidão o aperta e ainda pergunta: “Quem me tocou?”
32 Iisa gay talaag di, ŋa rakiy ibine waa kaak diirga.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Daatko-at kolaw obiita, ta teestu azire asaan ta iban maan kaak astiti. Ta astu, ta dersitu ɗo uŋji, kar ta kaawijiit seen okintiti.
33 Então a mulher, amedrontada e trêmula, ciente do que lhe havia acontecido, veio, prostrou-se diante de Jesus e declarou-lhe toda a verdade.
34 Iisa ɗiyiitit aman : « Gem kol romoy, imaanke cooliŋke. Ɓaa iŋ aapiye. Raɗuwke rasiŋke. »
34 Então Jesus lhe disse:
35 Wiktin taat Iisa kaawiy pa-ak, gee astu min ger ka Jayrus tatkaw ka ger ka salaaner-aka ho ŋu kaawiiji aman : « Romon̰ taar mat ko. Maa di ki taaɓiyiig pey *Rabbin-aŋka ? »
35 Enquanto Jesus ainda falava, chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; por que você ainda incomoda o Mestre?
36 Kar Iisa doriit kaaw-ata ho ŋa telkiiji ɗo Jayrus aman : « Dak ginenno kolaw. Aaman di. »
36 Mas Jesus, sem levar em conta tais palavras, disse ao chefe da sinagoga:
37 Iisa toɗiico ɗo geemir a ŋuu aaɗin̰coɗo, illa ŋa kol Piyer, Zaak, iŋ siŋji Yaaya.
37 Jesus não permitiu que ninguém o acompanhasse, a não ser Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Min ŋu ottu wer kan̰ Jayrus, Iisa gastu gee dakina hawiyaw. Ŋu alaw ho ŋu koolaw.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, Jesus viu o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Iisa un̰jitu geero, ŋa kaawiico ɗo gee-ak aman : « Maa di ku aliyo ho ku giniy hawne ? Mic-an taar bal mate, ta weƴa di. »
39 Ao entrar, disse:
40 Gee-ak ajimiyaag Iisa. Kar ŋaar gay imiliig okin̰co kara, illa ɗak aginiyti ku micar iŋ maajirnay ku subba di. Kar ŋa un̰jitu zugar, wer ka mic-at goyiyo.
40 E riam-se dele. Mas Jesus, mandando que todos saíssem, levou consigo o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Ŋa obiit min ɗo pisinti ho ŋa kaawiitit aman : « Talita kum ! » Ampa-ak aman : « Gem kol romoy, nu kaawaake : ucu ! »
41 Tomando a criança pela mão, disse:
42 Mic-at uctu puruk, ta teestu jaawe. Elginti orok iŋ seera. Ɗo wer-ak, ta bico sa amallo ho ŋu ajbiytu tak-tak.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos, se levantou e começou a andar. Então todos ficaram muito admirados.
43 Kar Iisa karmiig a ŋu kaawenno tak-tak ɗo gemor ho ŋa ɗiyiico pey a ŋuuti bere tee.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse. E mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.