Marcos 11
Jamaw ta Marbinto: Kabarre ta Gala ɗo bi ka Iisa Masi iŋ daŋla (DAANT) vs NVT
1 Wiktin taat Iisa iŋ maajirnay ɓaawtu moota iŋ Zeruzaleem, ŋu ottu ɗo koot ka Olibiyennar, moota iŋ hellinnan kuuk ŋu koliy Betpaze iŋ Betani. Ɗo wer-ak, Iisa tabirtu maajirnay seera.
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 Ŋa ɗiyiico aman : « Ɓaaŋ ɗo hellin ta goy uŋda-antare. Ya ku ote, kuu gase roŋ ɗurkilal ɗuune. Ƴiriy rakki waan bal n̰epin̰ji. Ipiroŋga ho iyoŋduuga.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Ya gem indaako aman : ‟ Maa di ku ipirig roŋ ɗurkil-aŋka ? ” Telkon̰ji aman : ‟ *Rabbin kat rakaaga ho ŋaako yeepin̰ji koɗok di. ” »
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Hiyya, ŋu ɓaawtu, ŋu gasiig roŋ ɗurkil-ak ɗuun ɗo botildi, moota iŋ ger ka gemor. Ŋu ontu ipirin̰ji.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Wiktin taat ŋu ipiriiga, gee daarin̰ kuuk goy eɗe-ak indiig aman : « Ŋaar ku gina maa ? Maa di ku ipiriig roŋ ɗurkil-aŋka ? »
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Ŋuur gay telkiico aman : « Rabbin kat rakaaga ho ŋaako yeepin̰ji koɗok di. » Min pa-ak, gee-ak rasiigu, ŋu ɗeettu.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Hiyya, maajirin ku seer-ak iyiijig roŋ ɗurkil-ak ɗo Iisa. Ŋu siddiyiig iŋ kesuunco ho Iisa n̰eptu kuwa.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Gee dakina ɗeeriit kesuunco ɗo botildi. Daarin̰ gay ƴiim tapar min ɗo kalaaner, ŋu leeyiig ɗo botildi.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Gee kuuk jaawa ɗo uŋji ho kuuk aaɗaaga kooliy aman « Hozanna, Rabbin Buŋ yaa barkiyin̰ ŋaar kaak asa iŋ siŋ kun̰ji !
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Buŋ ya barkiyin Meennaw ta asaw, Meennaw ta tatte sultan Dawuud. Ozilinteŋ Buŋte kaak goy kuwa ka samaaner ! »
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Min ŋaar-ak, Iisa un̰jitu Zeruzaleem, ŋa ɓaawtu ɗo *ger ka Buŋdi ho ŋa taliig gamin okin̰co kuuk goy atta. Min ŋa taliigu, ŋa amiltu iŋ maajirnay ku orok iŋ seera ho ŋu birtu ɗo hellin ta Betani, asaan pat ɗeete.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Ka kawtinti, wiktin ta ŋu amiliy min Betani, Iisa mey diyaaga.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Ŋa taltu min serek et ar buguwa lee. Iisa ɓaawtu tale ya ŋa gase roŋji. Kar gay, min ŋa otiiji moota, illa ŋa tala tapar di, asaan wiktin ta ween̰ji misa.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Hiyya, Iisa ɗiyiiji ɗo et-ak aman : « Waan aawaaɗo pey roŋjiŋ tak-tak ! » Wiktin ta ŋa kaawiy pa-ak, maajirnay doraaga.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Min ŋaar-ak, Iisa iŋ maajirnay yeeptu pey Zeruzaleem. Iisa un̰jitu ɗo ger ka Buŋdi ho ŋa teestu atkin̰ ŋuur kuuk suugiya atta-aku. Ŋa akiliicog taabulnico ku gee kuuk maka gurus ho iŋ seesna ku gee kuuk suugiya ammaamna.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Kar ɗo gee kuuk jalla gaminco ŋu biriy min ɗo ger ka Buŋdi sa, ŋa toɗco.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Min ŋaar-ak, ŋa garkiyiigu ho kaawiico aman : « Kitamne kaaw aman : ‟ Gerir, ŋaar gin ger ka salaaner ka gee okin̰co. ” Kar kuŋ gay ginig ger ka kokiniydi. »
