Lucas 14
Jamaw ta Marbinto: Kabarre ta Gala ɗo bi ka Iisa Masi iŋ daŋla (DAANT) vs BKJ
1 Ƴiriy rakki iŋ ƴiriy ta *sabitdi, rakki min agindaw ku *Pariziyennar ɓaawtu iŋ Iisa ɗo geriy a ŋu ɓaa tee. Gee kuuk goy eɗe-ak okin̰co leeyig odinco ruum ɗo Iisa ya ŋaa n̰epiɗin̰ *gaanuunco wala kawwi.
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 Ɗo wer-ak, gem rakki gin raɗuw ta waase ziŋkar goy ɗo uŋji ka Iisa.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Iisa ictu kaawo ho ŋa indiig agindaw ku gaanuundi iŋ Pariziyenna aman : « Gaanuunte beraate botol ta coole gemor iŋ ƴiriy ta sabitdi wala kawwi ? »
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 Kar ŋuur gay bugum cit-cit. Ɗo wer-ak, Iisa obiig gem kaak raɗaw-aka, ŋa cooliiga ho ŋa kaawiiji a ŋaa ɗeete.
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 Min ŋaar-ak, Iisa iciico kaawo ɗo gee kuuk ɗo ger-ak aman : « Waa minninko iŋ ƴiriy ta sabitdi, ya roŋji wala berkiy kat gal ɗo beendi, ɓaayiyɗo imilin̰ koɗok ? »
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 Ɗo bi ŋaar-ak oki, ŋu bugum di cit-cit. Ŋu bal gedire telke.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 Min gee kuuk ŋu koltu-ak, ay gem di bariya wer kaak taɓ ŋaa goye uŋda. Min Iisa taltu pa-ak, ŋa deliico daŋla aman :
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 « Ya waan kolin̰ciŋ ɗo iidin ta obindi, dak goyenno uŋda. Paa ŋuu kole gem kaak tatik pakgiciŋ.
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 Yampa, gem kaak koliŋko-ak yaan̰ kaawe aman : ‟ Gem kol siŋji, uc rasig wer-aŋ ɗo gijiŋ. ” Hiyya, kii uceŋ kat iŋ kaan̰ waase, ki ɓaay goye aar ta geemir.
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 Kar gay, ya waan kolin̰ciŋ-ak, goy aar ta geemir di. Ampaa kat, ya kaak kolin̰ciŋ-ak ase, ŋaan̰ kaawe aman : ‟ Gem kol royay, as kii goye uŋda anne. ” Paa kat, gee kuuk ku tiyiy sawa yaa ibine kadar kiŋ kaan̰ jaale.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 Nu kaawiy pa-ak, asaan ya gem kaak jaala ziy ɗo uŋco ka een̰ji-ak, Buŋ yaa yeepin̰ kapak tak-tak, ho ya gem kaak yeepa ziy kapak gay, Buŋ yaa jaalin̰ji. »
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 Min ŋaar-ak, Iisa kaawiiji ɗo ŋaar kaak kolig ɗo teendi aman : « Ya ki kol gee a ŋu ɓaa tee ɗo gerin̰, ƴiriyo wala aando, dak kolenno roynan̰, siŋtan̰, gee ku adiy ka gerko, wala mutkiyin̰ kuuk gay gamnar. Yampa, ŋuur oki yaan̰ kole ho ŋuun̰ kapiyin haginen̰ taat ŋu teetu.
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 Kar gay, ya ki bera tee ka iidiner, kol pokirna, mersina, noolna iŋ kuuk ziŋkico galcoɗo.
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 Ya ki gina pa-ak, kii gase galal, asaan ŋuur gediraaɗo ŋuun̰ kapiyin haginen̰ taat kiŋ beriico. Illa Buŋ kat yaan̰ kapiyinti ɗo wiktin taat ŋaa nooyin̰ ŋuur kuuk goy iŋ botol ɗo uŋji. »
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 Min gee kuuk tiyaw dortu pa-ak, rakki kaawiiji ɗo Iisa aman : « Galal ɗo ŋaar kaak yaa goye ɗo tee ka iidin ta *Meennaw ta Buŋdi. »
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 Iisa gay deliiji daŋla aman : « Gem rakki gina iidine. Ŋa koltu gee dakina ɗo teendi.
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 Pat ta teendi nece, ŋa n̰aamtu gay riyoy rakki a ŋa ɓaa kole gee kuuk siŋco goya aman : ‟ Asoŋ koɗok ! Tee ŋaar nee ko. ”
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 Kar ŋuur gay, okin̰co imiltu kaƴco a ŋu otaaɗo. Ka awalle-ak kaawiiji ɗo gay riyor-ak aman : ‟ Baan̰u, kaawiy ɗo tatkuwin̰ ŋaadu saamiye. Diŋ di nu gidiy morgo, illa nu ɓaa ja talin̰ji. ”
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 Ka seeriŋkar kaawiiji aman : ‟ Baan̰u, kaawiy ɗo tatkuwin̰ ŋaadu saamiye. Diŋ di nu gidiy barkay orok ku riyor, nu ɓaa ja gecin̰co. ”
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 Ka subbiŋkar kaawiiji aman : ‟ Nun daaɓiner di ob daatko. Ɗo bi ŋaar-ak ko, nu gediraaɗo naa ɓaawe. ”
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 Hiyya, gay riyor-ak yeeptu ɗo tatkuwiy ho ŋa osiijig kaawinco-aku. Min tatkaw-ak doriig kaawin-ak, ŋa dapin̰tu ho ŋa kaawiiji ɗo gay riyoy-ak aman : ‟ Gaɗ koɗok ɗo werin kuuk berel ho ɗo botilay ku geegirdi. Ɓaa kolig pokirna, mersina, noolna ho iŋ kuuk ziŋkico galcoɗo. ”
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 Jammiy sooɗa, gay riyoy-ak yeeptu, ŋaa kaawiiji ɗo tatkuwiy aman : ‟ Gem kol tacco, nu ginit taat ki kaawiidu, kar wer gay goy di ɗake. ”
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 Hiyya, mee gerdi-ak kaawiiji aman : ‟ Ɓaa ɗo botilay ku yeero ho gee kuuk kii ŋaame, wakilco ŋuu un̰je, paa kat, gerir yaa miine iŋ gee.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 Ka seener nu kaawaako, min gee kuuk awalle nu koltu ho pooc-aŋ, yoo waan sa aawaagɗo teendu. ” »
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Ƴiriy rakki, Iisa ica botol ho gee dakin aaɗaaga. Ŋa kolsitu ho ŋa kaawiico aman :
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 « Ya waan kaak rakaan aaɗindu, illa ŋaan elindu pak aginiyji, daaciy, kooginay, siŋtay ho ziy ka meen̰ji oki. Yampa, ŋa ginaaɗo tak-tak *maajirin̰cer.
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 Ya waan kaak icaagɗo etoy ka taaɓiner a ŋaan aaɗindu, ŋaar-ak gediraaɗo gine maajirin̰cer.
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Ya minninko rakki raka pine ger tatiko, illa ŋa goya ja keɗer, ŋaa tale ya gurusji yaaji nece ŋaa peyin̰ ger-aka.
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 Yampa, ya ŋa durcit baay ho ŋa bal peyin̰ji, gee okin̰co kuuk biraw yaaji samtiye aman :
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 ‟ Huu, taloŋ ja, gem-aŋ tees pine gero kar ŋa bal peyin̰ji ! ”
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 Ya sultan rakki raka taasin̰e iŋ giji, illa ŋa tala ja iŋ askirnay kuuk alip orok ya ŋaa gedire taasin̰e sultan kaak gin orok seer alip askirna ɗo aaroy.
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Ya ŋa gediraaɗo gay, ŋaaji n̰aame paliinna min ŋu misa sereki, ŋuuji kaawe ɗo sultan-ak a ŋuu gine maman garta yaa peye. »
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 Iisa gaayiitit pey ɗo kaawoy aman : « Minninko rakki gediraaɗo ŋaan aaɗindu ya ŋa bal rasin̰ malley okin̰ji kaak ŋa gintu. »
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 Iisa kaawtu pey aman : « Ku iban tam kadar maral, ŋuur gala. Kar ya ŋuur kat cille gay, kuuco gaaye maa ŋuu aawe ? Ha’a, ginno maanna.
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 Maral kuuk cille-ak, ŋuur kuunayɗo diyarre ɗo kiɗar wala ɗo morginar. Gee oraag ka suusi. Ya ku gin ɗeŋgina, laaŋ ɗeŋginko samaane, kuu cokiye. »
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.