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Agindaw ku gay satkiner iŋ agindaw ku gaanuundi doriit riy ta Iisa gintu. Ŋu teestu bariye botol taat maman ŋuu deen̰ji. Kar gay, ŋu gina kolaw asaan gee okin̰co ajbiy tak-tak ɗo garaan taat ŋa garkiyiigu.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Iŋ pat ta maako, Iisa iŋ maajirnay amiltu min ɗo geegirdi.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Ka kawtinti iŋ kawtira, wiktin taat ŋu yeepiy Zeruzaleem, ŋu taliig et ka Iisa surpiytu-ak aaƴ yarap min ɗo caariy.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Piyer moyiit kaawoy ta Iisa ho ŋa ɗiyiiji aman : « Gem kol tacco, talig et ka ki surpiytu-aŋ aaƴ yarap. »
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Iisa ɗiyiico ɗo maajirnay aman : « Cokiyoŋ, nu kaawaako ka seener, aaminoŋ ɗo Buŋdi iŋ gelbin rakki !
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Ya gem ɗiytit ɗo damba-an aman : « Ucu, ɓaa gal ɗo barrer. » Nec Buŋ yaa jaŋkinti. Kar Buŋ yaaji ooye-ak, illa ya adiy seerro ho ŋa aamin iŋ gelbin rakki kadar maan kaak ŋa inditu-ak yaa kuuniye.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Ansi-ak, nu kaawaako, ay maan kaak ku indiy min ɗo Buŋdi-ak, diyoŋ ɗo gelbinko kadar ku gasig ko ho Buŋ yaako berin̰ji.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Kar ya ku tees salaane ho ya ku gin kaaw iŋ gemo, saamiyon̰ji ja. Ansii ko, Takko kaak goy ka samaaner yaako saamiyin̰ zunuubinniko oki. [
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 Kar ya ku saamayɗo ɗo eeŋko, Takko kaak goy ka samaaner sa saamiyaakonno zunuubinniko.] »
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Kar Iisa iŋ maajirnay yeeptu pey Zeruzaleem. Wiktin ta Iisa jaawiig ger ka Buŋdi, agindaw ku gay satkiner, agindaw ku gaanuundi ho iŋ *aginay ku Yuudinnar ɓaawiiji moota.
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 Ŋu indiig aman : « Waa berjiŋ botol ki giniy gamin-aŋku ? Izinne-an, ki gasit min momo ? »
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Iisa gay telkiico aman : « Nun oki yaako indiŋko maanna iŋ kaaw rakki di. Ya ku telkidu, naako gaarin̰ waan kaak beraadu botol taat nu giniig gamin-aŋku.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Waa n̰aamig Yaaya-Batist a ŋaa *batiziye gee ? Ŋa Buŋ walla ŋu geen di ? Telkondu ja. »
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Ŋuur gay teestu meele benannico aman : « Kar giiji telkeŋ kat a maa ? Ya gi telkiji a ŋa Buŋ kat n̰aamga, ŋaate indinte pey aman : ‟ Maa di ku poociit kaawoy ? ”
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Kar ginte gediraaɗo gii ɗiye a ‟ ŋu gee kat n̰aamga. ” Ŋu gina kolaw ɗo geemir, asaan gee okin̰co pakira kadar Yaaya-Batist, ŋaar nabiin̰ce ka seener. »
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Hiyya, ŋu telkiiji ɗo Iisa aman : « Ni ibanno waan kaak n̰aamga. » Kar Iisa gay kaawiico aman : « Di ŋaar-ak, nun oki gaaraakonno waan kaak berdu botol taat nu giniig gamin-aŋku. »
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.